Chapter 18


    Three monthster


    Nevada, USA


    “WE CAN keep fooling ourselves or we can keep trying so hard to work this out, Maggy. You choose.


    Dahil kung akong ang mamimili, hindi na kita pakakawn uli. Handa akong magbg-bgan kahit


    na m kong tuwing kasama mo ako, sa ibang tao napupunta ang isip at puso mo.”


    M sa nlarong na pagkain sa kanyang to ay nag-angat ng mukha si Maggy at pinagmasdan


    ang anyo ni Levi. M nang bumalik siya sa Nevada ay gusto na rin nitong bumalik sa buhay niya.


    Kasalukuyan nang ipinoproseso ang divorce nito kay Denise. Hindi nag-work out ang marriage nito.


    Anuman daw ang gawin ni Levi ay hindi na nito kayang lokohin pa ang sarili dahil siya pa rin daw ang


    mahal nito.


    “Something happened to us while I was drunk. Isang araw, sinabi niya nang sa akin na buntis siya


    kaya kinangan ko siyang pakasn. She was my friend, after all. Pgi siyang nandiyan. She was


    constant in my life… unlike you. I made myself believe that I love her,” nala niyang paliwanag pa ni


    Levi sa kanya halos tatlong buwan na ang nakararaan.


    “You can call me a jerk but I was thinking about you on our wedding day. Hanggang sa isang araw,


    nman kong hindi p tga totoong buntis si Denise. Mahal niya raw ako kaya niya nagawa ‘yon


    pero hindi ko na magawang pakisamahan pa siya. Dahil ikaw tga ang mahal ko, Maggy.” Bumakas


    ang sincerity sa mga mata ni Levi. “And I knew whether youe back to me or not, she and I just had


    to part ways. I was just waiting for you toe back… from your mission.”


    Hindi na rin m ni Maggy kung ano ang iisipin. Pumapayagng siya na lumabasbas kasama si


    Levi para ma-distract niya ang sarili kahit m niyang mali iyon. Kung ito ay pinoproseso na sa korte


    ang divorce, siya naman ay nananatili pa ring nakatali kay Austin.


    Nagpad na siya ng abogado sa Pilipinas ng araw matapos niyang makabalik sa Nevada. D ng


    abogado ang pirmado niya nang annulment papers pero nagmatigas umano si Austin. Hinding-hindi


    raw ito makikipagtulungan sa pagpapawng-bisa ng kanng kasal. Bumuntong-hininga siya.


    W siyang mapagsabihan ng mga saloobin dahil isang linggo matapos nng makauwi nina Radha at


    Yalena sa Nevada ay bumalik ang huli sa Man para umano sa misyon nito. Hindi ito nakinig sa kanya


    nang pign niya. Ipinakita niya na sa kapatid ang mga papeles na nagsasaad ng paglilipat sa kanya ni


    Austin ng shares nito sa McClennan Corporation.


    Ipinad iyon ni Austin sa abogada niya dahil nakalimutan niya raw iyong dalhin sa kanyang pag-alis


    noon. Pero hindi nakontento roon si Yalena. Her sister wanted more… more than thepany shares,


    more than the money and more than the properties Austin was willing to offer. She wanted Benedict.


    Kahit nakita at nman na ni Yalena ang kgayan ng matandanglaki nang magpunta ito sa


    kanyang kasal ay w itong pakim. Hindi niya na m kung ano ang tumatakbo sa isip ng


    kakambal dahil hindi niya na ito nakausap pa. Nang huli itong tumawag may dwang buwan na ang


    nakararaan ay para ipamng sa kanya na nadakip na ng mga kinauukn sa Pilipinas si Lester.


    W nangmunication pa si Maggy kay rice. Ayaw niyang makibalita rito tungkol sa mga


    pangyayari sa iniwang lugar. Hiningi niyang sa kaibigan gamit ang electronic mail ang ginawa nitong


    reports sa nakalipas na mga buwan na ito ang nag-asikaso ng YCM. Nang ipad iyon ni rice sa


    kanya ay hindi niya na ito sinubukang kausapin pa. Iniiwasan niya na munang magkaroon ng


    kaugnayan dito. Ang kinikita ng YCM ay dumederetso nang sa bank ount nito.


    Sa ngayon, ang gusto niya nang ay ang makalimot. Pero ng beses niya mang lunurin ang sarili sa


    pagtatrabaho, hindi niya pa rin magawa iyon.


    “I have no right to choose, Levi,” sa wakas ay sagot ni Maggy. Sa ng sandali ay napuno ng pagsisisi


    ang puso niya. Kung hindi sana siya umalis noon, s siguro ni Levi ang ikinasal at masaya ngayon.


