Chapter 11


    KAHIT nanginginig pa ang mga tuhod ni Katerina d nangbis na sama ng loob ay sinikap niyang


    talikuran na si Brett. Mabibigat ang mga paang nakad siya pbas ng bar. Tahimikng si Andrei na


    nakasunod sa kanya.


    Pasakay na sana s sa kotse nito nang may kamay na bing humawak at pumigil sa braso niya.


    Hindi niya na ikinagt nang sa pagharap niya ay makitang si Brett iyon.


    “’Pasok na muna ako sa kotse, Kate. Senyasan mo nang ako in case you need my help.” Ani Andrei


    bago sumakay sa kotse nito. And somehow, she was d. Andrei seemed to understand the situation.


    Ni hindi niya na kangang magsalita. Hindi td nglaking kasalukuyang madilim ang anyong


    nakatitig sa kanya.


    “Shall I give you now the best girlfriend’s award, Katerina? You know, for acting as if you really care for


    me just a while ago?” Nang-uusig ang mga matang tanong ni Brett. “Na para namang hindi ko m na


    kapag w ako, sumasama ka sa iba? Pero ang galing nang ginawa mo sa bar, Kate. You almost got


    me there.” Nagtatagis ang mga bagang na pinkpakan pa siya nito. “Katerina Alvarez, you surely are


    a very talented woman. I’m amazed.”


    Hindi makapaniwng napatitig siya sa mukha ng binata. Gusto niya itong intindihin uli dahil m niya


    ang mga pinagdaanan nito. m niyang nang mga sandaling iyon ay nasasaktan rin ito. Pero


    hanggang kan niya ba iyon gagawin? Hanggang kan niya ba ito uunawain? Does she really need


    to be the one to always adjust? Paano kapag siya naman ang napapagod? Paano kapag siya naman


    ang nangangangan ng iintindi sa mga pinagdaraanan niya? Who could she lean on at times like that


    when she always had to be the one to understand more in their rtionship?


    “Tinutulunganng ako ni Andrei, Brett.” Sinisikap pa ring magpakahinahon na sinabi ni Katerina.


    “Wow, great.” Nang-uuyam itong natawa. “And now he’s your new Superman?”


    That was the final blow. Hindi na nakapagpigil na muling umigkas ang pd niya sa pisngi ni Brett.


    “m mo ba kung bakit ako napilitan na magsinungaling sa ‘yo? Kasi hindi ka naman nakikinig sa ‘kin!


    I finally found my family, Brett. Ipinahanap ako ni Daddy kay Andrei. I’ve met him today. And I’ve found


    out about me and my family today.” Namalisbis ang kanyang mga luha. “Ang dami kong gustong i-


    share sa ’yo pero hindi mo ako hinayaan. m mo bang si Daddy nang p ang meron ako


    ngayon? I’ve lost my mother and my two siblings a long time ago.” Sheughed bitterly. “Akin mo


    ‘yon, Brett. May pamilya p ako. May naghanap rin p sa ‘kin these past several years. But the truth


    was too painful for me to bear. That’s why I needed to leave my father for a while.”


    Muling naramdaman ni Katerina ang paghihinanakit nang makita niya ang unti-unting pambot ng


    expression ni Brett. “Dapat kasama ko pa rin si Daddy ngayon, eh. Pero umalis ako. Binalikan kita,


    Brett. Dahil ginusto kong makasama ka muna. Dahil m kong kapag katabi na kita, mapapanatag na


    ang loob ko. Na kahit paano, makakatakas ako pansamant m sa sakit na nararamdaman ko.”


    Pumiyok ang boses niya. “But there you are, kissing another girl while using I’m dating another


    man.”


    PILITIN man ni Katerina na magpakatatag ay hindi niya pa rin naiwasan ang paghagulgol. Umalis siya


    ng Man na puno ng pag-asa ang puso niya. Pero bumalik siya roon d ang sakit na dulot ng mga


    natusan niya. Kaya niya pa rin sanang tanggapin iyon kung hinding sa taong nadatnan niya na


    nakikipaghalikan sa ibang babae. At hindi basta kung sinong ang taong iyon. It was Brett of all


    people, ang kauna-unahanglaking minahal at pinagkatiwan niya nang husto.


    Bakit kangang sabayan pa ni Brett ang hapding nararamdaman niya? Sa unang bagsak ng unos sa


    pagitan n ay agad itong bumitaw sa kanya nang dahilng sa selos at insecurities nito, mga bagay


    na hindi ba nito m ay tay rin niya?


