Chapter 7


    NAGISING si Maggy sa sunod-sunod na pagkatok na iyon sa pinto ng kanyang unit. Nang sundan na


    iyon ng pagtawag sa pangn niya nang nabosesang si Austin ay nagsumikap siyang tumayo pero sa


    kanyang pagbangon ay agad rin siyang nahilo. Damn it.


    ng mlalim na paghinga ang pinakawn niya bago dahan-dahang humakbang pbas ng


    kanyang kwarto. Every single step was a struggle. Parang pangangapusan na siya ng hininga nang sa


    wakas ay mabuksan ang pinto. Sa nalabo nang paningin ay nakita niya si Austin. Nakangiti ang


    binata na mabilis ring naho nang mapansin ang kanyang itsura. Kaagad itong lumapit at umlay


    sa kanyang likod at braso.


    “What’s wrong?” Ingay ni Austin ang pd nito sa kanyang noo. “God, you’re burning with fever!


    What have you been doing to yourself?”


    Hindi na nakapagsalita pa si Maggy. Namimigat na ang talukap ng mga matang pumikit siya.


    Bumagsak ang katawan niya sa mga braso ni Austin na mabilis namang sumalo sa kanya. But before


    shepletely sumbed to darkness, she remembered one thing; she was d he was there with


    her.


    PINAG-AALALA mo ako nang husto, anak.”


    Nahinto sa pagsubo ng pagkain si Maggy nang marinig ang seryosong boses na iyon ni Tito Harry.


    Niyaya siya nitong kumain sabas dwang araw bago ang graduation n nina Yalena at rice.


    Noong una ay nagtaka pa siya dahil siyang ang niyaya nito pero sa huli ay pumayag na rin siya tutal


    naman ay may importante raw itong sasabihin sa kanya.


    Tuluyan na niyang ibinaba ang kutsara at tinidor saka sinalubong ang butihing mga mata ng tiyuhin.


    She will forever be thankful to this old man. Kahit ng beses na n itong sinabihan nina Yalena at


    rice na mag-asawa ay hindi ito pumayag. Sapat na daw s para dito. Itinuon ni Tito Harry sa


    pagtatrabaho bng nurse at sa pag-aga sa kanng tatlo na mga inampon na nito ang buong


    atensiyon nito. Harry had served as their shield against the strong winds in their lives. Ngayong


    magtatapos na s sa kolehiyo, regalo n rito ang mga karangng nakamit n m sa pag-aaral.


    Nang makarating s sa Nevada ay takot na takot sng magsim ng bagong buhay. Hindi niya m


    kung paano tatakasan ang sakit na hatid ng nangyari sa mga magng. Pero hindi niya ipinakita ang


    nararamdaman. rice and Yalena was already a lot to take for Harry. Ang dwa ang noon ay


    wng tigil sa pagluha. Ni hindi nagkakain ang mga ito. Si Yalena ay parating nagkakaroon ng mga


    bangungot patungkol kay Benedict. Mads ay ang tiyuhinng n ang nakakapagpakalma rito. Her


    sister was always afraid that Benedict might just show up at their doorstep one day and kill them as


    well.


    During those painful times, Maggy had no choice but to pretend that she was strong. Ayaw niyang pati


    siya ay maging sentro rin ng pag-ala ni Harry. Kaya kapag w ang huli, nakaugalian niya nang


    siya ang papalit sa lugar nito. Siya ang nagbibigay ngkas ng loob sa kakambal at sa kaibigan.


    Kaya naman ngayon ay bilib na bilib si Maggy sa dwa. Sobra pa sa saya ang naramdaman niya


    nang isang araw ay sabihin ni rice na pagkatapos ng graduation n ay tatanggapin na nito ang


    alok ng talent manager dito na maging modelo. Dahil nangangahulugan iyon nang pabas sa wakas


    ng kaibigan safort zone nito. Pero ang naging desisyon ni Yalena ang mas gumt kay Maggy.


    Ayon sa kakambal ay dederetso na ito sa pag-aaral ngw sa susunod na school year. Sa pagitan


    nng dwa ay siya ang mas mkas ang loob. Kaya nang kumuha ito ng political science ay


    hinayaanng n. Pero para ituloy nito iyon saw, ang ibig sabihin ay tumatapang na nang paunti-


    unti ang kanyang kapatid. Kunsabagay ay mkas naman dati ang loob nito na naw ngang nang


    namatay ang kanng mga magng.


