Chapter 5


    “HOW DID you... Ah, find our first date, so far?”


    Umangat ang mga kamay ni Maggy pahaplos sa mga pisngi ni Austin. Sinalubong niya ang natulirong


    asul na mga mata nito. Hanggang leeg nito ang taas niya kaya hindi siya nahirapang abutin ang binata.


    Namana n ni Yalena sa kanng ama ang taas n kaya hindi siya ngan sa anim na tmpakang


    taas ni Austin.


    “I had... A wonderful time. Thank you.” Hinalikan ni Maggy si Austin sa gilid ng mgabi nito. “Good


    night, Austin.”


    Hindi niya na nagawang sagutin ang mga sinabi ng binata sa library dahil tinawag na s ng


    mayordoma roon para mananghalian. The whole time that they were together, Austin had been a


    nanood ng rey ng Nat-Geo.


    Ang totoo ay w naman tgang pakim si Maggy sa kahit na anong bagay na may kinman sa


    mundo. Ang maisakatuparan ang no niya ang tanging mahgang sa kanya. But she was


    amused by the fascination in Austin’s eyes as he watched on the big screen.


    Kung tutuusin ay hindi tga maiko-consider na date ang nangyari. Iginng siya ng binata sa


    mansiyon ng pamilya nito, pinakain at pinanood ng isang bagay na w siya anumang interes. But


    within a few hours, Austin was able to reveal to her who he truly was.


    Imposibleng hindi maging komportable sa binata ang sino mang makakasama nito dahil napakanatural


    nito at wng halong ere sa katawan. And his words never fail to make sense, no matter how she


    hated to admit it.


    “I want to get to know you better, Maggy,” nala niyang sinabi pa ni Austin habang nasa veranda s


    at nagpapahangin. “And I swear I will do that... In the following days toe.”


    “Paano kung sa kab ng mga efforts mo na klanin ako, hindi ka pa rin makapasok sa puso ko?”


    nananantiyang tanong ni Maggy. “Baka masaktan kang.”


    Hinawakan ni Austin ang mga kamay niya. “I have always believed in doing something with all your


    heart and praying with all your soul. That was the reason why I seeded the past years.”


    “You pray?” gt na tanong niya.


    “Oo naman. Me and my brothers do pray.” Nagkibit-balikat ang binata. “Tinuruan kami ni Mama. She


    made us believe that there is Someone higher than all of us. Kaya naniniw ako na kapag nakita Niya


    na seryoso ako sa `yo, who knows?” Kinindatan siya nito. “Baka ang pag-oo mo ang iregalo Niya sa


    ‘kin sa pasko.”


    Napalunok si Maggy. She never thought that Austin can be yful, too. And that moment, for some


    reason, she found him adorable.


    “All right,” sabi nito nang sa wakas ay makabawi. Lumayo na siya rito. Hindi nakaligtas sa kanya ang


    paggw ng Adam’s apple ng binata. “I guess I’ll just... see you, tomorrow?”


    Ngumiting si Maggy at tumango. Tumalikod na si Austin at para bang nagmamadaling humakbang


    pyo samantng siya ay nanatili sa kinaroroonan at pinanood ang binata. Mayamaya ay


    nasorpresa siya nang huminto ito sa palakad kung kan mpit na sa elevator. Nilingon siya nito.


    She smiled once more. He smiled back. But he didn’t turn away again. Sa halip ay mabilis na bumalik


    ito sa kinaroroonan niya. Agad na humapit ang braso ng binata sa kanyang baywang at bi nang


    siyang siniil ng halik.


    Sa sim ay masuyong ang halik hanggang sa unti-unting lumalim iyon. Nasorpresang napatitig na


    nito sa mga mata ay napapikit nang din siya.


    The nerd could really kiss so well. Nabi pa siya sa apoy na nililikha nito sa kanyang katawan sa


    simpleng pagdadaiting ng kanng mgabi. Katd ng unang pagkakataong hinalikan niya ang


    binata ay kumabog uli ang kanyang dibdib. Austin though unaware, couls make a woman respond to


    him.


    ng sandali pa ay tinugon na rin ni Maggy ang halik ng binata sa kaparehong intensidad. And she


    swore, she felt like everything had stopped. It was only the two of them and the kiss that they were


    sharing that mattered. And heck, he smells so good. ng sandali pa ay kusa ring humiwy ang


    binata sa kanya. Idinikit nito ang noo sa noo niya. Sunod-sunod na mlalim na paghinga ang


    pinakawn nito.


