Chapter 1


    COULD this be the greatest love of all? I wanna know that you will catch me when I fall. So let me tell


    you this, some people wait a lifetime for a moment like this...


    Namasa ang mga mata ni Chryzelle nang m sa kulumpon ng mga tao sa bahagi ng altar sa


    kinaroroonang simbahan ay lumabas ang kanyang boyfriend na si Calix habang patuloy pa rin na


    pumapang sa ere ang awiting naging paborito niya na m nang maging s kng dwang


    taon na ang nakararaan.


    Hindi lubos-akin ni Chryzelle na makikita roon si Calix samantng tambak ang mga rason na


    ibinigay nito sa kanya nang mag-usap s kanina. Meron pa raw itong meeting na pupuntahan kaya


    hindi n magkasamang maise-celebrate ang Valentine''s Day.


    Napatitig si Chryzelle sa kabuuan ng simbahan. Naroroon ang mga mlapit nng kaibigan ni Calix,


    ang pamilya niya, pati na ang nakatatanda at nag-iisang kapatid nito na si rence. Pare-parehong


    may ngiting nakapaskil sa mgabi ng mga ito.


    Nang sa wakas ay magtagpo s ni Calix sa gitna ng simbahan ay mabilis na iniabot nito sa kanya ang


    dng bouquet ng png mga rosas.


    "Thank you," nahihiyang wika ni Chryzelle. "But what is this... all about?"


    "W ka bang naala?" ganting-tanong ni Calix. Naging mapanukso ang ngiti nito kasabay ng


    pahad nito ng mga kamay sa ere. "The setting, the people, the music, the entire n... don''t you


    find them familiar?"


    Mariing kinagat ni Chryzelle ang ibabangbi para pign ang pagtakas ng kanyang hikbi. Sa totoo


    masyadong umasa sa takot na mabigo.


    Nang marinig pang ni Chryzelle ang paboritong awitin sa pagpasok niya sa simbahan ay nag-iba na


    ang kutob niya, pati na nang makita na tanging mlapit na mga taong sa kanya ang mga naroroon.


    Nagpunta siya sa simbahang iyon kasama si Grace, ang empleyado ng pag-aari niyang bakeshop.


    Biyernes nang araw na iyon at pasado s-syete na ng gabi, pero nananatiling bukas pa rin ang


    simbahan para sa mga taong gustong manngin. At dahil parehong wng date sina Chryzelle at


    Grace sa espesyal na araw na iyon ay nagkayayaan sng doon nang magpunta pagkatapos nng


    magsara ng shop.


    At ang kasalukuyang mga nakikita at naririnig ni Chryzelle ay ang siyang kabuuan ng dream wedding


    proposal niya na siyang isint niya pa noong nakaraang taon pagkatapos masaksihan kung paano


    nag-propose sa ate Celeste niya ang boyfriend nito. Doon siya nagsimng mangarap rin ng kasal


    para sa kan ng boyfriend.


    Napasinghap si Chryzelle nang bi ay lumuhod sa harap niya si Calix.


    She took a deep breath. Every single thing in her dream was happening right before her very eyes.


    "Almost two years ago, we met each other here and I did something really, really beautiful; something


    that I know I will always be proud of-I fell in love with you. We had our moments, Elle. Nag-away tayo at


    nagkatampuhan, but even those were amazing." Magiliw na ngumiti si Calix. "Dito mo ako sinagot. Dito


    tayo nagkasundo. We built our dreams and prayed together in this very church."


    Napasigok si Chryzelle. "Calix..."


    "It''s a wonder how this church seems to witness a lot of events in our lives, Elle. At gusto ko sanang


    madagdagan pa ang mga nasaksihan ng simbahang ito... kung hahayaan mo ako." M sa bulsa ng


    coat ay inbas ni Calix ang isang kahita.


    Kumabog ang dibdib ni Chryzelle sa antisipasyon.


    Parang kinakabahan namang tinanggap ni Calix ang inaalok na panyo ng natatawang kapatid nito.


    Maagap nitong pinunasan ang namuong butil-butil na pawis sa noo. Kahit pa naluluha ay natawa si


    Chryzelle.


