Chapter 4


    I JUST need to talk to you onest time, Elle. After this, I swear, I''m going to sign the papers. Pero sa


    ngayon, pumunta ka na muna rito. It''s an emergency. Something happened and I badly need you.


    Ayaw man ni Chryzelle ay hindi pa rin niya napign ang mag-la nang muling sumagi sa isip ang


    ipinadng text message ni Calix. Anim na araw nang hindi nagpapakita ang asawa sa kanya, hindi


    td noon na para bang customer na ito sa bakeshop niya dahil nakatambay ito roon m sa


    pagbubukas n hanggang sa pagsasara.


    Naipilig ni Chryzelle ang ulo sa naisip bago ipinarada ang kotse sa harap ng bahay na hangga''t maari


    ay ayaw niya na sanang muli pang balikan. She felt a pang of vulnerability kicked in her chest.


    Napatitig siya sa bahay na limang taon niya ring naging tahanan.


    "Ipinagawa ko itong bahay walong buwan pagkatapos mo akong sagutin," nala niyang sinabi ni


    Calix noong unang beses siyang dalhin nito roon ng linggo bago ang kanng kasal. "I was so sure I


    was going to marry you. Pero ngayon nang ulit ako makakapasok sa bahay m nang ma-fully


    furnished ito. Gusto ko kasing kasama ka. I don''t know." Nagkibit-balikat ito. "I just couldn''t see myself


    without you in this house."


    It was a peach-colored two-storey house. Ginintuan naman ang ky ng mataas na gate. It was


    beautiful. May parisukat na swimming pool sa likod ng bahay at meron ding mwak na hardin na


    kaagad na bubungad sa mga taong papasok. At the center of the garden was a life-size fountain.


    Sagana ang hardin sa mga rosas at orchids na mga paborito niyang bk.


    Chryzelle could still remember how breathless she was then. The rest of the house was... perfect.


    Hanggang ngayon ay perpekto pa rin para sa kanya ang bahay. Sadyang hinding natupad ang


    kasiyahang inaasahan niyang mararamdaman sa oras na tumira siya roon.


    Lahat ng kagamitan sa buong kabahayan ay htang sinuring mabuti na nagbigay ng eleganteng aura


    sa bahay. Wng duda sa bagay na iyon dahil likas na mayaman ang pamilya ni Calix. He didn''t even


    have to work. Dahil m niyang mking hga ang iniwan ng ina ni Calix sa trust fund nito. Both of


    Calix''s parents came from affluent families. Sa pagkakatanda ni Chryzelle ay meron ding bangkong


    pagmamay-ari ang pamilya ng kanyang biyenang babae. But the two corporations merged to be


    the Ledesma Commercial Banking Corporation now.


    Samantng si Chryzelle ay sa isang maykayang pamilyang nagm. Her family was simple.


    Pastry chef ang kanyang ina habang architect naman ang kanyang ama na minana rito ng ate niya.


    Nakapagtapos sng magkapatid sa pinagsamang pagsisikap ng mga magng. Pindng siya na


    bahagyang kla na ang kanyang bakeshop at n na ang branch niyon nang makla niya si Calix.


    Ubod nglim na hininga ang pinakawn ni Chryzelle bago tuluyang bumaba m sa kanyang


    sasakyan. Dere-deretso na siyang pumasok sa loob. Ang nakangiting mukha ni Matilde na isa sa


    tatlong mga kasambahay roon ang bumungad sa kanya sa front door. Ipinagbukas siya nito ng pinto.


    "Wee back, Madam."


    Napailing si Chryzelle. "Sandaling ako rito, Matilde. Kangan kong makausap si Calix." Sinikap


    niyang balewin ang pagkadismayang lumarawan sa mukha ng babae. "Nasaan ba siya?"


    "Nasa master''s bedroomng po. Hindi pa siya lumbas m kagabi." Pagkabanggit niyon ay


    napalitan ng pag-ala ang ekspresyon sa mukha ng kasambahay. "Nag-ala na nga po ako."


    "Gano''n ba?" Napasulyap si Chryzelle sa itaas na bahagi ng bahay. "Sige, aakyatin ko nang."


    Paakyat na siya sa hagdan nang matign siya. Nagsim siyang pagpawisan nang mpot. Pging


    ganoon ang pakiramdam niya sa tuwing nakikita niya ang hagdan na iyon at naala ang sakit na


    inabot noong nahulog siya roon na naging dahn ng pagkaw ng kanyang munting anghel.


