Chapter 10


    PARANG piniga ang puso ni Ansel nang makita ang basang-basang anyo ni Yalena nang sa wakas ay


    buksan nito ang pinto ng banyo. Nang mga sandaling iyon ay hindi niya makita kahit kaunti mang


    bakas ng kanyang dragon. Sa halip, ang nakikita niya ay ang isang batang babae na hindi sigurado sa


    dapat na gawin. Fear was evident in her Latin eyes.


    Gaano ba kki ang takot ni Yalena sa nakaraan para magkaganoon ito? Kung aamininng nito sa


    kanya kung sino ang taong may pakana ng kamatayan ng mga magng nito, kung sino ang dahn


    ng takot at mga bangungot nito ay hahanap siya ng paraan para matulungan ito. Todo ang pagpipigil


    niyang mag-imbestiga dahil gusto niyang pagkatiwan siya ng dga at kusa na itong umamin sa


    kanya. Ayaw niyang isipin nito na pinakikiman niya ang personal na buhay nito. Pero sa oras na


    mman niya ang sinumang gumawa ng krimen sa pamilya nito ay pagbabayarin niya iyon. No one


    messes with the McClennans. And he will make sure that no one will also mess with the ones they


    love.


    Tumayo si Ansel at maingat na niyakap si Yalena. Nanginginig na gumanti ang dga nang mas


    mahigpit na yakap. Narinig niya ang impit na pag-iyak nito.


    “I’m scared.”


    “Don’t be,” masuyong sagot ni Ansel. “I’m here now.” Hindi sumagot si Yalena pero dinig na dinig niya


    ang patuloy na paghikbi nito. Hinalikan niya ito sa ulo. Pakiramdam niya ay siya itong mas nanghihina


    sa nakikitang estado ng dga.


    “I can’t be your queen. W akong kapasidad para maging reyna,” mayamaya ay halos pabulong na


    sinabi nito. “I can only be me. Ito ang totoong ako. Ganito ako kahina, Ansel. I’m this afraid. I’m this


    defenseless. And if you can ept me like this, then yes, I will marry you.”


    Bahagyang lumayo si Ansel kay Yalena. Pinakatitigan niya ang mukha ng dga. Magulo ang buhok


    nito, puno ng luha ang mga mata, namum ang ilong at bahagyang nanginginig ang mgabi. Pero


    wng pag-aalingang masasabi niya na ito pa rin ang pinakamagandang babae na nasyan niya


    sa buong buhay niya.


    She will always be his dragon… and his alone. Mas minahal niya ang dga ngayong pinagkatiwan


    siya nitong ipakita ang ganoong bahagi ng pagkatao nito.


    Sa kab ng kasalukuyang sitwasyon ni Yalena ay hindi niya nakikitang humina ito dahil sa pagluha.


    Hindi niya rin nakikitang tumapang siya dahilng nagkataong siya ang umaalo rito. Because she will


    always be the one in control between them. Even now amidst her tears, she was controlling him. She


    was controlling his heart.


    “It’s all right. Queens get afraid, too. Queens get weak, too.” Isinuot na ni Ansel sa wakas ang singsing


    sa daliri ni Yalena. Basta nang niya hinagis sa kung saan ang ring box. Marahang hinawakan niya


    ang kamay nito. “Sabihin mong kung ano ang maipaglilingkod ko para sa reyna ko at gagawin ko.”


    “Pumikit ka,” namamaos na sagot ni Yalena. “Sabihin mo sa akin kung ano ang pangn mo. Tell me


    you’re different from someone I know.” Gumaralgal ang boses nito. “Tell me that you love me. And then


    kiss me.”


    Hindi na nag-isip pa na ipinaikot ni Ansel ang mga braso sa baywang ng dga bago niya ipinikit ang


    kanyang mga mata. “I’m Ansel McClennan. And I’m different, Yana. I will always be. Hindi kita sasaktan


    dahil mahal na mahal kita.” Hindi niya pa man natatapos ang mga sasabihin ay naramdaman na niya


    ang pagdikit ng mgabi ni Yalena sa kanyang mgabi.