    “Do you know... That the first time we met, we kissed?” halos pabulong na tanong ni Austin.


    “R-really?” hindi pa rin nakakabawi sa nangyari na sagot niya.


    “Yes. And since then, I’ve been struggling so hard to sleep.” Ikinulong siya ng binata sa matatatag na


    braso nito. “I’ve never found a kiss this satisfying before... Until your lips met mine.”


    “Bakit mo ginawa `yon? Bakit mo `ko... hinalikan?” w sa loob na tanong ni Maggy habang patuloy pa


    rin sa pagkabog ang dibdib. Kasama tga ang bagay na iyon sa no niya para mahulog ang binata


    sa bitag niya pero bakit ganoon ang kanyang reaksiyon? She was willing to go all the way to get what


    she wanted. So why on Earth does she feel bothered about the kiss? Palibhasa ay iba ang halik na


    iyon sa naunang pinagsaluhan n. Pero iisa pa rin ang reaksiyon ng puso niya. Parang nagwaw


    iyon sa tuwina.


    “I believe in the ‘time is gold’ thing. Na kapag may gusto kang gawin, gawin mo na kaagad para w


    ka nang pagsisihan pa. W ka na dapat aksayahing oras. And kissing you is that one thing that I


    really wanted to do since this morning. God… Maggy.” Humigpit ang pagkakayakap ng binata sa


    kanya. “I think I’m bing crazier about you.”


    “STOP the car.”


    Nabi man ay inihinto pa rin ni Austin ang kotse. Iginilid niya iyon sa tapat ng simbahan. Nilingon niya


    ang dgang katabi. Nakakunot ang noo nito nang mga sandaling iyon habang nakatitig sabas ng


    bintana sa gawi nito.


    Nagsalubong ang mga ky niya. Sinundan ng mga mata niya ang tinititigan ni Maggy. Nakita niya ang


    dwang bata na nalaro sa walo hanggang sampu ang gng na nasabas ng simbahan hawak


    ang mga maliliit na basahan. Base sa anyo ng dwa ay mukhang inlako ng mga ito ang mga d


    at dahil mkas ang n ay hindi gaanong makabenta ang mga bata sa mga pampasaherong


    sasakyan.


    Mayamaya ay bumalik ang tingin ni Austin kay Maggy nang nagmamadaling kinuha ang bag nito.


    Pinign niya ang dga nanglabas na sana ito ng kotse. Bi ang pagragasa ng n nang gabing


    iyon. Sinuwerte nang sng nakasakay na sa kanyang kotse bago pa man iyon bumuhos.


    Kagagalingng n sa isang restaurant. M sa opisina ay sinundo niya ito at niyayang lumabas na


    agad namang pinaukan ng dga. Halos ganoon ang set-up n sa nakalipas na mahigit dwang


    linggo.


    Dadalhan niya ang dga ng mga prutas sa umaga o di kaya ay nagpapaturo siyang magluto sa Kuya


    no niya ng ng Italian dishes na ayon kay Maggy ay siyang paborito nito dahil naging henyo na


    ang kapatid sa kusina m nang makla ang asawa na nito ngayong si rice.


    Kahit pa puro pangangantiyaw ang inaabot ni Austin sa kapatid kapag tinatawagan ito ay w iyong


    kaso sa kanya. Austin trusted no’s cooking skills more than their chef at home. ng beses niya na


    kasing natikman noon ang mga luto ng kapatid, doon niya napatunayang may talento ito roon.


    Hindi kumpleto ang umaga ni Austin kapag hindi nakikita si Maggy. Hindi rin kumpleto ang gabi niya


    kapag hindi ito ang huling nakikita. Sa kab ng pagod sa maghapong trabaho ay agad na nawaw


    iyon tuwing nakikita niya ang dga. The woman’s smile never ceased to bring wonder to him.


    Everything felt light when he was with her.


