Chapter 1


    PROLOGUE


    “CHOOSE your assignment.”


    Mabilis na sinalo ni rice ang inihagis ni Maggy na envelope pagkapasok nito sa opisina n. Kunot


    ang noong sinilip niya angman niyon. Kaagad na nakuha niya ang ibig sabihin ng kaibigan nang


    makita ang close-up na kuha ng tatlong mgalaki. Inisa-isa niyang tingnan ang mga litrato. Wng


    itk-kabigin sa kagwapuhan ng mgalaki roon. Bawat isa ay nagpakita ng pasilip sa personalidad ng


    mga ito base na rin sa itsura sa litrato.


    Ang una ay pormal ang anyo at ni wng mababakas na anomang emosyon sa mga mata. Ang


    pangwa ay mayroong suot na smin sa mga mata at may hindi komportableng ngiti sa mgabi na


    para bang hindi sanay magpakuha ng litrato habang ang pangatlo ay mapanukso kung ngumiti at may


    mga matang naklasing kung tumitig. Ang huli ang siyang mas nakakuha sa kanyang atensiyon.


    Siguro ay sa dahng nakuha ng huli ang mga mata atbi nito sa ina, hindi td ng dwang kapatid


    nglaki na mas nakahahawig sa ama ng mga itong si Benedict McClennan, anglaking


    kinasusuman nng magkakaibigan. Ang dahn ng pagkasira ng kanng mga pamilya.


    Kung anglaki ang siyang magiging target ni rice, magagawa niyang kontrolin ang galit kahit


    paano dahil hindi siya matutuksong takpan ang mukha nito sa tuwing makakasama niya ito. Kinuha


    niya ang litrato at ipinakita kay Maggy.


    “I will take this one,” ani rice bago ipinasa sa katabing si Yalena ang dwa pang litrato para ito


    naman ang pumili. Ang matitira ay automatic na mapupunta kay Maggy.


    Napatango-tango si Maggy. “That’s no McClennan, the infamous yboy. Siya ang pangwa sa


    magkakapatid at ayon sa bali-balita ay siya ding pinakamaparo sa kanng tatlo. Sigurado ka na ba,


    rice?”


    Amused na ngumiti si rice. “Dapat na ba akong mainsulto dahil mukhang pinagdududahan mo ang


    kakayahan ko, Maggy?”


    Natawa si Maggy. “Angyo na ng narating mo, rice. Paano ko magagawang magduda sa `yo?”


    Itinaas nito ang mga kamay tanda ng pagsuko. “You have always been the asset in our business; you


    have your way with people. So, a tease versus a tease…” Kinindatan siya nito. “Will surely be a fight


    worth watching for.”


    Bumuka ang bibig ni rice para magsalita pero napign iyon nang tatlong magkakasunod na katok


    m sabas ng pinto. Nagkatinginan sng magkakaibigan. ng sandali pa ay pumasok m roon


    si Julian. Napalunok siya.


    “rice, I need to talk to you—” Nahinto si Julian sa pagsasalita nang makita ang litratong hawak niya.


    Julian was the only person she ever trusted; he was her best friend aside from Maggy and Yalena. But


    unfortunately… he fell in love with her.


    In another circumstances, rice would have allowed herself to fall for Julian, too. But she cannot do


    that at the moment. Marami pa siyang misyon na kangang unahin kaysa ang magpatangay sa


    pagmamahal na kayang ibigay ng binata.


    “So… itutuloy n’yo ang no?”


    Anglaking ang nakakam ng no nng magkakaibigan. Hindi niya kayang maglihim sa huli.


    “Yes,” wng emosyon na sagot ni rice.


    ng sandaling natign si Julian habang nanatili namang tahimik ang mga kaibigan niya na


    nakikiramdam. Sunod-sunod na mararahas na paghinga ang pinakawn ng binata bago muling


    nagsalita. “You don’t have to go back to the Philippines and risk getting hurt all for revenge. Kaya


    kitang tulungan, rice. I have my men who can—”


    “The best revenge is not hurting someone physically, Julian.” Pinapormal ni rice ang boses. “It’s


    targeting the human’s most sensitive part… the heart.”


