Chapter 9


    DUMIIN ang pagkakahawak ni Ansel sa manib matapos niyang maigarahe ang kanyang kotse at sa


    wakas ay matanaw si Yalena. Nakatayo ito mpit sa guardhouse pero nang makita ang kanyang


    kotse ay dahan-dahan itong nakad ppit sa kanyang sasakyan. Nahigit niya ang hininga. Halos


    mabaliw na siya sa nakalipas na mga araw. Ni hindi siya mapakali. Ang buong ak niya ay hindi na


    magpapakita pa sa kanya ang dga.


    Sumama pa ang loob niya nang mapag-mang parehong nakauwi na sina Maggy at rice kina


    Austin at no noong nakaraang araw habang siya ay patuloy na naghihintay. Walong araw na ang


    lumipas sim nang wng kaabog-abog na naho ang kanyang dragon. Beinte-kuwatro na ng


    Disyembre nang araw na iyon. Tuwing Noche Buena at Pasko, kadsan ay nagpupunta sng


    magkakapatid sa Olongapo para ipagdiwang iyon kasama ng mga magng. Pero hindi niya


    magawang umalis. Dahil may hinihintay siya. Kayaking tuwa niya nang tumawag si Yalena nang


    umagang iyon at nagyayang magkita s sa sementeryong iyon. W nang tanong-tanong. Umoo siya


    kaagad.


    Nang sa wakas ay tumawag na si Yalena, pakiramdam ni Ansel ay kaya niyang pumunta sa kung saan


    mang gustuhin ng dga parang makita ito. Dahil hindi tinted ang smin ng kanyang kotse ay


    malinaw nng nakikita ng dga ang isa’t isa. Nag-init ang mga mata niya nang makita ang matamis


    na pagngiti nito. Yalena was glowing. She wasn’t wearing dark clothes anymore. Ang buong ak niya


    ay mahiligng tga ito sa mga ganoong ky. Kaya ikinasorpresa niya nang makitang nakasuot ito


    ng peach na bestida na hanggang mga tuhod ang haba.


    Inhad ni Yalena ang pd nito. Nagmamadaling bumaba si Ansel ng kanyang kotse at tinakbo ang


    kinaroroonan ng dga. Agad na ipinaloob niya ito sa kanyang mga bisig. Naipikit niya ang kanyang


    mga mata nang maramdaman ang pagganti nito ng yakap.


    “I’m so sorry, Ansel. m kong nag-la ka. Kinangan kong na—”


    “Sssh. W ka nang ibang kangang sabihin pa. I’ve learned the hard way. From now on, I won’t


    force you to open up to me anymore. I promise I’ll be more understanding,” agad na sinabi ni Ansel.


    “I’m sorry kung na-pressure ka sa mga ipinagtapat ko noon. Hindi na mauulit. Right now, I’m just so


    d that you finally showed up before I gopletely nuts.” Humigpit ang pagkakayakap niya sa


    dga.


    Her presence was the greatest gift he had ever received that Christmas.


    “COME, I’ll introduce you to the two of the most important people in my life,” ani Yalena nang sa wakas


    ay bumitiw kay Ansel. Siya na ang kusang humawak sa pd nito at mayamaya ay marahang hin ito


    papasok sa sementeryo. When she was younger, when she still believed in fairy tales, she dreamt of


    taking her prince or her knight in a sacred ce and there, she would give him her yes. Sa simbahan


    niya iyon pinangarap noon. Pero hayun s ni Ansel sa sementeryo ngayon.


    Myo iyon sa pinangarap niyang simbahan pero sagrado pa rin naman iyon. Nakapagdesisyon na


    siya. Palilipasin niyang ang Pasko at Bagong Taon at makikipagkita na siya kay Dennis para


    personal na aminin dito ang pagtiwg niya m sa kanng no. Dngin niya ay magawa siyang


    maunawaan nglaki. Tinimbang niya ang mga bagay-bagay sa nakalipas na mga arawlo na noong


    mapag-isa siya at umuwi na sina Maggy at rice.


