Chapter 3


    “DO YOU like it?”


    Agad na nag-angat ng mukha ang dose-anyos na si Yalena nang marinig ang pamilyar na boses na


    iyon ng Tito Benedict niya. Nangingip ang mga matang tumango siya habang hawak ang isang


    korona. Magaan ang loob niya sa matanda, ganoon din ang kakambal niyang si Maggy pero


    bahagyang map dito ang matalik na kaibigan nng si rice.


    Kahit na wng espesyal na okasyon ay may mga regalo sng natatanggap m sa Tito Benedict


    n. At ang pinakagusto niya sa mga ibinigay nito ay ang koronang kabibigayng sa kanya nang araw


    na iyon. Nagpunta ito sa kanng mansiyon dahil may mahga daw itong pag-uusapan sa library


    kasama ng mga ama n ni rice na may kinman sa negosyo kung saan magkasosyo ang mga


    ito. Nagkataong naunang dumating ang kanyang Tito Benedict at naabutan siya sa pool area na


    nalaro ng kanyang manika. Natutulog pa si Maggy kaya nag-iisang siya roon.


    “Thank you, Tito Ben.”


    Ngumiti si Benedict at marahang pinisil ang mga pisngi ni Yalena. Inabot nito sa kanya ang dwa


    pang may-kkihang kahon na td nang ibinigay nito sa kanya. “Para ito kina Maggy at rice. Ikaw


    nang ang magbigay, ha?”


    Muling tumango si Yalena. Kinuha ni Benedict ang korona m sa kanya at isinuot sa kanyang ulo.


    Maliitng iyon na parang para sa isang prinsesita. Ky-silver iyon. Sa gitna niyon ay may mga


    kumikinang na para bang diyamante.


    “Take care of this, all right? I had your crowns personalized by my friend. He makes jewelries.” Nang


    matapos si Benedict ay bahagya pa nitong inayos ang kanyang buhok. “Hayan, mukha ka na tgang


    isang prinsesa, Yana, isang napakagandang prinsesa. You know, given a chance, I want you to meet


    my sons. They’re not princes’ but I assure you, they’re great knights.” Kinindatan siya nito. “Mabubuti


    sng mga anak. Mana sa Mommy n.”


    “Bakit po sa Mommyng n at hindi sa inyo?” Nagsalubong ang mga ky ni Yalena. “You are a


    wonderful person, too, Tito Ben.”


    Bumuntong-hininga si Benedict. “You can’t be sure of that, princess.”


    “Sigurado po ako sa bagay na `yon, Tito Ben. Mabait po kayo sa amin. Maggy wonders why because


    she said you’re too nice and I answered because it’s in your blood. You are born kind.”


    “Hindi iyon dahil mabait ako. It’s just that you, Maggy, and rice remind me of my sons. Gaya n’yo ay


    masunuring bata rin ang mga iyon. Sana pagdating ng panahon ay hindi n pagdaanan ang mga


    pinagdaanan ko. Gusto kong makahanap rin s ng gaya n’yo.” Muling bumuntong-hininga si Benedict


    nang muling makita ang pagsalubong ng mga ky ni Yalena. “Bata ka pa kasi kaya hindi mo pa ako


    maiintindihan.”


    Naupo si Benedict sa tabi niya at dinukot ang wallet sa bulsa ng pantalon nito. M roon ay humugot


    ito ng isang litrato at ipinakita sa kanya. Bumungad sa kanya ang tatlong mga nakangiting binatilyo.


    “S ang mga anak ko.” Isa-isang itinuro ni Benedict at binanggit ang mga pangn ng mga iyon kay


    Yalena. “And this is my eldest son, Ansel, my younger version as Alexandra said. He’s four years older


    than you are. Sa kanng tatlo ay siya ang bata pang ay nagsabi nang gusto niyang maging td


    ko. Gusto niya ring maging businessman. I want him to be a businessman, no doubt. But I don’t want


    him to be like me.”