    Naramdaman niya rin ang pagpatak ng luha nito sa kanyang pisngi. ng oras pa bago tuluyang


    maglipat ang taon, bago tuluyang sabayan ng mga tao ang pagbabago ng taon pero para kay Ansel,


    nang mga sandaling iyon ay nagsim na ang pagbabago ng buhay niya.


    HE’S ANSEL. He’s Ansel. And he’s never going to hurt you like his father. Naiiba siya, paulit-ulit na


    pala ni Yalena sa sarili habang nakatitig sa anyo ni Ansel. Nang magsimng makbay ang mga


    kamay nito sa kanyang katawan ay nagpaubaya siya. Nang bumaba ang halik ng binata sa kanyang


    leeg ay hinayaan niya ang sariling magpatangay.


    Kangan niya iyon. Maybe once she surrenders to himpletely, her nightmares will stop.


    “Yalena?”


    “Hmm?”


    “Can I open my eyes now? I want to see you.”


    “All right.” Naramdaman ni Yalena ang pagngiti ng binata sa kanyang leeg.


    “Basang-basa ka na. Come.” Hin ni Ansel si Yalena papunta sa lim ng shower. “Deretso na tayong


    maligo.” Mapanuksong inalis ng binata ang kanyang pantulog pati na ang kanyang mga panloob. Raw


    desire filled his blue eyes upon looking at her now naked glory. Isinandal siya nito sa dingding ng


    banyo habang patuloy sa pagas ang tubig. Hinaplos ng mga kamay ng binata ang kanyang mga


    pisngi pababa sa kanyang leeg at mga balikat hanggang sa kanyang mga dibdib.


    Nahigit ni Yalena ang hininga. Iniwasan niyang maipikit ang mga mata sa matamis na sensasyon na


    dulot ng mga maiinit na kamay ng binata. This time, she wanted to see Ansel and not Benedict. This


    time, she wanted to truly grasp the fact that the man beside her was the one she loved and the one


    who loved her back. Tumaas-baba ang Adam’s apple ng binata. Nanatili ang isang kamay nito sa


    kanyang kaliwang dibdib habang ang isa naman ay dumausdos pababa sa kanyang sikmura at pababa


    pa.


    “God, Yalena… Are you real? How can someone be so perfect?”


    N?velDrama.Org: owner of this content.


    Sa kauna-unahang pagkakataon ay gumuhit ang sinserong ngiti sa mgabi ni Yalena. Inyo niya ang


    mga kamay ng binata sa kanyang katawan. Nang huhulihin sana siya nito ay mabilis na umiwas siya at


    humakbang paatras dito. “So… are you telling me you don’t want this?” Pilyang tukoy niya sa kanyang


    katawan.


    “Are you kidding me?” Pinakbay ni Ansel ang mga mata sa kahubdan ni Yalena bago nito mabilis na


    inalis ang mga damit nito. “Bagong Taon na pero pakiramdam ko, Pasko pa rin. Dahil ngayon ko pa


    Nang tatakas na sana si Yalena ay mabilis siyang napign ni Ansel sa kanyang baywang. Natatawang


    kinagat siya nito sa kanyang balikat. “You naughty queen. You are enraging the king.”


    Idinikit ng binata ang katawan nito sa kanyang likod. Naho ang ngiti ni Yalena nang maramdaman


    ang naghuhumiyaw na pagklaki ng binata sa kanyang bkang. Napalunok siya. “Ansel…”


    Hinalikan siya ng binata sa kanyang batok. Eksperto ang mga kamay na muli iyong nagtungo sa


    kanyang mga dibdib. “These jewels… they’re just mine, baby. Just as I am yours.”


    Mariing nakagat ni Yalena ang ibabangbi nang mapanuksongruin ni Ansel ang korona ng kanyang


    dibdib habang ang isang kamay nito ay nagpatuloy sa pananaliksik sa kanyang katawan. Bumilis ang


    kanyang paghinga nang makarating ang kamay ng binata sa pagitan ng kanyang mga hita.


    “And this beautiful thing down here is mine, too, Yalena.”


    That morning, Ansel made love to her over and over again. He made Yalena memorized the parts of


    her body that he said belong to him. Buong araw sng nagkulong sa kanyang kwarto. Nang magising


    siya ay eksaktong s-dose na at nagpuputukan na sa paligid. Nilingon niya ang binatang nakayakap


    sa kanyang baywang. Parang naalimpungatan din ito dahil sa mga ingay m sabas.


