Chapter 6


    “NO WAY! I will not deal with him again, Dennis. Makakahanap pa tayo ng ibang paraan. Pero isang


    bagay ang sigurado; I will never be the one toe to Benedict’s eldest son. He’s not into me, okay?


    Tanggapin mo na `yon. Nakita mo na nga’t nabahag ang buntot niya,” mahabang paliwanag ni Yalena


    kay Dennis sa kabng linya. “Mahaba pa ang bakasyon ko. Bukod pa ro’n ay dwa na tayong


    kumikilos dito. I’m sure we can still find Benedict even without anyone’s help.”


    Tinapos na ni Yalena ang pakikipag-usap kay Dennis. Mahigit isang buwan nang hindi nagpapakita sa


    kanya si Ansel sim nang tawagan niya ito sa opisina at natag ng mga kondisyon niya rito.


    Sinusubukanng niya kung magagawang mapasunod kahit paano ang tinitingng “shark” ng bansa


    sarangan ng pagnenegosyo dahil nang magdera si Ansel na liligawan siya at nang sumipot ito


    kinabukasan sa kanyang bahay para ipaghanda siya ng almusal ay nakatanaw ng pag-asa si Dennis.


    Katd ni Yalena ay nag-imbestiga rin si Dennis patungkol sa magkakapatid na McClennan. At w


    pa raw babaeng niligawan si Ansel at pinagsilbihan sa buong buhay nito. Kung magagawa niya raw


    paikutin ang binata ay mking bentahe iyon para agad nng mahanap si Benedict.


    Bahagi tga ng orihinal na no n ng kakambal at ng kaibigan na kahit paano ay pahirapan ang


    mga anak ni Benedict sa pagsisilbi sa kan kaya iyon ang mga ibinigay niyang kondisyon kay Ansel.


    Gusto niyang sa ganoon manng na paraan ay makaganti siya sa mga kasnan ng ama nito. At


    aaminin niyang kahit siya ay umasa rin. Dahil naniw siya sa mga sinabi ni Ansel noon.


    Muntik niya nang malimutang nasahi p nito ang manloko ng kapwa. Hindi pa siya nad sa mga


    ginawa ng ama nito. Napabuntong-hininga siya. Aminin niya man o hindi ay may maliit na bahagi sa


    puso niya ang umasa na sana ay seryoso nga tga si Ansel sa kanya. At ayaw niya nang halukayin


    pa sa isip kung bakit.


    W siyang balita tungkol kay Ansel m kina Maggy at rice na hanggang ngayon ay


    nakikipagmatigasan pa rin sa kanya tungkol sa kinaroroonan ni Benedict. Dahil hindi tumupad sa


    usapan n si Ansel ay hindi niya na tinanggap pa si Lexy pero hindi niya na rin pinabalik pa sa


    serbisyo si Dennis dahil nakakahta na siya. ng beses na dumw sa kanyang bahay sina Maggy


    at rice noong panahong bodyguard niya pa si Dennis. Kakaiba kung makatingin ang dwa sa


    binata. Bi ring nag-iba ang mga salita ng kakambal niya. Protektado naman umano ng security


    guards ang vige na kinaroroonan niya kaya hindi na kakanganin pa ng bodyguard.


    Muling napabuntong-hininga si Yalena. Siguro ay may nasabi si Radha sa kakambal at sa kaibigan


    niya. And the worst part was that Yalena couldn’t contact Radha anymore. Napu-frustrate na tumayo


    siya at iniwan ang tuwalya, cell phone, at susi ng kanyang kotse sa lounging chair. Dere-deretso siya


    sa swimming pool at nag-dive roon. Nasa club house siya nang mga sandaling iyon para maglibang


    pansamant. Nakang ulit siya sa pangoy bago huminto at umahon.


    Babalik na sana siya sa kanyang silya nang may isang kamay na pumigil sa kanyang braso at


    mking tuwalyang pumaibabaw sa kanyang katawan. Bumilis ang pagtibok ng kanyang puso.


    Content ? N?velDrama.Org.


    Pamilyar ang kamay na humahawak sa kanya nang mga sandaling iyon. Dahan-dahan siyang nag-


    angat ng mukha. Sumalubong sa kanya ang nakakunot-noong anyo ni Ansel.