    “But why?” tanong ni Yalena habang nanatiling nakatitig sa litrato. Pero kay Ansel mas tumutok ang


    kanyang mga mata. Matagal na nng m na may mga anak si Tito Benedict sa Boston pero ngayon


    ikinatutuwa niyang mukhang sa kanya pa unang ipinakita iyon.


    “Nah, I keep saying things you wouldn’t understand. I’m sorry.”


    “It’s okay.” Naguguluhan man ay tumango nang si Yalena habang hindi inaalis ang mga mata kay


    Ansel. Pare-parehong nakasuot ng suit ang tatlong binatilyo. Base sa Christmas tree sa likuran ng mga


    ito ay lumbas na noong nakaraang pasko pa kinuha ang litrato. Si Ansel, bng pinakamatanda ang


    siyang pinakamatangkad. Gustong-gusto niya ang ngiti nito roon. Pilyo pero mukhang sincere ang mga


    mata. Kumikinang ang asul na asul na mga mata nito. Makatawag-pansin din ang hanggang balikat na


    itim na itim na buhok nito, ang nag-iisang bagay na hindi nito nakuha sa ama.


    Nag-angat si Yalena ng mukha at pinagmasdan ang Tito Benedict niya. “Tama po kayo. Kamukhang-


    kamukha kayo ni Ansel. But I think…” Maparong ngumiti siya. “He’s more handsome than you are,


    Tito Ben.”


    Tumawa ang matanda. “Aha! You like my eldest, don’t you?”


    Naramdaman ni Yalena ang pag-iinit ng kanyang mukha. W pa siyang natatandaang hinangaan sa


    mga binatilyong nakakasmuha n nina Maggy at rice sa eskw pati na sa kanng vige.


    Pero sa pgay niya ay magbabago na iyon. Gustong-gusto niya ang mukha ni Ansel. Ang sarap


    niyon pagmasdan. At ang magaan na pakiramdam na hatid ng pagtitig dito ay damang-dama niya sa


    kanyang puso; puso niyang parang nakangiti rin nang mga sandaling iyon. “Gusto ko siyang makita,


    Tito Ben,” sa halip ay sagot niya. “Do you think he will like me, too?”


    “What do you want to be when you grow up?” sa halip ay tanong nito.


    Nagsalubong ang mga ky ni Yalena. Hindi pa iyon pumapasok sa isip niya. Mayamaya ay


    napahawak siya sa kanyang korona. “I don’t know yet, Tito Ben.” Nala niya ang mukha ng mga


    magng. “Pero sigurado akong gusto kong maging td ni Mommy. Ang sabi ni Daddy, si Mommy


    daw ang kanyang prinsesa bago s ikasal. And now, Mommy became his queen. Maggy and I


    became his princesses. Gusto ko rin nang gano’n, Tito Ben. I want to be somebody’s princess.”


    Pinagmasdan si Yalena ng Tito Benedict niya. Magiliw na ngumiti ito. “Sino ba ang hindi magugustuhan


    ang munting prinsesang gaya mo? But then again, just in case, you have to bear with my eldest. I told


    you he’s not a prince. But you, Yana, stay that way, okay? Stay a princess.”


    NANINIKIP ang dibdib na bumangon si Yalena sa mga nala. ng oras na siyang nakahiga sa


    mking kama sa inookupa niyang kwarto pero hindi pa rin siya makatulog. Pagod na pagod ang


    katawan niya pero ayaw siyang hayaan ng kanyang isip na makatulog at makapagpahinga dahil ab


    iyon sa palakbay pabalik sa nakaraan. Hindi niya m kung paano nagagawang makatulog ni


    Maggy sa mansiyon na iyon. Knowing that she was inside the enemy’s domain brought back countless


    of memories, memories that she wished she could finally forget.