    Hindi na siya tatakas. Hindi na siya iiwas. Haharapin niya na ang nakaraan para kay Ansel.


    Makikipagsapran si Yalena sa binata. Panghahawakan niya ang seguridad, kaligayahan, at pag-ibig


    na pangako nito. Haharapin niya ang kanyang mga bangungot na kasama ito. Ang tagal niya nang


    nakikipaban sa mga multo ng nakaraan at gusto niya nang ipahinga ang kanyang puso. And she


    knew Ansel was worth quitting those battles. Huminto siya sa tapat ngpida ng mga magng.


    “S ang mga magng ko. Sina Vicente at Selena de Lara.” Nilingon ni Yalena ang binata nang


    matahimik ito. Pagharap niya ay nahuli niya itong nakatitig sa kanya. Kumunot ang noo niya. “What?


    Ayaw mo ba sng makla?”


    “Hell, no!” Nagmamadaling tiningnan ni Ansel ang puntod ng mga magng ni Yalena. “I’m so sorry for


    the word, Mr. and Mrs. de Lara. Nagtng po ako dahil ang tagal ko nang hinihintay na gawin ito ng


    anak ninyo.” Bahagyang yumukod pa ang binata. “It’s a pleasure to meet you both. Ako po si Ansel


    McClennan at mahal na mahal ko po ang anak ninyo, Sir and Ma’am. I just hope both of you from up


    there could guide her heart so she could learn to love me back. At ipinapangako ko po, iingatan ko si


    Yalena.”


    Namasa ang mga mata ni Yalena. Sino bang mag-aak na ang binatilyong hinangaan at minahal niya


    noon ang siya mismong magbibitaw ng ganoong mga salita sa kanyang mga magng ngayon?


    “I love every food you’ve served me before, Ansel. Hindi ako magsisinungaling at sasabihing the best


    angsa ng mga niluto mo,” nangingiting pag-amin niya mayamaya. “Dahil may pagkakataong


    matabang, matamis o mat ang mga ‘yon. But I loved them simply because you were the one who


    cooked them. W akong sinasabi dahil hindi ko naisip na dapat p may sasabihin din ako.”


    Bahagyang natawa si Yalena nang bumakas ang pagkalito sa anyo ni Ansel. “I never had a man in my


    life before. Kaya pagpasensiyahan mo na kung hindi ko m ang gagawin pagdating sa `tin. I admit for


    being too cold for far too long. But having you in my life brought me warmth. And I didn’t know how to


    deal with that warmth. Dahil bago sa akin ang pakiramdam na ‘yon. W rin akong partikr na


    pelikng gusto,” pagbibigay niya ng kasagutan sa mga sinabi ng binata noon. “But I did enjoy every


    movie I’ve watched with you. You said you wanted to know what makes me happy. Simpleng. Ikaw.”


    Natla ang binata.


    Ipinaikot ni Yalena ang mga braso sa batok ng binata. “m ko na marami ka pang gustong mman


    tungkol sa buhay ko. But you have the rest of our lives to ask me. But for your own peace of mind, let


    me tell you a brief detail about me. I’m Yalena de Lara, twenty-nine.” Maparong kinindatan niya ang


    binata. “Isa akong abogada pero no ko nang magretiro dahil gusto ko nang manatili rito kasama mo.


    When I was younger and a dreamer, I believed in fairy tales; in kings and queens, in princes and


    princesses. `Tapos nakla kita. You brought back the girl and the dreamer in me. Hindi ako prinsesa


    pero naniniw akong natagpuan ko na ang prinsipe ko. And he’s standing right next to me.” Masuyo


    siyang ngumiti. “And I love him. At ngayon, sa harap ng mga magng ko, gusto kong iparating sa


    kanya na tapos na ang paghihintay niya. Hindi na akolayo. Hindi na ako matatakot magmahal. Mahal


    kita, Ansel McClennan.”


    “God…” bulong ni Ansel nang sa wakas ay makabawi. “Mahal din kita, Yalena. Mahal na mahal kita.”


