Chapter 13


    MABIGAT ang dibdib na ipinarada ni Ansel ang sasakyan sa tapat ng town house ni Yalena.


    Napahugot siya nang mlim na hininga. Kung saan-saan siya nag-ikot sa nakalipas na mga oras


    sim nang magkita s ni Yalena sa mansiyon ng kanyang pamilya. Hindi niya na nagawa ang


    orihinal na no na dwin ang ina sa ospital. Tutal kapag naroon siya ay hindi niya rin naman


    magawang pumasok sa hospital room nito.


    Litong-lito na siya. Hindi niya na m kung ano ang gagawin. Bi ay hindi niya na mapagkatiwan


    ang sarili sa pagbuo ng mga desisyon. Hindi pa siya bumabalik sa opisina. Hindi niya m kung


    magagawa niya pang bumalik at pamunuan iyon kung ganoong ninakawng p iyon ng kanyang


    ama m sa mga Alvero at de Lara. Hindi niya pa nakakausap ang mga kapatid. Hindi na n


    pinatagal pa ang burol ng ama. Matapos ang tatlong araw ay inihatid na n ito sa huling hantungan.


    Pagkalibing ay sakang inamin sa kanya nina no at Austin ang tungkol sa journals ng ama.


    Naisubsob ni Ansel ang ulo sa manib. Hindi niya na m kung sino pa ang dapat kausapin, harapin


    o pagkatiwan. Pakiramdam niya ay niloko at pinaruanng siya ng mga taong mahal niya. His life


    was one fat lie. Hindi niya m kung paano magsisim uli. Ni hindi niya m kung paano niya


    ipagkakasya sa kukote niya ang mga natusan. Nanloko at nakapatay ang kanyang ama para sa


    pagmamahal. Ipinagkait ng kanyang ina sa mga anak nito ang katotohanan tungkol sa bulok png


    pagkatao ni Benedict sa ngn din ng pagmamahal. Tinanggap nina no at Austin sa mga buhay ng


    mga ito sina Maggy at rice dahil sa pagmamahal kahit pa m ng mga kapatid na paghihiganti ang


    motibo ng dwang babae. Naloko siya ni Yalena dahil nabg siya ng pagmamahal para dito. At


    ngayon ay sinisira siya ng pagmamahal na iyon. Lahat ay puro tungkol sa pagmamahal. Shit!


    Parang tuksong naro sa isipan ni Ansel ang naaktuhang eksena sa rest house sa Olongapo. Posible


    ngang hindi totoong si Yalena ang pumatay sa kanyang ama at bumaril sa kanyang ina. W siyang


    idea dahil pinagbabaril nina Dennis ang CCTV sa buong lugar. Pero nagsusumigaw pa rin ang


    katotohanang kasabwat si Yalena ng mga dating squatter na td nito ay may galit sa kanyang ama.


    Minahal at pinagkatiwan niya nang buong-buo si Yalena. At bng anak ay nauunawaan niya ang


    pinanggagalingan nito. Pero hindi niya matanggap na pinaikotng siya ng babae sa ngn ng


    paghihiganti. The voice recordings were solid proofs.


    Bukod pa roon, kangan bang suklian ng kamatayan din ang nangyaring kamatayan noon? Mahirap


    Content ? N?velDrama.Org.


    ang pinagdaanan ni Yalena nang dahil sa kanyang ama at ngayon ay pinagdaraanan niya rin ang hirap


    na iyon. Every single day, it was a struggle to wake up. Hindi gaya nang dati na parati siyang


    masayang pipikit at matutulog gabi-gabi dahil marami siyang inaasahang mangyayari pagsapit ng


    umaga sa pagmt niya pang ng mga mata.


    Napahugot siya ng mlim na hininga bago napatingin sa bahay ni Yalena. Naroroon ang sasakyan


    nito. Hindi niya m kung nasa loob ito dahil naka-taxing ang dga nang puntahan siya sa


    mansiyon.


    Naipilig ni Ansel ang ulo para alisin sa isip ang mga bagay na sinabi ng dga sa kanya kanina.


    Naparoonng siya para kunin ang kanyang mga damit. no niya na ring ipagbili ang kanyang town


    house sa vige na iyon. W nang saysay pa ang pagtira doon. Lahat ay w nang saysay pati na


    ang pinangarap niyang kasal na mbo nang matuloy pa.


    Bumaba na siya ng kanyang sasakyan. Sa kauna-unahang pagkakataon ay gumamit siya ng doorbell


    sa gate. Nang wng sumagot ay kunot-noong pumasok nang si Ansel. Ginamit niya ang kanyang


    duplicate key para makapasok sa loob, duplicate key na sa kab nghat ay hindi niya maalis-alis sa


    kanyang wallet. Para siyang sinakal nang makapasok sa loob.


