Chapter 11


    “HINDI mo ba ako susumbatan manng? Dapat magalit ka sa ‘kin dahil ginamitng kita para


    matagpuan si Benedict. Say something.” Isinandal ni rice ang pagod na pagod na katawan sa


    marmol na dingding ng banyo. Unti-unti na siyang nakadarama ng palamig d ng matagal na


    Content bel0ngs to N?vel(D)r/a/ma.Org.


    pagkakababad sa tubig. Pero hindi niya iyon ininda. Dahil wng-w ang palamig niya kumpara


    sa pagkalunod na nadarama na dulot ng sakit sa natusan sa araw na iyon. “Distract me from the


    pain. Magalit ka. Please.”


    “Paano ba?”


    Napahawak si rice sa kanyang dibdib sa pagragasa ng tumitinding sakit nang mapakinggan ang


    pait sa boses ni no. Mahal siya nito. Hindi niya pinagdududahan ang bagay na iyon. At m niyang


    nasasaktan din ang binata dahil base sa mga sinabi nito ay nakasisiguro siyang may m na ito sa


    nangyaribinlimang taon na ang nakararaan. Kung paano at kanino nman ni no ay ayaw niya


    nang min pa. It was strange how despite the countless things that were shattering her right at that


    very moment, she still wanted to reach out, hold no and take away what hurts him.


    Iyon ang isa sa mga rason kung bakit ayaw ni rice na magmahal noon. Bukod sa makasisira iyon sa


    mga no niya ay para bang nagiging masokista ang sinumang tamaan niyon. And tonight, she proved


    she was right. Love really was aplicated thing.


    “My pain is nothingpared to yours. Ni w pa nga ako sa one fourth ng mga pinagdaanan mo sa


    nakalipas na mga taon. So, I urge you to use me more, rice. Hurt me more. Do that for the rest of


    my life, you have my permission.”


    rice bit her lower lip to control her sobs. “Stop it—”


    “Believe me; I’ve been dying to put some sense into my thick head for several hours now. Gusto kong


    magmarunong at masaktan dahil sa ginawa mo at lumayo nang sa `yo dahil sa ginawa ng Papa ko.


    Pero mahal kita. Mahal na mahal kita, rice. And that’s the reason why I’m staying.”


    Hindi sumagot si rice. Naipilig niya ang ulo bago sinikap na tumayo kahit na nalambot pa ang


    kanyang mga tuhod. Mkas na tinabig niya ang mga kamay ni no nang tangkang alayan siya


    ng binata. Lbas na sana siya sa banyo nang bing lumuhod ang binata sa kanyang harap. Pilit na


    inabot nito ang mga kamay niya.


    “Pagkatapos ng mga nangyari, m kong w na akong karapatang manatili pa rito. You don’t know


    how much will power I’m gathering just to be able to look at you right now and to hold you like this.


    rice, I am so, so, sorry for what happened. I couldn’t speak for my father. Ang dami ko ding tanong.


    And what pains me the most was the fact that even if he’s still alive, I would never be able to hear his


    exnation. All I have are my Mom’s confessions and Dad’s diaries.” Gumaralgal ang boses ni no


    kasabay ng pagpatak ng luha nito.


    “Pero handa akong magpagamit sa ‘yo, rice. Gamitin mo ako nang paulit-ulit, okayng. Handa din


    akong saluhin ang paghihiganti mo. Nakahanda akong masaktan huwag kang maw sa akin. I will


    transfer all my shares in thepany under your name first thing tomorrow, I promise. Ibabalik ko sa


    `yo anghat ng mga ninakaw sa `yo—”


    “no—”


    “I also have my own money in different banks here. Give me your ount number so I can also


    transfer them to yours. m kong hindi sapat na kabayaran ‘yon para sa buhay na—”


    “Stop it—”


    “I’m really, really sorry. Hindi namin m ang nangyari sa kompanya noon. Ang buong ak naming


    magkakapatid, nabili tga ni Papa ang shares sa naging business partners niya. There were


    documents that he showed us when we reviewed years ago thepany history. I didn’t know where


    the heck he got those documents. Nang makla kita, hindi ko rin m na ikaw p ang anak ng


    dating business partner ni Dad at—”


    “I said stop it, no!” Nagtaas na ng boses si rice dahil hindi niya na m kung paano pa


    pahihintuin ang binata. Every single word that he utters just breaks her heart all the more.


    “I’M SORRY.” Napayuko si no. “Aayusin ko pa rin ang kasal natin, katd nang naino na natin


    noon. Ako na ang bah sahat ng proseso, w ka nang kangang gawin pa. I will just inform you


    the details. And at the end of it all, whether you show up or not will all be up to you. Anuman ang gawin


    mo, umasa kang maiintindihan ko.” Nagtaas ng mukha si no at masuyong ngumiti pero hindi


    matatawaran ang lungkot at sakit sa mga mata nito. “Ipinapangako kong w kang gagawin na hindi


    ko maiintindihan.”


    Tumayo na si no at maingat na hinalikan ang noo ni rice. “Magpalit ka na bago ka pa tuluyang


    magkasakit. I will talk to mywyer to prepare the necessary documents and have someone bring them


    to you tomorrow.” Ikinulong siya ng binata sa mga braso nito. “Don’t hurt yourself anymore, please. If


    you want someone to listen, to yell at or to punch, call me. At ipinapangako kong darating kaagad ako.”


    Humiwy si no kay rice at tuluyan nang lumabas ng banyo. Sumunod siya rito. Pbas na ang


    binata ng kwarto nang tawagin niya. Pinign niya ang sariling takbuhin ang kinaroroonan nito at


    yakapin hanggang sa mabura ang hapdi sa kanyang puso. “I know you’re hurting, too. I’m so sorry.”


    “Don’t be,” kahit pa mahinang ay nakaabot pa rin sa pandinig ni rice na sagot ni no. “You have


    nothing to apologize for. Akong naman ito, rice. I’m just a son of a thief, of a murderer. I have my


    mom who had kept this nasty secret through the years and brothers who have no idea about this. You


    really shouldn’t be sorry... I should be.”


    Nang tuluyang umalis si no ay mariing naipikit ni rice ang kanyang mga mata.


    If she can only save both of them from misery, God knows she would.