Chapter 16


    PABILING-BILING sa higaan si Maggy. Hindi maalis sa isipan niya ang narinig na pag-uusap ng mga


    magng. Sinadya daw sunugin ang kanng bahay. Hindi ngang niya napakinggan ang kabuuan


    ng pag-uusap ng mga ito dahil hin na siya kanina pyo nina Yalena at rice nang mahuli siya ng


    dwa na nanunubok sa hardin ng tahanan ng mga Alvero kung saan s tumutuloy pansamant


    matapos ang nangyaring sunog.


    Maingat na bumangon si Maggy para hindi tuluyang magising si Yalena na katabi niya sa kama. Kahit


    sa pagtulog ng kakambal ay nakakunot pa rin ang noo nito ptandaang nag-ala rin ito sa mga


    nangyayari sa kanng pamilya.


    Pipihitin niya na sana ang doorknob nang kusang bumukas iyon. Bumungad ang kanyang ama.


    Sandali pa sng nagkagtan bago ito ngumiti sa kanya. Sinilip nito ang tulog pa ring si Yalena bago


    siya sinenyasang lumabas ng kwarto. Nagpunta s sa s. Nang makaupo na sa naroong sofa ay


    sakang niya napagtuunan ng pansin ang hawak nitong photo album. Pamilyar iyon sa kanya, iyon


    angption ng mga litrato n ng kakambal m noong sanggol pang s. “Why do you have


    that, Daddy?”


    Natawa si Vicente. Tumabi ito ng upo sa kanya at inakbayan siya. “Your mother hated me because of


    this. Dahil nang mailigtas na namin ang ng importanteng gamit sa bahay kanina ay binalikan ko pa


    ang mga photo albums natin sa loob sa kasagsagan ng sunog.”


    “What?” Maggy gasped in horror. “Hindi mo na dapat ginawa ‘yon, Daddy! You could have died!”


    “I know.” Bahagyang ginulo ni Vicente ang buhok ng anak. “But those albums are our family’s


    treasures. Nasa mga litrato sa loob ng mga iyon ang mga importanteng pangyayari sa buhay ng


    pamilya natin. Para na rin sng mga diaries natin. Naroon ang kasal namin ng mama mo, ang


    pabas n’yo sa mundo ng kakambal mo. Naroon din ang una n’yong pagngiti, pagtawa sa harap ng


    camera, ang una n’yong paghakbang at iba pa. The milestones in your life are all in those albums.”


    Gt na napatitig nang si Maggy sa kanyang ama, hindi sigurado kung ano ang unang dapat


    sabihin. A part of her was moved by his words but a bigger part of her was still aghast. Kamuntik nang


    mamatay ang ama parang doon.


    “Kung hinayaan kong masunog nang basta ang mga litrato,  nang ang matitira sa atin, anak.


    And even memories fade. Besides, I want you and your sister to have them. I want you to remember


    our happy and solid moments together.” Magiliw na ngumiti sa kanya ang ama. “Kung sakali mang may


    mangyari, gusto kong balikan ninyo ni Yalena ang mga litrato natin para matandaan n’yo kung gaano


    natin kamahal ang isa’t isa.


    “Your smile in every pictures, sweetheart, I don’t want you to lose that, all right?” Ikinulong ng ama niya


    sa mlaking pd nito ang kanyang mukha. “Live your live, that’s one of your mother’s wishes for


    you and Yalena. Maging matagumpay kayo. Be happy and stay as you are. Pgi n’yong tatandaan


    ang mga bilin namin ng Mommy n’yo. Hold onto God and keep your hope and faith intact. Kung


    sakaling nakaalis na kami bukas ng Mommy mo sa paggising ng kapatid mo, iparating mo nang sa


    N?velD(ram)a.?rg owns this content.


    kanya ang mga sinabi ko.”


    Umahon ang kaba sa puso ni Maggy. Hindi maganda ang pakiramdam niya sa mga sinabi ng ama.


    “No, you go and tell that yourself to Yalena when youe back tomorrow, Daddy. Saka bakit ka ba


    ganyan magsalita?” Narma siya. Bumalik sa isip niya ang narinig sa mga magng ng oras na


    ang nakararaan. “Dahil ba ito kay Tito Benedict?”


    Tito na ang nakaugalian n nina Yalena at rice na itawag kay Benedict dahil business partner ito


    ng kanng mga ama na minsan na ring naging mpit sa kani-kanng pamilya.


    “Sabihin n’yo naman sa akin ang totoo, Dad,” nakikiusap na sinabi ni Maggy nang matign ang ama.


