Chapter 8


    “THIS is the best Christmas of my life.” Bulong ni Katerina kay Brett matapos nitong ayusin ang


    nakaibabaw na jacket sa balikat niya. They decided to spend Christmas in the home for the aged that


    he was helping. Ang ak niya ay mga batang sa foundation ang sinusuportahan nito. Iyon p ay


    pati din ang mga matatanda.


    Brett yed the guitar while Katerina sang for the elders. They make a great team. It was among the


    many things she discovered about him. He could y the guitar so well. Ayon rito, tinuruanng ito ng


    isa sa mga matatandanglaki doon kung paano tumugtog. Nakisabay din s sa pagkain ng mga


    naroon at nakiparo sa mga ito. Brett was the one who prepared for the food and for all the gifts.


    It made Katerina feel embarrass at first. Dahil maliban sa sarili niya, w na siyang ibang d papunta


    sa nursing home dahil w siyang idea na doon siya dadalhin ng binata. But everyone there was so


    easy to get along with that sheter on forgot about her anxiety. And now, the elders were resting since


    it was past nine in the evening. The elders looked tired but they were happy.


    Today was the second time that she saw Brett danced. Noong una ay sa Christmas party. At ngayong


    araw kasama ng mga matatanda. For a man who once imed that he didn’t believe in the good


    things, for a man who was once tagged as the ‘ogre’, these things were unexpected. Every day, she


    discovers something new about Brett which makes her fall deeper in love with him.


    Kasalukuyan sng nasa terrace ng dwang ppag na nursing home at nagpapahangin. Katatapos


    “Thank you for taking me here, Brett. I had so much fun.”


    Inakbayan siya ng binata. “I’m d that you liked it here. This is our first Christmas together so I


    wanted this to be more special for the two of us. But I didn’t know where to bring you. I’ve


    researched for so many ces but I gave up when I thought about your job and how you’ve seen some


    of the most beautiful parts of the world already. That’s why I took a risk and brought you here instead.


    Gusto kong makla mo ang mga nandito dahil mpit snghat sa puso ko. This is where I spend


    holidays.”


    That was another secret he unfolded. Sumandal si Katerina sa balikat ni Brett habang tahimik na


    nakikinig.


    “Whenever I’m stressed out, I would find myself going back to this ce. I only saw about this ce


    when I was browsing the five years ago. Sinubukan kong pumunta minsan hanggang sa hindi ko


    namyan na dums na nang dums. Maybe because you were right. I was lonely. I was searching


    for someone to be with, to sit with, to eat and talk with. And the elders here became mypanion.


    They knew exactly what I feel even when we don’t talk about it. Sometimes, after ying chess or after


    the jamming session, we would just sit together in afortable silence and think about what’s going


    on with our lives.”


    Katerina smiled appreciatively. “Thank you for sharing these things with me.”


    “I’m feeling so blessed these days. Do you mind if I share some more things with you?”


    “I would be more than happy if you do so.”


    “I used to be a very proud man, Katerina. It was only when you came into my life did I learn how to


    acknowledge how lonely I’ve been all these years. You know my story. You know how I’ve lost faith in


    love that’s why I didn’t think that I would fall in love one day and actually be with someone. I didn’t think


    that there would be a day when I’d try and risk. Pero m noon hanggang ngayon, naiiba ka. Ikawng


    ang nag-iisang babae na nagturo sa akin kung paano sumubok kaya susubok ako ngayon.”


    Sa pagkagt ni Katerina, bing lumuhod sa harap niya si Brett. Naki ang mga mata niya nang


    mabas ito ng kahita m sa bulsa nito. She was greeted with the most beautiful diamond ring she


    had ever seen.


    “You made me acknowledge what loneliness meant. And it’s being without you. It’s waking up every


    morning without you by my side, eating breakfast without you, and going back to bed without you. And I


    want to change that. I want us to do things together. I can’t promise to always make you happy but I


    promise that I will always be by your side. Katerina, I love you. I love you so much. Will you spend the


    rest of your life with me?”


    Tumulo ang mga luha ni Katerina. “Of course, Brett. For you, I’d take a risk, too. Because I love you,


    too!”


    Nasopresa siya nang makarinig ng mga pkpakan sa paligid. Noon niyang namyan na naroon


    din p sa terrace hinding ang mga staff ng nursing home kundi pati na ang mga matatanda na ang


    ak niya ay nagpapahinga na.


    “Merry na ang Christmas mo m ngayon, apo.” Anang isa sa mga matatandanglaki doon na


    nagturo kay Brett tumugtog ng gitara.


    Emosyonal na tumango si Brett. “You are right, Lolo Bert. With Katerina around, it will definitely be a


    Merry Christmas from now.” Isinuot ng binata ang singsing sa daliri niya bago tumayo at niyakap siya


    nang mahigpit.


    I was happy enough today. I didn’t want to ask for anything more. Who would have thought that I would


    go home with a ring on my finger?


    “NAGTATAKA ka siguro kung bakit ako nandito o kung paano ko nman ang address mo.” Kaagad


    na bungad ni Andrei kay Katerina nang anglaki ang mapagbuksan niya ng pinto sa kanyang


    apartment nang umagang iyon. “The truth is, inm ko tga anghat ng mga bagay na may


    kinman sa ’yo.”


