Chapter 7
"IS EVERYTHING set already?" naninigurong tanong ni Calix sa kanyang mga kasambahay.
Nangingiting tumango naman ang mga ito. Kinakabahang gumanti rin siya ng ngiti. Lumabas na muna
siya ng bahay at sinilip ang mga tao roon na nagkakabit ng banner. Halos patapos na ang mga iyon.
Napatitig si Calix sa resulta ng pinagpaguran. Sa pagkakataong iyon ay sumy ang kontentong ngiti
sa kanyang mgabi. Umaasa siya na sana ay bigyang-hga iyon ni Chryzelle sa pagdating nito.
Napahugot siya ng mlim na hininga, pagkatapos ay pumasok na muli sa bahay at akmang
dederetso na sa kusina para tikman at siguruhin angsa ng inilutong mga putahe na ikinonsulta niya
rin sa mayordoma. Pero natign siya nang makita na nagkukumpn at nagbubulungan ang mga
kasambahay. At s ni Chryzelle ang sentro ng usapan ng mga ito.
Unti-unting naho ang ngiti ni Calix.
"Mabuti naman at sa wakas ay naisipan na ni sir Calix na bumawi kay ma''am Chryzelle, Manang
Soledad. Grabe din ang mga pinagdaanan ni Ma''am. Awang-awa na nga ho ako sa kanya noon. Ang
bait pa naman niyang amo."
"Sinabi mo pa, Matilde. Halos mabiyak ang puso ko nang makita ko ang takot sa mukha ni Ma''am nang
araw na mg ang sanggol na dinad niya. Hindi ko nga m kung paano niya nakayanan iyon."
Kumabog ang dibdib ni Calix. Sa wakas ay ipinaramdam na niya sa mga kasambahay ang kanyang
presensiya. Para namang nakakita ng multo ang mga ito nang mapansin siya.
"A-ano''ng ibig niyong sabihin? Anong... sanggol?" Natahimik ang mga kasambahay. Maski ang
mayordoma ay hindi umimik, sa halip ay nagpatuloyng sa ginagawang pagpupunas ng mga to.
Natetensiyong kinmpag niya ang mesa. "Ano? Magsalita kayo!" Pero nanatili pa ring tahimik ang
mga ito. "Damn it!"
Naniniw si Calix na ipinanganak siya na kahit paano ay may tay na pasensiya. Pero nang mga
sandaling iyon, parang lumipad anghat ng kanyang kontrol at pasensya. He was... scared, above all.
"Kapag hindi pa rin kayo sumagot, sesesantihin ko kayongha-"
"Mahigit isang buwan na hong nangyari iyon, Sir," pagputol ni Matilde sa mga sasabihin pa sana ni
Calix. "Ayaw hong ipam sa inyo ni Ma''am Chryzelle. Tatlong buwan ho ang nasa sinapupunan niya
nang madups siya sa hagdan sa pagmamadali parang mahabol kayo noong araw na umalis kayo
papuntang opisina."
Mkas na tumikhim ang mayordoma. Sa pagkakataong iyon ay napalitan na ng pangangastigo ang
mga mata ng matanda habang nakatitig kay Calix. Bata pang siya ay nakamtan niya na ito sa
bahay ng kanyang pamilya. Kinuha niya si Manang Soledad nang mag-asawa siya kaya hindi na ito
nakakaramdam ng takot sa kanya. "Mabuti nang at dumating si Celeste, siya ang kasama namin sa
pagd kay Chryzelle sa ospital. Nakita ko at narinig ko kung paano sandaling naw sa sarili ang
asawa mo, Calix. Hindi ka pa ma-contact ni Celeste noon dahil nasa conference room ka raw. m ko
dahil naroon ako.
"Pagdating ng gabi, nang tawagan ka uli ni Celeste ay ang sekretarya mo pa rin ang sumagot. Nasa
dinner meeting ka raw, kasama ang isang kliyente. Sobrang nasaktan si Chryzelle kaya inilihim niya
anghat. Nagpanggap siya na wng nangyari nang umuwi ka noon na gabing-gabi na. Halos
magkasunodng kayo sa pagdating. Magkakasama kaming umuwi m sa ospital."
