Chapter 11


    “YOU LOOK exceptionally happy today. Nala kong ganyang-ganyan ang itsura ni Maggy nang


    mman niyang buntis siya.”


    Matamis na napangiti si Yalena sa mga narinig m kay rice. Sng ng matalik na kaibigan ang


    nasa hallway ng ospital at naghihintay sa pabas ng doktor m sa operating room. Hindi pa s


    nakakapag-usap ni Ansel tungkol sa ipinagbubuntis niya noong nagdaang gabi pag-uwi niya m sa


    Olongapo dahil hindi pa ito umuuwi.


    Binisita ni Ansel ang nta sa Quezon at dederetso raw muna ang binata sa opisina nito dahil may


    meeting pang kangang puntahan kaya nakapagpasya si Yalena na sorpresahin nang ang binata


    sa opisina. Papunta na siya roon nang tumawag sa kanya si Austin. Pumutok umano ang panubigan


    ng kakambal niya at din na nito sa ospital si Maggy na si Yalena raw ang hinahanap kaya doon na


    Sa kab ng paghb ng tiyan ni Maggy ay hindi ito pumayag na manganak nang w si Austin sa tabi


    nito kaya sa huli ay nahikayat na rin ang mga doktor na isama si Austin sa loob ng operating room


    kahit na parang mauuna pang bibigay ang bayaw niya kaysa sa kakambal dahil si Austin ang mukhang


    mas natataranta at namumu kaysa kay Maggy. Naabutan na ni Yalena sa ospital si rice na


    inihatid doon ni no habang si Ansel ay hindi niya ma-contact. Naipilig niya ang ulo. Siguro ay nasa


    meeting pa ito.


    “I know this is supposed to be Maggy’s moment. Pero since nasa O.R pa siya, makiki-moment na


    muna ako. Ako muna ang i-video mo. Hindi ‘yong puro pinto ang kinukuhanan mo.” Dahil excited din si


    rice sa ipinagbubuntis ni Maggy ay nagd ito ng videocam para mai-record sana ang paglibor ni


    Maggy pero si Austinng ang hinayaang makapasok sa operating room. Iniharap niya sa kanya ang


    videocam ni rice. Kinindatan ni Yalena ang kaibigan. “Okay na ba? Pwede na akong mag-moment?”


    Natawa si rice. “Fine.” Tuluyan na nitong itinutok sa kanya ang videocam.


    Maparong tumikhim-tikhim pa kunwari si Yalena bago kumaway sa harap ng camera. “Ipakita mo


    kaagad ito kay Maggy mamaya, ha?” Masing tumawa siya. “Maggy and rice, I’m pregnant.


    Seven weeks na.”


    Naki ang mga mata ni rice.


    “Ang daya-daya ko. Dapat si Ansel ang unang makakam nito pero nauna ko nang sinabi sa Mama


    niya. Yes, I met with Alexandra and Benedict yesterday. Nang mman kong buntis ako, parang may


    kung anong sumapi sa akin. Tumapang ako bi. Kinaya ko.” Nagmamki siyang ngumiti. “Hindi ko


    masasabing okay na kami. But I know one day, we will be. And rice, I’m so happy right now. May


    bahagi sa akin ang nakahinga na nang maluwag. Sana magtuloy-tuloy na ang sayang ito.” Magsasalita


    pa sana si Yalena nang tumunog ang cell phone niya. Pagsilip niya sa screen niyon ay si Radha ang


    tumatawag.


    Nagpam si Yalena kay rice at bahagyang lumayo sa huli bago niya sinagot ang tawag ni Radha.


    “Finally, you called! Ano ba’ng nangyari sa `yo? ng beses kitang tinawagan pero naka-off ang phone


    mo. How’s your baby? Nanganak ka na two months ago, `di ba?”


    “Hindi ako mapakali,” sa halip ay sagot ni Radha sa kabng linya. “Four months ago, I saw Dennis


    talking to Jerome and Carlos. Parati kong nakikita noon sina Jerome at Carlos tuwing bumibisita ako sa


    bahay n’yo, Ma’am. May-ari ng isang security agency si Dennis at posibleng nakla niya sina Jerome


    dahil doon kaya m kong dapat balewin ko nang ‘yon kung tutuusin. There’s just something


    different about them. Nahuli n akong nakatingin sa kan isang gabi. Nagkataong sa isang


    restaurant ‘yon kung saan kami kumakain ng asawa ko. They looked… a little murderous. So I kept


    digging. Instinct, I guess.


    Nag-imbestiga na rin ako tungkol sa napag-man kong mga pangn nina Jerome at Carlos. ng


    ulit ko rin sng napansing padaan-daan sa tapat ng bahay n’yo noon, Ma’am. And you know what I


    found out? Isang araw, pagkatapos mong lumipat sa vige, lumipat din s roon. Pakiramdam ko,


    minamanmanan ka n, Ma’am.”