    She remembered the horrifying feeling that she felt when she saw how blood ran down her legs. She


    remembered the fear and the pain. Parang kahaponng m nang mangyari iyon. Mariin siyang


    napapikit sandali para kalmahin ang sarili, pagkatapos ay halos takbuhin ang hagdan na umakyat.


    Get this over and done with, Chryzelle, pagpapala niya sa sarili bago nagmamadaling kinatok ang


    pinto ng master''s bedroom. ng minuto pa ay lumabas m roon si Calix na mukhang pagod na


    pagod ang anyo. Nakapantulog pa ito. He was wearing his white pajama terno. Magulo pa ang buhok


    at bahagyang nalalim ang paligid ng mga mata. Pero sa kab niyon ay gwapo pa rin ito sa kanyang


    paningin.


    Sa hindi na mabng na pagkakataon ay naipilig ni Chryzelle ang ulo. Pilit na pinapormal niya ang


    boses nang magsalita. "Ano''ng emergency ba ang sinasabi mo? Sabihin mo na kaagad nang


    matulungan na kita para makuha ko na ang annulment papers at nang makaalis na ako kaagad."


    "I have cancer."


    Simpleng tatlong salita m kay Calix pero sapat na para pansamantng tumigil sa pagtibok ang


    puso niya.


    "THE DOCTOR said that it''s an acute lymphocytic leukemia," pagpapatuloy ni Calix bago derektang


    tinitigan sa mga mata si Chryzelle habang sa isip ay pilit na inala ang mga linyang minemorya niya


    noong nagdaang gabi. "Noong nakaraang araw kong nman. Sa ''yo kong sinabi. I... I don''t know


    what to do."


    "C-can Ie in?" nanginginig ang boses na wika ni Chryzelle nang sa wakas ay magsalita.


    "Sure." Niluwagan ni Calix ang pagkakabukas ng pinto. Sinadya niyang guluhin ang kwarto para mas


    makumbinsi ang asawa tungkol sa pinagdaraanan niya.


    Naupo si Chryzelle sa gilid ng kama. Sumunod naman si Calix at naupo sa tabi nito pero siniguro


    niyang may sapat na distansya sa pagitan n. He didn''t want to ruin the n by being too clingy,


    though he wanted so much to touch her and kiss her right that very minute. Every inch of him was


    dying to hold her.


    "Are you... s-sure? H-how?" Napahawak si Chryzelle sa noo. "I mean... you''ve got to be kidding me."


    "Cancer isn''t something I''ll make fun about, Chryzelle."


    "Oh, God, Calix."


    Pinagmasdan niya ang gntang na anyo ni Chryzelle. Ikinuyom niya ang mga kamay para pign ang


    sariling yakapin ito. He had never seen anyone so beautiful even with the horrified expression on her


    face. Nakalugay pa rin ang light brown na alon-along buhok nito na hanggang balikat nang ang


    haba. He had always found her hair... sexy. Parang hinugot naman m sa manika ang mukha nito.


    Bilugan ang light brown ding mga mata ni Chryzelle na tinernuhan ng pilik na kay hahaba at kay


    ang magagandang arko. And her full, luscious lips were the same lips he had been dreaming to kiss


    over the past nights.


    Heck, baby, I miss you so damn much.


    "My joints always hurt the past few days. Pabalik-balik din ang sama ng pakiramdam ko at pagsusuka


    ko. I was feeling really tired and I''ve lost my appetite." pagre-recite ni Calix sa mga impormasyon na


    nagm kay Derek na ng sintomas raw ng cancer. "Noong una ak ko, epektong iyon ng pagka-


    miss ko sa ''yo. Kaya nagt ako nang magpa-check up ako four days ago at mmang ''yon ang


    diagnosis."


    "W-where was that?"


    "Saint Luke''s. Si Derek mismo ang gumawa ng tests sa akin."


    Nabi si Chryzelle.


    "But of course, humingi ako ng second opinion m sa ibang doktor. Pero pareho pa rin ang naging


    diagnosis." Tumayo si Calix at kinuha m sa drawer ang mga pinagawa niya sa Recto na resulta ng


    physical exam, blood tests, chest X-ray at bone marrow biopsy. "These are the tests results."


    Nalambot na inabot ng kanyang asawa ang mga iyon at binasa.