    “Dahil po ba hindi ako naging summa cumude, Uncle?” Nahaplos ni Maggy ang kanyang buhok


    nang sa wakas ay makasagot. “I’m sorry. Pero ginawa ko naman po anghat ng makakaya ko. I must


    have failed your expectations.”


    “Magna cumude kang ga-graduate kaya sobra-sobra pa sa inasahan ko ang ibinigay mo, Maggy.


    Magkakasunod ang magiging graduation ninyo pero w akong remo. Parati ko kayong


    ipagmamking mga anak ko. I want to convince myself that I was able to raise you all well.” Ngumiti


    si Harry. “Nang humiling ako na magkaroon ng anak, kayo nina Yalena at rice ang siyang ibinigay


    sa akin ng Diyos. And it will be my greatest honor to be the one to put your medals on.”


    Kumunot ang noo ni Maggy. “Kung gano’n, ano po ang problema?”


    “You never mourned, not even once. Ni hindi ka manng lumuha. You just hid everything inside and


    that’s the problem, Maggy. Habang ang dwa, umiiyak ikaw ay nasa isang sulok at inaab ang sarili


    sa pagbabasa ng kung anong libro o sa paggawa ng kung anong bagay. You’ve chaneled all your


    energy to studying. And that was good, princess. But it will be even better if you just tell me what you


    feel.”


    Inabot ni Harry ang kamay ng pamangkin. “Sina rice at Yalena, nakakabangon na pero ikaw, hindi


    pa. The two have managed to smile somehow but you couldn’t. Mas natatagn ang paghilom para sa


    `yo dahil itinatago mong anghat ng nararamdaman mo diyan sa puso mo. Nag-ala ako na baka


    isang araw, sumabog ka nang at kung ano ang magawa mo.”


    Nag-iwas si Maggy ng tingin sa tiyuhin. “Saka na po ako iiyak, saka na rin po ako magluluksa kapag


    nakasiguro ako na tapos na anghat, Uncle.”


    “Pero tapos na anghat.” Bumuntong-hininga si Harry. “Nangyari na ang mga nangyari. Ipagpasa-


    Diyos nang natin dahil w na tayong magagawa pa—”


    “Meron po akong magagawa, Uncle.” Tumalim ang mga mata niya. “Pababagsakin ko si Benedict. Sa


    oras na lumagapak siya, sakang po matatapos anghat.” Naikuyom niya ang mga kamay. “Karma


    is not doing its job very well because that person is still alive somewhere. Pero ipinapangako ko, Uncle.


    Ako, kami nina rice at Yalena, ang tatapos sa nasimn niya. McClennan’s downfall will end


    everything.”


    It took a long while before Harry was able to speak and when he did, horror filled his voice. “Anak,


    paano kung sa gagawin ninyo, kayo ang bumagsak?”


    Naalimpungatan si Maggy nang maramdaman ang mmig at mmbot na bagay na dumapo sa


    kanyang pisngi.


    Dahan-dahan siyang nagmt ng mga mata. Sumalubong sa kanya ang gwapong mukha ni Austin na


    kasalukuyang pinupunasan ang kanyang mukha.


    There goes Benedict’s eyes once more, staring warmly at her. Sa hindi na niya mabng na


    pagkakataon ay sinkay ng matinding sakit ang kanyang puso. Nag-init ang kanyang mga mata


    dahn para mariin niyang ipikit ang mga iyon pansamant.


    Nang namatay ang mga magng ni Maggy, ni minsan ay hindi siya umiyak. Hindi rin siya lumuha


    nang maw sa kanya ang Tito Harry niya pati na nang maw si Levi. But at that particr moment,


    when illness attacked her and Benedict’s look-alike was the one who greeted her as she opened her


    eyes; she knew she was so close to crying.


    That very day, she had realized that if Benedict had dirty tricks, so was... Life.


    KAHIT masama pa ang pakiramdam ay sinikap nang bumangon ni Maggy. Inalis niya ang bimpo na


    ingay ni Austin sa kanyang noo. Hindi siya sanay na may nag-aasikaso o tumitingin sa kanya kapag


    nagkakasakit siya. M pa noon ay independent na siya. Ayaw niyang nagpapakita ng kahinaan. Kahit


    noong nagtatrabaho siya at may dinaramdam ay pumapasok pa rin siya. Dahil m ni Maggy na sa


    oras na nanatili siya sa kanyang kwarto ay mabibigyanng siya ng pagkakataong mag-isip at mala


    ang nakaraan dahn paralong siyang makaramdam ng panghihina.N?velDrama.Org owns ? this.