    “For crying out loud, woman!” mahina pero mariing sinabi ng binata. “Are you aware of how many eyes


    are feasting on your body right now? How can you be here alone? And why the hell are you wearing


    such skimpy bikini and—”


    “Teka nga…” Inalis ni Yalena ang kamay ni Ansel sa kanyang braso nang sa wakas ay makabawi sa


    pagkabi. “Why do you even care?”


    “Damn it!” nasambit ng binata bago siya hin ppit sa katawan nito at kinuyumos ng halik sa


    kanyang mgabi.


    YALENA tried hard not to respond to Ansel’s kisses but she didn’t seed. Kahit nag-angan ay


    umangat pa rin ang isa niyang braso at ipinaikot iyon sa batok ng binata at marahang pumikit. When


    Ansel kissed her, she felt needed, as if she was the most important woman for him at that very


    moment.


    Noong una ay marahas at mapusok ang halik na para bang gusto siyang parusahan ng binata pero


    hindi nagtagal ay naging masuyo iyon. It was as if he was trying to ry a message to her, a message


    that she couldn’t understand—not when she was too dazed by that blissful sensation brought by his


    kisses. m niyang panganib ang posibleng idulot sa kanya ng halik na iyon pero hindi siya lumayo sa


    binata sa halip ay inpit niya pa ang sarili rito at dahan-dahang tinugon ang bawat halik nito. Hindi


    siya marunong humalik pero magaling magturo si Ansel hanggang sa unti-unti ay nagawa niya nang


    ibalik ang intensidad ng bawat halik nito. She felt him smile in the middle of their kiss.


    Yalena felt like something gentle struck her heart. Pakiramdam niya ay tumatagos sa kanyang kaluluwa


    ang mga halik ni Ansel. It was like he wasmunicating with her exhausted soul, with her scarred


    heart and the thought of it scared her. Agad siyang nagmt ng mga mata at tink ang binata.


    “I’m sorry,” sinabi ni Ansel.


    Hindi nakasagot si Yalena. Napailing nang siya at mayamaya ay nagsim nang makad pyo


    sa binata. Pero humabol ito at muli ay pinign siya sa braso. Kuyom ang mga kamay na humarap siya


    rito. Mabilis ring naho ang anumang negatibong nadarama niya nang mapagmasdan ang mukha ng


    binata. Hindi niya inaasahang mangungul siya sa anyo nito. Nakapusod ang hanggang balikat nitong


    buhok. Nakasimpleng puting V-neck shirtng ito, maong na pantalon at rubber shoes. Pero lutang pa


    rin ang kakisigan nito. Bakat na bakat sa suot ng binata ang mlapad na dibdib nito.


    Napatitig si Yalena sa mga mata ni Ansel. Malinaw niyang nakita ang sariling reflection sa mga iyon.


    Lalo siyang dinagsa ng takot dahil bukod pa roon ay may nakikita pa siyang iba. Bi ay nakikita niya


    ang sarili na nakatitigng sa ginupit niyang solong litrato ni Ansel m sa ibinigay sa kanya ni


    Benedict noon. Nakita niya ang sariling may matamis na ngiti sa mgabi habang pinagmamasdan ang


    anyo nito. Nakikita niya ang bata niyang sarili sa pamamagitan ng mga mata ng binata at hindi


    magandang senyales iyon.


    “It’s perfect. Don’t you see?”


    “What is?” parang may nagbabarang kung ano salamunang naitanong ni Yalena.


    “This. Us. Didn’t you feel it in the way we kissed?” Muli ay hindi nakasagot si Yalena. “Look, I’m truly


    sorry Yale—I mean, Attorney.” Naisuy ni Ansel ang mga daliri sa buhok nito. “I’m sorry I lied when I


    said I’ll meet youst month.”


    “It’s all right.” Kunwari ay balewng nagkibit-balikat si Yalena kahit pa wng tigil sa pagdagundong


    ang kanyang dibdib. “I didn’t believe half of what you said anyway.”


    Hindi niya inaasahan ang pagrehistro ng rejection at kung ano pang emosyon na hindi niya


    mapangnan sa mga mata ni Ansel. Lumuwag ang pagkakahawak nito sa kanyang braso hanggang


    sa tuluyan na nito iyong pakawn.