    Mabilis na ginawaran siya ng binata ng halik sa mgabi. “You’re multitalented. That’s why I find you


    scary. You can insult me, annoy me, and make me feel stupid and happy all at the same time. Kayang-


    kaya mo akong saktan. Kaya araw-araw, ipinagdarasal ko nang na sana, sana hindi mo gawin.


    Because I don’t think I could handle it. You know you’re my weakness.”


    “Iyon din ang hiling ko.” Tuluyang bumagsak ang kanyang mga luha. “Promise me, you won’t hurt me.


    Ang dami ko nang pinagdaanan. I don’t think I could handle another pain.”


    “I promise. God… this is the best Christmas of my life.”


    HUMIGPIT ang pagkakahawak ni Yalena sa kamay ng Tito Harry niya habang papasok sa mwak na


    s ng mga Alvero kung saan magkakasamang pinalamayan ang kanyang mga magng at ang


    kanyang Tito Roman, ang ama ni rice. Sim nang mamatay ang mga magng ay hindi niya pa


    nagagawang makpit sa kabaong ng mga ito.


    Si Maggyng ang halos hindi umaalis sa tabi ng mga kabaong habang si Yalena ay nanatili sa gilid ng


    swimming pool nang nag-iisa. Sa likod-bahay iyon kaya doon niya piniling magi para hindi siya


    makakita ng anumang ptandaan na totoo ngang patay na ang kanyang mga magng, para hindi


    niya masilip ang mga nakikiramay, ang mga nagkt na korona ng bk, at ang mga kabaong. Sa


    loob ng tatlong araw ay hindi umaalis si Yalena sa gilid ng swimming pool. Mads siyang puntahan


    doon ng Tito Harry niya at ng Tita Ca niya. Dinadalhan nang siya ng mga ito ng pagkain, mga


    pagkaing ni hindi niya magw. Tubigng ang tinatanggap ng kanyang sikmura. Hindi siya mahikayat


    ng dwa na pumasok sa loob.


    Nang umn nang mkas at nanatili pa rin si Yalena sa kinaroroonan ay hindi na pumayag ang


    kanyang Tito Harry sa gusto niya. Pareho pa sng nabasa bago siya nito napilit na pumasok sa loob.


    Kung hindi pa nagbanta si Tito Harry na susunod sa kan si Maggy sa pool area ay ni hindi siya aalis


    sa kinaroroonan.


    Ngayong w na ang kanng mga magng ay si Maggy na ang nagsisilbing kahinaan ni Yalena


    dahil ang kakambal nang ang mayroon siya. Gustong-gusto niya itong damayan pero hindi niya


    magawa. Hindi niya kaya. Pero hayun siya at papasok na sa s nang mga sandaling iyon.


    Sinalubong si Yalena ni Maggy. Binalutan nito ng mking tuwalya ang kanyang basang-basang


    katawan. Bahagya pang nakaramdam ng panliliit si Yalena dahil napakalinis pa rin tingnan ng


    kakambal habang siya ay tatlong araw nang hindi nakaliligo, hindi nakapagbibihis at ni hindi


    nakakapagsuy. Suot niya pa rin ang kanyang uniform sa eskw habang si Maggy ay nakapagpalit


    na.


    Parang sasabog ang ulo ni Yalena nang makita ang mga kabaong. Ayon sa tiyuhin ay kinangan daw


    na takpan ang mga iyon dahil nasira na ang mukha ng kanyang mga magng at ng Tito Roman niya


    dahil sa nangyaring insidente. Dumadagundong ang dibdib na napahinto siya sa palakad. Bumitiw


    siya m sa pagkakahawak ng kanyang Tito Harry.


    Naipilig ni Yalena ang ulo. Humarap sa kanya ang tiyuhin. Lumuhod ito para magpantay ang kanng


    mga mukha. Nangilid ang kanyang mga luha nang masalubong ang mga mata nito. Pakiramdam niya


    ay nakatitig siya sa mismong mga mata ng kanyang ama dahil magkatd ang mga mata ng mga ito.