Natla si Calix. Hindi niya na m kung paano siya nakaakyat sa kanyang kwarto. Gt pa rin na
naupo siya sa ibaba ng kama. Naihmos niya ang mga pd sa kanyang mukha. Nala niya na.
Iyon ang oras na nagtalo s ng ama tungkol sa branch sa Germany kung saan gusto siya nitong
ipad para ayusin ang problema roon pero tumanggi siya. Dahil kadarating niyang noon m sa
Taiwan at ayaw niyang muli pang umalis ng bansa nang hindi kasama ang asawa. Gusto niya na kung
aalis man s ni Chryzelle ay para magbakasyon at hindi para sa kanyang trabaho.
Natatandaan din ni Calix na ng ulit na pumasok sa conference room noon ang secretary na si
Rowena at may ipinabasa sa kanyang note. Pero hindi niya na iyon gaanong napagtuunan ng pansin
dahil ab siya sa pakikipagmatigasan sa ama at sa paggiit sa board members na iba nang ang
ipad sa Germany. Pagkatapos niyon ay dumeretso pa siya sa meeting sa isang restaurant para sa
isang potential investor kaya gabing-gabi na siya nakauwi. Sa mga nakalipas na taon, maski ang mga
gawain dapat ng ama ay ipinaako nito sa kanya kaya nasa buong balikat niya ang mga trabaho.
He hadpletely forgotten about the note then. Ang mng ni Calix ay may kinman iyon sa
kanyang asawa. Pero pagdating niya sa bahay at makitang maayos naman ito ay hindi na siya
nagtanong pa. Inuna niyang ipahinga ang pagod na katawan kaysa ang pag-uusisa.
Pinanginigan siya ng katawan sa tindi ng emosyong nararamdaman. He almost had a child. It wasn''t
too hard to guess that it was the reason why Chryzelle finally decided to leave him. And he couldn''t
really me her. He was a bastard. His tears fell.
"Ayaw hong ipam sa inyo ni ma''am Chryzelle. Tatlong buwan ho ang nasa sinapupunan niya nang
madups siya sa hagdan sa pagmamadali parang mahabol kayo noong araw na umalis kayo
papuntang opisina."
Wng buhay siyang natawa nang mala kung bakit ng ulit niyang nasaksihan si Chryzelle na
animo parating nag-angan sa pagbaba o pag-akyat sa hagdan. Para bang parati itong natitign.
May pagkakataon pang nahuli niya ang asawa na nagmamadali at halos tumakbo na sa pag-akyat,
pagkatapos ay makikita niya itong pawisan.
Natutop ni Calix ang noo. God... what had he done?
Napakabuti ni Chryzelle pero m noon hanggang ngayon ay puro pasakit ang ibinibigay niya rito. At
ang kanng anak... ang munting anghel n... Parang binabayo ang dibdib na tumayo siya at buong
kamay ay hindi siya huminto. Nang hindi pa makontento ay nagsisigaw siya para makya kahit
sandali sa sakit na sumusugat sa kanyang pagkatao.
His world turned upside down that very moment. Chryzelle wanted to push through with the annulment.
And just when he thought he had enough, he was wrong. Dahil ngayon ay damang-dama niya ang
tuluyang pagguho ng mundo niya. His heart was breaking. His entire world was shattering. And he
didn''t know anymore how to pick up the pieces.
"G-God, Chryzelle..." Parang masisiraan ng bait na nabasag ang boses niya. "I killed our baby. What
on earth have I done?"
"I LOVE him, father. Pero natatakot na po akong sumubok uli kahit narinig ko na ang paliwanag niya.
Naging duwag na ako dahil sa mga sakit na naranasan ko sa nakalipas na limang taon," pag-amin ni
Chryzelle kay Father Sebastian na tumabi sa kanya ng upo sa simbahan.
Sa simbahan s unang nagkakla ni Calix at doon din niya ito sinagot. Sa simbahan ding iyon nag-
propose anglaki sa kanya at doon din s ikinasal. The church held so many memories of her and
Calix and yet, she found herself there.
