Chapter 8


    I’VE MISSED you today, Attorney.”


    Nahinto sa pagsusuy si Yalena nang bi nang marinig ang boses na iyon. Sa pamamagitan ng


    smin ay nakita niya si Ansel. Nagtama ang kanng mga mata. Nakasandal ito sa hamba ng pinto


    ng kanyang kwarto habang ang mga kamay ay nakapamulsa sa suot na cks. Agad na napangiti


    siya. In his gray suit, Ansel looked dashing.


    Hindi niya narinig ang pagbukas ng gate. Siguro ay noong nasa banyo siya at naliligo ay saka


    dumating si Ansel. Ayaw nitong isauli sa kanya ang duplicate key ng kanyang bahay kaya mads ay


    nasosorpresa nang siya kapag bing sumusulpot doon ang binata anumang oras nito gustuhin


    gaya nang nang gabing iyon. Nang magkita s kinaumagahan ay ipinauna na nitong hindi


    makasasabay sa kanya sa hapunan dahil may dinner meeting ito sa isang investor.


    Napasulyap siya sa wall clock. s-onse pasado na ng gabi. Bahagya pa siyang naasiwa dahil


    katatapos niyang mag-shower at nakarobang siya nang mga sandaling iyon.


    “Parang gusto ko ng papalitan ang lock ng front door bukas na bukas din. Para mapalitan na rin ang


    susi. Namimihasa ka nang basta nang pumapasok.”


    “`Wag naman,” natatawang sagot ng binata. “I just had to see you tonight. Ang no ko tga, silipin


    kang dahil baka tulog ka na. Nevertheless, I’m happy to see you’re still awake. I’m happy to have this


    conversation with you. m mo namang hindi na ako sanay matulog nang hindi ka muna nakikita.”


    Kinindatan siya nito. “Pwede bang dito nang ako? Para less hassle. Tutal umaga’t gabi, nandito rin


    naman ako. Saka tatlong beses na rin yata akong nakatulog rito—”


    “Hep.” Itinaas ni Yalena ang isang kamay. “Don’t push your luck, Mr. McClennan. Saka hindi ko


    natandaang kusa kitang pinatulog dito. Ikaw ang bumabalik kapag nakakatulog na ako.”


    Muli ay natawa si Ansel. Tuluyan na itong pumasok sa kanyang kwarto. Hinubad nito ang suot na suit


    at ingay sa isang stool doon. “I just can’t help but worry. You were having nightmares, Yana. Kung


    sasagutin mong ako, magpapakasal tayo agad. I’m not getting any younger anyway. Saka para hindi


    na ako nagmumukhang magnanakaw na pumapasok dito parang makasigurong maayos ang


    pagtulog mo.”


    Napasinghap si Yalena. Iyon ang kauna-unahang pagkakataon na nagbanggit si Ansel ng tungkol sa


    kasal. Lumapit ito sa kanya at hinawakan ang sandn ng silyang kinauupuan niya.


    “`Di ka na dapat nagt. `Sabi ko naman sa `yo, seryoso ako. Hindi kita liligawan kung hindi. Kaya nga


    you though that was the hardest thing to do. Because you knew how much I love kissing you. But I


    can’t do that unless you say yes.” Inirolyo ni Ansel ang long sleeves polo nito at mayamaya ay inalis


    ang kurbata bago ito yumuko at marahang niyakap si Yalena m sa likuran. “Na-miss tga kita


    buong araw, Attorney.”


    Yalena smiled, overwhelmed. Gustong-gusto niya kapag tinatawag siya nito sa pyaw niya. But she


    also liked hearing him say attorney. Dahil punong-puno iyon ngmbing. Parang iyon na ang naging


    endearment ng binata para sa kanya.


    “Hmm… do you have evidence to support your statement?” sa halip ay sinabi nang niya. Iniwasan


    niyang magkomento tungkol sa kasal dahil hindi niya m kung ano ang tamang sabihin tungkol doon.


    “Yes, I have, your honor.” Gumanti ng ngiti si Ansel. “First, you can check on your phone. Nakang


    tawag at text na ako sa `yo pero w kang sinagot ni isa. Nag-la na ako. Pwede mo ring tanungin si


    Jasmine, ‘yong secretary ko. I almost didn’t bag the deal because I was distracted. Dahil puro ikaw ang


    iniisip ko, you wickedywer.”


    Napakagatbi si Yalena. Halos dwang oras pang ang nakararaan sim nang umalis sa town


    house niya si Dennis. Naging ab na siya sa pag-iisip nang umalis ito. Ni hindi niya na nasilip ang


    kanyang cell phone. Nangungumusta si Dennis tungkol sa kanng no. Magaan ang loob niya sa


    huli. Siguro ay d na rin iyon ng katotohanang halos iisang s ng pinagdaanan. Sa pgay niya


    ay mabuti tga itong tao.