    “Dito kang.” Nagmamadaling tumayo si Austin. “I made a soup. Kaiinit kong n’on.” Pbas na


    sana ang binata ng kwarto ni Maggy nang muli itong bumalik. “Don’t move, all right? Kung may


    kangan ka, sabihin mo sa ‘kin. Let me take care of you, Maggy. Please.”


    Bago pa man siya makapagprotesta ay naho na ang binata. Napabuntong-hininga siya. Tumayo


    siya at binuksan ang ss door sa loob ng kanyang kwarto at nagpunta sa maliit na balkonahe.


    Napatitig siya sa kngitan.


    Sa mga ganoong panahong nanghihina siya, ang sino mang may kaugnayan kay Benedict ang huling


    taong gugustuhin niyang makita at makasama. Niyakap niya ang sarili nang bahagyang humangin.


    That night, she felt terribly vulnerable. Tuwing nakikita niya si Austin ay nanliliit siya dahillong


    niyang naala na hanggang ngayon ay w pa rin siyang nagagawa para bigyan ng katarungan ang


    sinapit ng mga magng.


    Pero hindi niya rin maitatanggi sa sarili na noong namtan niya ang binata ay nataranta ang kanyang


    puso. Despite her body pain, her heart seemed instantly active. She felt alive when she was not


    supposed to feel that way. Nakagat niya ang ibabangbi. Dahil sa mga naisip at nararamdaman ay


    nagkakaroon siya ng kasnan sa kakambal at sa mga magng.


    Mayamaya ay nakarinig siya ng musika na sigurado ni Maggy na nagmum saponent sa


    kanyang kwarto. Ang romantikong awiting pumang ay parang nanunukso pa. Austin...


    ng sandali pa ay naramdaman niya ang pagdating ng binata. Niyakap siya nito m sa kanyang


    likod. “I told you not to move. You’re really stubborn, aren’t you?”


    “Just leave, please,” sa halip ay sagot ni Maggy. Ayaw man ay nagtunog-nakikiusap ang boses niya.


    “Kaya ko nang gaan ang sarili ko.” Aalisin niya na sana ang mga braso ng binata sa kanyang


    baywang perolong humigpit ang pagkakayakap nito. “Austin, please. Let me go.”


    Sa hatinggabi, may papawi ng luha. Sa hatinggabi, may kasama ka sa paghimbing. Naririto ako, `di ka


    na mag-iisa. Sasamahan ka sa pagsapit ng umaga...


    Damn song. Damn lyrics. She felt like she was suddenly yearning for someone to be there for her. She


    was suddenly yearning for someone like Austin.


    McClennan, what the hell are you doing to me?


    “Mahal kita, Maggy. I was supposed to say those words with fireworks and roses over a candle light


    dinner tonight on my yacht. Nakaayos na anghat pero ganito ang nangyari.” Bumuntong-hininga si


    Austin. “Kaya pasensiya ka na. All I have right now is a soup. Wng violin na tutugtog maliban sa


    stereo mo sa loob. You didn’t tell me you were sick and you’ve been avoiding my calls. Kaya nag-on-


    the-spot confession nang ako. Kasi ayoko nang kimkimin pa. Gusto ko nang sabihin para may


    excuse na akong gaan ka ngayon at sa mga darating pa na araw sa buhay natin kung paprin


    ako.”


    Natign si Maggy. “You don’t know what you’re saying—”


    “Of course I do. Look, I know that this isn’t any woman’s ideal confession from a man.” Humiwy sa


    kanya si Austin. Iniharap siya ng binata rito at ikinulong ang mga pisngi niya sa mga pd nito. “I don’t


    have any props right now other than my heart. I do love you, Maggy de Lara. Nalitong ako noong


    una dahil ngayonng ako nakaramdam nang ganito pero ngayon, sigurado na ako.”


    Napalunok siya. Makikita ang hindi maikakang pagmamahal sa mga mata ng binata. Heto na ang


    pinakahihintay niyang pagkakataon. She should grab it eagerly. Pero sa halip na gumaan ang


    pakiramdam, parang may nadagdag na panibagong bigat sa dibdib niya. Things kept growing harder


    every single day.


    “m kong hindi ako ang tipo nglaking magugustuhan mo. Nag-research ako tungkol sa ex mo na si


    Levi Benniton. Magkabaliktaran kami sa haloshat ng bagay. The doctor is the life of every asion


    with his great sense of humor. He’s outgoing, charming, witty and all the characteristics women would


    fall in love with.”


