Chapter 10


    “LUMIPAT si Ninong Martin ng bahay nang magising siya m saatose. This ce is actually half


    an hour away from your original house.” Hindi na napansin ni Katerina ang mga sinabing iyon ni Andrei


    habang nagmamaneho. She was too caught up by the wild thumping of her heart.


    Ikaw ang aking tanging yaman na ‘di lubusang masumpungan… Pakiramdam niya ay muli siyang


    bumabalik sa pagkabata habang pappit nang pappit patungo sa mga taong ak niya ay hindi


    niya na mahahanap pa. Habang pinagmamasdan ang mga mayayabong na punong nadaraanan na


    para bang kumakaway sa kanya ay paulit-ulit na tumutugtog sa kanyang isip ang kanyang paboritong


    kanta na itinuro pa sa kanya ng mga madre sa orphanage na kanyang kinkhan.


    Nang sa wakas ay maabot na ng kanyang mga mata ang bahay na animo kastilyong nakatayo sa gitna


    ng mga nagtataasang puno ay muling dinagsa ng kaba ang kanyang dibdib. Ika’y hanap sa tuwina


    nitong pusong ikawmang ang saya…


    Nang tuluyang huminto ang kotse ni Andrei ay napahugot siya nang ng mlalim na hininga bago


    niya tinanggap ang kamay ng binata na nakhad sa kanya. Slowly, she stepped out of the car.


    Bi namang bumukas ang mking pinto ng bahay. M roon ay lumabas ang isang matandang


    ng sa kanya. In an instant, she could tell who he was. Nakabukas ang mga braso nito habang


    nalakad pappit sa kanya.


    Sa ganda ng umaga, nangungul sa ’yo sinta…


    Nananakbong tinawid niya ang distansiya sa pagitan n. Habang yakap niya ang ama, pakiramdam


    niya ay siya ang alibughang anak sa kwento ng mga madre… na pagkalipas nang maraming mga taon


    ay muling nagbabalik sa piling ng ama. When she felt his embrace, the warmest she had ever felt, she


    knew that the vagabond in her would finally cease wandering around. May matutuluyan na siya.


    At mali si Brett. Dahil hinanap siya ng kanyang ama, hindi siya nito sinukuan kahit sumuko na siya. Ang


    pangyayari nang mga sandaling iyon ang patunay.


    “Daddy…”


    Narinig niya ang pagtangis nito. “I miss you so much, princess. P-patawarin mo sana ako, anak. Dahil


    wng m si Daddy sa fashion. Had I known about that industry years ago, sana nahanap na kita.


    Sana hinding ako sa Pilipinas naghanap. Sana-“


    Humigpit ang pagkakayakap ni Katerina sa ama. Napakatagal tagal niyang nangul para isipin pa ang


    panahon. “It doesn’t matter, Dad. You found me.”


    NAG-UNAHAN sa pagtulo ang mga luha ni Katerina nang puntahan n ng kanyang ama ang


    sementeryo kung saan naroroon ang kanyang pamilya. Althea, iyon p ang pangn ng kanyang


    ina. At mayroon p siyang dwang kapatid nalaki na Lorenzo at Kyle ang mga pangn.


    “Ano’ng… ano’ng nangyari sa kan?” basag ang boses na tanong niya. “Bakit s… nandyan?”


    Kaya p panay ang hintay ni Katerina na may lumabas pa m sa pinto pero w na p tgang


    niya pa mararating.


    “I’m so sorry, anak. But it was all because of me.” Namamaos ang boses na sagot ng kanyang ama.


    “Hindi ko s naprotektahan.” Inhad nito sa kanya ang mga pangyayari noong mismong araw na


    nag-celebrate siya ng kanyang ikwang kaarawan, kasabay niyon ay ang unti-unting pagbigat ng


    kanyang nararamdaman. “I failed your mother. I failed your brothers and I… I failed you, too. Patawarin


    mo ako, anak. Hindi ko gustong magkyo tayo.”


    Napatayo si Katerina at napahawak sa kanyang sentido. Parang dam na tuloy-tuloy sa pag-agos ang


    mga  na kanyang mga pinagdaanan. Muntik na siyang magahasa ng kanyang amain. Siguro,


    kung hindi niya nakla si Brett ay tumalon na siya sa ty noong gabing iyon.


    She had spent almost twenty-five years of her life wandering like a lost soul. Fate gave her no choice


    but to go through all that. She had lost three people she was never given the chance to know… all


    because of her father’s rival in politics.


    Mahigpit na hinawakan ng kanyang ama ang pd niya. Nanghihingi ng pang-unawa ang mga mata


    nito. Dahil nakaupo sa damuhan ay lumuhod si Katerina para magpantay ang kanng mga mukha.


    Agony was visible in his handsome but weary face. Hinaplos niya ang mga hapis na pisngi nito.