    Ngumiti si Yalena. Hindi niya m kung bungang ng pagod o dahil kakaiba ang saya niya sa araw


    na iyon kaya sa kauna-unahang pagkakataon m nang mappit siya kay Ansel ay maganda ang


    kanyang gising.


    “Hindi na tayo nakapagpaputok.”


    “Sus. `Yonng ba ang problema?” Pilyong ngumiti si Ansel.


    Bago pa niya mahan ang iniisip ng binata ay mabilis na itong pumaibabaw sa kanya. Bumga sa


    kanya ang makisig na katawan nito at ang bahaging iyon na para bang handang-handa na uli para sa


    kanya. Natawa siya. The entire day that she spent with him was the most beautiful day of her life. Ansel


    made her feel like the loveliest woman alive.


    Mayamaya ay pilya rin siyang napangiti. Pareho sng hubad nang mga sandaling iyon. Mukhang


    makakatipid siya ng damit kapag kasama ang binata dahil hindi na raw n kakanganin ang


    anumang kasuotan kapag sng dwa.


    “Ansel, aren’t we supposed to be at the kitchen?” nganing sinabi ni Yalena nang masalubong ang


    pamilyar na nag-ab na ky-dagat na mga matang iyon ng binata. “Aren’t we supposed to be eating


    right now? Aren’t we supposed to watch the fireworks disy?”


    “Yeah but baby…” Isinubsob ng binata ang ulo nito sa kanyang dibdib. “We could do all those things


    right here, right now. We can eat, celebrate, and have our own fireworks right at this very moment.”


    Ansel sucked her nipple. “See? I’m eating you now. All of me feel like celebrating. Andter, baby, we’ll


    both explode. Isn’t that more amazing that those fireworks disy you were talking about?” Dumeretso


    ang kamay ng binata sa kanyang sikmura. “Besides, what we have here canst longer than those


    fireworks. Because after this, baby, we can do it over and over again.”


    Mahigpit na napakapit si Yalena sa mga balikat ng binata nang marating ng kamay nito ang sentro ng


    kanyang pagkababae. When they both reached their climax, amidst her exhaustion, she still managed


    to giggle upon hearing Ansel shout.


    “Happy New Year, everybody!”


    “You’re crazy, Ansel.”


    “Right. Crazy for you, baby.”


    Three monthster


    “I’M SORRY. I’m so sorry. m kong naparito ka para maningil. Nang magsimng dumating sina


    rice at Maggy, m kong ng panahon nang ang bibngin bago ka rin magpakita. If you’re just


    using Ansel against Benedict, please stop it. Ako nang, Yalena. Sa akin ka nang bumawi,” garalgal


    ang boses na pakiusap ni Alexandra. “Tutal, ako naman ang may kasnan. I knew everything but I


    kept my mouth shut. Dahil natakot ako.”


    Tuluyan nang lumuha ang matandang babae. “I was afraid my sons will suffer. Natakot din akong


    makulong si Benedict. W akong maibibigay na rason na magpapagaan sa loob mo. I was just being


    a mother when I did that. I was also being in love.” Lumuhod ito at mahigpit na hinawakan ang mga


    pd niya. “I’m sorry.”


    Napatitig si Yalena sa anyo ni Alexandra. Parang tumanda ng ng taon ang edad ng babae kompara


    sa m niyang tunay na edad nito. Napahugot siya ng mlim na hininga. Noong nakaraang Pasko ay


    nagkaroon s ng pagkakataong makapag-usap nang masinsinan ni Austin. Kay Austin niya nman


    na noong hindi pa ganoon kla ang kondisyon ni Benedict ay nagawa pa nitong mangumpisal ng


    nito. Si Alexandra, ang siyang nag-aga kay Benedict, ang nagsilbing human journal nito.