    "Will you marry me, Elle?" Kasabay ng linyang iyon ay ang paglitaw ng pinakamagandang singsing na


    nakita ni Chryzelle sa tanang buhay niya.


    I can''t believe it''s happening to me. Some people wait a lifetime for a moment like this...


    The lyrics of the song filled her heart. God... she had been waiting for that special moment. Lumuhod


    siya para magpantay ang mga mukha n ni Calix. Nangingiting hinaplos niya ang mga pisngi nito. "Y-


    yes." Her voice broke. "I will marry you."


    "Thank you." Mabilis siyang dinampian ni Calix ng halik sa mgabi. "Happy, happy Valentine''s Day,


    love."


    NAHINTO sa pagbabalik-tanaw si Chryzelle nang makarinig ng sunod-sunod na pagkatok m sa


    ng sandali pa ay pumasok si Matilde, isa sa mga kasambahay sa mansyon. "Ma''am, tumawag po si


    sir Calix. Hindi na raw po niya kayo masusundo. Sa restaurant nang daw po kayo magkita."


    Hindi na ikinagt pa ni Chryzelle ang narinig. Sa dami ng mga gawain ni Calix, mads ay natutukso


    na siyang magpa-set ng appointment sa secretary nito para makausapng ang asawa.


    "All right." Pilit siyang ngumiti. "Thanks, you can go now."


    Nang makaalis na ang kasambahay ay tumayo na rin si Chryzelle at hin ang kanyang mga maleta.


    Sa huling pagkakataon ay tinitigan niya ang kanyang wedding ring bago niya tuluyang hinubad iyon


    m sa kanyang daliri. Nagsisikip ang dibdib na inpag niya iyon sa bedside table.


    Paalis na sana si Chryzelle ng kwarto nang hindi sinasadyang napasulyap siya sa mking wedding


    portrait nng mag-asawa na nakasabit sa dingding mpit sa pinto. Mapait siyang napangiti nang


    makita ang kanyang buhay na buhay na anyo roon.


    It was amazing how happy she was five years ago and how miserable she had be five years after.


    Chapter One


    "THE NUMBER you have dialed is either unattended or out of coverage area. Please try againter."


    Napakagatbi si Chryzelle nang imbes na ang boses ni Calix ay ang operator ang narinig niya sa


    kabng linya. Dapat ay sanay na siya, pero hindi niya pa rin maiwasang masaktan. Pgi nang


    ganoon ang nangyayari tuwing may espesyal na okasyon sa pagitan n ni Calix. Sandali siyang


    napayuko. Dumiin ang pagkapit niya sa png t na sapin ng mesa. Halos isang oras nangte sa


    usapan n ang kanyang asawa.


    Sa huling araw na pinagbigyan niya ang sarili na makasama si Calix ay hindi niya akin na doon pa


    siya makadarama ng matinding kabiguan.


    Just a few more minutes, Elle, pagpapala ni Chryzelle sa sarili. Mariin niyang ipinikit ang mga mata


    at pilit na nagbng sa isip. Pero pagkaraan ng ng sandaling paghihintay ay w pa rin ni anino ng


    taong inaasahan niya. Malungkot siyang napangiti. Until that very day, Calix was cruel.


    Kinuha na ni Chryzelle ang shoulder bag, pati na ang isang folder pagkatapos na mag-iwan ng pera sa


    mesa para sa tatlong refill ng red wine na naubos niya sa paghihintay. ng mlalim na paghinga ang


    pinakawn niya bago mabibigat ang mga paang lumabas na ng restaurant.


    Nakbas na siya nang makita ang nagmamadaling si Calix. Mabilis na hinalikan siya nito sa mgabi.


    "I''m so sorry, baby. May bian kasing meeting sa office kaya hindi na ako nakarating kaagad. Tara,


    pumasok na tayo sa loob. Let''s have dinner. I''m really hungry." Inlayan na siya ni Calix papasok sa


    loob, pero bumitaw siya rito. "What''s wrong? Ayaw mo na bang kumain? I''m really, really sorry, baby."