    Nang akmanglapitan siya ni Brett, mabilis na umatras siya. Rumehistro ang kirot sa mga mata nito.


    “Bakit… bakit hindi mo nang inamin sa akin? Bakit hindi mo pinilit sabihin sa akin-“


    “Sinubukan ko, remember? Maraming beses, Brett.” Putol niya sa mga sasabihin pa sana nito. “But


    every time I do, you shut me out. You would say things about your mother, you wouldpare my


    case to yours and suddenly, it will just be about you again.” Nanghihina ang mga tuhod na naupo na


    siya sa sementadong daanan. “Pgi nang ikaw. Kan ba magiging tungkol naman sa akin, Brett?”


    Tuluyan nang lumapit si Brett sa kanya. Lumuhod ito at iniharap ang mukha niya rito. Maingat na


    hinaplos nito ang mga pisngi niya. Pero kakatwang hindi niya maramdaman ang init sa ginawa nito,


    hindi td nang dati. Regret was all over his face.


    “I know that what happened to your family is still hurting you, Brett. And ever since we met again, I’ve


    been trying so hard to ease your pain.” Sinabi ni Katerina kasabay nang pagpahid sa kanyang mga


    luha. “Naiintindihan ko din ang mga pinanggagalingan mo. I’m sorry that I lied. I’m sorry if you felt like I


    didn’t listen to you when you told me that we should move on together. Kasi iba ang sitwasyon ko sa


    ‘yo. You know who your parents are. m mohat nang nangyari sa nakaraan n’yo. Pero w ako ng


    mga bagay na ‘yon. You no longer have questions about the past so it was so easy for you to suggest


    that we move on together.


    “But I’m not like you, Brett. Gusto kong mman kung bakit ako iniwan ng pamilya ko noon, kung


    ano’ng mali sa akin para gawin n ‘yon. But believe me, I was thinking about you the whole time I was


    away because part of the reason why I wanted to know who I really am was because of you, too. Kasi


    m kong kapag buo na ako, mas matutulungan kita. Mas masasamahan kita. Mas mauunawaan kita


    at mas mapagtutuunan ko na ng atensiyon ang rsyon natin kasi hindi ko na kangang isipin ang


    tungkol sa nakaraan ko. I always think about you, Brett. But it seems like you… never thought of me


    the same way.”


    “That’s not true. I’m so sorry, babe.” Idinikit ni Brett ang noo sa noo niya. “I just don’t want to get your


    hopes up. Ayokong na umasa at masaktan ka. Ayokong maranasan mo ang mga naranasan ko.”


    “But don’t you realize that I’m hurting already?” Halos pabulong nang na sagot ni Katerina. “Sa


    pagpipilit mong huwag akong masaktan,long akong nasaktan.” Bahagya siyang lumayo sa binata


    pagkatapos ay hinaplos ang mga pisngi nito. Muling tumulo ang masaganang mga luha niya. “Stop


    hurting every woman on the… just because your mother left and your father’s dead.”


    Humiwy na siya kay Brett kasabay nang pagtayo niya. Sumunod naman agad ito. Hinawakan niya


    na ang pinto ng kotse.


    “Kate…” Damang-dama niya ang pagsusumamo sa tinig ng binata. “I’m so sorry, babe.”


    Malungkot siyang napangiti. Hindi siya nagsisinungaling nang sabihin niyang nauunawaan niya si Brett,


    pati na ang takot nito at mga rason nito. Gusto niya itongpitan at td nang dati ay yakapin at aluin.


    But maybe there were some things that they needed to handle on their own. Isa pa, ramdam niya ang


    tuluyan nang pagkasagad ngkas niya. She no longer had the extra energy to tend to his wounds, not


    when her own wounds were weakening her at the moment.


    “’Wag kang umalis agad, please? Ayusin natin ‘to.”


    “Pagod… na pagod ako na ako ngayon, Brett. Sa susunod nang natin ‘to i-resume, utang-na-loob.”


    Wng lingon-likod na siyang pumasok sa kotse nang naghihintay na si Andrei. Kaagad naman nitong


    pinaandar ang sasakyan pyo sa lugar na iyon.


    Nalatang sumandal siya sa backrest ng upuan. Pero natign siya nang bing itigil ni Andrei ang


    kotse.


    “For heaven’s sake, let those tearse out, Kate! Binabawi ko na ang sinabi kong bawal ang bad


    vibes dito sa loob ng kotse ko.”


    ng sandali siyang napatitig sa nag-alang anyo ni Andrei bago siya muling napahagulgol. ”The


    pain will pass, Kate.” Masuyo nang sinabi nito. “It always does.”