    “Hindi na kami td ng dati. Kung tutuusin ay kayang-kaya na naming gumanti ngayon sa mas


    madaling paraan, Julian,” sabad ni Yalena. Gaya ni rice ay nakapili na rin ito ng litrato. “Pero


    masyadong mki ang utang ng mga McClennan sa amin para bumigay kami sa paraang ‘yon. Ang


    tagal namin itong hinintay. We can’t be distracted by the easy way no matter how tempted we are to do


    so.”


    Nanikip ang dibdib ni rice. Dgita pang sng magkakaibigan ay ipinangako na n sa burol ng


    kanng mga mahal sa buhay na pagbabayarin n si Benedict McClennan, ang tinik sa buhay n.


    Pero hindi n matagpuan ang matanda. At mkas ang kutob nng itinatago si Benedict ng mga


    anak nito. Kaya nagpasya sng ang unang sisirain ay ang mga bumabakod sa matanda—ang tatlong


    “You are really leaving?” sa halip ay tanong ni Julian.


    “Yes,” wng pag-aalingang sagot ni rice. Hindi siya dapat magpad sa nakarehistrong sakit


    sa mga mata ng binata. Sa tindi ng hirap na pinagdaanan n nina Maggy at Yalena sa loob ng ng


    taon para makarating sa kinlagyan n ngayon, may isang bagay siyang na-realize; life is a battle.


    And sacrifice is a must.


    Because no one wins without sacrificing… a whole damn lot.


    CHAPTER ONE


    “YOU MADE my day by being here with me, rice. Thank you.”


    M sa balikat nglaking kasayaw ay umangat ang pd ni rice sa mukha ni Russel. Mapang-akit


    na pinandas niya ang mga daliri sa pisngi nito at matamis na ngumiti. Marahan siyang natawa nang


    makita ang paglunok ng binata. Kung mng ni Russel na kung tutuusin ay siya pa ang dapat na


    magpasmat dahil pinadali nito ang no niya.


    Noong nakaraang linggong nakabalik si rice sa Pilipinas m sa Nevada. Maggy had everything


    set already. Naihanda na ng kaibigan anghat para sa pagbabalik niya sa bansa, ang tutuluyan niya


    pati na ang kotse na gagamitin. Nakaparada na iyon sa resort sa mismong araw ng pagdating niya.


    Kinuha nang niya ang susi niyon sa tauhan ni Maggy sa bansa na si Radha na siya ring sumundo sa


    kanya sa airport. Wng dudang m ni Maggy na nakatatandang kapatid na babae ni Russel ang


    siyang may-ari ng exclusive resort kung saan siya pansamantng nanunuluyan kaya doon ang


    piniling lugar ng kaibigan para sa kanya.


    Lihim na napangiti si rice sa naisip. She had always been the risk taker among her best friends. She


    makes the necessary urgent decisions. Si Maggy naman ang siyang pinakatuso. While Yalena,


    Maggy’s fraternal twin sister, was the most observant and analytical among them.


    Apat na araw na ang nakararaan m nang magpakla kay rice si Russel habang kumakain siya


    sa restaurant sa resort. Pansamant ring tumutuloy roon ang tauhan ni Maggy para kung may


    kanganin siya ay mabilis na makakakilos si Radha. Ang babae rin ang nagbigay sa kanya ng mga


    naka-print na impormasyon tungkol kay no pati na ang schedule ng binata sa trabaho.


    Tapos na ang tag-araw at mabibng sa daliri ang mga tao sa resort kaya inng sng


    nagkakadaupang-pd doon. Nang nasa restaurant siya ay lumapit sa kanya si Russel at nagpakla.


    Sa loob ng dwampu’t walong taon niyang nabubuhay sa mundo ay hindi nakaugalian ni rice ang


    makipapit sa mga taong m niyang hindi makatutulong sa kanya. Mabuti nang at nagkataon na


    ang pamilya ni Russel Alejandro ang nagmamay-ari ng twelve percent shares sa McClennan


    Corporation. Iyonng ang nag-iisang dahn kaya hinayaan niya ang binata na makipapit sa kanya


    habang pinag-aarn ang mga impormasyon na ibinigay ni Radha. Kasama na rin doon ang


    impormasyon tungkol kay Russel kaya kaagad niyang nman kung sino anglaki.