    “Yalena, sweetheart, makinig ka sa akin. Mamayang hapon na ililibing ang mga magng mo. You


    can’t go back in the pool area and stay there forever. Kung hindi ka sasama sa sementeryo, okayng.


    But you have to at least, say good-bye to your parents. Kangan mong maintindihan na—”


    “Ano ang kangan kong maintindihan? Hindi naman totoo anghat ng ito, eh! My parents are not


    really dead!” umaalon sa pinagsamang galit at sakit ang dibdib na sigaw ni Yalena. “Malinaw ‘yong


    usapan namin ni Mommy three days ago. Nangako siyang babalik. She promised that she will bake my


    favorite apple pie. And Mommy never breaks her promises!”


    Parang sasabog ang ulo na inilibot ni Yalena ang mga mata sa paligid. Lahat ng mga naroroon ay mga


    nakaitim athat ay nakatutok sa kanya ang atensiyon gamit ang mga matang puno ng awa. Awa.


    Hindi niya kangan iyon. “Stop looking at me like that! `Wag kayong maawa sa akin dahil hindi ako


    nakakaawa! Why don’t you all just leave?” sigaw ni Yalena at mayamaya ay nagtatakbong umakyat sa


    hagdan, papunta sa kwarto. Pero naabutan siya ni Maggy sa ikwang ppag ng bahay.


    Content ? N?velDrama.Org.


    “Yalena!”


    “What?” Bumagsak na ang mga luha ni Yalena. Pinagmasdan niya ang kakambal. Maski ito ay


    nakasuot ng itim na damit. “Bakit bahat nang kayo, nakaitim? Stop this crap! No one is dead!


    Babalik pa sina Mommy at Daddy. Baka nateng s. God…” Pumiyok ang kanyang boses.


    Nanghihinang napasandal siya sa pinto ng inookupang kwarto. “They can’t be dead, Maggy. I’m not


    ready to say good-bye yet. Ang dami ko pang tanong. Ang dami ko pang hindi naiintindihan. Paano ito


    nagawa ni Tito Benedict? Our Mom and Dad, they’re all we have.” Napahagulgol siya. “They can’t just


    die like that!”


    Mayamaya ay mabilis na pinahid ni Yalena ang mga luha. Umayos siya nang tayo. “What am I doing?”


    Natawa siya. “Bakit ba ako umiiyak? W namang nakakaiyak.” Pumasok na siya sa kanyang kwarto.


    Binuksan niya ang closet at namili ng isusuot. “Maggy, help me pick a dress. Kangan maganda pa rin


    ako sa pagdating nina Mommy at Daddy.” Bahagya siyang ngumiti at mayamaya ay naghalungkat ng


    mga isusuot. “I should have done this three days ago. Ang baho-baho ko na. Baka masermunan ako ni


    Mommy.”


    Iniangat ni Yalena ang dw at pink na bestida at ipinakita sa kakambal. “Ano sa tingin mo, sis? Ano’ng


    mas maganda?”


    Nabi siya nang kunin sa kanya ni Maggy ang mga damit at basta nang initsa sa sahig. Hinawakan


    siya nito sa mga balikat. “Tumigil ka na! You are making me worry!”


    “Ano ba’ng pinagsasabi mo—”


    “Yalena, they’re dead! Our parents are dead! Benedict McClennan killed them!”


    “No!” sigaw ni Yalena sabay bangon. Tumaas-baba ang kanyang dibdib. God… kan ba hihinto ang


    mga bangungot niya? Naramdaman niya ang pagkilos ni Ansel sa kanyang tabi. Bumangon din ito at


    marahang niyakap siya m sa kanyang likuran.


    “Another nightmare?” namamaos pang bulong ng binata.


    Hindi nakasagot si Yalena. Dahan-dahang nilingon niya si Ansel. Sumalubong sa kanya ang mukha ni


    Benedict.


    Oh, God. Nagmamadaling itink niya ang binata. Umalis siya ng kama at nagpunta sa banyo. Mabilis


    na ini-lock niya ang pinto niyon at mayamaya ay binuksan ang shower. Mahinang naiuntog niya ang ulo


    sa tiles na dingding ng banyo kasabay niyon ay ang kanyang pag-iyak. Summpak siya sa sahig at


    isinubsob ang mukha sa mga tuhod.