    Nala niya ang litratong ipinakita sa kanya noon ni Benedict. Ibinigay na nito iyon sa kanya at siya


    naman itong tanga, sa kab ng matinding galit sa matanda ay hindi niya iyon nagawang isama sa


    mga regalong sinira at itinapon na niya. Sa halip ay iningatan niya pa ang litrato. Dahil noon pa man,


    nagkagusto na siya sa isang McClennan. Nagkagusto na siya kay Ansel. At twelve, she had adored the


    younger version of Benedict. Kaya nang mangyari ang trahedya noon sa kanyang pamilya ay nawasak


    anghat sa kanya. Hindi niya na muli pang magawang tingnan ang litrato. Itinago niya nang iyon.


    Nasira ang mga pinaniniwan ni Yalena tungkol sa pagkakaibigan, tungkol sa pagmamahal. Para sa


    kanya,hat ng ipinakita noon ni Benedict ay puro paimbabawng. Nakakatakot ito dahil iba anglaki


    kung magmahal; makasarili. Sa likod ng maamo nitong mga mata ay nagtatago ang isang halimaw na


    wng pakundangan kung pumatay ng kapwa nito.


    Nang yumao ang kanyang mga magng, tinangay niyon anghat ng kanyang pag-asa atkas. Sa


    takot niya ay ginusto niya na ring sumunod sa mga ito kung hinding dahil kay Maggy. Kay tagal na


    naging sanhi si Benedict ng kanyang mga bangungot. Nang sa wakas ay magawa niyang bumangon,


    nagsim siyang mangarap. Ginusto niyang maging abogada nang sa ganoon, sa muli nng


    paghaharap ni Benedict ay siya mismo ang magsasampa ng kasoban rito, siya mismo ang


    magpapakulong sa matanda.


    Ginawa ni Yalena anghat para maging matagumpay. Nagsikap siya hanggang sa unti-unti ay


    makla ang pangn niya sa Nevada dahil sa mga kasong kanyang hinawakan. Nagsimng lumapit


    sa realidad ang mga gusto niya. Hindi td noon na naniniw pa siya sa fairy tale, sa prinsesa’t


    prinsipe, sa hari at reyna pati na sa mga kawal ng mga iyon. Dahil wng mga ganoon sa totoong


    mundo. O kung mayroon man ay matagal ng sumakabng-buhay at iyon ay ang kanyang mga


    magng, ang orihinal na prinsesa at prinsipe.


    The princess in her died a long time ago.


    Napasulyap si Yalena sa wall clock sa tapat ng kanyang kama. s-tres pang nang madaling-araw.


    Bumangon na siya at pinatunganng ng robe ang suot na negligee. Lumabas siya ng kanyang kwarto


    at bumaba. Nagpunta siya sa kusina. Hindi na siya nag-abng buksan pa ang mga w.


    Binuksan niya ang refrigerator at kumuha ng isang pitsel ng tubig. Nagsalin siya niyon sa isang baso at


    deretsong inubos angman niyon. Hum siya ng isang silya sa dining table at naupo.


    Napahawak siya sa kanyang noo. Kangang sa araw rin na iyon ay makahanap na siya ng ibang


    matutuluyan. Hindi niya kayang patuloy na manatili roon kahit na mangangahulugan iyon ng pagsira


    niya ng pangako sa sarili na sasamahan ang kapatid.


    Nala ni Yalena si Radha. Ayon sa kakambal ay bumalik na sa pagtatrabaho sa kan si Radha kahit


    katatapos pang ng kasal nito. Nang matusan nito ang nangyari sa kanya sa Los Angeles ay agad


    itong bumalik. Makasarili nga siguro siya pero pabor iyon sa kanya.


    Gagamitin niya ang utang-na-loob sa kanya ni Radha at ang sigaw ng konsensiyang nadarama nito


    para patuloy na makapagtrabaho pero sa pagkakataong iyon ay para nang sa kanya hanggang sa


    matapos umano ang mga gusto niyang gawin sa Pilipinas dahil tapos na ang misyon nito kay Maggy.


    Si Radhang ang pinagkakatiwan niyang makagagawa nang maayos ng mga iniuutos niya.


    “Tingnan mo nga naman, pareho pa tayo ng sitwasyon. Parehong restless at hindi makatulog,” anang


    isang baritong boses. “Don’t you think this is destiny or something?”


