Chapter 4


    “HAPPY BIRTHDAY!” Masayang sinabi ni Katerina pagkabukas niya ng pinto ng opisina ni Brett.


    Ingay niya sa ibabaw ngmesa nito ang chocte cake na binili niya pagkatapos ay sinindihan ang


    naroong kand m sa lighter na d.


    Kasama sa mga pangunahing information na ibinigay sa kanya ng manager niyang si ine ay ang


    birthday nglaki kaya hindi niya iyon pinmpas. Excited na ngumiti siya. “Come on, Sir Brett. Make a


    wish.”


    “Hindi ka na sana nag-ab pa.” Imbes ay mmig na sinabi ng kanyang Boss. “It’s just another


    twenty-four hour ordinary day. Like any other asion, it will pass, too.”


    Kumunot ang noo ni Katerina. Ano na naman kaya ang nangyari sa Boss niya? Sa loob ng halos isang


    buwan na lumipas m nang sundan siya ni Brett sa parking lot ay bahagyang nag-mellow ang ugali


    nito. Kahit pormal pa rin ay hindi na ito gaanong nagsusudo. At mking bagay na iyon para sa


    kanya. Dahil kahit paano ay nakasilip siya ng pag-asa na posible niya pang matulungan ang binata.


    Katerina sighed upon the thought. When she felt Brett’s strong arms around her that afternoon, she felt


    the fire of hope burning inside her heart once more. Iyon rin ang mismong araw na nagsim na


    siyang maligalig. Dahil noong yakap siya ng kanyang Boss ay naramdaman niya ang unti-unting


    pagkaw ng kahungkagan sa kanyang dibdib. For some unknown reason, she felt… freed.


    Pero ngayon ay parang bumalik na naman si Brett sa dati. He was back on his Shrek mode once more,


    with that undeniable big wall he built around him, making it impossible for her to pass through. “Sir


    Brett-“


    “Just leave me alone, Miss Alvarez. And take the damn cake with you.”


    Napasinghap siya. How can he suddenly be so cold? “Sir, okayng ba kayo? Ano na naman bang


    nangyari sa-“


    “W.” Hindi tumitingin sa kanyang sagot nito. “I’m fine. Just leave now.”


    Napu-frustrate na napahugot si Katerina nang mlim na hininga. Hindi niya na tga maintindihan si


    Brett. Para ito babaeng s sa init, s rin samig. “Go on, keep fooling yourself that you are fine


    and that you don’t need help. Bah ka na sa gusto mong gawin.” Hindi niya na napigng sinabi bago


    siya nagmartsa pbas ng opisina nito.


    “I told you so.” Halos sabay-sabay na sinabi ng mga kasamahan niyang nakaantabay sa pabas


    niya.


    HINDI makapaniwng napasunod si Katerina kay Brett matapos makitang basta nang ito


    dederetso sa kotse nang magsara ang restaurant. Kahit ayon sa mga kasamahan niya ay ganoon daw


    tga anglaki ay hindi pa rin siya makapaniw. How could he just let his birthday pass by? Ni w


    siyang nakitang bumisita rito sa araw na iyon, pagkatapos ay uuwi nang ito?


    Tinapik niya ito sa balikat. “Shrek-“


    Naniningkit ang mga matang hinarap siya ni Brett. “Pay me some respect. I’m still your boss.”


    “Right,” Tumatangu-tangong sinabi ni Katerina saka sumulyap sa suot na relo. “But that ended two,


    oops… three minutes ago. It’s three minutes after ten which means I’m free now.” Nang akmang


    magsasalita pa si Brett ay maagap na inpat niya ang dwang daliri sa mgabi nito. Kahit na


    naiinis pa rin siya ay ayaw niya namang matd sa buhay niya ang buhay nito. Sa kab ng pait na


    m niyang dinaranas nito ay mapd pa rin ito kung tutuusin. He could celebrate his birthday.


    m ni Brett kung kan ang kaarawan nito, kung sino ang nagluwal rito pati na ang totoong pangn


    nito. He had all the privileges that fate took away from her. He was blessed, for crying out loud! Ano pa


    ba ang ipinagsisintir nito? “Hindi ka ba nanghihinayang? Mpit nang mag s-dose. Tumanda ka


    nang isang taon ngayong araw pero hindi mo manng ice-celebrate ‘yon?”