    Narinig niya ang magkakasunod na pagkatok at pagtawag sa kanya ni Ansel m sabas pero hindi


    niya magawang tumayo at pagbuksan ito. Hindi niya magawang harapin ang binata.


    Mommy, Daddy, gusto ko na ring mag-move on. Pero paano ba?


    “WHAT are her nightmares about?” hindi nakapagpigil na tanong ni Ansel kay Maggy nangpitan niya


    ito. Kasalukuyan itong ab sa pag-iihaw sa hardin ng kanng mansiyon habang nasa kusina naman


    sina rice at Yalena na magkasama na naghahanda ng kanng hapunan. Si no naman ang


    solong nagse-set-up ng mga gagamitin nngmesa at upuan sa pool area. Umuwi sa kani-kanng


    mga probinsiya ang kanng mga kasambahay kaya s-sng ang kumikilos sa mansiyon.


    Si Austin ang kanina ay nag-iihaw pero nagpunta ito sandali sa supermarket para bumili ng cookies


    and cream vored ice cream na bi nang pinabili ni Maggy. Dahil m na naglilihi ang asawa ay


    w nang sali-salita pang kumaripas si Austin papunta sa pinakampit na supermarket. Si Maggy


    ang sumalo sa gawain nito. Araw ng Pasko iyon. Nasa kanng mansiyon anghat nang mga


    sandaling iyon para mag-celebrate nang magkakasama.


    Ang orihinal nng no ay magbiyahe nang papunta sa Olongapo para makasama ang mga


    magng pero tumawag ang kanng ina noong nagdaang gabi at ipinam na nasa Olongapo ang


    mga kaanak ng ama na m pa sa Amerika para doon i-celebrate ang Pasko at Bagong Taon na


    kasama ang kanng ama. Pagkatapos ng Bagong Taon ay saka nang umano s bumisita roon.


    Ang kanng ina, kahit matagal nang hiwy sa kanng ama, ang siyang nag-assign sa sarili nito


    bng personal nurse ng ama noong mman nito ang kondisyon ng huli.


    Natigil m sa pagpapaypay ng mga iniihaw nitong isda si Maggy. Lahat halos ng tungkol sa buhay ni


    Yalena ay sinabi na nito kay Ansel noong nagdaang araw nang magbalik ito sa buhay niya. They spent


    hours talking and getting to know each other. Pero w siyang remo. Masaya siyang sa wakas ay


    may nlaman na tungkol sa buhay ng kanyang girlfriend.


    Pero ang dahn ng mga bangungot nito ay hindi pa nito maamin-amin sa kanya. Saka na daw kapag


    handa na ito pero hindi niya pa rin mapigil ang mag-la. Noong nagdaang gabi ay muling dinw ng


    bangungot ang dga. Mabuti nang at ipinagpilitan ni Ansel na hindi na muna umuwi sa kanyang


    sariling bahay para mabantayan si Yalena.


    Bumuntong-hininga si Maggy. “Nag-ala rin ako para sa kakambal ko. Matagal nang naw ang mga


    bangungot niya. But it seems like going back to the Philippines and being associated with the ones


    close to the man she had feared and hated for a very long time brought back her nightmares.”


    Nagsalubong ang mga ky ni Ansel. “Ano’ng ibig mong sabihin?”


    “Her nightmares are actually about our parents’ death and the person behind it. Siya ang mas


    naapektuhan nang mamatay ang mga magng namin.”


    “What?” Nabi si Ansel. “Hindi niya ‘yan nabanggit sa akin. Yalena just told me that your parents died


    in a car ident. Hindi niya nabanggit na may taong sinadyang ipapatay ang mga magng n’yo.”