    “Hindi ako mabuting tao. Aaminin kong ng ulit sa nakalipas na mga taon ay hinangad kong mamatay


    si Benedict. Pero sa tingin ko, kahit na sinong anak ay gano’n ang hahangarin kung mlagay s sa


    lugar ko,” nala ni Ansel na sinabi ni Yalena nang tangkain siya nitong kausapin matapos ilibing ang


    kanyang ama.


    “Pinatay ang mga magng ko. Ninakaw ang kayamanang para sa amin ng kakambal ko. Pinasunog


    ang bahay namin. Naranasan kohat ng uri ng sakit at panggigipit nang dahilng sa iisang tao: nang


    dahilng sa ama mo. Pero iyong taong iyon na napakaraming nagawang krimen, ni hindi nakulong.


    Kaya sinong anak ang hindi maghahangad iganti manng ang kanyang mga magnglo na’t


    gano’n ang sinapit?


    “Sinong anak ang hindi maghahangad ng hustisya? Sinong mabuti ang hindi magiging masama


    matapos niyon? Sinong mabait ang hindi magagalit?” Bumakas ang hapdi sa mga mata ni Yalena.


    “Kla kita, Ansel. I’m sure if you were me, you would have done the same thing. Baka nga mas


    matindi pa ang gawin mo. Perohat ng iyon, tinalikuran ko. Tinalikuran ko angbing-anim na taong


    sakit at pait para sa `yo, para tanggapin ang pagmamahal mo, pagmamahal na bakit… bakit hindi ko


    na makita sa mga mata mo?”


    Namig si Ansel. Hindi kaya…nagsasabi ng totoo si Yalena? Pero mayamaya ay naipilig niya ang


    ulo. Dumeretso na siya sa kwarto ng dga na siyang ng buwan ding naging kwarto niya. Ini-on niya


    ang w roon. Napatitig siya sa kama. Doon siya masayang natutulog at nagigising dati-rati. Parang


    bibigay ang puso na kinuha niya nang ang kanyang traveling bag sa lim ng kama at binuksan ang


    closet kung saan nakgay ang kanyang mga damit.


    Pero natign siya nang may makitang maliit na png kahon sa ibabaw ng kanyang mga nakatuping


    damit. May puti pang ribbon doon. Nanginginig ang mga kamay na binuksan niya iyon. Bumungad sa


    kanya ang isang white gold na kwintas na hugis krus ang pendant. Nagsalubong ang mga ky niya.


    Pamilyar iyon sa kanya. Iyon ang kwintas na parating suot ni Yalena noon.


    “M-may iniwan ako sa `yost week na regalo sa closet mo sa bahay ko. Nakgay roon ang


    kumpletong voice recordings, Ansel, m sim hanggang sa huling pag-uusap namin ni Dennis. It


    was supposed to be my monthsary gift to you because I wanted to tell you the truth. Ne recorder


    iyon.”


    Kumabog ang dibdib ni Ansel. Itinalikod niya ang pendant ng kwintas. Nakita niya roon ang isang maliit


    na pindutan. ng beses pa siyang nagdwang-isip bago sa wakas ay pinindot iyon. Umalingawngaw


    sa kwarto ang masi at mmyos na boses ni Yalena.


    “Baby, `guessed what I found out? I’m pregnant! Seven weeks na daw sabi ng doktor nang


    magpatingin ako kanina. I must admit, I never thought of being a mother, not even once. Dahil nang


    maw ang mga magng ko noon, marami na akong nalimutang isipin at pangarapin. I never even


    thought of being a wife much more, being engaged… to you. But you know what? Maraming nagbago


    nang mman kong may munting buhay p dito sa loob ng katawan ko.


    “Bi naging excited ako. Ano kaya’ng magiging itsura niya? Ano kayang ugali ang mamamana niya


    sa `ting dwa?” Narinig niya ang pagtawa ni Yalena. “Pero sana kamukha mo. Sana magmana sa


    `yo. You’re a loving partner, Ansel. And I really wished this baby will one day, be like you. Being


    pregnant also made me brave. Paulit-ulit mong itinatanong sa akin ang tungkol sa mga bangungot ko.”


    Bumuntong-hininga si Yalena. “And now that it’s our fourth monthsary, I want this baby inside me and


    the truth bes my gift to you.