    Tumigas ang anyo ni Brett pagkatapos ay inalis ang mga daliri niya sabi nito. “Whatever I do with my


    life is none of your business, Miss Alvarez.” Sagot nito saka tuluyan nang pumasok sa sasakyan.


    Naiiling na hinawakan ni Katerina ang pinto ng kotse ni Brett nang akmang isasara na nito iyon.


    “Margie told me that you live alone. Pagdating mo sa bahay mo, ano’ng gagawin mo? Nganganga? O


    kaya magsesenti ka?” Nang matign ito ay nagpatuloy siya. “Come on, Brett. Paminsan-minsan,


    masarap rin ang may kasamang iba,lo na sa ganitong mga importanteng okasyon. Masarap rin ang


    feeling na may nakakala sa ’yo, na may babati sa ’yo at matutuwa dahil nag e-exist ka sa mundo.


    Don’t you want that?”


    ng saglit na natahimik ang binata bago sumagot. “I don’t.” Tuluyan na nitong isinara ang pinto ng


    kotse nito at pinaharurot iyon pyo.


    Mkas siyang bumuntong-hininga saka napating sa kngitan. “God, if You are listening, please


    give me the courage not to give up on him.”


    PAGDATING MO sa bahay mo, ano’ng gagawin mo? Nganganga? Bing naipreno ni Brett ang


    kanyang kotse nang mala ang mga sinabing iyon ni Katerina. Mabuti nang at w na halos


    nagdaraang sasakyan sa bahaging iyon ng kalsada. Napalingon siya sa pinanggalingan. Bahagya pa


    Mayamaya ay napayukyok siya sa manib. He stopped celebrating his birthday years ago. Noong


    nagkita s ni Katerina ikbing apat na taon na nang araw na iyon ay hindi na naging maayos pa ang


    buhay niya.


    Noong gabi ng birthday niya ay palihim na sinundan ng kanyang ama ang kanyang ina kaya hindi na


    nito natupad ang ipinangako sa kanya. Nahuli nito sa motel ang asawa na may katagpong iba.


    Nasaksihan pa nito ang paghahalikan ng dwa. Sinugod nito ang mga iyon at ora mismo ay hinatak


    ang kanyang ina pyo sa lugar na iyon pero hindi sumama rito ang asawa. She chose her other man


    because thetter was more capable of giving her all the things she desired.


    His jaw clenched upon the thought. Isang professor ang kanyang ama nang makla nito ang kanyang


    ina. Nagm sa mayamang pamilya ang huli, nagkataonng na nalulong sa sugal ang lolo niya kaya


    nalugi ang construction business ng mga ito. When the two met, his mother thought that her feelings


    were big enough to stay the rest of her life with a simple man but she was wrong.


    Nang hindi na maibigay ng kanyang ama ang mga luhong kinasanayan nito m nang mag-aral siya


    sa kolehiyo ay nagbago na ito. Every day since then, he would hear his mother bber about her


    husband being the poorest man she had ever met. Pero nanatiling pasensiyoso ang kanyang ama


    dahil sa pagmamahal nito sa asawa na siyang nasayanghat noong gabing iyon.


    Umalis ito ng motel nang mag-isa. Pero d nang matinding emosyon nito noong mga sandaling iyon


    ay hindi nito naiwasan ang kotseng nakasalubong habang minamaneho nito ang second-hand nitong


    motor. Naabutan niya pa ito sa ospital. Nauna pa siyang dumating doon kaysa sa kanyang ina.