    Hindi nag-angat ng mukha si Yalena kahit pa naramdaman niya ang pagh ng upuan ni Ansel sa tabi


    niya. Ang binata ang dahn kung bakit hindi siya sumama sa hapunan noong nagdaang gabi. Hindi


    niya gusto ang nadaramang tensiyon tuwing nakikita itolo na nang mman niya m sa kakambal


    na siyang naghatid ng hapunan niya na lumipat ng kwarto si Ansel sa tabi ng kanyang kwarto.


    Kla niya na ang ugali ng binata. Ang tatlong magkakapatid na McClennan ang pinaimbestigahan


    noon ni Maggy kay Radha. Hanggang ngayon ay kabisado niya pa ang ng mga nlaman ng


    researches ni Radha tungkol kay Ansel. ng beses na mas babaero ito kaysa kay no. Hindi


    nakikipagrsyon anglaki dahil madali itong magsawa sa iisang babaeng. Bukod pa roon ay


    nakukuha nito ang sinumang gustuhin. Hindi ito kahit kan nakaranas na tinanggihan at pinahiya ng


    isang babae kaya siguro ay isang pagsubok ngayon sa pagklaki nito kung ituring siya.


    Destiny? Napakahirap paniwan iyon m sa isang batikan sa mga khi ni Eba na td ni Ansel.


    “Cut the crap, Mr. McClennan,” mayamaya ay namamaos na sinabi ni Yalena. “`Wag kang


    magbabanggit ng mga salitang hindi pamilyar sa `yo. Napaghahtaang w kang m. Destiny… do


    you even know a thing about it?”


    “Ouch. Ganyan ba tga ang mga dragon? Wng pinipiling panahon, basta nang nagbubuga ng


    apoy?” Marahang natawa si Ansel. “But sorry about that, Attorney. It was just the line I heard from one


    of my staff. It worked on someone. I thought it would work on you, too. Nakalimutan kong kakaiba ka


    nga p. Hindi p uubra sa `yo ang mga gano’ng bagay. Bute on. Don’t you believe in destiny?


    In… love?” Agad na nag-iba ang tono nito. Naging mapanghalina iyon. “You’re right, you know. W


    akong m sa mga gano’ng bagay. Kaya maganda siguro kung…matuturuan mo ako. I’m a fast-


    learner, I promise.”


    Dahan-dahang nag-angat ng mukha si Yalena. Agad na sumalubong sa kanya ang gwapong mukha ni


    Ansel na kaunti nang angyo sa kanya. Bahagya pa siyang nasw sa liwanag na dulot ng mga


    binuksan nitong w. Bumilis ang pagtibok ng puso niya nang unti-unting lumitaw ang mapanuksong


    ngiti ng binata. W itong suot na pantaas kaya nakahantad sa kanyang mga mata ang mlapad


    nitong dibdib.


    “Tama na, Yana. Itigil mo na ang paghihiganti. You can’t continue living in the past. Start living in the


    present,” nala ni Yalena na nakikiusap na sinabi ni Maggy noong nagdaang gabi nang igiit niya ang


    gusto na ipagpatuloy ang kanyang misyon. Pero ipinagkait nito sa kanya pati na ni rice ang


    kasalukuyang tinutuluyan ni Benedict.


    Noon ay tatlo pa sng umupa ng mga private investigators para matunton ang kinaroroonan ng


    matandang McClennan pero nabigo ang mga iyon na mahanap anglaki. Ngayon sa wakas ay may


    m na sina Maggy at rice tungkol sa location ni Benedict. Pero ipinagkakait ng mga ito sa kanya


    ang impormasyon na iyon. Bumigat ang dibdib ni Yalena. Nanumbalik ang sama ng loob at sakit sa


    kanyang puso para sa kakambal at sa matalik na kaibigan.


    “Ayokong masaktan ka na naman. Lahat ng mga pinagdaanan mo sim noong maliliit pa tayo


    hanggang sa naranasan mo sa L.A, hanggang sa pagsunod sa `yo rito ng mga gad ng mga


    nakabangga mo sa korte ay sobra-sobra na. Listen to me, Yana.” Hinawakan ni Maggy ang mukha ni


    Yalena. “We are not really vengeful. We are not really that strong. This isn’t us, Yana. This isn’t you.


