Chapter 12


    “NO!” NAPASIGAW si Yalena nang puro ang mga nakahandusay na duguanglaki ang sumalubong


    sa kanya pagpasok niya sa nakabukas na gate ng rest house ng mga McClennan. Dahil myo sa


    karamihan ang rest house ay wng mga kapitbahay na makaririnig ng komosyon na nangyayari sa


    loob. Nakabgta ang mga nakaitim na polo na mgalaki, ang mga iyon ang mga gwardiya roon. May


    dwa panglaking nakabgta roon. Kahit hindi niya kla ang mga iyon ay nasisiguro niyang ang


    mga kasamahan iyon ni Dennis.


    Nagmamadaling pumasok siya sa loob. Nakabibingi ang katahimikang bumungad sa kanya. Mariing


    nakagat niya ang ibabangbi at pilit na pinatatag ang sarili. Iniwasan niyang alertuhin kaagad ang


    mga pulis dahil umaasa siyang hindi tuluyang sisirain nina Dennis ang buhay ng mga ito sa ngn ng


    paghihiganti.


    Umaasa si Yalena na kapag nman ng mga itong w siyang tinawagang pulis ay hindi maarma


    ang tatlo at makakapag-usap pa s kahit paano. Pero huli na. Huling-huli na.


    Dennis, ano itong ginawa mo? Nakabangon ka na. Nagawa mong paurin ang sarili mo. Pero bakit


    ibinaon mo uli ang sarili mo? Nakaahon ka na sa putik pero muli kang bumalik doon.


    Namataan niya si Alexandra sa tabi ni Benedict. Parehong nakabgta ang mga ito. Una niyang


    npitan ang ginang at sinuri. Napaluha siya nang makita ang duguang anyo nito. Kinakabahang


    idinikit niya ang tainga sa dibdib nito. Sa ginawa ay dumikit ang dugo nito sa kanyang damit pero


    binalew niya iyon. Bahagya siyang nakahinga nang maluwag nang mapag-mang tumitibok pa


    ang puso nito.


    Sumunod na npitan ni Yalena si Benedict. Iniangat niya ang duguang katawan nito. Labimpito.


    Labimpito ang bng tumama sa dibdib nito. Kasindami na iyon ng bng ng mga taong namatay sa


    squatters’ area sa Valenzu noon. Napahikbi si Yalena. Hindi na siya umaasang buhay pa ang


    matanda.


    “I’m so sorry, Benedict.” Gumaralgal ang boses ni Yalena. “For the past years, I wanted you to die but I


    stopped thinking about that several months ago. Hindi ko ginustong mangyari ito sa `yo. I’m sorry. Hindi


    ko s napign.” Nalamig ang mga pd na dinukot niya sa kanyang bag ang kanyang cell phone


    at idadayal na sana ang numero ni rice nang makarinig ng mga pappit na yabag.


    Pag-angat niya ng mukha ay sumalubong sa kanyang mga mata ang tlang anyo ni Ansel. Nabitiwan


    niya ang cell phone nang mapatingin ang binata sa kanya. Umawang ang bibig nitolo na nang


    mapatingin sa kanyang mga kamay at damit na may bahid na ng dugo nina Benedict.


    “A-Ansel, I—” Nahinto sa pagsasalita si Yalena nang makita ang pagbabaga sa galit ng mga mata ng


    binata.


    “What have you done, Yalena?” parang kit sa talim na sigaw ni Ansel. “I never thought you would


    stoop this low!”


    “ANSEL, please. Ayusin na natin ito. Kausapin mo naman ako,” nakikiusap na sinabi ni Yalena nang


    maabutan niya si Ansel sa garahe ng mansiyon ng mga ito. Pinign niya ang binata sa braso nang


    pasakay na sana ito sa kotse nito. “Pakinggan mo naman ako.”


    “I thought action speaks louder than words? Isn’t it obvious that I don’t want to talk to you anymore?


    Kangan ko pa ba tgang sabihin bago mo maintindihan?”


    Parang tinusok ng libong karayom ang puso ni Yalena sa mga nariniglo na nang marahas na alisin ni


    Ansel ang kamay niyang nakahawak sa braso nito. Nagliliyab sa galit ang mga matang tinitigan siya


    nito. Napalunok siya. Nanakit ang kanyanglamunan sa kapipigil na huwag mapahagulgol sa harap


    ng binatalo na nang muling manumbalik sa kanyang  ang mga binitiwan nitong salita sa


    Olongapo noong nakaraang linggo…


    “A-Ansel, it wasn’t m-me,” natatarantang paliwanag ni Yalena. “I… I just…” Mariing nakagat niya ang


    ibabangbi. Hindi niya m kung saan o paano magsisimng magpaliwanag. “Please let’s just call


    the ambnce and the police first. Your mother is still alive—”


    “How could you?” Parang wng narinig na npitan ni Ansel si Yalena. Inyo nito sa kanya ang ama


    nito at mayamaya ay parang torong muli siyang npitan at hinawakan sa mga balikat.