    Halos masiraan siya ng bait nang makita ang iba’t ibang tubo na nakakabit sa katawan ng kanyang


    ama. m niyang bibigay na ito noong ipatawag nito ang asawa sa hospital room kaya nagpumilit


    siyang sumama sa loob.


    Còntens bel0ngs to N?(v)elDr/a/ma.Org


    His father’s tears fell while looking straight at his mother’s eyes. “To have and to h-hold, in sickness


    and in health, till death do we part…” Pabulong nitong sinabi pero nakaabot pa rin sa pandinig niya.


    “Nakalimutan mo na ba iyon, Almira?” Sunud-sunod na napaubo ito. “May nakakain pa naman tayo,


    may bahay naman tayo. Ano pa ba ang naging pagkukng ko?”


    “Hindi sapat ang mga iyon, Armando.” Mmig pa sa yelong sagot ng asawa.


    “Hindi sapat dahil naghangad ka nang higit pa sa dapat.” Hirap nitong sinabi. “I love you, Mira. Pero


    anong n-nangyayari sa a-atin, m-mahal ko?”


    “Hindi sahat ng oras, sasapat ang pagmamahal, Armando.”


    Mapait na napangiti ang kanyang ama. Until hisst breath, his mother was harsh. On his death bed,


    she never gave his father the reason to depart with a smile.


    Nang mamatay ang kanyang ama, tuluyan nang sumama ang kanyang ina salaki nito. And she


    never dared to look back. Napunta si Brett sa tiyuhin niya, ang architect ang nag-iisang kapatid ng


    kanyang ama. Pamilyado na ito at may isang anak na si Luke na kasing-edad niya. Pinag-aral siya nito


    sa pampublikong University habang sa private naman pumasok ang kanyang pinsan.


    Pero balew iyon sa kanya. Ang hindi niyang matanggap ay ang araw-gabing parunggit sa kanya


    ng asawa ng tiyuhin na pabigat siya kung ituring. But he epted all the insults, he had no choice.


    Luke was civil, they never became close. And so was his Uncle.


    Nang makatapos siya ng may karangn sa kursong Business Management ay tiyempo namang


    nakla niya si Luis na bagong lipat sa kanng subdivision. Hindi ito nakatapos ng Culinary Arts dahil


    nagbkbol sa pag-aaral pero napatunayan niyang may talento ito sa pagluluto. Kaagad siyang


    nakaisip ng mapagkakakitaan. He took a risk in Luis.


    Nag-loan siya sa bangko habang si Luis naman ay umutang ng pera sa kamag-anak nito. Naging


    kasosyo niya ito sa itinayo nng restaurant. Ito ang bah sa kusina habang siya naman ang


    namah sa kabuuan. Pumatok iyon hanggang sa nagkaroon s ng lima pang branches sa Metro


    Man pati na sa kpit-lungsod. Pero sa naunang restaurant niya piniling mamgi. Because it was


    their first baby, their first treasure. Ang iba ay kumuha nang s ng manager na mamamah.


    For the past years, Brett strived to be rich with his mother in mind. Dahil gusto niyang patunayan ritong


    nagtagumpay siya, na iniwan man siya nito ay hindi pa rin siya nalubog. Pero kasabay ng pag-ud


    niya ay ang tuluyang pagkaw ng tiw niya sa pagmamahal. His father’s experience changed him.


    It took away all the hope and love in his heart. It shaped him into a different person. But Katerina


    Alvarez was persistent to bring him back.


    Masarap din ang feeling na may nakakala sa ’yo, na may babati sa ’yo at matutuwa dahil nage-e-


    exist ka sa mundo. Don’t you want that?


    Kumuyom ang kanyang mga kamay. Bago niya pa mamyan ay iminaniobra niya na pabalik sa


    restaurant at pabalik kay Katerina ang kanyang sasakyan.


    Before the clock ticks at twelve tonight, he would indulge his self. Kahit ngayong gabing, aaminin ko


    sa sarili kong… nalulungkot ako.