    Nabubgan kang ng galit mo. Pakawn mo na ang nakaraan. Dahil kahit paulit-ulit kang bumalik


    doon, w nang magbabago. Masasaktan kanglo.


    “Pinagbabayaran na ni Benedict ang mga kasnan niya. Siguradong masaya na ang mga magng


    natin sa kung saan ngayon. Kung susubukan mong mangarap ng iba para sa hinaharap, wouldn’t you


    feel a tinge of excitement? Of hope?” Masuyong ngumiti si Maggy. “Isn’t it tiring to keep looking


    behind? Aren’t you thrilled to see what’s in front of you this time? Dream… something different, Yana.


    You’ve been holding it in for far too long. Please let it go now.”


    “I’m sorry.” Nahiga na si Yalena sa kama, patalikod sa gawi ng kakambal. “I forgot you’ve moved on


    and that I haven’t.”


    “I CAN’T… teach you things I don’t know.” Mapait na napangiti si Yalena. Masyado niyang pinagtuunan


    nang pansin kung paano makapaghihiganti kaya nalimutan niya na kung paano ang magmahal.


    Marami rin ang nanligaw sa kanya sa Nevadalo na nang maging sikat siyang abogada pero hindi


    niya maharap maski ang pakikipag-date dahil nawn na siya ng kakayahang maniw pa sa mga


    naririnig o `di kaya ay sa mga nababasang emosyon sa mga mata ng sinuman. Dahil naling na siya


    noon.


    At hindi mbong isa ring manliling anglaking kaharap niya ngayon kung ganoong haloshat-


    ayon sa kanyang mga nmang impormasyon m kay Radha-ay namana ni Ansel m sa ama nito.


    “Besides, don’t you dare try to y games with me, Mr. McClennan. Hindi ako mahilig makiparo.


    Pero choosy ako sa oras na gustuhin ko nang maro. Pinipili ko ang mga nagiging kro ko. In this


    case, ayoko sa `yo. I’m not interested.”


    “You’re not interested or you’re afraid you might lose? Sayang.” Pumtak si Ansel. “One of the many


    things I love about life is its games. I love it when I win.”


    “One of the many things I hate about the world is the likes of you, you arrogant bastard.” Tumayo na si


    Yalena. Kumuyom ang kanyang mga kamay nang mala kung paano namatay ang mga magng.


    Ganoon din ba ang pananaw noon ni Benedict? Na isangrong ang buhay?


    Naho ang kip sa mga mata ni Ansel. “Bastard, huh? Umamin ka nga, Attorney. Ano ba’ng


    nagawa namin sa ‘yo? Bakit ganyan ka sa kapatid ko? Bakit ganyan ka sa amin? Bakit para kang galit


    na galit sa aminghat? Ang sabi mo kahapon, you don’t usually hate everyone except for


    McClennan’s. What is wrong with being a McClennan?”


    Dahil kadugo n’yo si Benedict! Dahil kriminal ang ama mo! Dahil pinatay niya ang mga magng ko!


    Tumaas-baba ang dibdib ni Yalena. Nag-init ang mga mata niya nang mala ang mga hirap na


    pinagdaanan n noon nina Maggy at rice, mga bagay na agad na kinalimutan ng mga ito nang


    dahilng sa pag-ibig. Trese anyos s noon ng kakambal nang lumitaw ang totoong ky ni Benedict.


    Nang magpahayag ang matalik na magkaibigang Roman, ang ama ni rice at si Vicente, ang


    kanng ama ni Maggy na tatakbo sa eleksiyon ay nagsim nang magkagulo anghat dahil


    tumakbo rin sa eleksiyon si Benedict bng alkalde. Kinban nito sa hlan si Roman, anglaking


    noon pa man ay lihim na kinaiinggitan na p nito dahil ito ang minahal at pinili ng Tita Ca niya, ang


    ina ni rice.