    Sandaling nag-iwas ng mga mata si Austin kay Maggy. Marahas na humugot ito ng mlim na hininga


    at muling ibinalik ang atensiyon sa kanya. “I’m a geek. I’m just me. But I’m trying so hard to be the right


    man for you, Maggy. Hindi ko m kung bakit kayo nagkahiwy ni Levi. We’ve been dating for


    months now but you still remained a mystery to me. Pakiramdam ko, ang dami mo pa ring itinatago sa


    akin. Pero amin ko ang mga iyon isang araw.”


    Pilit na ngumiti ang binata. “Kung sinukuan ka niya, ibahin mo ako. Hindi kita susukuan. Hindi kita


    sasaktan. Dahil hindi ko makita ang hinaharap nang hindi kita kasama. I love you so much that living


    without you would be impossible to me now.”


    “I... I had to do something,” sagot ni Maggy pagkalipas ng mahabang sandaling pagkasorpresa.


    “Sinabihan ko siyang maghintay pero ayaw niya kaya kami nagkahiwy.”


    “Ako, hihintayin kita. Kahit na hindi mo sabihing maghintay ako, maghihintay pa rin ako. Ano man ang


    gawin mo, susuportahan ko,” agad na sagot ni Austin. Nakikiusap ang mga mata nito. “Please take a


    chance on me, Maggy.”


    Susuportahan mo rin ba akong sirain ang sarili mong ama? After seeing the uncertainty in Austin’s


    eyes, it hit her. Maggy had fallen in love again. Gusto niyang matawa. It was funny how they both love


    each other but that love was doomed from the very beginning. Sa halos apat na buwan nng


    pabasbas ng binata tuwing gabi pagkagaling nito sa trabaho at sa bawat pagkikita n tuwing


    umaga bago ito pumasok sa opisina ay hindi niya na namyan na siya p ang mas nahulog sa


    bitag ng target niya.


    Austin was the kindest man she had ever met. And also the most gentle. Napakahirap na hindi


    gustuhin ang binata dahil charming ito sa sariling paraan.


    Sinikap ngumiti ni Maggy sa kab ng nagbabantang pagluha. I wish you and I met in another


    circumstances, naisaloob niya. Noong bata pa s ng kakambal ay fan s ng fairy tales, ng happy


    endings at nghat ng magagandang bagay sa mundo. Pero nang dumating sa buhay ng pamilya n


    si Benedict ay na-realize nng mali ang mga pinaniniwan n.


    Dahil kayang sirain ng pag-ibig ang isang tao gaya ng naging pagsira nito kay Benedict. Pero ang galit,


    sa oras na maayos na gamitin, ay posibleng magpkas sa isang tao at maging susi sa tagumpay


    gaya ng ginawa niyon sa kan nina rice at Yalena.


    Kinangang magbago ni Maggy. At parati niyang ipagpapasmat na ginawa niya iyon. Dahil kung


    hindi ay w sana siya sa harap ng anak ni Benedict nang mga sandaling iyon. Kung hindi niya piniling


    baguhin ang mga nakasanayan, siguro ay nasa kwarto niya pa rin siya sa Nevada at patuloy na


    nagluluksa roon. But in the process, she had fallen in love with the enemy.


    Kung totoo ngang may Diyos, paraan kaya Niya ito para parusahan siya sa ginagawang paghihiganti?


    But she was avenging for all the right reasons, wasn’t she?


    “You’re smart as well, Austin. Huwag mong pagdudahan ang bagay na iyon. You’re charming and


    you’re also witty. Isa kang matagumpay na negosyante. Lahat ng babae sa oras na makla ka na


    nang husto ay magugustuhan ka. Nasa `yo na anghat. Ikaw na yata ang pinakamabuting taong


    nakla ko. You are so patient and understanding. In short, mahirap ang hindi ka mahalin.”


    Sa gabing iyon, kahit sa gabi manng na iyon ay magiging totoo siya sa sarili. Austin deserved to


    know just how good he was. “And yes, I’m taking a chance on you.”


    Bahagyang napangiti si Maggy nang bi nang sumigaw ang binata at mabilis na tinawid ang


    distansiya sa kanng mgabi. Hindi niya na napigil ang pagpatak ng mga luha.


    Dear heart, of all ces, time and of all people, why fall in love now? And why with him?