    Hindi na sana niya nakla pa si Austin. Hindi na sana siya nagmahal pa ng iba. Pero huli na. Bukod


    doon ay duda rin siya kung papipigil ba siya kay Levi noon na umalis kung sakali mang hindi s


    nagkahiwy at hindi ito nagpakasal sa iba.


    Isa pa ay kakaiba ang nararamdaman ni Maggy para kay Austin. And she knew that even with the


    knowledge of Levi waiting for her, she would still have fallen for Austin. Mabibigo pa rin siya sa


    kanyang misyon. Ang constion nang niya ngayon ay ang katotohanang sinubukan niyang bigyan


    ng hustisya ang pagkamatay ng mga magng.


    Pareho na s ngayon ni rice na may kontrol sa McClennan Corporation. Si Ansel nang ang hindi


    pa nakakam ng tungkol doon. Kung ibebentang n ni rice ang shares n ay wng dudang


    magkakapera s nang husto pero hindi n kahit kan gagawin iyon. That was their family’s legacy.


    Ang kanng mga ama ang orihinal na nagtayo ng mking bahagi ng kompanya. And by keeping in


    touch with thepany, they can somehow keep in touch with their fathers’ memories. Sa ngayon ay


    nasisiguro ni Maggy na si Austin ang pansamantng umuupo sa puwesto niya roon para hindi


    mabuko ni Ansel ang katotohanan, katd na rin ng nakapaloob sa maikling note na isinama ni Austin


    sa mga dokumentong ipinad nito sa kanya sa pamamagitan ng abogado niya.


    no and Austin wanted Ansel to find out the truth on his own. Sa tatlong magkakapatid, ang huli ang


    mas tumiting sa ama ng mga ito. Ansel seemed to be his father’s avid fan. Ayon na rin sa nakp ni


    Radha na impormasyon noon ay ang panganay na McClennan daw ang notorious na pinakamahirap


    kbanin na negosyante. People tagged him as the shark in the business world. In short, Ansel was


    dangerous.


    But then again, with rage as Yalena’s number one motivation, who was also their father’s number one


    admirer, thetter could be as dangerous as well.


    Muling bumuntong-hininga si Maggy sa naisip. “W tayong kangang i-work out dahil hindi naman


    tayo. I’m sorry, Levi.” Nagbaba siya ng mga mata nang makita niya ang pagguhit ng kirot sa gwapong


    mukha nglaki. “I may not have the ring on my finger right now but I’m still married unless Austin


    decides to cooperate in our annulment.”


    “We could find a way.” Sa kab nghat ay sinabi pa rin ni Levi. “I could talk to him.” Inabot nito ang


    kamay ni Maggy na nasa ibabaw ng mesa. “Baka closureng ang kangan n’yo pareho. Baka ‘yon


    ang dahn kaya nahihirapan kang buksan ang puso mo para sa akin.”


    “Hindi ko m, Levi. Hindi ko na m.”


    Bago umalis si Yalena ay inisa-isa na muna nito sa kanya ang mga grounds for annulment. Yalena said


    she can use fraud against Austin or mental illness which was even worse. Madali na raw pbasin ang


    bagay na iyon. Ito na daw ang bah basta sumang-ayon nang siya. Pero hindi niya kayang gawin


    iyon, hindi salaking hanggang ngayon ay nagmamay-ari pa rin sa puso niya. Ayaw niyang umabot pa


    sa korte anghat at dungisan ang magandang pangn ni Austin. Sa kab ng kanyang mga


    pinagdaanan ay ayaw niyanglo itong masaktan nang dahil sa pagsasampa niya ng kaso.


    “I’m really sorry but I think I have to leave now.” Bumitaw si Maggy m sa pagkakahawak ni Levi


    pagkatapos ay wng lingon-likod nang nakad pyo sa restaurant na iyon. Pero bago iyon ay


    ipinala niya sa sarili na hindi na siya muli pang makikipagkita sa binata. Ayaw niya na itong


    paasahin pa sa isang bagay na wng kasiguruhan.


    Dahil coding ang kotse niya sa araw na iyon ay nagmamadaling pumara nang siya ng taxi. Nang


    makasakay ay napapagod na ipinikit niya ang mga mata. ng sandali pa ay narinig niyang bumukas


    ang pinto ng sasakyan. Naramdaman niya ang pag-upo na iyon ng kung sino sa kanyang tabi.


    Her senses immediately activated. Pamilyar na pamilyar sa kanya ang pabangong nlanghap.


    Nagmt siya ng mga mata. Umawang ang bibig niya nang mmang hindi nga siya nagkakamali.


    The man beside her was really… Austin.


    “No matter how much you hate me or my family, the fact still remains. Mag-asawa pa rin tayo, Maggy,”


    pormal ang anyong pagbirada ni Austin nang umandar na ang taxi. “That’s why you have no right to


    date anyone else but me.”