    Laking tuwa ni rice na nang nagdaang gabing ay katukin siya ni Russel sa kanyang kwarto at


    inanyayahan na maging date nito sa celebration sa mansion ng mga McClennan kung saan gaganapin


    ang ikabingwalong taon ng McClennan Power, Oil and Mining Corporation sa bansa. Ang


    elektrisidad ay ang panganay na si Ansel ang namamah, sangis si no at sa minahan naman


    ang bunsong si Austin na matanda pa rin ng isang taon sa kan ng mga kaibigan.


    Ang magandang buhay ng mga McClennan ngayon, iyon dapat ang tinatamasa n nina Maggy at


    Yalena ngayon. Pero ninakaw iyon ni Benedict sa kan. Naho ang ngiti ni rice sa naisip.


    “rice?” nag-alang tanong ni Russel. “Is something wrong?”


    Pinilit ni rice na ibalik ang ngiti pagkatapos ay ibinaba ang pd pabalik sa balikat ni Russel sa


    kab ng panghihinayang na rumehistro sa mukha nito. Unang kita pang sa binata ay m na


    niyang hinding pakikipagkaibigan ang gusto nito sa kanya na siyang ginamit niya. Pero


    sinasamant rin iyon ni Russel dahil malinaw ang pambabakod na ginagawa nito sa kanya magm


    nang dumating s sa mansion ng gabing iyon. ng romantic songs na ang pumang sa paligid


    pero heto at nagsasayaw pa rin sng dwa. Ni w itong hinayaang makasayaw sa kanyang iba


    nang may ng magtangkang lumapit sa kan kanina.


    Iniwasan ni rice na bumakas ang pagkainip sa kanyang mukha. Hindi pa rin bumababa ang


    kanyang hinahanap. Ibinaling nang niya sa ibang direksiyon ang mukha. Sa ginawa ay hindi


    sinasadyang nagtagpo ang kanng mga mata nglaking nahuli niyang nakatitig din sa kanya sa


    bukana ng hagdan. May hawak itong wine ss sa isang kamay.


    Sa kab ng mwak na sng iyon ay nangibabaw pa rin anglaki sahat. Siguro ay d na rin


    iyon ng suot nito. Ang magkakapatid na McClennanng ang nakasuot ng puting amerikana sa


    klakihan doon pero wng epekto sa kanya ang dwang magkapatid na una pang ay namataan


    na niya. Salaking iyonng napako ang kanyang mga mata.


    Apat na pareha ang nakapagitan sa kan pero hindi naging hang iyon para hindi makaligtas sa


    kanya ang pagguhit ng mapanuksong ngiti sa mgabi nglaki.


    Finally, you’ve decided to join the party, no.


    “EXCUSE me. I will go to the bathroom for a while,” pam ni rice kay Russel nang matapos na


    ang tugtog. Humiwy na siya rito. Tatalikod na sana siya nang pign ng binata sa braso.


    “I’ve been here many times. I know where it is. Sasamahan na kita.”


    Nagsalubong ang mga ky ni rice. Iyon ang isa sa mga dahn kung bakit sa edad na beinte-otso


    ay w pa siyang nagiging boyfriend. Kadsan ay possessive ang klakihan na kung tutuusin ay


    w naman sa lugar. n na nga bang gaya ni Russel ang nakla niya? Ah, hindi na niya mabng.


    Sa oras na makakita si rice ng ganoong katangian sa isanglaki ay kaagad na siyang lumyo


    kaya mads ay hanggang first dateng siya. Hanggang sa magsawa siya at itinigil na iyon sa


    nakalipas na tatlong taon.


    “Russel…” rice tried to smile, exposing her dimples. “Magkaibigan pang tayo pero nasasakal na


    kaagad ako. I hateplications, baby.” Bahagya niyang inpit ang mukha sa binata.


    “Possessiveness was one of the reasons why my ex-boyfriend lost me.”