M sa bakeshop niya ay nagmaneho pa si Chryzelle papunta sa simbahang iyon sa Cavite ng
minuto pagkaalis ni Calix sa kanyang opisina. Miyerkules ng araw na iyon at isang oras pa bago ang
nakatakdang misa, pero bukas na iyon para sa mga td niya na gustong mapagsolo pansamant.
Nagkataong naroroon na rin si Father Sebastian, ang pari na nakla niya dahil ito ang nagkasal sa
kan ni Calix.
Inhad niya kay Father Sebastian ang mga nangyari sa kan ni Calix, ang tungkol sa kanng anak,
ang pagkakaroon ng leukemia ng kanyang asawa, at ang mga ipinagtapat nito sa kanya. Ang pari ang
napaghingahan niya ng mga bagay na hirap siyang ipaliwanag sa iba.
"Mali ka, anak. You''re strong. You''re stronger than you think you are. Hindi ka babalik sa bahay n''yo
kung tgang duwag ka. Marahil ay tutulungan mo si Calix pero hindi katd ng ginagawa mong
pagtulong sa kanya ngayon." Ngumiti ang pari. "Ano ba ang naramdaman mo pagkatapos ng mga
inamin niya kanina?"
Nangilid ang mga luha ni Chryzelle. "I felt like I saw him and heard him... only today. Matagal ko nang
m na hindi s magkasundo ng papa niya, pero hindi ko m na ganoon p klim ang sugat na
d-d niya sa puso para sa ama niya. I... I felt his pain." Totoo sa pusong sagot niya. "And I... I
bleed with his confession."
"Dahil mahal mo pa rin ang asawa mo. Try one more time, child. Strive for a happy ending. Maraming
taong nagkahiwy dahil puro simng s, puro magagandang bagayng ang hinahanap n.
But pain is part of a marriage. At maslo pang titibay ang rsyon n''yo sa oras na mgpasan n''yo
iyon." Inabot ng pari ang mga kamay ni Chryzelle. "You''vee so far. ''Wag ka na munang sumuko
hangga''t may natitira pang pag-asa at pagmamahal sa puso mo."
Hindi nakapagsalita si Chryzelle hanggang sa magpam na ang pari. Unti-unti nang dumami ang
mga tao hanggang sa magsim na ang misa. Sa buong panahon ng misa ay nanatiling siyang
nakatingin sa imahen ng Diyos sa kanyang harap.
God, please... Show me the way. Give me a sign on what to do, mataimtim na naiusal ni Chryzelle.
Pagkatapos ng ikwa at huling misa sa gabing iyon na parehong tinapos niya ay unti-unti na ring
naw ang mga tao. nganing tumayo na rin siya. Bago siya umalis sa kanyang kinauupuan ay muli
siyang napatitig sa dakng imahen sa kanyang harap, pagkatapos ay ay nanghihina pa ring igin
niya ang tingin sa kabuuan ng simbahan; hanggang sa magtama ang mga mata n nglaking nasa
kabng hanay ng mga upuan. Nakatayo rin ito at nakatitig sa kanya.
Bumilis ang tibok ng puso ni Chryzelle, kasabay ng pangingilid ng kanyang mga luha. The man who
was now walking towards her was more than the sign that she needed. Sinalubong niya si Calix.
Nagtagpo sng dwa sa gitna ng simbahan. Nabi siya sa kakaibang lungkot na nasasmin sa
mga mata ng asawa. ng sandaling pinagmasdan siya nito hanggang mapasinghap nang nang
lumuhod ito sa kanyang harap.
"I''m so sorry, Chryzelle..." Halos pabulong na sinabi ni Calix. "Manang Soledad told me about it. I''m
sorry about our baby."
Nabi si Chryzelle. Inabot ni Calix ang mga kamay niya, pagkatapos ay napayuko ito. Napaawang
ang bibig niya sa nakitang paggw ng mga balikat ng asawa, senyales na umiiyak ito. The high and
mighty Calix Ledesma was actually crying in front of her.