    “Nakahanda na akong umamin, Ansel. Anuman ang matusan mo, gusto kong mman mong mahal


    kita. I’ve loved you since I was twelve when Benedict showed me your picture.” Marahang tumikhim


    ang dga. “I want what no, rice, Austin and Maggy have. So please, please find it in your heart


    to understand what you’re about to hear…”


    “OH, CHRIST!” Kumakabog pa rin ang dibdib na napatayo si Ansel matapos marinig ang kabuuan ng


    recorder ang mga naging pag-uusap nina Yalena at Dennis maging ang huli noong nagpahayag ang


    dga na totoo ngang tumatalikod na ito sa no. Kahit ang pag-uusap ng dga at ng kanyang ina


    sa Olongapo ay naroroon din.


    Buong-buo ring ipinagtapat ni Yalena ang kaugnayan nito kay Dennis, ang nangyari kina Dennis, ang


    kwento ng buhay ng dga at ng kakambal nito pati na ni rice. Ang pare-parehong nong


    paghihiganti ng mga ito na nauwi sa pag-ibig.


    “You see, my nightmares are about my parents’ death and your father. Benedict and I were a bit close


    back then. That’s why after what happened, I felt betrayed. Mabuti nang tga, naiiba ka. Sa Daddy


    mo una kong inamin na crush kita. Sa kanya ko rin unang inamin ang pangarap ko… na maging isang


    prinsesa. He told me that you’re no prince. But then again, he told me that you will be a wonderful


    knight. Siya ang nagsabi sa aking iniidolo mo siya, na gusto mo raw maging td niya. See?


    Natatandaan ko anghat ng mga detalye.” Bahagyang tumawa si Yalena. “I remember everything


    because it’s about you.


    “Aminado ako na matapos mong ipagtapat sa akin noon kung gaano mo hinahangaan ang Daddy mo


    ay natukso akong aminin ang totoo. Pero natakot akong baka hindi mo ako paniwan.” Bumuntong-


    hininga ang dga. “I was also afraid to shatter your dreams. Pero ayoko na kasing maglihim pa sa


    `yo. I want us to start on a clean te from now on. Lalo na’t mukhang may pinano si Dennis. I


    haven’t heard of him but I knew he also kept a record of our past conversations. I was familiar with his


    watch. It was also a recorder. Nakita ko ‘yon minsan sa Japan nang bilhin ko ang kwintas ko. Hindi ko


    m kung paniniwan mo ang mga sinasabi ko. But I hope you will. I truly love you, Ansel. Let’s stay


    strong, okay? Happy fourth monthsary!”


    Pumatak ang mga luha ni Ansel sa mga nalang huling sinabi ni Yalena sa recorder. Patakbong


    sumakay siya sa kanyang kotse.


    God, Yalena. Where are you now? Napasulyap siya sa kanyang wristwatch. s-sais y medya na ng


    gabi pero w pa rin ang dga sa bahay nito. Ini-on niya ang kanyang cell phone. Nabi siya sa


    mahigit tatlumpung missed calls na bumga sa kanya. M iyon kina rice, no, Austin, at


    Maggy.


    Hindi na nag-aksaya pa ng panahon na tinawagan ni Ansel si Austin sa pagbabaka-sakaling kasama


    nito at ni Maggy si Yalena. Hindi na muna niya binasa ang mga bagong dating na text messages.


    “Kasama n’yo ba si Yalena?” agad na bungad ni Ansel kay Austin nang sagutin nito ang tawag niya.


    “Nasa bahay n’yo ba?” Bumukod na ng tirahan sina Maggy at Austin nang matapos na sa wakas ang


    ipinatayo ni Austin na bahay para dito at sa asawa nito. Doon na tumuloy ang mag-asawa pagkbas


    ni Maggy sa ospital kasama ang anak ng mga ito na pinangnang Vincent na mpit umano sa


    pangn ng ama ni Maggy.


    Nabi si Ansel nang marinig ang pagmumura ni Austin sa kabng linya.


    “What the fuck are you doing, Kuya Ansel?”


    Kumunot ang noo niya. W sa ugali ng kapatid ang magmura sa kab ng galit nito. “Austin, ano


    ba’ng—”


    “Dahil hindi ka ma-contact ng guard sa mansiyon, ako ang tinawagan niya. Isinugod niya raw sa ospital


    si Yalena nang iwanan mo sa mansiyon matapos duguin nang basta mo nang itk kanina. Shit,


    Kuya! The woman was innocent! Iyon din ang sinabi ni Mama na nagkamy na kanina. Pero ano


    itong ginawa mo? Yalena lost her baby!”


    Dums ang cell phone sa kamay ni Ansel. Parang bombang sumabog sa kanyang pandinig ang mga


    sinabi ng kapatid.