    Natakot siya. Kitang-kita niya ang matinding pagpipigil sa mukha ng binata para huwag siyang tuluyang


    saktan pero bahagya pa rin siyang pinangapusan ng hininga.


    “Nasaan? Nasaan ang mga kasamahan mo?” nagtatagis ang mga bagang na sigaw ni Ansel.


    Napaluha si Yalena. “Ansel,” kahit hirap sa pagsasalita ay sinabi niya. “It really wasn’t me. Hindi ako


    kasama sa mga—”


    Mkas na napamura ang binata kasabay ng pagtk kay Yalena. “For crying out loud, stop with


    those crocodile tears, Yalena!”


    Kung hindi pa dumating si no na tinawagan p ni Ansel habang papunta sa Olongapo ay hindi pa


    matitigil sa pagwaw si Ansel. Halos magkasunodng na dumating ang magkapatid. Si no ang


    siyang nag-asikaso nghat. Ito ang tumawag ng pulis at ambnsiya. Ang buong ak daw ng


    magkapatid ay mayroon nang rumespondeng mga pulis sa rest house para mag-imbestiga pero


    nagkamali ang mga ito dahil patay anghat ng mga gwardiya sa rest house pati na si Dennis. Patay


    rin angbing-isa pang mga kasabwat nito pero buhay si Jerome kahit may tama ito ng b sa likod at


    balikat. Nasa ospital pa rin ito. Sa kasalukuyan ay mayroong nagbabantay na pulis dito para


    pagkagaling ay sa kulungan kaagad dederetso.


    Si Alexandra naman ay nasa ospital din pero hindi pa nagkakamy. Nilipat ito nina Ansel at no sa


    ospital sa Mayn. Sa Mayn na rin inilibing si Benedict pati na ang mga gwardiyang kasama nitong


    namatay na taga-Mayn rin p.


    Siguro kung hindi pa napign si Ansel ng mga kapatid ay kasama na rin si Yalena sa ipinakulong nito


    dahil matigas ang paniniw nito na kasabwat pa rin siya nina Dennislo na at may mga katibayan


    ang binata na nagpapatunay niyon: ang USB na ipinad ng nasisiguro niyang si Dennis kay Ansel,


    kasama ng mga litrato at ng impormasyon.


    Dahil nakasaad sa voice recordings ang mga pag-uusap nina Yalena at Dennis tungkol sa pagbaliktad


    nina Maggy at rice sa nong paghihiganti ay ligtas ang dwa kahit paano sa rumaragasang poot


    ni Ansel na parehong nakatuon kina Yalena at Jerome ngayong patay na si Dennis. Kinabukasan ay


    pwede nang i-discharge sa ospital si Jerome na si Yalena ang idinidiin na mastermind sa mga


    nangyari. Mabuti nang at nagawa pa rin siyang saluhin nina no at Austin sa mga pulis. Wng


    sapat na ebidensiya si Jeromeban sa kanya dahil napign si Ansel ng mga kapatid na ipakita sa


    mga pulis ang USB. Hindi siya makukulong.


    Pero daig niya pa ang ginawaran ng sentensiya sa uri ng pagtrato sa kanya ni Ansel. Sinabihan siya


    nina Maggy at rice na pahupain na muna ang emosyon ni Ansel pero hindi siya mapakali. Hindi niya


    kayang nagkakaganoon s.


    “Iyong mga ibinigay sa `yo ni Dennis na voice recordings sa USB, kng ‘yon, Ansel. Hindi niya


    isinama ang pag-atras ko sa no. M-may iniwan ako sa `yost week na regalo sa closet mo sa


    bahay ko. Nakgay ro’n ang kumpletong voice recordings, Ansel, m sim hanggang sa huling


    pag-uusap namin ni Dennis.


    “It was supposed to be my monthsary gift to you because I wanted to tell you the truth,”


    nagpapaunawang dagdag ni Yalena. “Ne recorder ‘yon. Tumigil na ako sa no nang mahalin


    kita. Iyong usapan namin ni Dennis, Octoberst year pa ‘yon. Matapos ang Bagong Taon ay kinausap


    ko na siya at tumigil na ako—”


    “Ne recorder, huh?” Sarkastikong tumawa si Ansel. “Sa tingin mo, pagkatapos nang mga


    nangyari, paniniwan pa kita? Naipabasa na sa akin nina Austin at no ang journals ni Dad.


    Akin mo `yon, ako nang p ang nahuhuli sa balita? Ngayong nakumpirma ko na ang totoo, `wag


    kang mag-la. Hindi ka susunod kay Jerome sa kulungan. Kaya hindi mo na kangang ipagpatuloy


    pa ang pagpapanggap mo na `to. Amanos na tayo,” mahina pero mariing dagdag ni Ansel. “Dad killed


    your parents. And he’s dead now. You’re an essory to the crime. Kaya bawing-bawi ka na. Nakuha


    mo na ang paghihiganti mo. Hindi kong inakng aabot ka sa ganito. Still, congrattions, Yalena.”