    “Kasnan ko `to. Natakot kasi ako. Natakot ako dahil pakiramdam ko, nawn na ako ng kontrol sa


    buhay ko sim nang dumating ka. I was scared because I thought I was slowly losing myself. Kaya


    nagpakyoyo ako. Sa halip na si no ay ako ang dumeretso sa Bataan para ayusin ang thermal


    nt ng kompanya roon. And then I went to Zambales and Laguna to handle the construction of our


    hydro power station. I was that desperate to be away from you for a while.” Napahugot ang binata ng


    mlim na hininga. “Pero nakapasok ka na dito.” Itinuro nito ang sentido. “Napasuko mo na rin ito.”


    Sumunod na itinuro nito ang dibdib. “In the end, akong ang nahirapan sa ginawa ko. That’s why here


    I am now.”


    Mariing nakagat ni Yalena ang ibabangbi. Bakit siya ngayon ang bing natatakot nang husto?


    “Aren’t you scared anymore?” sinabi niya nang makalipas ang ng sandali.


    “Not anymore.”


    Halos hindi mapaniwan ni Yalena ang sinseridad na nasasmin sa mga mata ni Ansel.


    “Mas nakakatakot p ang hindi ka makita, ang hindi ka marinig, ang hindi makatikim ng pagtataray o


    pambabara mo.” Marahang natawa ang binata. “Forty-two days ago, I left my office dying to kiss you.


    Nasa gate na ako ng vige n’yo nang umurong ako. I went away to think. But forty-two days after, I


    still want the same thing. Sa totoong, hindi ko m kung ano ang eksaktong nararamdaman ko para


    sa `yo.


    “Ang m kong, sobra-sobra ang pagseselos ko habang iniisip ko na baka sa nakalipas na mga


    araw, magkasama kayo ni Dennis at mas naging mpit sa isa’t isa.” Nagsalubong ang mga ky ni


    Ansel. “That tortured me. There’s just something that I realized upon thinking of you and Dennis. I


    realized I want to be somebody. I realized I want to be your hero. Kaya handa na ako.”


    M sa bulsa ng pantalon ni Ansel ay dinukot nito ang isang susi. “May duplicate key si Maggy ng


    bahay mo. After several hours of convincing her, she finally gave this to me. Nakapaglinis na ako ng


    bahay mo. Nakapagluto na rin ako. Hindi na ako aasang magugustuhan mo ang niluto ko.”


    Sumimangot ito. “Even I wouldn’t like it.” Bumakas ang pagkadismaya sa boses nito. “Pero ayaw mo


    kasi ng pagkain sabas kaya pagtiyagaan mo na muna sana hanggang sa matutunan ko kung paano


    magluto nang tama. But I must admit, deep down, I’m expecting you’d give me an A… for the


    tremendous effort.”


    AMUSED na napangiti si Yalena habang pinagmamasdan si Ansel na kasalukuyang ab sa pamimili


    ng mga gy. Nasa supermarket s nang mga sandaling iyon. Matapos nitong magtanim ng Bermuda


    grass sa kanyang hardin ay nagpahingang ito sandali at mayamaya ay nagyaya na sa kanya


    papunta sa supermarket para mamili umano ng mga ingredients na gagamitin nito sa pagluluto ng


    kanng hapunan.


    Apat na linggo na ang nakararaan ay duda siya kung magagawa nga bang panindigan ni Ansel ang


    mga sinabi nito sa kanya noon sa clubhouse. Pero araw-araw nang ay sinusorpresa siya nito. Dahil


    may pasok ang binata ng s-otso ng umaga, s-singko pang ay nasa bahay niya na ito para


    tuparin ang mga sinabing ipaghahanda siya nito ng almusal pagkatapos ay sabay sng kumakain. Si


    Ansel pa ang boluntaryong naghuhugas ng kanng mga pinagkainan bago ito umaalis. Magkasama


    rin sng naghahapunan. Dahil tinubuan na rin siya ng awa para sa binata sa hindi maipagkakang


    effort nito ay siya na ang kusang nagluluto ng kanng makakain tuwing gabi.


    It was a challenge because she had kept her hands-off the kitchen for more than four years. Mabuti na


    Harry n na kahit pa dating nurse ay expert sa kusina. Pero sinasadya niyang gawing matabang o `di


    kaya ay mat ang niluluto niya para hindi makahta si Ansel na may m siya sa kusina dahil


    gusto niya ang idea na ipinagluluto siya nito.


    Paulit-ulit siyang nakakaramdam ng pangungul sa kanyang Uncle tuwing nagluluto siya pero kahit


    paano ay nawaw iyon tuwing nakikita niya ang mga ngiti ni Ansel. m niyang may sariling chef


    ang binata sa mansiyon nito at hindi ito sanay kumain nang basta-basta nang na mga pagkain pero


    hindi ito nagreremo sa mga inihahain niya.