    Bahagyang ngumiti si Maggy pero hindi maikaka ang sandaling pagrehistro ng pagkasorpresa sa


    mga mata nito. “Yalena is a very loving person. Hinding `yon masyadong hta dahil sa mga


    pinagdaanan namin, sa mga pinagdaanan niya. Mahirap makapasok sa puso niya pero sa oras na


    nakapasok ka na ro’n, sulit. Dahil siguradong nando’n ka nang parati. Siguro, kaya hindi niya na


    sinabi ‘yon ay para hindi ka na mag-la. Iyong ibang detalye, sasabihin niya rin sa `yo kapag ready


    na siya.”


    “Pero paano kapag binangungot na naman siya—”


    “Distract her. Iyon ang parati naming ginagawa nina Tito Harry at rice noon. Make her forget about


    her nightmare. Make her forget about her fear.”


    “PLEASE just leave me for a while, Ansel.”


    Natigil sa pagbabalik-tanaw si Ansel nang marinig ang pagsigaw na iyon ni Yalena m sa loob ng


    banyo. “No! How am I supposed to leave you like that?” And how am I supposed to distract you?


    Nala niya ang engagement ring na binili noong nagdaang araw. Ang no niya ay mamayang gabi


    pa iyon ibigay sa dga pagsapit ng Bagong Taon. Nagmamadaling kinuha niya ang singsing sa closet


    kung saan nakgay ang n sa kanyang mga personal na gamit.


    Sim nang araw na sagutin si Ansel ni Yalena ay idinera niya nang sa bahay nito matutuloglo na


    ngayong may sigurado na siyang posisyon sa buhay nito. He wanted to be the one beside her as she


    wakes up in the middle of the night from her bad dream. Halos araw-araw nang ay dinadasn niya


    si Yalena hayaanng siya nitong makatulog sa bahay nito gabi-gabi.


    Noong mga nagdaang gabi ay sa sahig sa ibaba ng kama ng dga siya natutulog. Pero para bang


    naawa ito nang magkunwari siyang nlamig sa ibaba kaya pinalipat na siya sa kama nito. At doble na


    ang saya niya sa ganoon. Mahawakan niyang ang kamay ng kanyang dragon o `di kaya ay mayakap


    ito ayngit na para sa kanya.


    Pagkakuha ni Ansel ng ring box ay muli siyang bumalik sa pinto ng banyo. Muli siyang kumatok.


    “Kindly open the door, babe. May kangan akong itanong sa `yo.”


    “Later, Ansel, please—”


    “Noong bata ka pa, ang sabi mo, minsan kang naniw sa fairy tales. Well, me, ever since, I don’t,” ani


    Ansel sa mas mkas na boses para makasigurado na maririnig siya ni Yalena sa kab ng buhos ng


    tubig sa shower. “I only believe in unreciprocated love because that’s what I witnessed in my parents. I


    didn’t believe in happy endings because my parents didn’t achieve theirs. Buong buhay n,


    nagmamahal s ng mga taong ni hindi nagawang suklian kahit katiting ang mga nararamdaman n. I


    found that pathetic. Hanggang sa dumating ka… Hanggang sa mahalin kita.” Napahugot siya nang


    mlim na hininga. “Saka kong s nagawang maintindihan.


    “Sa pagmamahal p, okayng kahit hindi ka magawang mahalin ng taong mahal mo. Basta makita


    mong s, sapat na para sa `yo. But when you managed to love me back, for the first time, I believed


    in fairy tale, Yalena. The very moment you said you love me; I saw my happy ending waving at me.


    And if you will let me, I want to be the one to teach our future children that fairy tales and happy


    endings exist.” Lumuhod si Ansel sa sahig kasabay niyon ay narinig niya ang paghinto ng tubig m


    sa shower. Binuksan niya ang ring box. “Yalena de Lara, pwede ka bang maging reyna ng buhay ko?


    Will you marry me?


    “If you say yes, then I will have our knights build our pce as soon as possible.” Naging masuyo ang


    boses ni Ansel. “And there, we will raise our princes and princesses. Pero ngayon pang, sasabihin


    ko na sa `yo na hindi magiging perpekto ang pagsasama natin `di td ng sa mga nababasa mo o sa


    mga nakikita mo sa pelik. But Yana, I assure you, our marriage is going to be full of love every


    single day.”