    “Ngayon pang kita nakita at nakasama pero ang puso ko, mahal na mahal ka na… kasi nakla ka


    na niya kaagad. Pero kasabay nang pagsibol ng pagmamahal na ‘yon ay ang sakit, minsanang sakit na


    Tumulo ang kanyang mga luha. “Everything is too big for me to digest. Nang sabihin kasi ni Andrei na


    may naghahanap sa akin, hindi ko m na ikawng. But don’t get me wrong, Daddy.” Mabilis na


    sinabi niya kasabay nang masuyong pagngiti. “I love you. And I’m d I saw you. It’s just that…”


    Mlim siyang napahinga. “I thought I would get to meet a family, a real one, my own.”


    Tinitigan ni Katerina nang deretso sa mga mata ang ama. “Okayng po ba kung aalis na muna ako? I


    just need to breathe, Daddy. I need to digest everything I’ve heard. Gusto kong maramdaman ang tuwa


    na nagkita na tayong dwa at the same time, gusto kong magluksa nang mag-isa. I… I wanted to


    mourn and take everything in and then, let go once and for all.” Nakikiusap na tinitigan niya ito. “Will


    you let me do that, Daddy? Babalik rin ako sa ‘yo, pangako.”


    Lumuluhang tumango ang ama. “Daddy has waited for you for so many years, baby. What’s a few


    more days?” Halos pabulong na sagot nito. “Sige, umalis ka. Nanditong ako, hihintayin kita.”


    Ipinahatid siya ng kanyang ama kay Andrei. And her heart was yelling for a single name. There was


    only one man in the world she wanted to be with, her Brett. Gusto niyang tumakas pansamant sa


    sakit na dulot ng katotohanan. At sa yakap nito, m niya, sigurado siya, na makakatakas siya.


    “THEY SAY misery lovespany. Gusto ko sanang patunayan kung totoo nga ang kasabihang ‘yon.


    ‘Care to drink with me, handsome?” M sa pagkakayukyok sa wine ss ay iniangat ni Brett ang


    mukha, paharap sa babaeng nagmamay-ari ng boses na iyon na naramdaman niyang naupo sa tabi


    niya sa counter.


    ng oras na siya roon. Dahil hindi niya mapilit ang sariling pagtuunan ng pansin ang trabaho ng


    bagong manager na itinga niya sa branch ng Buddies’ sa Rizal ay hindi rin siya nagtagal roon. He


    just kept messing around all day. Natawa siya nang mapait.


    Pero sa pagbaling ni Brett ng mga mata sa babae ay ang mukha ni Katerina ang nakita niya. Mariing


    naihmos niya ang mga pd sa kanyang mukha bago niya ibiniling-biling ang ulo. Sa muling pagdt


    niya ay ibang mukha na ang bumungad sa kanya. Naala niya na ang babae, ito ang agad na


    ngumiti sa kanya pagpasok niya pang sa bar na iyon.


    “So, care to drink with me?” Mapang-akit na tanong nito, kasabay niyon ay pinandas nito ang mga


    daliri sa kanyang kamay paakyat sa kanyang braso. “Kahit kan, hindi naging masarap ang masing


    nang nag-iisa.”


    Nagkibit-balikat si Brett pagkatapos ay itinaas ang kanyang wine ss. “Sure.”


    Nang ngumiti ang babae, marahas na ipinilig niya ang ulo nang muling mala si Katerina. He had to


    put her out of his mind from now on. Mabuti nang at nman niya na habang maaga pa ang totoong


    pagkatao nito habang hindi pa siya nakakapag-invest nang mas mking emosyon rito.


    Hindi pa nga ba? Kung gano’n, bakit ka nandyan at nasasaktan ngayon? Besides, you wouldn’t have


    proposed to her if you aren’t too invested in your rtionship, you fool. Tuya ng kanyang isip. Dumiin


    ang pagkakahawak niya sa winess. Damn it!


    He could move on and he would prove it tonight. Sa naisip ay ibinalik niya ang tingin sa babaeng katabi


    na kasalukuyang nakangiti pa rin sa kanya. Ibinaba niya ang wine ss na hawak pagkatapos ay


    ginantihan niya ang ngiti ng babae kasabay nang paghapit sa makipot na baywang nito. “Do you know


    what else misery loves?”


    Inpit pa nito nang husto ang sarili sa kanya. “What?”


    “This.” Sagot niya at hinagkan ito sa mgabi.


    NAGSALUBONG ang mga ky ni Katerina nang manatili pa ring out of coverage area ang cell phone


    ni Brett matapos nang ng beses na pag-dial niya sa contact number nito. Siguradong masama pa rin


    ang loob sa kanya ng binata. Ang numero naman ng kaibigan nitong si Luis ang sumunod na


    tinawagan niya.


    “Kate, finally, you called! Tatawagan na sana kita kung hindi ka pa nauna.” Agad na pinagtakhan niya


    ang narinig na urgency sa boses nglaki. Bago niya pa man magawang makapagtanong ay mabilis


    na nagsalita na ito. “Brett is a mess right now! Hindi kong maiwan ‘tong resto para puntahan siya


    pero may kakla ako na nakapagsabi sa akin na kanina pa raw niya nakita si Brett sa isang bar, and


    he’s drinking his heart out.” bumuntong-hininga ito. “My bestfriend may be an ogre but he never drinks,


    Kate. Baka sakaling m mo kung ano’ng problema?” nganin pang tanong nito.