    “Ako na ang bababa. Ako na ang bah sa mga paninda n para makauwi na s,” ani Austin.


    “Pareho pa man din tayong wng dng payong. Ayokong magkasakit ka.”


    That night, he regretted not being a boy scout. Sim sa gabing iyon ay ipapala niya na sa sariling


    parating magbibitbit ng payong para sa mga biang bagay na gustong gawin ng dga.


    “No, I need to talk to them, Austin,” sagot naman ni Maggy at mabilis na nakababa ng kotse at


    sinagasa ang n.


    Mkas na natapik ni Austin ang noo bago mabilis na sumunod. Why can’t Maggy just be like any


    woman for once? Why can’t she be predictable even for a while? Sa loob ng nakaraang mga linggong


    nakasama niya ang dga aylong lumulutang ang pagiging iba nito sa mga babaeng nakla niya


    na noon. Pgi siyang ginugt ng mga sasabihin o kaya ay ng mga gagawin nito.


    Katd nang nang gabing iyon. Bago pa man s nagpunta sa restaurant ay nagpabili pa ito ng


    street food na nadaanan n.


    “Hmm... I’ve missed this,” nala ni Austin na nakangiting sinabi ni Maggy nang ibigay niya na rito ang


    fish ball, kikiam, at iba pang pagkain na hindi niya na m kung ano ang pangn. “Wng ganito sa


    Nevada.”


    Nabanggit na ni Maggy sa kanya na nagbabakasyonng ito sa bansa dahil sa Nevada tga ito


    nakatira. He tried checking informations about her on the Inte. Mabibng sa daliri ang mga


    impormasyon tungkol dito kaya w siyang mahagp na detalye tungkol sa pamilyang pinagmn


    nito. Ang natusan niyang ay ang pagiging CEO nito ng YCM Hotel and Resorts.


    Ayon kay Maggy ay anim na buwanng ang bakasyon nito sa bansa pagkatapos ay kangan na


    nitong bumalik sa Nevada. Ang pinagkakatiwan daw nitong empleyado ang pansamantng


    tumitingin doon kasama ang kapatid nito na naiwan doon.


    Austin would hate to think about what will happen after six months. Umaasa siya na mapapanatili na


    But he was willing to make an adjustment. Siya ang bibisita rito. Kung kinakangang linggo-linggo ay


    gagawin niya tutal ay may chopper naman ang kanyang pamilya na pwedeng gamitin papunta roon.


    Hindi niya maaatim na hindi makita si Maggy sa loob ng mahabang panahon. Ngayon ngang na


    mads sng nagkikita ng dga, pakiramdam niya ay kapos pa rin ang oras para sa kanng


    dwa.


    “But next time, try to avoid the street foods, Maggy—” Natigil si Austin sa pagsasalita nang bi siya


    nitong subuan ng fish ball habang nagmamaneho siya.


    “Tasty, isn’t it?” parang batang tanong pa ni Maggy.


    “Right.” Austin finally smiled, amused. “But your lips are tastier.”


    “Really?”


    Nilingon ni Austin si Maggy. Nahuli niya ang pagkip ng mga mata ng dga. Tumango siya. “Really.”


    “You can be sexy at times, you know,” ani Maggy, eksaktong naiparada na ni Austin ang kanyang


    kotse. Muli niyang nilingon ang dga. Sinalubong naman siya ng mgabi nito. Just like that... and he


    was swept away. The woman hadplete control over him, which was something he had realized.


    Her kiss can manipte him.


    Mayamaya ay huminto rin ang dga nang tutugon na sana siya sa halik nito. Nanunuksong tinitigan


    siya nito. “How was it?”


    “Bitin,” ani Austin, mayamaya ay kinabig ang batok ni Maggy at inabot ang mgabi nito. His heart was


    pounding just like the first time they met. Ganoon parati ang reaksyon ng puso niya kapag katabi ang


    dga. Maggy had awakened his senses... And so were the other urges. There were nights when he


    must admit, he would imagine her on his bed...


    Mayamaya ay naipilig ni Austin ang ulo sa kinahantungan ng isip. Hinubad niya ang kanyang coat at


    ipinaibabaw sa ulo n ni Maggy nang maabutan niya. Nang makarating na s sa gilid ng simbahan


    mpit sa pinto niyon ay agad nitong npitan ang mga bata.