    Sadyang binagong ang puso ni Dennis ng nangyari sa pamilya nito. Sabagay sino siya para


    manghusga kung parehong s? Gaya ng mga nakaraang pag-uusap n ay w siyang sinabi sa


    binata dahil totoong w pa siyang nlaman tungkol sa kinaroroonan ni Benedict. Minsan niya nang


    sinabi rito ang kasalukuyang kondisyon ng matandanglaki pero w daw itong pakim.


    Napahugot si Yalena ng mlim na hininga. ng beses nang nagtangkang magbukas ng usapin si


    Ansel tungkol sa pamilya nito, tungkol sa mga magng nito, pero kadsan ay nakahahanap siya ng


    paraan para mapign ito at para mabaling sa iba ang takbo ng kanng usapan. Dahil bi ay natakot


    siyang marinig ang mga sasabihin ng binata, natakot siyang mayroong mman. Nagpahaging na rin


    si Ansel noong mga nagdaang araw na gusto nitong makla niya ang mga magng nito pero pilit na


    iniignora niya iyon. Iniiwasan niyang may matusan tungkol kay Benedict nang sa ganoon ay


    maiwasan niya ring isipin na nagtatraidor siya kay Dennis.


    “When I first met you, I thought that all you’d give me was a pile of headaches and troubles. Pero


    nagkamali ako. Nang makla kita, nagsim akong mapagod sa mga nakasanayan ko. I suddenly


    desired a simple but meaningful life with you… just you.” Bahagyang humiwy kay Yalena si Ansel.


    Inikot nito ang kanyang silya paharap dito. Lumuhod ito at hinawakan ang kanyang mga kamay.


    “Contrast to what the society thinks about us, McClennans’ are no gods. We will never be. If truth be


    told, we’re weak. Nagpapanggapng kaming kontrdo namin anghat para pagtakpan ang mga


    kahinaan namin. And people embrace the fa?ade we’re showing. But in reality, we’re powerless,


    Yalena. Dahil negosyong ang kaya naming kontrolin. Bukod do’n ay w na.


    Nakita mo na sina no at Austin at kung paano n itrato sina Maggy at rice. Aligaga ang mga


    ‘yon at natataranta pa pagdating sa mga asawa n. I’ve seen the pain, difficulties, and frustrations


    they went through for the women they love. Kaya siguro umiwas akong magseryoso. I’ve been told na


    malubak ang daan papunta sa babaeng minamahal. Natakot akong pagdaanan ang malubak na `yon.


    So I opted with the safe road. Tantiyado ko kasi. And then you came.” Hinawakan ni Ansel ang mga


    pd ni Yalena. “And I’m d you did. Because I don’t think I would be half the man I am now if not


    because of you.”


    Napalunok si Yalena. “Ansel—”


    “Sssh.” Ingay ng binata ang dwang daliri nito sa kanyang mgabi. “Gusto ko nang ibahagi sa `yo


    anghat ngayon. Please don’t try to stop me again. Umaasa ako na pagkatapos nito, prin ako at


    ikaw naman ang magbahagi ng tungkol sa sarili mo. Lumaki akong gago, abusado, at wng pakim


    sa kahit na sino. When I want something, regardless if it’s a property or a woman, I would really go and


    get it.” Bumakas ang panliliit sa anyo ni Ansel. “That’s just the way I am. Lagi akong nasesermunan ni


    Mama dahil sa ugali kong minana ko daw kay Papa. Back then, I just couldn’t see the sense of caring


    about people you don’t know, to people you’re not rted with. At naniniw akong hindi ko ‘yon


    namana kay Papa. Because that old man is a lot better than I am.”


    A lot better? Natensiyon si Yalena. Pakiramdam niya ay gustong bumaliktad ng sikmura niya sa mga


    narinig.


    “We just happen to be our own actors and actresses at times. The viewers will only see what the


    actors and actresses wanted them to see. Parang si Papa,” patuloy ni Ansel. Kuminang ang mga mata


    nito. “I honestly think that Dad is a beautiful man inside despite of all the negative things the business


    industry says about him. Nararamdaman ko `yon sa puso ko, Yana. Sa tingin ko ay hinding siya


    nabigyan ng tamang pagkakataon para ipakita ang mga magagandang bagay na meron sa kanya.”


    Nag-init ang mga mata ni Yalena. Napayuko siya. Gustong-gusto niya nang sumabog at aminin ang


    father’s image would mean destroying his long-time beliefs. Bukod pa roon, sa uri ng paghangang


    nakikita niya m sa mga mata ni Ansel para sa ama nito, magawa kaya siyang paniwan nito


    sakaling sabihin niya man ang katotohanan?