    Pinakatitigan ni Chryzelle ang gwapong mukha ng asawa. It was still the same man she had fallen


    deeply in love with seven years ago. Alon-alon pa rin ang bagsak at kasindilim ng gabing buhok ni


    Calix. Mapupungay ang ky-tsokteng mga mata na pinarisan ng makakapal na ky. Matangos


    ang ilong nito na nakasanayan niyang pisilin noong boyfriend niya pang. At parang babaeng natural


    na map ang manipis na mgabi nito na noon ay pging nakangiti.


    Calix was still, in every inch, the man of her dreams. And he was so near that she could actually hold


    him but their hearts were miles and miles apart now.


    "Babawi ako sa ''yo, pangako," masuyong sinabi ni Calix pagkatapos ay nabas ng maliit na kahon


    m sa bulsa ng suot na coat at iniabot kay Chryzelle. "Happy fifth anniversary, baby."


    Hindi tinanggap ni Chryzelle ang regalo ni Calix, sa halip ay inyo niya ang sarili sa asawa. Hindi niya


    man buksan ang regalo ay m niyang mamahaling has na naman angman niyon na sigurado


    niyang inihabilin nang nito sa secretary na bilhin sa sobrang pagkaab sa pagtatrabaho. Nakaipon


    na siya ng mga ganoon m sa asawa na ni minsan ay hindi niya naman isinuot. Lahat ng iyon ay


    iniwan niya sa jewelry box sa kanng kwarto bago umalis sa kanng bahay.


    She breathed heavily. Kahit anong pagpipigil niya ay kumaw pa rin ang mga luha niya. "H-happy


    anniversary, too, Calix." Pumiyok ang boses niya pero nagpapakatatag pa rin na iniabot sa asawa ang


    hawak na folder. Nagtatakang kinuha naman nito iyon. "Pero hindi ko na kangan ng kahit na anong


    regalo m sa ''yo. Just sign the annulment papers. At makakabawi ka na sa akin nang husto."


    Napaawang ang mgabi ni Calix sa pagkabi.


    Nagpatuloy si Chryzelle. "Doon na muna ako titira sa bahay nina Ate hangga''t hindi pa ako


    nakakahanap ng apartment. Pakid nang sa secretary mo ang documents sa bakeshop kapag


    napirmahan mo na." Mapait siyang ngumiti. "Thank you very much for thest five years, Cal. But I


    don''t think I can bear another year with you. Hindi ko na kaya. I don''t even think I can bear another day


    with you. Kapag sinubukan ko pa, baka bumigay na ako." Bago pa tuluyang sumabog ang mga


    emosyon ay nananakbong lumapit na siya sa pinagparadahan sa kanyang kotse.


    Mabilis na binuksan niya ang pinto ng sasakyan at pinaandar sa kab ng paghabol sa kanya ni Calix.


    Nang bahagya nang makyo ay pansamantng inihinto ni Chryzelle ang kotse sa gilid ng kalsada.


    Ang mga luha na naipon sa kanyang dibdib sa loob ng limang taon ay noonng niya nabas. Calix


    had broken her heart many times before, but the realization that their marriage had really failed...


    crushed her to the core.


    What happened to us, Calix?


    "SECRETARY niyang ang nakausap ko. Nasa conference room pa rin daw si Calix."


    Napaluha si Chryzelle sa sinabing iyon ng ate Celeste niya. Humigpit ang pagkakahawak niya sa


    kumot. "Have... have you told him," Napailing siya. "I mean, his secretary that it''s an... e-emergency?"


    Tumango si Celeste. "Nagbigay na raw ng note si Rowena kay Calix noong pumasok siya sa


    conference room. But she said Calix was in a heated conversation with the board members. He said


    though, that he will call youter." Dumaan ang awa sa mga mata ng ate niya, dahn para mag-iwas


    siya ng tingin. "Kung sabihin ko na kaya ang tungkol sa baby?"


    "Hindi na." Nagsikip ang dibdib ni Chryzelle. "Kung nman na p niyang emergency at hindi pa rin


    siya nagparamdam, ayoko nang sumubok na ipam pa. Masyado na akong durog paralo pang


    durugin ng absence niya, Ate." Napatitig siya sa kanyang tiyan. Tumulo ang kanyang mga luha.