    Damang-dama ni Yalena ang sobra-sobrang effort na ibinibigay ni Ansel parang magkasundo s.


    Tuwing Sabado’t Linggo ay namamasyal s sa kung saan-saan o `di kaya ay nagbababadng sa


    kanyang bahay at nanonood ng kung ano. Matapos ang dwang linggo na pagpapabalik-balik ng


    binata sa town house niya, sa mansiyon at sa opisina nito ay parang napagod nang binili nang nito


    ang bakanteng town house na katabi mismo ng bahay niya.


    Ngayon ay opisyal na magkapitbahay na s ni Ansel. Gaya niya ay w itong mga kasambahay kahit


    pa m niyang nasanay ito na mayroong mga ganoon. May mga pagkakataon pang ginagabi ito nang


    husto sa pag-uwi sa sariling bahay nito o `di kaya ay sa tabi niya na ito nakakatulog dahil sim nang


    mapads ang pagkikita n ay nanumbalik ang kanyang mga bangungot tungkol sa nakaraan.


    Naho ang ngiti ni Yalena sa nala. Matagal-tagal na rin siyang hindi binabangungot. Magtatapos


    na siya ng kolehiyo noon nang tumigil na iyon nang tuluyan. Pero ngayon, halos gabi-gabi ay parang


    dam na nagre-rey sa bawat panaginip niya anghat. Napabuntong-hininga siya. Matapos mabili


    ang mga detang ibinilin sa kanya ni Ansel ay itink niya na ang kanyang cart pero may mga kamay


    na humarang doon dahn para matigil siya. Dahan-dahang nag-angat siya ng mukha. Bumungad sa


    kanya ang isang nakangiting tsinitonglaki.


    “Hello,” pkaibigang sinabi nglaki. “ng beses na rin kitang nakikita. We live in the same vige.”


    Inhad nito ang isang pd sa kanya. “I’m Jerome.”


    “Oh. Hi, Jerome,” anang isang baritong boses na bi nang sumulpot sa tabi ni Yalena. Nasorpresa


    siya nang si Ansel ang umabot sa kamay ng nagpaklang Jerome habang ang isang kamay nito ay


    mabilis na nagay ng mga pinamili nito sa kanyang cart at mayamaya ay umakbay sa kanya. “I’m


    Ansel McClennan and this is my girl, Yalena. I also live in the same vige.” Ngumiti si Ansel. “Now,


    please take your hands off my girl’s cart. We are about to leave.” Kahit mahinahon ay hindi maitatanggi


    ang diin sa likod ng boses ng binata.


    Napatango nang si Jerome pero nananatiling nakapaskil ang ngiti sa mgabi. Binitiwan na nito ang


    cart ni Yalena. Si Ansel na ang kusang nagtk doon habang nananatiling nakaakbay sa kanya ang


    isang kamay. Dumeretso na s sa counter at pum.


    “That was the reason why I moved in your vige,” sa pagkakataong iyon ay makulimlim na ang


    anyong bulong ni Ansel. “Hindi ko na mala kung nglaki na ang personal na naghatid ng kung


    ano-anong pagkain sa bahay mo bng wee gift daw sa `yo rito at ako pa ang tumanggap sahat


    ng iyon dahil ako ang nagkataong mads nasa garden mo at nakikipagtuos sa mga binili mong


    hman.” Marahas na napahugot ito ng mlim na hininga. “Kaya ayokong iniiwanan ka. Natatakot


    akong baka may pumalit kaagad sa pwesto ko.” Nakikiusap na tinitigan siya nito. “Can’t you consider


    me as a boyfriend yet? Nagbago naman na ako, Yalena.”


    Hindi kaagad nakasagot si Yalena. Bumakas ang frustration sa anyo ng binata. Mayamaya ay


    nanahimik nang ito hanggang sa makbas na s ng supermarket. Gaya nang dati kapag


    nagpupunta s roon ay hindi na s nagdad ng sasakyan dahil walking distanceng iyon. ng


    ng binata. It made Ansel appear more approachable whenever he walked with her. Pakiramdam niya


    ay mas madaling maabot ang binata kapag gumagawa ito ng mga simpleng bagay na kasama siya.