    “Excuse me for a while,” anang driver na mukhang mayhi ring Pinoy base sa anyo at sa matigas na


    pananalita nito ng sinabing Ingles. “Where to?”


    “Just keep driving and never let anyone else in. I’ll just pay you afterwards,” ani Austin bago nito muling


    binalingan si Maggy. “Damn it, sweetheart. Gustong-gusto kong magalit sa `yo ngayon. You didn’t know


    the hell I’ve been through the past months only to catch you here dating your ex.” Nagtagis ang mga


    bagang ni Austin. “But heck, I miss you so much.”


    “YOU ARE actually leaving everything here just for one girl?” Habang nakatitig kay Maggy ay nala ni


    Austin ang hindi makapaniwng sinabi na iyon sa kanya ng Kuya Ansel niya halos isang linggo na


    ang nakararaan.


    “Yes, I’m really leaving everything for one girl… who holds my entire world in her hands,” sagot niya


    habang patuloy sa pag-eempake ng mga dadalhin papunta sa Nevada.


    Binalew ni Austin anghat ng mga tanong ng mga taong nakapaligid sa kanya nang bi nang


    hindi makita ng mga iyon si Maggy ng oras matapos ang kanng kasal. Sinikap niyang ipagpatuloy


    ang buhay sa kab ng paghihirap ng puso niya. Pero wng araw na dumaan na hindi niya nala


    ang asawa. Nakatatak na sa kanyang isipan ang magandang mukha nito. Her scent was all over him.


    And her smile was in his every dream. Kaya halos mabaliw siya nang totohanin nito ang tungkol sa


    pagpapad ng annulment papers n. Kahit nagmatigas siya ay naroroon pa rin ang takot at kaba sa


    puso niya.


    He was so afraid that their chance might nevere.


    Kaya pagkaraan ng halos tatlong buwan ay sinundan na ni Austin ang asawa sa Nevada. Nagrenta


    siya ng apartment hindi kyuan sa hotel na pinamamahan nito. Sa kauna-unahang pagkakataon


    sa kanyang buhay ay iniwan niya ang kompanya. Sa kasalukuyan ay ang Kuya Ansel niya ang sumalo


    sa trabaho niya roon sa kab ng mga remo nito.


    Iniwan niya ang kanyang pamilya. Hanggang ngayon ay hindi niya pa rin mahagp sa kanyang puso


    kung ano ang dapat na maramdaman sa mga magng. He felt like he was carrying their mistake


    straight from the past and it wasn’t fair.


    Tinalikuran ni Austin anghat sa kauna-unahang pagkakataon sa buhay niya parang masaksihan


    ang asawa na nakikipagkita sa dating boyfriend nito. Gabi-gabi ay nakikita niya ang mga ito na


    magkasama. He would watch them from afar though his heart felt like exploding every time. Pero


    ngayong gabi ay hindi niya na natiis na muli ay pagmasdan nang ang dwa. Quota na sa


    pagseselos ang puso niya.


    Damn it! Siya pa rin ang asawa.


    “I know how you feel,” mayamaya ay wng emosyon na sagot ni Maggy. “I was once a human, too,


    before your father turned me into a monster.”


    “Maggy…” may halong paghihinagpis na naibulong ni Austin. Inabot niya ang mga kamay ng asawa.


    Ang kahihiyang nakamit niya nang iwanan nito matapos ang kanng kasal, kaya niyang sikmurain


    iyon. Ang pakikipag-date nito sa iba, kahit kng nang aymunin na ng inggit at selos ang kanyang


    puso ay kinakaya niya iyon pero ang ganitong paulit-ulit na sakit, ang ganitong paulit-ulit na


    pagpapala nito sa kanya sa kasnan ng kanyang ama na w naman siyang kinman,


    kasnan na siyang humaharang pgi sa kanng rsyon, ay sobra-sobra na.


    “`Wag mo naman akong isama sa mga kasnan ni Papa sa pamilya mo, utang-na-loob. He was a


    jerk. Heck, he was even more than that.” Naihmos ni Austin ang isang pd sa kanyang mukha.


    “Kung kaya kong bigyan ng hustisya ang nangyari sa inyo noon, ginawa ko na sana. Hindi ko ito-


    tolerate ang bagay na ito. But he’s old now and he’s suffering from Alzheimer’s disease, for crying out


    loud! Sa kab ng hindi makatarungang ginawa niya, sa kab ng mga kasnan niya, Maggy, ama ko


    pa rin siya.”


    How I wish that I could tell you it’s all in the past but I was never good at lying and baby, since you


    asked…


    Naipilig ni Austin ang ulo nang iyon ang bi nang marinig m sa stereo sa loob ng taxi na siyang


    binuksan ng driver.