    Ang inaak ni Chryzelle na magsisilbing kakampi niya, ang munting anghel na inaasahan niyang


    aayos sa naghihingalo nang rsyon n ng asawa ay kinuha pa sa kanya. Pati ang pagkakaroon ng


    anak ay ipinagdamot pa ng tadhana sa kanya.


    Nagsim nang magkaroon ng tunog ang pag-iyak niya, pkas iyon nang pkas. Nagmamadaling


    npitan siya ni Celeste at niyakap. Nanginginig sa matinding emosyon ang kanyang katawan na


    gumanti siya ng mas mahigpit na yakap sa kapatid. Ubod ngkas siyang napasigaw. "Ate! Hindi ko na


    kaya!"


    "My God, Chryzelle," Kitang-kita niya ang matinding takot at pag-ala sa mukha ni Celeste pero


    patuloy pa rin siya sa pagsigaw. Nang bumitiw ito sa kanya, pakiramdam niya ay sandali ring bumitiw


    ang katinuan niya. She was at a loss. "I''ll just call the doctor." Tumayo si Celeste. "I promise I''ll be


    back."


    Malinaw na narinig ni Chryzelle ang kapatid pero tumanggi na ang kanyang isip na umunawa. Tumayo


    siya m sa kama at nagw. Pinaghahagis niya ang flower vase at ang mga prutas sa bedside table


    sa loob ng kanyang hospital room. Hindi nagtagal ay dumating ang dwang nurses kasama ng isang


    doctor. Huling pumasok ang ate niya.


    Nagpumilit na lumaban si Chryzelle nang tangka siyang hawakan ng mga ito. Pero mabilis din siyang


    nahuli ng mga nurse, pagkatapos ay tinurukan siya ng doktor sa kanyang braso. Unti-unting nabo


    ang kanyang paningin hanggang sa tuluyang magdilim iyon.


    Sa pagmt ni Chryzelle ay sinikap niyang kumalma. Pero ang kanyang puso, dinig na dinig niya ang


    pagluluksa. Nabungaran niya si Celeste na bahagyang nakatalikod sa gawi niya. May kausap ito sa


    cell phone.


    "Kaninang, ang sabi mo ay nasa conference room ang boss mo. Ngayon naman, nasa dinner


    meeting? Aba, Rowena, it''s past seven in the evening. ''Tapos-"


    "Ate..." Pinilit ni Chryzelle na bumangon sa kab ng panghihina. "It''s all right. Please don''t tell Rowena


    anything anymore. I''m begging you."


    ng sandaling natign si Celeste bago para bang napipilitang nagpam na sa kausap. Pagkatapos


    ay hinarap siya nito. "Bakit?"


    Chryzelle tried to smile with all the pain in her heart. Para bang napakaraming gustong itanong ng


    kapatid na idinaan nang nito sa simpleng tanong na: "Bakit?"


    Isinandal niya ang katawan sa headboard, pagkatapos ay ipinikit ang mga mata. Sawa na siyang


    makita ang awa sa mga mata ng kapatid. "Hindi niya naman m ang tungkol sa baby. Masyado


    siyang maraming inaasikaso para pagkaabhan pa ang mga nangyayari sa akin." Her throat


    clenched as she fought back the tears. Pagod na pagod na siyang lumuha. Quota na siya sa araw na


    iyon.


    "Pagkatapos na may mangyari sa amin, nagpam na siya na mawaw nang ng buwan para


    ayusin ang problema sa ipinatatayong branch n sa Taiwan. He just needed me that night. Pagkaalis


    niya, saka ko nman ang tungkol sa baby. Kaya okay na ''yon." Napahinga si Chryzelle nang mlim.


    "Umalis siya na hindi m ang tungkol sa baby. Bumalik siyang w ring m tungkol doon. It was the


    only way I can save my pride. Kasi, Ate, ''yon nang ang natitira sa akin."


    MABILIS na nagmt ng mga mata si Chryzelle. Hinahabol ang hiningang napabangon siya. ng


    sandali pa siyang nasw sa liwanag m sa fluorescent na nakatulugan niyang bukas. ng beses


    niyang kinalma ang puso bago tuluyang bumangon m sa kama. Pinaibabawan niya ng bathrobe ang


    suot na pantulog, pagkatapos ay lumabas ng tinutuluyang kwarto at nagpunta sa veranda para


    magpahangin.