    Hindi nakabangon si Benedict sa kabiguang naranasan m kay Ca noon. Makalipas ang sampung


    taon ay muli itong nagpakita at nakipapit sa mag-asawang Ca at Roman pati na sa mga


    magng n ni Maggy. Ang ak nina Ca at Roman ay nakalimot na si Benedict dahil ang balita


    n ay pamilyadong tao na rin ito kaya bukas-pd na tinanggap n ang pakikipagkaibigan nito.


    Sumang-ayon sina Roman at Vicente sa alok na merger ni Benedict. M sa dating Alvero-De Lara Oil


    and Mining Corporation na magkasamang itinaguyod ng magkababata ay naging ADM iyon o mas


    kla bng Alvero, De Lara and McClennan Power, Oil and Mining Corporation. Lumago iyon nang


    lumago sa nakalipas na tatlong taon na magkakasama pa ang tatlonglaki.


    Likas na mpit sa masa sina Roman at Vicente kaya agad na nahimok ang dwa na tumakbo sa


    eleksiyon noon gaya ng mga magkaibigan ding ama ng mga ito. Tumakbo si Roman bng alkalde ng


    kanng bayan habang bise-alkalde naman nito ang kanyang ama. Pero ikinabi nghat ang naging


    pagtakbo rin noon ni Benedict. Kinban nito bng alkalde si Roman. Nagsimng maging


    komplikado ang rsyon ng tatlong magkakaibigan hanggang sa pagtatrabaho. Pinilit bilhin ni Roman


    anghat ng shares ni Benedict sa kompanya para hindi na mas magkainitan ang mga ito pero


    nagmatigas si Benedict.


    Pero isang araw ay nasunog ang kanng mansiyon. Yalena and Maggy could have died that day.


    Mabuti nang at nagkataong nahuli sa pagsundo sa kan ng kakambal ang driver n noon sa


    eskw. Sinuwerte ring makaligtas ang kanyang mga magng pati na si Roman na nagkataong


    bisita n nang araw na iyon. Dahil sa nangyari ay pansamant sng nakituloy sa bahay nina


    rice. Doon n natusan na may nakakita na isa sa mga tauhan ni Benedict ang siyang gumawa


    niyon sa pamilya niya. Mkas ang hin ng kanng mga magng na sadyang ang magkaibigang


    Roman at Vicente ang target na patayin nang araw na iyon.


    Nang sumunod na araw ay kasama ng mga magng ni Yalena si Roman na nagbiyahe papunta sa


    presinto para magsampa ng kasoban kay Benedict pero sumabog ang sinasakyang kotse ng mga


    ito. Nasawi ang tatlo ng araw bago idera ang pagkapanalo ng kampo ni Benedict sa eleksiyon.


    Nagsawng-kibo ang mga kababayan n sa nangyari. Noong mga panahong iyon ay m n na


    iisang taong ang nasa likod nghat; si Benedict. Si Benedictng ang may motibong gawin iyon


    dahil itong ang nakaalitan nina Roman at Vicente. Pero anuman ang gawin n ay w sng


    makuhang sapat na ebidensiyaban sa matandanglaki.


    Muling sumabog ang panibagong sakuna sa kanng buhay isang buwan matapos mailibing ang


    kanng mga magng ni Maggy pati na ang ama ni rice. Natusan n ng kapatid m sa mag-


    inang Ca at rice ang ginawa ni Benedict sa ADM. Hinarang umano ang mag-ina sa pagpasok sa


    loob ng kompanya. Lalong lumaki ang pagkasum n kay Benedict nang pbasin nito na ibinenta


    nina Roman at Vicente rito ang shares ng mga ito kaya anglaki na umano ang lehitimong


    nagmamay-ari ng buong kompanya, isang bagay na napakaimposibleng mangyari dahil m nghat


    kung gaano kamahal nina Vicente at Roman ang negosyong itinatag ng mga ito.