    Siguro kung nagkataong hindi umiibig si Yalena kay Ansel ay hindi niya magagawang maunawaan ang


    pinanggagalingan ni Alexandra. Siguro ay mas lolobo ang galit niya dahil kung nagsalitang ito noon


    ay marami ang pwedeng mangyari. Dahil walong taon pang ang nakalilipas buhat niyon ay posible


    pang masampahan ng kaso si Benedict, posible pa nitong pagbayaran ang mga kasnan nito. Hindi


    pa tuluyang naisasara ang kaso noon hindi td ngayon nampas isang dekada na ang nakalipas.


    Kung sakali ay mahihirapan na siyang maihabol pa iyon sa korte. Bukod doon ay may sakit si Benedict.


    Pinagmasdan ni Yalena si Benedict na nasa tabi ni Alexandra. Naka-wheelchair ang matandanglaki


    at kayyo ng tingin nang mga sandaling iyon.


    Nanuyo anglamunan niya. Mahigitbing-anim na taon niyang inasam na makaharap ito. Humpak na


    ang mga pisngi nito at kayki ng ipinayat. Kung hindi dahil sa mga mata nglaki na kaparis na


    kaparis ng sa mga anak nito ay hindi niya ito halos makikla. Hindi niya m kung saan siya humugot


    ng tapang para mag-isang pumunta sa Olongapo. Dumeretso siya roon pagkagaling niya sa ospital.


    Ipina-sketch ni Yalena kay Maggy ang direksiyon papunta sa rest house na iyon dahil hindi niya na


    gaanong sado ang address na binanggit sa kanya noon ni Ansel. m niyang kangan niya nang


    harapin si Benedict para matuldukan na sa wakas ang nakaraan para kay Ansel na nakatakda niya


    nang maging asawa sa susunod na buwan at para sa munting buhay na nasa loob ng kanyang


    sinapupunan.


    Nasorpresa pa si Yalena dahil wng kahirap-hirap na nakapasok siya sa rest house matapos niyang


    ipam sa mga bantay na gwardiya roon ang kanyang buong pangn. Din siya ng nag-assist sa


    kanyang kasambahay sa enggrandeng s kung saan naroroon sina Alexandra at Benedict. Pagkakita


    sa kanya ni Alexandra ay agad na sumabog ang mga emosyon nito.


    “Tumayo ka na, Alexandra. I can’t stand to see my baby’s grandmother kneeling down before me.”


    MALAKAS na napasinghap si Alexandra at naki ang mga mata.


    Bahagyang napangiti si Yalena. Inlayan niya sa pagtayo ang matandang babae. “Benedict took two


    lives away from me. I admit, for almost two decades, all I wanted was to avenge. Hanggang sa


    makla ko si Ansel. Dapat magalit ako, `di ba?” Nagkibit-balikat si Yalena. “Dahil kamukhang-


    kamukha niya si Benedict. Pero iyong carbon copy na ‘yon ni Benedict, minahal ako nang sobra-sobra.


    And you know what I realized? Ang pusong nasugatan, nasaktan, at nawn, ang pusong puno ng


    galit at pait ay isang p ang kangan. Iyon ay isa ring puso na handang tumanggap dito, pusong


    kayang mahalin ang isa pang puso sa kab ng mga negatibong nadarama niyon. A loving heart can


    heal a scarred heart.


    “Mahal ko si Ansel, Alexandra.” Hinawakan niya ang mga kamay ng matandang babae. “When


    Benedict took two lives away from me, his eldest son came to my rescue. Maybe Ansel came sixteen


    yearste but what matters… was the fact that still, he came. He created a new life. And that life was


    now inside my womb.” Nangilid ang mga luha ni Yalena.


    ng araw nang hindi maganda ang pakiramdam niya. Maski ang fiancé na si Ansel ay mads niyang


    mapag-initan at mapagsungitan. Kaya nang araw na iyon ay nagpunta siya sa ospital at nagpatingin sa


    isang ob-gyne. Doon niya napag-mang nagdadng-tao siya.


    “I’m seven weeks pregnant. And please, don’t tell Ansel about this yet. Magagalit ‘yon kapag


    natusan niyang hindi siya ang unang nakam. You know how child-like your son can be


    sometimes.”