    Bumakas ang tension sa mukha ni Russel sa pbas niya. “I’m sorry. I was just—”


    “Don’t worry, I got it.” Idinikit ni rice ang dwang daliri sa mgabi ni Russel. “Nag-ala ka, m


    ko. But allow me to breathe, Russel. I have always been a free soul. I hate being caged,” aniya at inalis


    ang kamay nito sa kanyang braso.


    Dumeretso si rice sa mesa n ni Russel at kinuha ang purse niya bago siya lumabas papunta sa


    hardin para magpahangin pansamant pagkatapos ay saka siya pupunta ng restroom para mag-


    retouch sandali. Sa dami na ng mga napuntahan nang party sa nakaraang mga taon ay kinababagutan


    niya na ang kasalukuyang nangyayaring celebration. Parties now bore her to the core. Dinukot niya


    ang cell phone sa kanyang purse at mabilis na nag-type roon.


    Find me a new ce. ASAP.


    Pagkaraanng ng ng segundo ay nag-reply si Radha. I will, Ms. rice. But I will have to inform


    Ms. Maggy first about it. What reason will I tell her?


    Tell her that Russel was useful. But his purpose has expired.


    W nang dahn para makasama pa ni rice si Russel. Dahil m sa gabing iyon ay siya na


    mismo ang gagawa ng hakbang. Sapat nang naging ty ang binata para makapasok siya sa mansion


    at makatagpo si no. Ibabalik niya na sana ang cell phone sa kanyang purse nang mag-ring iyon. Si


    Julian ang nasa kabng linya. As much as possible, she didn’t want to answer the call. Pero m


    niyang hindi titigil ang kaibigan hangga’t hindi niya iyon sinasagot. Bumuntong-hininga siya bago


    sinagot ang tawag.


    “Long distance call ito, Julian. This better be important—”


    “Nasasaktan ako pero nag-ala pa rin ako para sa `yo. Paano kung ikaw ang mapahamak sa


    binabk n’yong magkakaibigan? If this is about the money, you know I can give you that,” tuloy-tuloy


    na pagbirada ni Julian sa kabng linya. “You know that I can give you the world, rice. Just marry


    me.”


    “You are right.” Sumasakit ang ulo na naupo si rice sa nakitang bench sa hardin. Napalingon siya


    sa paligid. Wng ibang tao roon nang mga sandaling iyon. Mukhang pare-parehong mahihilig sa


    kasayahan ang naimbitahan sa mansion hindi td niya na mas gugustuhin na manatili sa may-


    kadilimang bahaging iyon. Ang mga wng na m sa poste at mga hman ang nagbibigay ng


    liwanag sa hardin.


    Nagm si Julian sa isa sa mga tinitingng pamilya sa ibang bansa. Nagkaklang s dahil


    nagkataon na kaibigan nito ang may-ari ng modeling agency kung saan siya nagtatrabaho. Dwang


    taon na siyang modelo roon nang magkita s ng binata sa opisina noong nagkataong dwin nito ang


    kaibigan.


    rice still remembered how Julian smiled at her and how she smiled back. The connection was there


    in an instant, she wouldn’t deny it. Magaan kaagad ang loob niya salaki. Kaya dito niyang


    hinayaan ang sariling mappit. Lumbasbas man s pero friendly dateng iyon. Parang


    kapatid nalaki ang tingin niya rito na siyang nagbago nang magtapat ito sa kanya apat na buwan na


    ang nakararaan.


    His family owns an empire and with his wealth, he could indeed, provide her everything. Only a fool


    would say ‘no’ to that offer. And she must have been a fool.


    “You can give me the world and that’s the problem, Julian. I don’t want it. I do care for you but I’m not


    into this marriage thing. I’m sorry,” prangka nang wika ni rice. Tinapat niya na anglaki noon.


    Nakakalungkot isipin na kangan niyang ulitin pa iyon at saktan itong muli ngayon. “Marami pa akong


    mas importanteng bagay na kangang gawin kaysa ang humarap sa pari at mangako ng isang bagay


    na hindi ko naman pinaniniwan.”Belongs to (N)?vel/Drama.Org.