    I don’t want to hear that song again from the night we first met. I don’t want to hear you whispering


    things I’d rather forget. I don’t want to look into your eyes ‘cause you know what happens next. We’ll be


    making love and then, I fall all over again…


    Mariing naipikit ni Austin ang mga mata. Good Lord, the lyrics of the song was exactly how he felt.


    “‘IF I HOLD you in my arms you know, I’d never let you go. But this ain’t the time or ce to get


    emotional…’”


    “Turn off the damn thing, please!” halos sabay pang sinabi nina Maggy at Austin sa driver ng taxi na


    sinasabayan pa ang kanta. Kahit mukhang nabi ito sakas ng boses n ng asawa ay kaagad pa


    rin itong sumunod.


    Napahugot si Maggy ng mlim na hininga. Mayamaya ay pilit na inalis niya ang mga kamay m sa


    pagkakahawak ni Austin pero ayaw siya nitong pakawn.


    “Let me go,” pinipilit patigasin ang boses na sinabi niya.


    “Paulit-ulit na sinasabi sa akin ni Kuya Ansel na nagpapalokong daw ako sa `yo. Pero mali siya,” sa


    halip ay sagot ni Austin. Nang magmt ito ng mga mata ay hindi nakaligtas kay Maggy ang


    kakaibang lungkot na masasmin sa mga iyon. “Because I’m just a nerd, Maggy. Pero hindi naman


    ako utuuto. Wng makakapilit sa akin na gawin ang isang bagay na hindi ko gusto. What happened


    to us was natural. Nagkita tayo. Nakla ko ang totoong pagkatao mo. At minahal kita. You had


    amnesia and I had the chance to get to know you more. I fell in love with you more. Yes, you left. But


    that love kept growing in my heart. Pwede bang humingi ng pabor sa `yo kahit ngayonng?”


    Pumatak ang mga luha ni Austin. “Can’t we just leave the past behind? Iyong mga nangyari sa


    nakaraan, sa mga magng natin, hindi ba pwedeng sa kan nang ‘yon? Iba s, iba tayo. God…


    Maggy,” Bumakas ang matinding frustration sa boses nito. “Iba ang noon sa ngayon. Nagmamahn


    tayo, ng beses ko bang kangang ipala iyon sa `yo? Can’t we just forget everything for once in


    our lives and just fight for our love?”


    “Austin,” Maggy whispered in agony. “Gustong-gusto ko ring gawin iyon.” Nabasag ang boses niya


    kasabay ng pamamalisbis din ng kanyang mga luha. Dinig na dinig niya ang pag-iyak din ng puso niya.


    “Kung puwede ngang, gusto kong magising isang umaga na may amnesia uli. Kahit na hindi ko na


    makla ang sarili ko, tatanggapin ko na para makya na uli ako, para puwede na uli tayo, para


    makalimutan ko na rin anghat ng sakit. Dahil mahal na mahal kita.”


    Nang muling magtangkang kumaw ang mga kamay ni Maggy m sa pagkakahawak ni Austin ay


    pinakawn na nito iyon. Masuyong hinaplos niya ang mga pisngi ng asawa. Sobra din siyang


    nangul rito. At sa ibang pagkakataon siguro ay sasang-ayunan nang niya anghat ng mga


    sasabihin ng asawa.


    “But my heart is in so much pain. My heart and soul are still stuck somewhere in the past. Gusto kong


    sabayan ka sa paglimot sa nakaraan pero paano ko gagawin ‘yon kung ang mismong nakaraan na


    ‘yon ang nag-uugnay sa atin sa kasalukuyan? It already hurts that I wasn’t able to give my parents


    justice. And to stay with you… would hurt so much more. Paulit-ulit kong maala sa pamamagitan


    mo ang sinapit ng mga magng ko… ang sinapit ko. Paulit-ulitng din kitang masasaktan at ayoko


    nang mangyari ‘yon.” Nalabo na ang mga mata niya d ng patuloy na pag-agos ng mga luha.


    “Naiintindihan mo ba ang rason ko?”


    “Naiintindihan ko na kahit paano ngayon,” halos pabulong na sagot ni Austin. Sandaling nag-iwas ito


    ng mga mata kay Maggy. “But I’ll still stay here… until my heart can finally take everything in.” Tumawa


    ito pero wng buhay iyon sa pandinig niya. “Can I ask you one thing, though?”


    “Sure,” sagot ni Maggy sa paos nang boses.


    “If McClennan didn’t happen to be my surname, would you have given me a chance? Would you


    have… fought for me?”


    “Yes,” nagsisikip ang dibdib na sagot ni Maggy. “With all my heart.”


    Muling humarap sa kanya si Austin. Bahagya na itong ngumiti sa pagkakataong iyon. “God… that was


    more than enough.”N?velDrama.Org is the owner.