    Kasabay ng pagtawa ni Alexandra ay ang pagtulo ng mga luha nito. Muling hinawakan nito ang mga


    pd ni Yalena. “Thank you, Yalena. Thank you so much—”


    “No,” napailing si Yalena. “I should be the one to thank you. Because you were able to raise your sons


    so well. m mo bang parati akong binabangungot noong bumalik ako sa bansa? But when I finally


    epted Ansel in my life, for the first time, I started to have real dreams.” Parang nangangarap na


    ngumiti siya. “Bihira na akong magkaroon ng mga bangungot ngayon. And I owe that to your son’s


    love. Totoong mahirap tanggapin ang mga rason na ibinigay n’yo pero ng buwan nang at magiging


    ina na rin ako.


    “And as early as now, there are some things that I nned to hide from the baby. Gusto kong itago sa


    kanya ang dahn ng pagkamatay ng mga magng ko. Dahil td ng ginawa mo sa mga anak mo,


    gusto ko ring protektahan ang magiging anak ko m sa katotohanan.” Hinaplos ni Yalena ang pipis


    pang tiyan. “Because the truth always hurts.”


    Muling sinulyapan ni Yalena si Benedict. Naroroon pa rin ang pamilyar na kirot sa kanyang puso pero


    hindi na iyon kasintindi nang dati. Ngayon ay malinaw niya nang nauunawaan ang punto nina Maggy at


    rice noon. Base sa nakikita niyang sitwasyon ng matandanglaki, totoo ngang nakaganti na s


    rito. Kapran na ang kusang nagpataw ng kaparusahan para sa kanng tatlo, para sa mga squatters


    na naagrabyado rin nito noon.


    Sa naisip ay nala niya si Dennis pati na ang mga napag-usapan n nito matapos ang Bagong


    Taon. Sinadya niya si Dennis sa opisina nito para maging pribado ang kanng pag-uusap.


    “I don’t think I would have to hear you confirm the truth, Yalena. It’s written all over your eyes.”


    Napayuko si Yalena. “I’m sorry, Dennis.”


    “So the dragon fell in love with the shark. I pity the dragon. Hindi niya pa kabisado ang ugali ng pating.


    Paano kung bi nang siyang atakihin nito? Because the dragon is in love with the shark, even if the


    shark attacks her, she wouldn’t dare throw fire, would she?”


    “She wouldn’t. Because the dragon trusts the shark.” Dahan-dahang nag-angat ng ulo si Yalena. “She


    wasforted by the truth that the shark loves her back. Mahal ako ni Ansel, Dennis.”


    “Tga?” Tumaas ang isang sulok ng mgabi ni Dennis. “Hindi ba’t nagmahal din si Benedict


    McClennan noon? Pero saan nga ba humantong iyon? Hindi ba’t sa kamatayan? Because of


    Benedict’s ‘great’ love for Ca, rice lost her father. Nabaliw si Ca. Namatay ang mga magng


    mo. Hindi ka na natuto, Yalena.” Pumtak ito. “Ak ko pa naman matinik ka.”


    “Mali ka. Natuto na ako.” Pinilit niyang ngumiti. “Kaya nga na-realize ko na may mga bagay na mas


    mabuti nang ibaon sa limot.”


    “May mga bagay na pagsisisihan mo kung basta mo nang ibabaon sa limot, Yalena.” Tumayo na si


    Dennis at lumapit sa pinto. “`Wag kang mag-la, makakya ka na m sa kasunduan natin. Hindi


    masama ang loob ko. But I admit I was really disappointed. Makakaalis ka na, Yalena.”


    “Dennis, Benedict is really sick,” giit ni Yalena sa pagtayo niya. “Tumigil na tayo. Tumigil ka na.”


    Nagkibit-balikat anglaki. “Hayaan mo, gagayahin kita. `Di ba ng araw kang naw noon? I will also


    do some soul-searching. And who knows? Baka sa pagbalik ko, magbago rin ako? Until then... I


    advised you not to trust too much. Disappointment always hurts, and oh, betrayal, too.”


    Napailing si Yalena. Iniwan niya nang ang binata kaysa pahabain pa ang pag-uusap nng w


    namang patutunguhan. Pero gusto niyang paniwan na isang araw ay posible ngang matutunan din


    ni Dennis ang magpatawad at lumimot td ng ginawa niya.