    Sumasakit ang ulong hinilot-hilot niya iyon sandali bago siya sumagot. “Nasaang bar daw ba si Brett?”


    Ramdam ni Katerina ang pagbaling ng mga mata sa kanya ng kasama niya pa ring si Andrei nang mga


    sandaling iyon. Nagpumilit itong samahan pa rin siya hanggang sa magkita na raw s ng boyfriend


    niya, ayon na rin sa bilin rito ng kanyang ama.


    Matapos ituro ni Luis ang eksaktong kinaroroonan ng kaibigan nito ay binalingan niya ang kasama na


    tahimikng na nakatingin sa kanya. Sinabi niya rito ang address ng bar.


    Pumtak si Andrei bago iminaniobra ang sasakyan. “What a pain in the ass. Nasing siya agad


    nang hindi manng kayo nakakapag-usap? Nagsinungaling ka, oo, pero sana nakipag-usap na muna


    siya sa ’yo ulit at nilinaw ang totoo.”


    Napapagod na sumandal siya sa back rest ng upuan. “Brett has… trust issues.”


    “But you have your own issues too, Kate.”


    Hindi na siya kumibo pa. Nang makarating na s sa bar ay hindi niya na hinintay pang ipagbukas siya


    nito ng pinto ng kotse. Maagap na siyang bumaba at pumasok sa bar. Mabilis naman itong nakasunod


    sa kanya. Pero nang naroon na s, hindi niya m kung bakit bi siyang inatake ng tensiyon sa


    dibdib.


    Naramdaman niya ang pagpatong ni Andrei ng kamay nito sa kanyang balikat. “Don’t worry, I know


    him. Nakita ko na siya minsan. Ako nang ang maghahanap sa kanya.”


    Napasulyap siya sa mga customer roon na halos puro magkakapareha habang sumasayaw nang mga


    sandaling iyon. Inatake siya ng insecurities. “Brett is alone, right? I… I don’t want to see him with


    another girl, Drei. Hindi ko kaya.”


    Natahimik si Andrei at nanatiling na nagmamasid sa paligid habang siya naman, kahit nahihilo pa rin


    sanhi ng matinding pagod sa biyahe ay sinikap niya pa ring ilibot ang mga mata sa kabuuan ng lugar


    para hanapin ang kanyang boyfriend. But the lights there were making her feel more dizzy.


    Mayamaya, nasorpresa si Katerina nang bing takpan ni Andrei ng mga pd nito ang kanyang mga


    mata. “Ako nang ang titingin sa mga bagay na ayaw mong makita para hindi ka na masaktan pa.”


    Napasinghap siya. “Ibig mo bang sabihin ay-“


    “Yes to all your possible questions, Kate.”


    KAAGAD na inalis ni Katerina ang mga kamay ni Andrei sa kanyang mga mata. Iniwan niya ito at pinilit


    hagpin mag-isa si Brett. Natulos siya sa kinatatayuan nang hindi kyuan sa kanya ay nakita niya


    ang hinahanap… na kasalukuyang ab sa pakikipaghalikan sa ibang babae sa counter.


    Nakagat niya nang mariin angbi. God, when will her pain stop? She wanted to be with no other man


    than Brett because she was hoping that she could regain her strength the moment she sees him.


    Because he was her hope, he was her love, he was all the positive things in the world for her despite


    his never-ending insecurities after what happened to his parents. Si Brett ang tagapagligtas niya at


    umaasa siyang maililigtas siya nito uli sa kalungkutan at sakit na nararamdaman niya sa gabing iyon-


    gaya nang dati.


    Pero huli na. Dahil ramdam na ramdam niya ang tuluyang pagbigay ng puso niya. Sa loob nang ng


    sandali, gusto niyang magpakaduwag nang at tumakas na naman uli. Pero parang may sariling isip


    ang mga paa niyang nakad pa patungo kay Brett. Hinawakan niya ito sa balikat.


    “Thanks, but no thanks, Miss. Hindi na ako interesado. Okay na ako sa kasama ko.”


    “’Wag kang mag-la.” Umaantak ang kaloobang sagot ni Katerina. “Hindi naman ako basta ibang


    babaeng, Brett. Last time I checked, I’m still your fiancée.”


    Gt na bumitaw si Brett sa yakap nitong babae. Nagmamadali namang tumalilis ang huli. Sa


    pagharap sa kanya ng binata, hindi niya napign ang mkas na pag-igkas ng pd niya sa pisngi


    nito. “Gusto mong manatili ako sa tabi mo. You expect me to be loyal and all, but haven’t you realized


    that you are being unfair to me because you are not doing the same thing?”N?velDrama.Org owns this text.