    Nagsalubong ang mga ky ni Katerina saka napasulyap sa kanyang relo, s-nueve na. Sa ganoong


    oras, dapat ay nagmamaneho na siya papasok sa trabaholo na at hindi na muna siya masusundo ni


    Brett sa araw na iyon. Dahil maaga pang ay nagpunta na ito sa Antipolo, Rizal matapos nitong


    makatanggap nang sunod-sunod na mga remo m sa mga empleyado ng Buddies’ roon ng pang-


    aabuso umano sa mga ito ng itinga ni Brett na branch manager.


    “Can Ie in?”


    Katerina wanted to downright reject Andrei but something in his warm eyes told her that the man would


    not personally visit her there if it was not an important matter. W sa anyo nito na magsasayang ng


    panahon para sa mga wng kabuluhang bagay.


    Pero hindi pa rin siya tuluyang makapagdesisyon. Kahit pa minsang natulungan na siya ni Andrei ay


    hindi pa rin maaalis niyon ang pagiging estranghero nito. Naihatid man siya nito ng matiwasay sa


    restaurant noon ay makakasiguro pa rin ba siyang magiging ganoon pa rin ang mangyayari kung


    papapasukin niya ito sa loob mismo ng kanyang apartment? Para namang nabasa nglaki ang pag-


    aalingan sa anyo niya dahil marahang ngumiti ito.


    ? 2024 N?v/el/Dram/a.Org.


    Dinukot ni Andrei ang wallet m sa bulsa ng pantalon nito at m roon ay nabas ng ID at tsapa.


    Naki ang mga mata niya nang mapag-mang isa png police detective anglaki.


    “You are safe with me, Kate. Okayng sana kung dito sabas tayo mag-uusap but the chances of


    people to recognize you are quite high.” Nagkibit-balikat ito. “I don’t really mind to go through the same


    experience on the mall with you but the question is, do you want to go through that same fans day


    affair again?”


    “Come in.” bahagya nang kumbinsidong sinabi ni Katerina pagkatapos ay niluwagan ang


    pagkakabukas ng pinto. “Ano ba’ng sadya mo sa akin?” deretsang tanong niya matapos sng


    makaupo pareho sa sofa sa s.


    “Naala mo pa ba kung saan tayo unang nagkita?” sa halip ay ganting-tanong ni Andrei. “Twenty-five


    years ago, isang kanlungan ng mga madre ang lugar na ‘yon bago nasunog. The mayor at that time


    decided to relocate them somece else.”


    Tumahip ang dibdib ni Katerina. Nang marahil ay mapansin ni Andrei ang pagkamangha niya,


    sinamant nito iyon para magpatuloy. “But before the incident, may iniwang batang babae sa tapat ng


    kanlungan. The child just turned two years old at that time. Iniwan siya roon pansamant ng kanyang


    ama para mailigtas ang buhay niyaban sa mga noon ay humahabol sa kan. Pero bago niya iniwan


    ang bata, may isinuot siya ritong kwintas. It was a gold ne. Sa loob ng pabilog nitong pendant ay


    may dwang letrang naka-engrave. E at M iyon. It symbolized the owner’s name which is Eirene


    Morrison.”


    Nahigit ni Katerina ang hininga kasabay nang matiim na pagtitig sa kanya ni Andrei. “For so many


    years, our task was simple yetplicated. Iyon ay ang hanapin si Eirene Morrison. And at the mall


    when I met you, I found her.”


    Pumatak ang mga luha niya. Posible kayang nagkatotoo ang dasal niyang matagpuan na siya ng


    kanyang pamilya? The chance of finally knowing her real identity gave her away. “What took them so


    long to find me? Bakit hindi na siya bumalik?” Nabasag ang boses niya. “Sa loob nang ng taon,


    naghanap rin ako.”


    “That’s for your father to exin, Eirene.” Andrei sighed. “Dapat sana ay noong nakaraang araw pa ako


    nakapunta rito pero inatake sa puso si Ninong Martin, your father, nang mman niyang finally ay may


    lead na sa anak niya. Besides,” Nahaplos nito ang batok. “I had to wait for the DNA result. Kinangan


    ko pa ring makasiguro. I didn’t want to give him false hopes.”


    Umawang ang bibig ni Katerina. “Nakakuha ako ng sample ng buhok mo noong araw na buhatin kita


    pbas ng mall. To doubt and investigate are parts of my job description.” Kasabay nang pag-iinit ng


    kanyang mga mata ay ang pag-iinit rin ng kanyang mga pisngi sa tahasang pahayag ni Andrei. “Noon


    pang na kumpirmahin ko sa ’yo kung ikaw nga ang babae sa magazine ay nagduda na ako tungkol


    sa pagkatao mo. I just couldn’t tell you yet.” Mayamaya ay tumayo na ang binata at lumapit sa kanya.


    Inhad nito ang isang pd. “I believe I haven’t formally introduced myself yet. Ako si Detective


    Andrei Bt. And heck, looking at you right now made me d I stayed single for the past years.”


    Napasinghap siya.