    Sumandal si Chryzelle sa barandilya, pagkatapos ay w sa loob na napahaplos sa kanyang tiyan.


    Isang buwan pang m nang makunan siya. Tatlong buwan ang nasa sinapupunan niya nang


    magkabis ang kanyang mga paa sa pagbaba m sa hagdan. Noong panahong iyon ay kababalik


    hindi na nito nman ang nangyari sa kanya.


    Pagkatapos ibigay ni Calix sa kanya noon ang mga pasalubong, pati na ang panibagong has,


    naw na ito sa kanyang paningin. Sinubukan niyang habulin ang asawa para kausapin tungkol sa


    kanyang dinad pero naaksidente siya sa pagbaba ng hagdan.


    Mabuti nang at nang araw na iyon ay nagkataong binisita siya ni Celeste. Kasama nito ang kanng


    mayordoma sa pagd kay Chryzelle sa ospital.


    It was devastating enough that she lost her baby. But what devastated her more was the fact that Calix


    was just in Man when it happened, but he wasn''t able to attend to her when she needed him most.


    Ang pangyayaring iyon ang tuluyang nag-alis sa natitira niyang pag-asa na magiging maayos pa ang


    rsyon n.


    Calix had always been busy since his brother''s death. Nangyari iyon ng araw matapos ang kanng


    kasal. Ang asawa niya ang umako sa posisyong binakante ni rence sa kompanya ng mga ito. Kaya


    Ccontent ? exclusive by N?/vel(D)ra/ma.Org.


    bawat taon ay pababa nang pababa ang hga niya sa buhay nito sa dami ng mga gawain na bing


    nakaslay sa mga balikat nito at sa mga dapat na patunayan sa board members, higitlo sa ama


    nito na kapos ang paniniw kay Calix.


    Pero hindi sapat ang mga dahn na iyon para kalimutan na ni Calix na asawa siya nito at kangan


    niya rin ito. Kahit gaano p nagmamahal ang isang tao, na-realize ni Chryzelle na darating pa rin ang


    panahon na mauubos at mauubos rin ang kakayahan nitong umunawa, na mapipigtal rin ang pisi nito


    at mapapagod.


    Sinikap ni Chryzelle na makabalik at makauwi rin nang gabing iyon m sa ospital. Sa bahay na niya


    gustong magpahinga at magpagaling dahil hindi niya na makayanan sa ospital. Hatinggabi na nang


    makauwi siya. ng minuto pagkarating niya ay dumating din si Calix. Hinalikan siya ng asawa sa mga


    na si Calix at nagpam na magpapahinga na sa kanng kwarto dahil pagod raw ito.


    ng beses na pinag-isipan ni Chryzelle ang tungkol sa annulment habang gabi-gabi niyang


    pinagmamasdan ang tulog na anyo ni Calix sa kanyang tabi. Hindi niya na naaabutan ang pagdating


    nito. Mads ay maaalimpungatan nang siya na nasa tabi niya na ang asawa. Hanggang sa wakas,


    ng araw bago ang fifth anniversary ng kanng kasal ay nakapagdesisyon na siya. Kumonsulta siya


    sa abogado at ipinaayos ang annulment papers n.


    Kangan na ni Chryzelle na tumakas pyo sa rsyon n ni Calix bago pa siya tuluyang takasan


    ng katinuan. Pero bago iyon ay mahigpit na binilinan niya ang mga kasambahay na wng


    magsasalita tungkol sa pagkg ng sanggol sa kanyang sinapupunan.


    "Galing rito si Calix. Kaso mahimbing ang tulog mo kanina kaya pinauwi ko na siya."


    Hindi lumingon si Chryzelle kahit pa narinig ang boses ng kapatid. Hindi niya na namyan ang


    pagdating nito sa dami ng mga bagay na gumugulo sa kanyang isip.


    "He said he was sorry. And he was asking for a chance to make everything right."


    "I''ve given him three hundred and sixty five chances every year," halos pabulong nang na sagot ni


    Chryzelle habang nananatiling nakatanaw sa mga bituin sa kngitan. "But he wasted them all. Sa


    kabibigay ko ng chance sa kanya, w nang natira sa akin."