    NATIGILAN SI BRETT nang pagpasok niya sa restaurant ay makitang naroroon si Katerina at


    kasalukuyang tumutugtog. Hindi niya na mabng kung ng beses niya itong pinadalhan ng text


    messages at sinubukang tawagan m noong nagdaang gabi hanggang sa buong maghapon noong


    araw na iyon. Pero isa man sa mga iyon ay w itong sinagot kaya hindi na siya umasang tatapusin


    pa nito ang huling araw sa pagtugtog.


    Ang no niya sana ay puntahan nang si Katerina sa apartment nito bago matapos ang araw na


    iyon. Kaya maaga niyang tinapos ang mga trabaho niya sa Antipolo. Dumaanng siya sa main branch


    n sa Man para kunin ang ng mga importanteng dokumento bago siya mag-leave na muna sa


    trabaho. Inihabilin niya na kay Luis ang mga gagawin habang w siya.


    For once, Brett just wanted to do something for his heart. He wanted to get in touch with it and finally


    be honest with his self. Mahal niya si Katerina at kangan niya ito sa buhay niya. And he would


    pursue her-again, no matter how long it would take. Dahil hindi niya na m kung paano ang mabuhay


    kung w ito sa tabi niya. Sinubukan niya na noong nagdaang araw pero hindi siya nagtagumpay. The


    other woman’s kiss from the bar was nothingpared to that blissful feeling every time he was


    kissing Kate.


    Nang matapos ang huling piyesa ng kanyang girlfriend ay nag-bow ito sa mga tao. Nakangiti ito nang


    mga sandaling iyon pero w ang pamilyar na kip sa mga mata nito. Imbes ay pagkahapo ang


    mababakas sa asul na mga matang iyon. Napahugot siya nang mlim na hininga kasabay nang


    muling pagbalot ng pagsisisi sa buong sistema niya.


    I’m so sorry, babe.


    “I had fun ying the piano for you, people. Pero katd nga po ng kasabihan,hat ng bagay ay may


    katapusan.” Hindi niya m kung bakit bing dinunggol ng kaba ang dibdib niya sa sinabi ni Katerina


    my life. Kaya umasa kayong wng pangyayari rito na makakalimutan ko. Maraming smat po sa


    pagtanggap sa akin rito. Until next time.”


    Kasabay nang masigabong pkpakan ng mga customers ay ang pagbaba na ni Katerina sa stage.


    Mabilis na pinign niya ang dga sa braso nang akmang pupunta ito sa kitchen kung saan m


    niyang naghihintay na ang farewell party para rito ng mga kasamahan nito.


    “Kate, mag-usap tayo, please.” Nang hindi ito kumibo ay nagpatuloy siya. “m kong naging gago ako


    and I’m sorry. Like a jerk, I acted on impulse. Pinangunahan ako ng takot ko. Takot na baka katd ni


    Papa, masaktan ako nang husto. Takot na baka-“


    “Na baka ano?”


    Saglit siyang napayuko. “Natakot akong baka iwanan mo rin ako… kaya nauna na akong bumitaw.”


    “Pero sinabi ko naman sa ’yong mahal kita, ‘di ba?” Mahinang tanong nito. “Just how many times do I


    have to assure you that I’m not going to leave you?”


    “Pero ganyan din ang sinabi ni Almira. Nangako din siya sa amin ni Papa na hindi niya kami iiwan. She


    told me the same words, Kate.”


    ng sandaling para bang hindi makapaniwng nakatitigng sa kanya ang dga. And when she


    finally spoke, the coldness in her voice sent a chill running down his spine. “But I’m not your mother,


    Brett.”


    Nang talikuran siya ni Katerina, muli niya itong hinabol. Maagap na niyapos niya ang dga m sa


    likod nito. Damn it, but he was really scared. Masmang ang takot na narararamdaman niya ngayong


    maiwanan kaysa noong bata pa siya.


    “I know the difference now, Kate. Utang-na-loob, magsim ulit tayo. Magbabago ako. Mag-“


    “At ano, Brett? At the first sign of problem, you would give up on me again just because I remind you of


    your mother?” Napailing ito. “Kahit p pang-unawa, may expiration date din, Brett.” Dagdag nito bago


    hinubad ang suot na engagement ring. Kinuha nito ang kamay niya at ingay doon ang singsing saka


    humiwy sa kanya at nakad na pyo.