    “Nasaan ang mga magng ninyo?” kunot ang noong tanong pa ng dga.


    “Magkapatid po kami,” anang mas matangkad na babae bago nlamig na inakbayan ang mas maliit


    na kasama. “Pareho na pong namatay ang mga magng namin. Si L nang po ang mayroon


    kami.” Namasa ang mga mata nito. “Pero na-stroke po siya. Hindi na po niya maigw ang khating


    bahagi ng katawan niya. Dati po ay kasama namin siyang nagtitinda.”


    “Ibigay n’yo sa akin ang address n’yo,” hindi napigng sinabi ni Austin. “Ipadad ko ang assistant ko


    bukas sa inyo para—”


    “Ang mga ganitong bagay, hindi na dapat ipinagpapabukas pa, Austin. Nasasayang ang oras. Pwede


    naman nating gawan agad ito ng paraan,” kontra ni Maggy bago dinukot sa bag ang cell phone nito at


    mabilis na nag-dial. “Radha, it’s me. I need you now.” Binanggit nito ang eksaktong lokasyon n sa


    Content rights by N?velDr//ama.Org.


    kausap. “Puntahan mo ang dwang bata rito at dalhin mo sa ospital ang l n. Bring an escort with


    you. I will send the moneyter. Ikaw na ang bah. Thanks.”


    Muling hinarap ng dga ang mga bata nang maibalik nito sa bag ang cell phone. “Pupunta rito ang


    kaibigan ko. Mabait `yon. Tutulungan niya kayo. Dadalhin niya sa ospital ang l n’yo. Pupunta rin ako


    sa ospital bukas. Pag-uusapan natin ang tungkol sa schrship n’yo. Nag-aaral ba kayo?”


    Nangip ang mga mata ng mas mataas na batang babae. “H-hindi po. P-pag-aaralin n’yo po... k-


    kami?”


    Ngumiti si Maggy. Kumikinang ang mga mata nito nang mga sandaling iyon. “Oo.” Nang


    nagmamadaling niyakap ito ng dwang bata ay natawa ito nang mkas. Punong-puno iyon ng


    buhay. Wng mababakas na pagkaasiwa sa mukha ng dga. And herughter... That was the first


    time he had heard herugh like that.


    “Hintayin n’yo rito ang kaibigan ko. Dadaanan niyang sandali ang kakla niyang chief inspector dito


    para may tutulong sa inyo sa pagdad sa ospital sa l n’yo. In about fifteen to twenty minutes daw,


    nandito na siya.” Nang bumitiw ang mga bata kay Maggy ay naaaliw na ginulo nito ang mga buhok ng


    mga iyon. “Hintayin n’yo siya rito, okay? Radha ang pangn niya.”


    Mayamaya pa ay nilingon na siya ni Maggy. “Let’s go?”


    Napatango nang si Austin. Nang mga sandaling iyon ay himng tum na ang n. Nauna na ang


    dga sa kanyang kotse. Agad na binuhay niya ang makina niyon nang makasakay na rin siya at


    nagsim nang magmaneho. “You go beyond extremes to help people,” namamanghang sinabi niya


    mayamaya. “You are an angel, Maggy.”


    Natawa si Maggy pero w na iyong buhay sa pandinig ni Austin. Kumunot ang noo niya. Nang


    lingunin ang dga ay nakita niya ang pagguhit ng mapait na ngiti sa mgabi nito.


    “Mads, w tga akong pakim sa ibang tao. But those little girls reminded me of myself and my


    sister. I know how it felt to be so powerless over a certain situation. Iyong tipong gustong-gusto mong


    tumulong sa mga taong mahga sa buhay mo pero w kang magawa dahil bata ka pa.” Humugot


    ang dga ng mlim na hininga. “Sometimes, when I see myself to someone, I get too emotional to


    the point of helping them. But I’m usually cruel. I’m the angel’s opposite, Austin.”


    He looked at her, not knowing how to react. “You’ve got to be kidding me.”


    Nagkibit-balikat si Maggy. “Maybe yes... Maybe not.”