    “Siguro ay narinig mo na ang kwento ng mga magng ko. They got drunk one night and something


    happened to them. Ako ang naging bunga. Ako rin ang dahn kung bakit s nagpakasal. But it


    doesn’t work out though I saw them tried because Dad happened to be in love with someone else.


    Noong una, nakakasama ‘yon ng loob. Pero maswerte pa rin kami nina no at Austin. Meron kaming


    mabubuting magng. Oo at naghiwy s pero hindi ko masasabing nagkng ang isa. Mabuting


    tagapagtaguyod si Dad. Kahit hindi kami mads nagkikita noon, he sees to it that whenever he visits,


    hinding kami basta mag-uusap. Doon ko siya nasimng magustuhan. He doesn’t reveal much


    about his self but he tries to reach out. There was this time when I was about twelve or thirteen, when


    he finally introduced his self to me. Ang sabi niya, siya raw si Benedict.”


    Narinig ni Yalena ang masing pagtawa ng binata.


    “Na para namang hindi ko pa m ang pangn niya. He said he’s a lousy father and a brokenhearted


    man. I was young and it was Christmas so imagine my amazement when those words were what I


    heard from him. Nang oras na iyon ko siya na-appreciate nang sobra. There was just something in his


    eyes back at that very moment that made me want to be like him.” Napatikhim ang binata. “Not the


    lousy father or the brokenhearted man, though. I saw his warmth. Sa gitna ng pinakita niyang


    kahinaan, nakita ko angkas niya.


    “Sa gitna ng pag-amin niya, nakita ko kung sino tga siya. And I realized for the first time why my


    Mom still loves him until now. Dahil may puso rin p siya. Nakita ko ‘yon noong gabing iyon.


    Nagkapuso daw siya nang matuto siyang magmahal… parang ako. Naging mahina rin ako nang dahil


    sa `yo. That’s why I ask you to take care of me. Because believe it or not…” Masuyong iniangat ng


    binata ang kanyang mukha. “McClennans’ are vulnerable, Attorney. That vulnerability shows when


    we’re in love.”


    MARIING nakagat ni Yalena ang ibabangbi sa mga nala. Dahan-dahang bumangon siya at agad


    na tinakpan ng pd ang bibig. Napahikbi siya. Inamin na ni Ansel sa kanya anghat noon… m sa


    sitwasyon ng ama nito hanggang sa lokasyon niyon. Nang magtanong siya ng eksaktong address ng


    matandanglaki ay masayang sinagot pa iyon ni Ansel dahil sa kauna-unahang pagkakataon ay kusa


    na raw siyang nagtanong nang tungkol dito at sa pamilya nito.


    Pero hindi niya magamit-gamit ang mga natusan. Hindi niya maituloy-tuloy ang no. Ni hindi niya


    iyon magawang aminin kay Dennis. Naramdaman niya ang pagbangon din nina Maggy at rice pati


    na ang pagyakap ng mga ito sa kanya.


    Nang araw na umalis siya sa kanyang town house ay nagpunta siya sa lupaing ibinenta n noon ng


    kakambal. Hinati-hati iyon ng bagong nagmamay-ari at pinatayuan ng mga apartments. Walong pinto


    iyon. Tig-apat sa kaliwa’t kanan na magkakaharap. Sa likod niyon ay naroroon pa rin ang kanng


    dating swimming pool pero w na iyong tubig. Doon siya nagtago pansamant para makapag-isip.


    Inokupa niya ang dulong apartment doon.


    Pero pagkalipas ng dwang araw ay nasorpresa siya sa pagdating ni Maggy. Naabutan siya nitong


    nasa swimming pool. Noong nagdaang araw ay si rice naman ang dumating. Wng anumang


    sinabi ang mga ito at nanatiling sa tabi niya.


    “We just know we’d find you here. Ganyan naman tayo kapag natatakot. Bumabalik safort zone.”


    Ang tanging narinig ni Yalena m sa mga ito. Sim niyon ay sinamahan na siya ng mga ito


    hanggang sa kanyang pagtulog gaya ng nakasanayan nng gawin noong mga dgita pang s.


    At sa puso niya ay mki ang pagpapasmat niyang hindi siya hinayaan ng mga ito na mapag-isa


    nang tuluyan.