    Nanatiling wng mababakas na emosyon sa mukha nito habang nalakad s pauwi.


    “I’m sorry. Galit ka ba?” nag-angan niyang tanong. Ngayonng nagkaganoon si Ansel sa kanya. At


    hindi siya sanay. Pero nanatili pa rin itong wng kibo. Nang hindi na makatiis ay tumigil na siya sa


    palakad at pinign ang binata sa braso. Hindi siya nito pinagbibitbit ng kanng mga pinamili kaya


    ito ang may hawak ng dwang mlaking stic bags habang ang isang kamay nito ay mayroon


    pang mking payong para sa kanng dwa kung sakali daw na umn.


    Something warm touched her heart upon seeing him like that. Laging ganoon ang nadarama ni Yalena


    tuwing nakikita si Ansel. Dahil myong-myo na ang itsura nito kompara sa napakatayog na Ansel


    noon. He looked so good in being domestic. He looked all the more masculine in her eyes. “Mahaba-


    haba pa anglakarin natin. Kung nagagalit ka, ngayon na natin pag-usapan—”


    “Oo, nagagalit ako.” Basta nang ibinaba ni Ansel ang dwang stic bags at payong sa gilid ng


    kalsada. “Pero hindi sa `yo kundi sa sarili ko. Nagagalit ako kasi nagseselos na naman ako. Nagagalit


    ako kasi ang dami kong gusto na hindi ko m kung maibibigay mo.”


    “Td ba ng ano?”


    “You still don’t trust me, do you?” sa halip ay ganting-tanong ng binata. “Araw-araw, hinihintay kita.


    Naghihintayng ako nang naghihintay na magkwento ka naman ng tungkol sa sarili mo. I’ve been


    waiting for you to open up to me like what I did to you. I’ve been waiting for you to share with me some


    things about your family, your fears, your dreams, or the things that makes you happy. Pero pgi


    mong iniiwasang gawin ang mga ‘yon. Hindi mo ako binibigyan ng pagkakataong mas makla ka.”


    Naihmos ni Ansel ang pd sa mukha nito. “Hanggang ngayon, hindi ko pa rin m kung ano ang


    mga paborito mong pagkain. Kapag nagluluto ako, w ka namang sinasabi. Ni hindi ko nga m


    kung nagugustuhan mo.


    “Hindi ko rin m kung anong seng pelik ang gusto mo. Kapag lumbas tayo at tinatanong kita


    kung ano’ng gusto mong panoorin,gi mong sinasabing ‘kahit na ano.’ But those things make me all


    the more frustrated.” Humarap si Ansel kay Yalena. “Paanong kahit na ano? Hindi ko m kung ano’ng


    gusto mo dahil w ka namang sinasabi! I don’t even know if you like me or me courting you would


    somehow promote me to a deeper level because you wouldn’t show me!” Bumakas ang paghihirap sa


    boses nito. “I’m trying to make this work but you wouldn’t help me.


    “Ni hindi ko nga m kung ‘yong mga ginagawa ko ba ay tama dahil w naman akong naririnig sa


    `yo.” Bumuntong-hininga ito. “m kong dapat akong maghintay. But every single day, although I’m


    happy being with you, I feel lost. Because I don’t know what to do, Yana.”


    “Ansel—”


    “You are too cold! I don’t know what triggered that. And then you have those nightmares, na ni hindi ko


    m kung tungkol saan. Gusto kong makihati sa `yo. Gusto kong maging bahagi ng buhay mo pero


    ayaw mo akong hayaan.” Naipilig ng binata ang ulo nito. “Saan ba ako lulugar, Yalena?”


    “Bakit?” naibulong ni Yalena kahit pa nakikita na sa mga mata ng binata ang posibleng sagot sa tanong


    niya. Napalunok siya. “Bakit mo nga ba ginagawa anghat ng `to? Bakit mo gustong maging bahagi


    ng buhay ko?”


    “Dahil mahal kita! Hindi pa ba malinaw `yon sa `yo? Gusto kong pagkatiwan mo ako! Gusto kong


    mahalin mo ako! Gusto kong isipin mo rin ako! Gusto kong ikonsidera mo ako bnglaki na pwede


    mong mahalin.” Lumapit sa kanya si Ansel at nakikiusap na hinawakan siya sa mga balikat. “Open up


    to me, Yalena. Need me. Own me. Possess me. Heto na ako, o. I’m willing to be owned now.”