    Nakokonsensiyang napahugot si Calix ng mlim na hininga. m ng Diyos na ayaw niyang lokohin si


    Chryzelle. But he knew he was on the verge of losing his wifepletely. Sa tuwing tinititigan niya si


    Chryzelle, puno ng hinanakit at pait ang nakarehistro sa mga mata nito. Hindi niya na m kung ano


    ang gagawin para makapasok uli sa buhay nito. m niyang punong-puno na ang asawa sa kanya at


    w na siyang ibang paraang maisip.


    This whole cancer thing was Calix''s only card and he wasying itpletely on the table. Isang


    buwanng siyang magpapanggap para muling makuha ang loob nito. Sa kunan ay ipapaliwanag


    din niya rito anghat. Right now, to pretend was the only thing he could do to get near her. Ang mga


    bagay na hindi n nagawa noon ay pipilitin niyang gawinhat nang kasama ang asawa.


    Pagkakasyahin niya ang mga iyon sa loob ng tatlumpung araw.


    Tinulungan din siya ni Derek. Ibinigay nito sa kanya ang mga impormasyon tungkol sa isang cancer


    patient. Nag-research na rin siya ng iba pang detalye tungkol sa sakit niya. Nag-print siya ng mga iyon


    para mas maunawaan at mapag-arn.


    Babawi siya kay Chryzelle sa loob ng isang buwan. Pupunuin niya ng magagandang  ang mga


    panahong magkakasama s-kung papayag ito sa hihilingin niya-para kapag dumating ang panahong


    kangan niya nang magpaliwanag rito ay bigyan siya nito ng konsiderasyon kahit paano. O kung


    sakali mang tuluyan na tgang makipaghiwy si Chryzelle sa bandang huli ay w siyang mas


    mking pagsisisihan dahil nakabawi na siya rito sa sariling paraan, kahit pa mali ang paraang naisip.


    "Mahirap daw tgang tukuyin kung paano nagkakaroon ng leukemia ang isang tao. But they told me


    that it was probably gics. Myte grandfather died of the same disease," dagdag ni Calix na may


    bahid ng katotohanan. Sa takot niyang magkatotoo ang mga sinasabi ay totoo ngang nagpasuri siya sa


    kaibigan. But Derek dered he was a hundred percent healthy.


    "I''m lost, Chryzelle-" Nabi si Calix nang lumuluhang sinugod siya ng yakap ng asawa. Napapikit


    siya. Her arms would always be his home. Gumanti siya ng mas mahigpit na yakap. "Derek told me


    that the number of leukemia cells increases rapidly and that... it usually worsens very quickly."


    Dinig na dinig ni Calix ang pag-iyak ng asawa. "C-Can I ask a favor, Elle? Just this onest favor?"


    "W-what?" Chryzelle''s voice broke.


    "Derek told me about the chemotherapy. Pero ayokong sayangin ang araw ko sa ospital sa isang


    bagay na w namang kasiguruhan. Kung magpapa-chemo man ako, gusto kong makaipon na muna


    ng sapat na  na dadalhin ko habang nagpapagamot. Kaya nakikiusap ako sa ''yo..." Napahugot si


    Calix ng mlim na hninga. "Be with me at least for a month. Hindi na kita guguluhin pa pagkatapos. I


    will sign the annulment papers as well. I... I just need you right now. Ikaw nang ang meron ako. Hindi


    ko naman maasahan si Papa. And I... I''m scared. I''m so scared to lose you right now, Elle. This is


    Têxt belongs to N?velDrama.Org.


    pathetic. But I''ve never been this scared in my whole life."


    Humiwy si Chryzelle sa kanya. His jaw clenched upon seeing her tears, sa kamang siya na


    naman ang may kagagawan ng mga iyon.


    Mabining hinaplos ng asawa ang kanyang mga pisngi, pagkatapos ay marahang ngumiti. "Who am I to


    say no?" namamaos pang sagot nito. "I promise I''ll be with you every single step of the way, Calix.


    Kakayanin mo ''yan." Muli siyang niyakap nito. "''Wag kang matakot. I will be by your side. We''re in this


    together."


    Dapat ay matuwa si Calix dahil umubra ang kanyang no. Pero nang mga sandaling iyon ay parang


    binabayo sa sakit ang puso niya. Did he really have to pretend to have a life-threatening disease first


    before he could talk to his wife longer, before he could hold her like this?