    “Ansel, `wag ka namang ganyan.” Pagod na pagod nang lumuha si Yalena dahil iyon na ang wng


    tigil na ginawa niya sa nakalipas na mga araw. Ang ak niya ay nasagad na siya. Pero nagkamali


    siya. “Ano ka ba? Bakit ayaw mong maniw sa ‘kin? I’m not pretending! God, Ansel. Where did your


    love go?” Pumiyok ang kanyang boses. Muli niyang inabot ang braso ng binata. “Buntis ako. Let’s fix


    this, please. I don’t want this baby to lose a father just like this.”


    Natign si Ansel. Pero mayamaya ay nang-uuyam na ngumiti. “Kung totoong buntis ka man, `wag ka


    sa `kin mag-drama. Pumunta ka sa sementeryo at papanagutin mo si Dennis. Who knows? Baka siya


    p ang ama niyan?”


    Parang sinampal si Yalena sa narinig. “How could you say that? You’re the first man in my life, Ansel!”


    Tuluyan na siyang napahagulgol. “You know that!”


    “Maybe. And maybe you just used your virginity to trick me. But then again, I may be the first. But


    Dennis could be the second or thest. Paulit-ulit kayong patagong nagtagpo noon. My ko ba kung


    anong mgro ang ginagawa n’yo kapag nakatalikod ako? Kaya utang-na-loob, Yalena, tantanan mo


    na ako!” Muli ay marahas na inalis ng binata ang mga kamay niya sa braso nito at basta nang siya


    N?velDrama.Org: owner of this content.


    itink.


    Sumadsad si Yalena sa sementadong daanan habang tuluyang sumakay na si Ansel sa kotse nito at


    pinaharurot iyon. Hindi na nito pinakinggan pa ang pagtawag niya. Nakaramdam siya ng matinding


    pananakit sa kanyang puson pati na sa kanyang pang-upo. Mayamaya ay naki ang mga mata niya


    nang may maramdamang likido na umaagos sa kanyang mga binti. Pagsulyap niya roon ay nabi


    siya nang makitang may dugo.


    “Help!” natetensiyong sigaw niya. “My baby…” Kumabog ang kanyang dibdib. “Help!”


    Oh, God. The baby is all I have. Please, I’m begging you, `wag mong hayaang pati siya ay maw sa


    akin.


    PARANG lumulutang na lumabas si Yalena ng ospital. Pinara niya ang namataang pampasaherong


    bus at sumakay roon nang hindi na tinitingnan pa ang maliit na karatng nakasabit sa harap tungkol


    sa direksiyon na pupuntahan niyon. W pa rin sa sariling pumasok siya sa loob niyon at naupo sa


    dulong upuan. Napatitig siya sa nakabukas na bintana. Parang mababaliw na niyakap niya ang sarili


    kasabay ng paghikbi.


    Nagawa siyang itakbo sa ospital ng gwardiya sa mansiyon ng mga McClennan pero doon na


    nagwakas anghat para sa kanya. Napahawak siya sa kanyang pipis na tiyan. “We never made time


    for you and I, sweetheart,” parang dinudurog ang pusong bulong niya. Ng ang bata sa kanyang


    sinapupunan. Napkas ang pagkakasadsad niya sa sementadong daanan nang itk siya ni Ansel.


    Impit siyang napahagulgol. Ang buong ak ni Yalena ay naranasan niya na anghat ng uri ng sakit


    sa puso dahil sa ginawa ni Benedict sa kanyang pamilya. Pero wng anumang salita na


    malarawan sa sakit na nadarama niya nang mga sandaling iyon.


    Benedict…gaano ba katindi ang galit mo sa akin para ipamana mo sa anak mo ang sumpa na patuloy


    akong gawing miserable? Nang mag-ring ang kanyang cell phone at makitang si Maggy ang


    nakarehistro sa screen niyon ay mapa siyang napangiti. Ini-off niya iyon. Inalis niya ang baterya at


    Sim card niyon. Sinira niya ang Sim card. Itinapon iyon kasama ng kanyang cell phone sabas ng


    bintana ng kinalulnang bus.


    You told me to use Ansel’s love to fix the pieces of me, to let him love me and let myself love him.


    Sinunod kita pero heto ako ngayon. Mas basag kaysa dati.


    Hindi niya m kung saan siya pupunta. Pero sa isang bagay siya nakasisiguro. Ayaw niya na munang


    bumalik dahil w na rin naman siyang babalikan. Hindi siya kasinswerte nina rice at Maggy dahil


    kay bilis nalusaw ng pagmamahal ni Ansel para sa kanya.


    Muling namasa ang kanyang mga mata. Napapagod na pumikit siya. Pagod na siyang makipaban.


    Pagod na siyang magmahal. Pagod na siyang sumugal at umunawa. Pagod na siyang maging isang


    de Lara.


    Pagod na siyang mabuhay pa.