    Ang mga minana pa ng dwa sa magng ng mga ito ang siyang ipinuhunan ng magkaibigan sa


    pagtayo ng negosyong iyon. Hindi rin naman s naghihikahos sa buhay para gawin iyon ng kani-


    kanng mga ama bukod sa katotohanang si Benedict ang huling taong pag-iisipan ng magkaibigan na


    pagbentahan ng shares ng mga ito.


    Pero may mga pirmadong dokumento na ipinakita kay Ca si Benedict, mga pirmang m kina


    Roman at Vicente kung saan nakasaad ang legal na proseso ng pagbebenta ng shares ng dwa.


    Pero posible pa raw ibalik ni Benedict ang shares ng pamilya Alvero kung sasama si Ca rito tutal ay


    matagal na itong divorced sa asawang si Alexandra. Pero sa ikwang pagkakataon ay tinanggihan ni


    Ca si Benedict.


    Doon n natusan na anghat ay bungang p ng inggit at galit ni Benedict kay Roman dahil sa


    pag-ibig nito hanggang nang mga sandaling iyon para kay Ca na hindi nito nagawang ibaon sa limot.


    Nadamayng tga ang kanyang mga magng. Pero w sng sinisi ng kakambal sa nangyari.


    Hindi n magawa iyonlo na’t td n ay biktima rin si Ca.


    ng araw matapos ang engkwentro ng mag-inang Ca at rice kay Benedict nang magsimng


    maw sa katinuan nito si Ca na naging dahn para ilipat ito sa isang pribadong institusyon sa


    Candaba, Pampanga na gumagamot sa mga taong may katd na kondisyon nito. Hindi nagawang


    matanggap ng isip nito ang mga trahedyang nangyari.


    Kung hindi dahil sa bunso at nag-iisang kapatid ng kanyang ama na si Harry, siguro ay mananatili pa


    rin sng nakalubog nina rice at Maggy hanggang nang mga sandaling iyon. Si Tito Harry ang


    kumupkop sa kan pati na kay rice nang wng ibang magpahayag ng interes na tumanggap sa


    kan ni Maggylo na sa pamilya ng kanyang ina na m pa noon ay mmig na ang pagtrato sa


    kan ng kakambal dahil hindi matanggap ng mga ito ang kanng ama para kay Selena na kanng


    ina.


    Si rice naman ay w na ring ibang masandn dahil nasa mlayong lugar nakatira ang mga


    kaanak ng ina nito habang w namang ibang kapatid ang ama at matagal na ring sumakabng-


    buhay ang mga abuelo’t abu nito.


    Si Tito Harry ang sumalo sa kanng tatlo. W nang ibang natira sa kan kundi ang lupang


    kinatitirikan ng kanng bahay at ang ng kagamitan na nagawang isalba ng kanyang mga magng


    m sa sunog noon. Noon n natusan na may dwang uri ng mukha ang mga tao. Dahil iba ang


    ipinakitang mukha ng mga iyon sa kan noong angat pa ang kanng kabuhayan at natutulungan pa


    ang mga ito ng kanng mga magng. Pero nang bumagsak s ay nagawa pang manggipit ng mga


    ito sa bentahan ng kanng mga lupa.


    Doble ang liit ng presyo ng napagbentahan ng mga lupa na naiwan sa kan nina rice na ang Tito


    Harry n ang nag-asikaso. Pero w sng nagawa. Kinagat n ang presyong inaalok ng mga iyon,


    w na sng iba pang mapagkukuhanan ng pera dahil anghat ng mga investments ng kanng


    mga magng ay nasa kompanyang inagaw sa kan ni Benedict. Bukod pa roon ay hindi biro ang


    nagastos ng kanng mga ama sa pangangampanya ng mga ito noon.


    Anghat ng napagbentahan ay ginamit n para makaalis ng Pilipinas. Sumama s kay Tito Harry na


    N?velDrama.Org: owner of this content.


    nakatira na noon pa man sa Nevada City para magbagong-buhay. Pero ng araw bago s umalis ay


    hindi nakatakas sa kan ang balitang inalis ni Benedict ang apelyido ng mga ama n ni rice sa


    pangn ng kanng kompanya. Ginawa nito iyong McClennan Power, Oil, and Mining Corporation.