    “There’s no sense denying it now. Narinig ko kayo ni Mommy sa garden kaninang nag-uusap bago tayo


    maghapunan. The truth, Daddy, you owe that to me and Yana.”


    “May nakapagsabi sa amin na tauhan daw ni Benedict ang nagpasim ng sunog. May kaalyado natin


    na siyang nakakita sa tauhan niya na umaaligid sa bahay kaninang bago nangyari ang sunog. Hindi rin


    ako makapaniw noong una na aabot sa ganito anghat.” Napailing si Vicente. “Benedict seemed to


    be fighting so hard for something that I couldn’t understand. Nakikita kong w tga sa puso niya


    ang politika pero pinasok niya pa rin iyon. And honestly, I never thought he would go this far. I’ve


    considered him as my friend.” Lumarawan ang matinding panghihinayang sa mukha ng ama. “Pinipilit


    ko siyang unawain pero sobra na ang madamay pa kayo ng Mommy mo. Kaya bukas, kasama ng


    Mommy mo at ng Tito Roman mo ay pupunta kami sa presinto at magsasampa ng kasoban sa


    kanya.”


    Hindi kaagad nakapagsalita si Maggy. ng beses niya nang nakita si Benedict. W sa anyo nito na


    makagagawa ng ganoon karahas na bagay. The old man had the kindest blue eyes that she had ever


    seen. Halo-halo ang mga nararamdaman niya. Isa na roon ang matinding pagkadismaya. Nala niya


    ang sinabi ni Benedict noong nakaraang taon nang pumunta ito sa twelfth birthday n ng kakambal.


    “You and your twin sister look gorgeous today, Maggy. Hindi na mahirap hang isang araw ay marami


    kayong paiiyakinglaki.” Ngumiti si Benedict at iniabot sa kanya ang hawak nitong regalo. “Under


    normal circumstances, I would have paired you both with my sons.” Suddenly, Benedict’s eyes were


    filled with emotions Maggy couldn’t quiteprehend. “Mabubuting bata rin ang mga iyon palibhasa ay


    napki nang maayos ni Alexandra. Their names started with A, sa kagustuhan na rin ni Alexandra.”


    Bahagyang natawa ito. “They are Ansel, no, and my youngest, Austin.”


    Nasorpresa si Maggy. Ayon sa kanyang ama ay bihira magkuwento si Benedict ng kahit na ano tungkol


    sa pamilya nito. Hindi na nagawa pang magkomento ni Maggy dahil naagaw na ang kanyang atensiyon


    ng mga bagong dating na kase n ni Yalena na inimbitahan n sa kanng party at mga


    kumakaway na sa kanya nang mga sandaling iyon.


    Nang araw na iyon ay natatandaan ni Maggy na binigyan siya ni Benedict ng manika. Morena rin iyon


    at alon-alon ang buhok td niya habang mestisahin at tuwid na tuwid naman ang buhok ng manikang


    ibinigay nito kay Yalena. Pero pareho rin nng sinunog ang mga manikang iyon nang namatay ang


    kanng mga magng…


    “I REPEAT. Do you, Maggy de Lara, take Austin McClennan as yourwful husband, to have and to


    hold, from this day forward, for better or for worse, for richer or for poorer, in sickness and in health until


    death do you part?”


    Parang bing nagising m sa isang mahabang panaginip si Maggy nang marinig ang boses na iyon


    ng pari. Disoriented na igin niya ang tingin sa kinaroroonan.


    “Maggy?” bakas ang pag-alang sinabi ng katabing si Austin. Nilingon niya ito. Ngayon na siya


    nakasisiguro na kla niya nga ang binata. Pero paano?


    Tuksong bumalik sa  ni Maggy ang bi nang lumitaw na eksena sa kanyang isip kani-kanina


    noong taonng na iyon s nagkakla? Nakaramdam siya ng matinding pananakit ng ulo na


    naranasan niyang m nang makita at makla ang mga magng ni Austin bago sinimn ang


    kanng kasal.


    Sa kauna-unahang pagkakataon m nang maging s ni Austin ay sa mismong araw pa ng kasal


    niyang nakita ang mga magng nito na ang buong ak niya pa ay hindi makakapunta dahil ayon


    kay Austin ay may emergency na kinangang asikasuhin ang dwa sa Boston. Kaya hindi


    maikaka ang pagkabi na gumuhit sa mukha ng binata nang makita nito ang mga magng na


    sumalubong sa kan nang pababa s sa hagdan ng mansiyon ng mga McClennan. Sa mwak na


    hardin niyon idinaos ang kanng kasal.


    “Austin, hindi mo manng ba kami ipakikla ng Papa mo sa babaeng pakakasn mo?” anang


    ginang.