"I''m sorry I killed our baby. Kasnan ko. I''m sorry I wasn''t there. I''m sorry I sucked as a husband and
a father." His voice broke. Inpat ni Calix ang noo nito sa kanyang mga kamay. "I''m sorry I wasn''t
there when you cried, when you wept. Ang dami kong dapat ihingi ng tawad na kahit kan,
imposibleng maging sapat. Hindi ko natupad ang mga ipinangako ko sa ''yo noong ikasal tayo. I am
so... so sorry."
ng sandaling hinayaan ni Chryzelle si Calix na tumangis, na bas anghat ng mga nararamdaman
nito. Calix was sobbing, but she had never seen him this strong... this out of control until that night. Mas
hinangaan niya ang ginawa nitong pagpapakita ng emosyon nang mga sandaling iyon. ng minutong
katahimikan ang namayani sa kan bago siya dahan-dahang lumuhod.
"Calix..." namamasa na rin ang mga matang wika ni Chryzelle. Iniangat niya ang mukha ng asawa. She
breathed sharply when she saw how broken he was. Marahang ngumiti siya rito. "Listen to me. I...
forgive you. It already happened. W na tayong magagawa pa roon."
Pinakatitigan siya ni Calix. Regret was visible in his eyes. ng mararahas na hininga ang pinakawn
nito bago siya buong pagmamahal na dinampian ng halik sa mgabi. Sandaling iyon. Ang mga
kamay nito na ngayonng niya napansing may puting benda ay inihaplos nito m sa kanyang noo
pababa sa kanyang mga pisngi.
"I don''t deserve a woman as wonderful as you. Kaya nakapagdesisyon na ako. I already brought the
annulment papers with me. Napirmahan ko na rin ang mga iyon, Chryzelle. I''m giving you back your
freedom. Live and start a new life without me. m kong hindi matutumbasan ng kyaan mo ang
mga pagkakamali at pagkukng ko. But I''m hoping it''s a good start," mahina pa ring wika ni Calix
bago siya nito hinalikan sa kanyang noo. Mahigpit siya nitong niyakap, pagkatapos ay bumulong. "I''m
sorry. m kong sawang-sawa ka nang marinig iyon. But that''s all I could ever say. Because after
everything I did, I don''t think I still deserve to say I love you."
Inlayan siya ni Calix na makatayo bago ito nagpam na. "Ako na mismo ang mag-aasikaso ng
N?vel/Dr(a)ma.Org - Content owner.
annulment natin para mapabilis ang paya mo sa akin." Ngumiti ito, pero wng buhay iyon sa
paningin niya, pagkatapos ay tinalikuran na siya. Damang-dama niya ang bigat sa bawat paghakbang
ng asawa pyo sa kanya.
Muling pumatak ang mga luha ni Chryzelle. "Calix!" sigaw niya nang makarating na ang asawa mpit
sa bukana ng simbahan. Hindi siya nito nilingon, pero huminto ito sa palakad. "Handa na akong
sumubok uli. Let me fulfill your wish list number ten."
Nilingon siya ni Calix. Agony was all over his face. Bumuka ang bibig nito para magsalita pero para
bang nagdwang-isip ito.
Nagkibit-balikat si Chryzelle at patuloy na nagsalita sa may kkasang boses para marinig nito. "This
is crazy. You, me, us. Noong una, nang mman ko ang sakit mo, ak ko na-distractng ako. Ak
ko ay hindi pa rin kita napapatawad. Pero nagkamali ako. It was hard to forgive... especially when
you''ve been hurt so much and so many times. Pero kahit paano, nagiging madali ang mahirap kapag
mahal mo tga ang isang tao. I love you. That''s why I offered you beyond my help the past days.
Let''s start all over again... shall we?"
Nagmamadaling tinawid ni Calix ang distansyang nakapagitan sa kan. Buong higpit na niyakap siya
nito na siyang ginantihan din niya.
Ipinikit niya ang mga mata at natatawang tinapik-tapik ang likod ng asawa nang muli niyang
maramdaman ang paggw ng mga balikat nito. "Hush now," she said, her voice cracked. "This time,
let''s try to make everything right... okay?"
"I love you so much, Chryzelle," sa halip ay sagot ni Calix.
And that was more than enough for her. "I love you, too and I... I''ve missed you, Cal."