    Hindi naging madali ang pakikipagsapran nng tatlo sa isang bansang hindi n kabisado ang


    takbo. Pero inlayan sng mabuti ni Tito Harry. Hindi s pinabayaan. Nagsumikap s para


    marating ang mga kinaroroonan n ngayon. Pare-pareho sng nagtapos ng kolehiyo ng may mga


    karangn. Si rice ay nakatapos ng Business Administration na hindi nagtagal ay naging isang


    klang modelo. Si Maggy ay nakatapos ng Business Management at siya naman ay ng abogasya.


    Mayamaya ay napatitig siya kay Ansel. Katd ng kapatid nitong si Austin ay nakuha nito ang mga


    mata kay Benedict.


    How… how can Maggy bear to look at Austin’s eyes every day of her life? How can she take it? Siya


    nga ay parang pinipiga ang puso tuwing makakaharap si Ansel. Halo-halong emosyon ang nadarama


    niya.


    Naroroon pa rin sa maliit na bahagi ng puso ni Yalena ang paghangang nadarama para sa binata.


    Siguro kung nakla niya ito noon ay wng pagyan sa saya ang puso niya. Pero iba na ang


    sitwasyon ngayon. Dahil masaya man siyang makita sa wakas si Ansel na m noon hanggang


    ngayon ay hinahangaan niya pa rin ay masmang pa rin ang hapdi sa kanyang sistema.


    “Ano ba’ng sinasabi mo? I’m an animal lover,” sagot ni Yalena pagkaraan nang ng sandali. “Of


    course, I like you and your brothers.”


    Tinalikuran niya na ang binata. Pbas na sana siya ng kusina nang mabilis na pign siya ni Ansel sa


    braso. Napaharap siya rito. Bumungad sa kanya ang madilim na anyo nito.


    “No one dared to call me such things before,” mahina pero mariing sinabi nito.


    “Really? Lucky me, then. At dahil sa ginawa ko, ano’ng gagawin mo?” Tinalo ng pagrerebeldeng


    nadarama ni Yalena ang tensiyon na hatid ng presence ni Ansel. Inpit niya ang katawan sa binata.


    Pinandas niya ang mga daliri sa pisngi nito papunta sa baba pababa sa leeg hanggang sa


    makarating ang mga iyon sa mlapad na dibdib nito. “Parurusahan mo ba ako? Paano?”


    Natign si Ansel. Naho ang galit sa mga mata nito. May sumilip doon na panibagong emosyon.


    Pagkadarang. Pinakawn nito ang braso ni Yalena. Agad na nagpunta ang isang kamay nito sa tali


    ng kanyang robe. Inalis nito ang pagkakabuhol doon at mabilis na ibinaba ang kanyang robe.


    Bumagsak iyon sa kanng mga paanan. Hinapit siya ng binata ppit sa katawan nito. Napahawak


    siya sa dibdib nito.


    Sa pagkakataong iyon ay si Yalena naman ang natign. Damang-dama niya ang mabilis na pagtibok


    ng puso ni Ansel dahil ganoong-ganoon din ang nararamdaman niya. Agad na nakbay ang


    maparong kamay nito sa kanyang katawan.


    “Heck, Yalena.” Ibinaon ng binata ang mukha sa leeg niya. “You drive me crazy. I want to touch you,


    kiss you, make love to you…”


    Pinanan ng binata ng mumunting halik ang kanyang leeg. Naipikit niya ang mga matalo na nang


    maramdaman ang pd nito sa kanyang dibdib. Pero sa kanyang pagpikit ay ang mukha ni Benedict


    ang kanyang nakita. Muling nagliyab ang kanyang puso sa galit. Itink niya si Ansel. Naningkit ang


    kanyang mga mata. “I only y with the animals, Mr. McClennan. I don’t make love to them. And it is


    Attorney de Lara for you. Don’t you ever forget that again.”