    “For sixteen long years, we’ve kept that tragedy in the deepest part of our hearts!” aniya nang sa wakas


    ay pakawn ang mga nagsusumigaw na emosyon sa puso niya. “Now, why should we forget that just


    because of our love? Bakit tayo nanggi ang nagdurusa?” Napahagulgol siya. “Bakit tayo nang


    Gumaralgal ang kanyang boses. “Nagagalit ako kasi mahal ko siya. Nasasaktan ako kasi mahal ko


    siya. Dahil hindi ito ang tamang oras para magmahal. At kung sakaling ito man ang oras na `yon, hindi


    dapat sa kanya. Hindi dapat sa isang McClennan.”


    N?velDrama.Org: owner of this content.


    Humigpit ang pagkakayakap ni rice kay Yalena. “I was like that too, Yana. Noong ak ko, dehado


    ako dahil nagmahal ako. And then I realized… hinding p ako ang nag-a-adjust. Kasama ko p


    ang anak ng kaaway na gumagawa niyon. Mahal tayo ng mga anak ni Benedict. bas na natin s


    m sa komplikasyong ito. `Wag na natin sng idamay. It was hard for me and I know it was harder


    for you because you’ve been pretending all these time.”


    Dahan-dahang nag-angat ng mukha si Yalena sa mga narinig.


    “Matagal na nating kla ang isa’t isa. And we knew that Maggy was just faking her strength after the


    tragedy. Iyong mga hindi niya nailuha, tayo ang lumuha para sa kanya. And then one day, you learned


    the art of deception. You started to pretend you’ve moved on in front of me, Maggy, and Tito Harry. And


    your intention was good. Para nga naman hindi kami mag-la. But, Yana, ikaw ang nabaon sa


    ginawa mo. Pero ngayon, may pagkakataon ka nang bumangon. Gawin mo. You can rise from this,


    Yana.”


    Bahagyang humiwy si Yalena m kina Maggy at rice. “Paano?” Nabasag ang kanyang boses.


    “Paano ba bumangon?”


    Pinahid ni rice ang mga luha ni Yalena. “Use Ansel’s love to fix the pieces of the thirteen-year-old


    girl inside you. Labing-anim na taon ang naw sa atin dahil sa mga nangyari. Napakahabang


    panahon na ang nasayang. Nalimutan na nating maging masaya, maging bata, at ang mangarap na


    td ng iba. Panahon na siguro para lahanin naman natin ang mga nalimutan na natin. Let yourself


    heal. Let yourself love Ansel and let Ansel love you.”


    “I can’t.” Napailing si Yalena. “What about the justice that I promised to my parents—”


    “To our parents,” ani Maggy. Hinawakan nito ang kanyang mga kamay. Sinalubong niya ang mga mata


    ng kakambal. “Can’t you see, Yana? Justice had been served a long time ago. Benedict is paying more


    than the price he deserve. Naw na sa kanya anghat. While you,” ngumiti ito. “You gained


    everything. Wng naw sa atin. I’ve realized that now. Masaya na ang mga magng natin.


    Pyain na natin ang mga  n.


    “Dahil sa mga itinakda nating misyon, baka hindi na s magkaroon ng katahimikan. Tumigil na tayo.


    Dahil nanalo na tayo bago pa man tayo nagsim. The McClennans’ love, isn’t that the biggest price of


    all? The fall of Benedict, the fall of his sons whom we considered the thorns in our goals, hindi ba’t ‘yon


    naman ang gusto natin? And Yana, we achieved that. Nagtagumpay pa rin tayo.”


    Hindi nakaimik si Yalena. Inabot niya ang kakambal at mahigpit na niyakap na siya ring ginantihan nito.


    Gumw ang mga balikat nito, ptandaan din ng pagluha. Hindi nagtagal ay yumakap din si rice


    sa kan. Sabay-sabay sng tumangis, isang bagay na hindi n nagawa nang magkakasama noon.


    Ipinikit niya ang pagod nang mga mata.


    “Ask yourself this. Ito rin ang tanong ko sa sarili ko noon. Kung makakausap kaya tayo ng mga


    magng natin ngayon, ano kaya ang mga sasabihin n sa atin? Ano kaya ang gusto nng gawin


    natin?”


    Natign si Yalena. Parehong relihiyoso ang kanng mga magng. Ang mga ito ang nagturo sa


    kanng manalig.


    Manalig. Isa sa mga bagay na kay tagal niya nang nakalimutan. Sa muling pagmt ay bahagya pa


    siyang nasw sa liwanag na tumatagos sa bintana. Liwanag na d ng mataas na sikat ng araw. At


    pagkalipas ng mahigitbing-anim na taon ay ngayon niya tunay na nakita ang liwanag. She weed


    it like a blind woman who finally got to see the sun for the first time in her life. Iniangat niya ang pd at


    sinalubong ang liwanag.


    Kung para sa n, ang pag-ibig ay nakabubg, para sa kanya, iyon ay nakalilinaw ng mga mata.