    Para bang natetensiyon na humapit ang isang braso ni Austin sa kanyang baywang. “I… I never


    thought that you’d both be here.”


    “This is your wedding, why wouldn’t we?” balik-tanong ng ginang na para bang puno ng hinanakit na


    nakatitig sa anak nito.


    “Well… thank you foring. This is my lovely bride, Maggy, as you know by now.” Nilingon siya ni


    Austin. “Sweetheart, they are my…” Tumikhim ito. “P-parents. Alexandra and Benedict.” Pagkatapos ay


    nagmamadali na siyang inyo ng binata. “I will talk to youter, `Ma. Magsisim na ang kasal.”


    Mabilis na iginiya na siya ni Austin papunta sa hardin.


    ng sandali pa ay sinimn na ang enggrandeng kasal. Pero bi ay hindi na makuha ni Maggy na


    ma-appreciate ang ganda ng paligid at ang mga kaakit-akit na dekorasyon doon dahil paulit-ulit na


    bumabalik sa kanyang isip ang nakitang mukha ng ama ni Austin. May kung ano siyang naramdaman


    sa puso niya nang makita ang matandanglaki.


    Kay raming tanong na bi nang namuo sa kanyang isipan tungkol salaking pakakasn. Ang


    ak niya ay nagkakla na s noon ng mga magng ni Austin pero bakit ganoon ang reaction ng


    ina nito?


    Nang maramdaman ni Maggy ang pagpisil ni Austin sa kanyang pd ay bumuntong-hininga siya. Pilit


    na inalis niya sa isip ang mga lahanin. Sa kab ng libong bagay na gumugulo sa kanyang isipan ay


    may isang bagay siyang nasisiguro… mahal niya ang binata. And he had a lifetime to answer all her


    questions right after their wedding and she had a lifetime as well to understand and to absorb


    everything.


    Sinikap ni Maggy na ngumiti sa pari. “I… I do, father.”


    Hindi nakaligtas sa kanya ang relieved na paghinga ni Austin. Sa sumunod na mga sandali ay


    hinayaan nang niya ang sariling magpatangay sa agos hanggang sa wakas ay idera na ng pari


    ang pagiging mag-asawa n. Nagtuloy snghat sa loob ng mansiyon kung saan idinaraos ang


    reception. Sandaling nagpam sa kanya ang asawa na kakausapinng daw ang kapatid nito.


    Pumayag naman siya. Kumunot ang noo ni Maggy nang makita ito at si no na para bang nagtatalo


    ng metro angyo sa kanya. ng sandali pa ay lumapit din sa dwa ang madilim ang anyong si


    Ansel.


    “Their names started with A, sa kagustuhan na rin ni Alexandra. They are Ansel, no, and my


    youngest, Austin.” Kumabog ang dibdib ni Maggy. Nagsim siyang pagpawisan sa kab ngmig na


    dulot ng aircon sa paligid.


    Ang ak ni Maggy ay naaksidente ang kanyang mga magng? Pero kung ang pagbabasehan ay


    ang mga eksenang pumasok sa kanyang isip ay kabaliktaran doon ang nangyari. Lumbas na


    kagagawan ng iisang tao ang pagkamatay ng mga iyon. Kagagawan ni Benedict na bukod sa


    kaparehas ng pangn ng ama ni Austin ay kamukha pa nglaki na kanyang nakita sa isipan. At ang


    mga pangn na binanggit ng Benedict na iyon ay ang mismong mga pangn ng magkakapatid na


    McClennan.


    Maggy stared at the crowd, helpless. Hindi niya na mman kung ano ang tamang iisipin o gagawin.


    Ang mng niya ay kangan niyang makausap ang kakambal pero hindi niya m kung paano.


    Nang tawagan niya si Yalena gamit ang contact number na ibinigay sa kanya ni Austin ay w


    namang sumasagot doon. Nagpad na rin daw sa kapatid ng imbitasyon si Austin para sa kanng


    kasal pero w pa ring anumang sagot m rito.


    Ganoon ba kaab si Yalena para hindi manng mapuntahan ang mismong kasal niya?


    Nilingon uli ni Maggy ang asawa na kasalukuyan pa ring parang nakikipagmatigasan sa mga kapatid


    nito. What is happening?


    Naipilig niya ang ulo. Bakit ganoon? Pakiramdam niya bi ay napakaraming bagay na inililihim sa


    kanya si Austin? Hindi kaya pareho sng masyadong nagmadali? Kng isang buwan matapos ang


    proposal nito ay hayun at ikinasal na s. Naging mabilis ang mga pangyayari at hindi niya iyon


    kinukwestiyon noon. But right now, Austin just gave her so many things to be unsure about.