    Naikuyom niya ang mga kamay. Pwede niya naman sanang sundan si Katerina at huwag tign kung


    gugustuhin niya. But heck, the pain in her eyes when she looked at him and the weariness in her voice


    were all enough for him to stop on his track.


    While watching her walk away, he felt as if he was actually watching his heart… walk with her.


    “KATERINA, wait!”


    Nahinto sa pagpasok sa airport si Katerina nang marinig ang pagtawag na iyon sa pangn niya.


    Paglingon niya, bumungad sa kanya ang hingal na hingal na anyo ni Brett. Tumutulo pa ang pawis nito


    habang nagsusumamong nakatitig sa kanya.


    “Kung dahil sa akin kaya ka aalis, hindi mo naman na kangang gawin ‘to. Ako nang muna ang


    iiwas. Hanggang sa isang araw, handa ka na ulit na kausapin ako. Just don’t leave, please. Ngayon pa


    ngang na nasa iisang lugarng tayo, hirap na hirap na akong abutin ka, paano na kaya kapag aalis


    ka pa?”


    Bumuntong-hininga si Katerina. Siguradong nman ni Brett m kay Luis ang nakatakda niyang pag-


    alis kasama ng kanyang ama papuntang California. Nagkita kasi s noong nakaraang araw habang


    namimili s ng kanyang ama sa isang mall ng mga gagamitin patungong ibang bansa. But Luis was in


    a hurry. Nalimutan niyang ibilin rito na huwag nang ipam pa kay Brett ang tungkol sa pag-alis niya.


    Hangga’t maaari, ayaw niya na iyong ipam pa kay Brett dahil sigurado namang babalik rin siya uli.


    Pero nman pa rin nito. Sa ngayon, ang gusto niya na muna ay ang makasama ang kanyang ama,


    isang bagay na ipinagkait sa kan ng kapran sa nakalipas na mga taon.


    She wanted them to make up for the lost times and to finally heal together… kasama ng iba pa nng


    mga kamag-anak sa California. Gusto niyang magsim uli at sa pagkakataong iyon ay mabuhay


    bng tunay na siya, si Eirene Morrison, isang taong sigurado na sa kanyang pinagmn, isang taong


    sigurado na sa tay niyang pangn.


    At kapag nabuo niya na ang sarili niya, babalik siya uli sa piling ni Brett. Dahil sigurado din siya sa sarili


    niyang nasaktan man siya sa ginawa nito ay w pa rin siyang ibang mamahalin bukod rito. Dahil


    nakan na ang puso niya para sa binata, puso niyang nagtampong sandali. She just wanted to


    give herself the space she needed and the time to give her heart a break.


    “Mahal na mahal kita, Kate. ‘Wag naman sana tayong ganito, utang-na-loob.”


    Napailing siya. “Hanapin na muna natin ang mga sarili natin, Brett. Sa ngayon kasi itong puso ko…”


    Itinuro niya ang dibdib. “Sugatan pa rin. At hindi magagamot ng sugatan na puso ang kapwa nito


    sugatan ring puso. Magpagaling na muna tayo.”


    “I must have hurt you so much.” A tear fell from his eye. “And I’m so sorry, Kate.”


    Nag-iinit na rin ang mga matang hinaplos niya ang mga pisngi ni Brett. “Para sa akin, ikaw pa rin si


    Brett, ang savior ko. Kung hindi kita nakla, baka matagal na akong nag-goodbye earth sa bridge


    noong gabing iyon.”


    Idinikit nito ang noo sa noo niya. “Then go… you have my blessings. I’m giving you all the time and


    space you need, Katerina Ibibigay ko sa ’yo anghat ng pang-unawang hindi ko naibigay noon. Hindi


    ko m kung babalik ka pa pero maghihintay ako. At kung sakaling babalik ka, makikita mong


    Còntens bel0ngs to N?(v)elDr/a/ma.Org


    nagbago na ako. Ibabalik ko ‘yong dati. Magiging mabuting tao ako, Kate. Para maging bagay na tayo.”


    Humiwy si Brett sa kanya pagkatapos ay humarap sa kanyang ama. They shook hands. “Kayo po


    siguro ang ama ni Kate. Ako po si Brett Santin. It was wonderful to finally meet the man behind


    Katerina’s golden heart and charming looks.”


    Her father smiled, pleased. “Those are such generous adjectives, Brett. Thank you. I’ll see you again,


    young man.”


    “I will make sure that you will, Sir.”