    “Radha, that’s ridiculous. Baka coincidenceng ‘yon. Saka ano naman ngayon kung lumipat rin s—”


    “Mga tauhan s ni Dennis sa security agency, Ma’am. Kapitbahay rin s ni Dennis noon sa squatters’


    area sa Valenzu,” putol ni Radha sa mga sasabihin ni Yalena. “Mga namatayan din s ng pamilya


    nang araw na ipagiba ni Benedict ang mga bahay sa nabili niyang lupa sa Valenzu. Jerome lost his


    son. Carlos lost his father.”


    Napaawang ang bibig ni Yalena.


    “Carlos was into drugs. Nman ni Jerome na iniimbestigahan ko s. For months ago, na-hit and run


    ako ng kotse niya. Obviously, sinuwerte akong mabuhay.” Natawa si Radha sa kabng linya pero


    wng kasimpait iyon sa pandinig ni Yalena. “Pero hindi sinuwerte ang bata sa sinapupunan ko,


    Ma’am. Unconscious din ako ng ng linggo. Magpe-Pebrero na nang magkamy ako. Din ako ni


    Baron sa Amerika para magpagaling.” Tukoy ni Radha sa asawa nito. “He was so mad. He wanted me


    to pull out from this mission. Pagkatapos ng mga nangyari, ginusto ko na ring tumigil nang tga,


    Ma’am. Pero hindi ako matahimik. I’m sorry. I called a littlete. Lumayo na kayo kay Dennis, Ma’am.


    Lumipat na rin kayo ng vige.


    “The McClennans are rich. Ask for a security. Because Dennis, Jerome, and Carlos are dangerous,


    Ma’am. W na s sa tamang pag-iisip. Nagkataonng na mahigpit ang seguridad noon sa


    mansiyon ng mga McClennan kaya buhay pa si Benedict. Pero sa oras na makahanap s ng


    pagkakataon, siguradong gagantihan pa rin n ang matanda. Mag-ingat kayo, Ma’am. Ipadad ko


    ang ng impormasyon sa e-mail n’yo kasama ng mga litrato nina Jerome at Dennis.” Iyonng at


    naw na si Radha sa kabng linya.


    ng ulit na napabuga ng hangin si Yalena para kalmahin ang sarili. Hindi nagtagal ay natanggap niya


    ang e-mail ni Radha. Napatakip siya sa kanyang bibig nang makita ang litrato nina Jerome at Carlos.


    Si Jerome ang siyang nagpakla pa noon sa kanya sa supermarket at siyang pinagselosan pa ni


    Ansel.


    Oh, God. Nanginginig ang mga daliring idinayal niya ang numero ni Dennis.


    “Dennis, kangan nating mag-usap—”


    “`Wag ngayon, Yalena. I have tons of things to do right now. Lalo na ngayong natunton na namin si


    Benedict. I knew it. You are going to be very useful to us. Ikaw rin ang may kasnan nito. Hindi ka


    masyadong nag-iingat. Nasundan ka tuloy ng gad ko kahapon.” Tumawa si Dennis. “Saan na nga


    ba `yon? Ah, Olongapo.”


    Kumabog ang dibdib ni Yalena. “Dennis, please—”


    “I’ve been through a major soul-searching, Yalena. Pero wng nagbago sa akin kaya heto,” parang


    wng anumang sagot ni Dennis. “Tuloy ang no. Nagpad nga p ako ng munting regalo sa


    opisina ni Ansel. Ipagdasal mo nang na sana magustuhan niya. Damay-damay na `to. Ciao!”


    Nanayo ang mga bhibo sa batok ni Yalena nang marinig ang paghkhak ni Dennis sa kabng


    linya bago nito tinapos ang tawag. Nagmamadaling lumabas siya ng ospital. Hindi niya na


    napagtuunan ng atensiyon ang pagtawag sa kanya ni rice. Kumakabog pa rin ang dibdib na


    nagpunta siya sa parking lot at nagmaneho pabalik sa Olongapo.


    “GUSTO kita, Dennis. m mo kung sino ang kakaibiganin mo. Many times over thest years, I


    wished Benedict McClennan dead so I wouldn’t have a reason toe back to this country anymore,


    so I could finally move on. But then again, he remains alive. Sim ngayon, tawagin mo nang akong


    Yalena.”


    Parang masisiraan ng bait na naisuy ni Ansel ang mga daliri sa kanyang buhok sa paulit-ulit na pag-


    alingawngaw ng boses na iyon ni Yalena sa kanyang isipan. Naninigas ang mga daliring dinampot niya


    ang mga litrato sa kanyang mesa pati na ang mga papeles na kasama niyon kung saan nakasaad ang


    kumpletong impormasyon tungkol sa buhay ng mga de Lara. Agad ding nabitawan niya ang mga iyon.


    Napatayo siya m sa kanyang swivel chair. Pakiramdam niya ay nauubusan siya ng hininga. Inalis


    niya ang kanyang kurbata at binuksan ang unang dwang butones ng suot na long sleeves polo pero


    ganoon pa rin ang pakiramdam niya.


    Nang umagang iyon ay may nadatnan siyang brown envelope sa kanyang mesa pagpasok niya sa


    opisina. May png ribbon pa iyon. Ayon sa kanyang secretary ay maylaking nagpad niyon para


    sa kanya. USB ang nasa loob ng envelope, mga litrato nina Yalena at Dennis na lihim na nagkikita sa


    opisina nito sa security agency o kaya sa mismong bahay ni Yalena na parang may importanteng


    pinag-uusapan.