    Tumitindi ang pananakit ng ulo na napatitig nang si Maggy sa mga nagkakasiyahang bisita. Tapos


    na ang pagsasayaw n ni Austin pati na ang ng programa na inihanda para sa kan kaya


    kasalukuyang nagkakainan nang anghat pero hayun siya at parang pusang hindi mapaanak.


    Mayamaya ay natanaw niya ang paparating na ina ni Austin. Katd kanina ay tk-tk nito ang


    wheelchair ni Benedict.


    Mabilis na napatayo si Maggy. Habang pappit nang pappit sa kanya ang dating mag-asawa ay


    pabilis nang pabilis ang tibok ng puso niya. Nanginig din ang kanyang mga kmnan. Parang may


    kung anong bumabayo sa kanyang ulo.


    Ansel, no, Austin… Benedict McClennan…


    Napatitig si Maggy sa mukha ng matandanglaki na para bang nakatitigng sa kawn. Mapu


    ang mukha nito. He was thin and he looked ill. And she could tell in her heart that she knew him. Ang


    mga mata nito, mga ky, ilong at bibig… Lahat ng iyon ay pamilyar.


    “Yalena, you have to eat.” Naipikit ni Maggy nang mariin ang mga mata sa pagragasa ng panibagong


    bugso ng ng lumitaw sa kanyang isipan.


    Nakikiusap na npitan niya ang humahagulgol na kapatid. Inpag niya ang tray ng pagkain sa


    bedside table. “Kumain ka kahit kaunti, please.”


    “I hate him so much, Maggy. How can he just kill people like that? Ano ang ak niya sa mga


    magng natin? Mga hayop na gano’n nang kung alisan ng buhay?” Naitakip ni Maggy ang mga


    kamay sa kanyang mga tainga sa pag-iyak na iyon na bi nang niyang narinig. “Someday, I will get


    back to him! I will send him back to hell and I will never stop until I ruin Benedict McClennan!”


    “Child, can we please talk even for a moment? I heard about your amnesia.”


    Napakislot si Maggy sa narinig na boses ni Alexandra. Dahan-dahan siyang dumt. Bumungad sa


    kanya ang mukha ng ginang. Mayroong nganing ngiti sa mgabi nito. Bumaba ang mga mata niya


    sa dating asawa nito. Kay Benedict.


    Oh, God!


    Natla si Maggy sa bing pagdaloy ng mga  sa kanyang isipan. Lahat ay sabay-sabay na


    nanumbalik… Naroroon ang kanyang masaya at buong pamilya na agad na naho sa pagkamatay


    ng mga magng, ang sakit at pait, ang kanyang ipinagbabawal na pagmamahal para kay Austin, ang


    mga nangyari bago siya umalis ng condominium building, ang tangkang pagpatay sa kanya ng dating


    live-in partner ni Radha na si Lester at ang… panloloko sa kanya ni Austin nang magkaroon siya ng


    amnesia.


    Nag-init ang mga mata ni Maggy kasabay ng pagsisikip ng kanyang dibdib. Lumipat ang kanyang mga


    mata sa suot na wedding gown. God, she just married her enemy’s son… What on Earth had she


    done?


    Nanginginig ang mga tuhod na ngpasanng niya si Alexandra kahit pa umaatake ang poot sa


    kanyang dibdib. Poot para sa mga naging desisyon niya, poot para kay Benedict, poot para sa ginawa


    ni Austin, at poot para sa kanng kasal na kung hinding sa ama ni Austin ay ikatutuwa sana ng


    puso niya. Damn it!


    Papunta sana si Maggy safort room nang may bi nang pumigil sa braso niya. Nabi siya.


    Sa pagharap ay nakita niya si Yalena. Kahit nakasuot ito ng dark sses at blonde wig na umaabot


    could rece. Sa paghawak pang nito sa kanya ay nakla niya na ang kapatid. Hin siya nito


    papasok sa banyo at ini-lock ang pinto niyon matapos masigurong wng ibang tao sa loob.


    “What the hell is this amnesia thing that I’ve been hearing around here?” kunot-noong sim ni Yalena.


    “ng buwan na kitang paulit-ulit na kino-contact. I was worried that’s why I came here. rice isn’t


    answering any of my calls either. Si Radhang ang nakakausap ko na hindi rin daw makpit man


    ng security. I had to wear this freaking attire and date an asshole who was invited to this wedding in


    exchange of being here tonight. Ano ba kasi ang nangyayari?”


    Tumulo ang mga luha ni Maggy. “We need to change our ns, Yalena.”