    May mga papeles din tungkol sa mga de Lara at sa mga ibinintang ng panig ng mga iyon noon sa


    kanyang ama sa kasong arson pero ang pinakamatindi ay ang kasong murder na isinampa ng tiyuhin


    nina Maggy at Yalena noon pati na ng ina ni riceban sa kanyang ama na ayon sa mga ito ay utak


    umano ng kamatayan nina Roman Alvero at ng mag-asawang Vicente at Selena de Lara.


    Matapos mabasa ni Ansel ang mga papeles ay isinaksak niya ang USB saptop niya. Puro voice


    recordings angman niyon. Mga boses nina Yalena at Dennis na magkasamang nagpano tungkol


    sa paghihiganti sa kanyang ama. Nang silipin ni Ansel ang CCTV ng security room para mman ang


    mukha ng taong nagpad ng envelope ay nabigo rin siyang mamukhaan dahil nakasuot iyon ng dark


    sunsses at bull cap pero nakasisiguro siyang hindi iyon si Dennis dahil mas maliit anglaki at mas


    mapusyaw ang bt kompara sa dating bodyguard ni Yalena.


    Ubodkas na nasuntok niya ang kanyang mesa. Nabasag ang sming nasa ibabaw niyon. Dumugo


    ang kanyang kamao. Paulit-ulit na sinuntok niya ang mesa sa pag-asam na malilipat sa kamao niya


    ang kanyang atensiyon, na mababaling doon ang sakit na nadarama niya sa kanyang puso. Pero


    wng-w pa rin ang pisikal na sakit kompara sa sakit ng naghuhumiyaw na realidad. Nag-iinit ang


    mga matang sinipa niya ang mesa. Nagkt anghat ng nasa ibabaw niyon nang tumaob iyon. Sa


    isang ip ay nagulo ang kanyang opisina na noonng nangyari.


    Napatitig si Ansel sa mga dokumento, pant, at iba pang disenyo ng kanyang mesa na bumagsak sa


    carpet pati na sa mga bubog na dulot ng nabasag na smin. Kung sana ay kasindaling ng paglinis


    sa mga iyon niya malilinis ang mga natusang kt sa buhay niya. Napasigaw siya kasabay ng


    pagsipa rin sa kanyang swivel chair. Hindi niya m kung paano niya magagawang iproseso sa isip


    pinaniniwan niya tungkol sa ama.


    Lahat ay kaya niyang tanggapin para sa iniidolong ama pero para ituro itong mamamatay-tao ng mga


    Alvero at de Lara ay hindi niya m kung matatanggap niya. Paano iyon magagawa ng kanyang ama?


    At sina rice, Maggy at Yalena, ano’ng ibig sabihin ng magkakasunod na pagdating ng mga ito sa


    buhay nng magkakapatid? Para maghiganti?


    Naupo siya sa sahig. Napahawak siya sa kanyang noo. Si Yalena, ang kauna-unahang babaeng


    pinahgahan niya ng higit sa buhay niya ay lumbas na ginagamitng siya. Hindi


    maipagkakamaling boses nito ang nasa recorder sa USB.


    Paano magagawang tanggapin ni Ansel na anghat ng mga nangyari sa kan ay pakanang ni


    Yalena? Na bahaging ng no ng babae para makapaghiganti kasama si Dennis na td nito ay


    N?velDrama.Org: owner of this content.


    may galit din sa kanyang ama? Natusan niya ang nangyari sa isang squatters area sa Valenzu


    kung saan nakatayo na ngayon ang kanng resort. Kasama iyon sa mga ipinadng impormasyon sa


    kanya. Shit. Tumulo ang kanyang mga luha.


    Nang tumunog ang kanyang cell phone ay wngkas na hinugot niya iyon m sa bulsa ng


    kanyang pantalon. Si Juana ang tumatawag, ito ang mayordoma sa rest house n sa Olongapo kung


    saan nakatira ang kanyang mga magng. Sinagot niya ang tawag nito tutal ay kangan niya ring


    makausap ang kanyang ina para malinawan siya.


    “Juana, bago anghat, pakibigay na muna ang phone kay Mama—” Natensiyon si Ansel nang


    makarinig ng kung anong sunod-sunod na pagputok m sa kabng linya. Matapos niyon ay halos


    mabingi siya sa narinig na mkas na pagkbog ng kung ano. W na rin siyang narinig m sa


    kabng linya. Kumabog ang dibdib niya. “Juana!” Naputol na ang tawag.


    Nagmamadaling lumabas si Ansel ng kanyang opisina at halos takbuhin ang kanyang kotse. Nang


    magmamaneho na sana siya ay natign siya sa pagragasa ng isang partikr na  sa kanyang


    isipan. Iyon ay nang itanong ni Yalena ang address ng kanyang mga magng at agad niya iyong


    sinagot noon.


    Nahampas niya ang manib.


    “Yalena! Don’t you dare!” Nanginginig ang mga kmnang pinaharurot niya ang kanyang sasakyan.