Chapter 1


    “BABY, you can forget everything. But please,” Pabirong kumindat si Selena. “Don’t ever forget that you


    love me.”


    I didn’t. And I never will. Ikaw ang nakalimot, mahal. Bulong ng puso ni Dean habang pinagmamasdan


    ang pagrehistro ng matinding pagkadismaya sa magandang mukha ng asawa nang dwin niya ito sa


    hospital room nito. Malinaw na hindi siya ang inaasahan nitong makita.


    Sandaling napahinto si Dean sa paghakbang ppit kay Selena. Pakiramdam niya ay may daan-


    daang patalim na tumatarak sa puso niya nang mga sandaling iyon. Napakpitng ng asawa. Abot-


    tanaw niya. Abot-kamay niya. Pero hindi niya pwedeng abutin. Hindi niya pwedeng yakapin. Ni hindi


    niya ito mahawakan sa takot na kumaw ang gahi nang na kontrol niya sa sarili at hindi na ito


    N?velDrama.Org: text ? owner.


    mapakawn pa.


    Nag-alis si Dean ng bara salamunan bago niya nagawang magsalita. “I’m sorry if I’m not the one


    you’re expecting, Selena.”


    “Silly,” Ngumiti si Selena. Isinenyas nito ang couch hindi kyuan sa kama nito. “Maupo ka na muna.


    It’s been a while, Dean.” Sandali itong napasulyap sa kalong niyang sanggol. “Kamusta ka na?”


    ‘Still alive. But every part of me feels dead. Buhay na patay. Ganoong-ganoon ako ngayon. Gustong-


    gusto kitang yakapin. Gusto kong humugot ngkas sa ’yo. Kasi Selena… ubos na ubos na ako. How


    he wished he could say those words. Pero ang mga bagay na iyon ay mananatili nang sa isipan


    niya. “I’m… fine. Ikaw, kamusta ka na?”


    ng sandaling kumunot ang noo ni Selena. Pinakatitigan nito si Dean na para bang pilit na binabasa


    ang nlaman ng isipan niya bago ito muling ngumiti. “Strange. Now that I see you, I feel like I’ve really


    missed a lot of things. Frankly, hanggang ngayon ay nahihirapan akong maniw sa sinasabi nng


    may amnesia ako. Everything just feels… the same. Except for the date, of course.


    “Pero nang makita kita at ang bata, ngayon na ako naniw.” Sa halip ay gt na sagot ni Selena.


    “May anak ka na p? And don’t you dare lie to me. The baby looks exactly just like you, Dean.” Muli


    itong napatitig sa kalong niyang sanggol. “Kinuha mo manng ba akong ninang niya? Magtatampo


    ako kapag nman kong hindi. Para namang w tayong pinagsamahan kung gano’n.”


    Gustong matawa ni Dean sa mga naririnig. Iyon mismong ina ng anak ko, tinatanong ako kung kinuha


    ko daw ba siyang ninang nang binyagan ang anak ko. Good Lord, what have I done wrong? Bakit ba


    ang lupit ng mundo sa isang td niya? Anong seng parusa ba ito?


    Bi ay gusto ni Dean na ikumpisal na anghat… kung hindi niyang nakikita ang mga bantay ni


    Selena na nakasilip sa kanya sa pinto ng kwarto na para bang sinisiguro na tutupad siya sa usapan, sa


    lintik na usapan n ng mga amo ng mga ito.


    “Come here.” Tinapik ni Selena ang espasyo sa tabi nito sa kama nito. “Ipakita mo naman siya sa akin


    ng husto. He’s such a handsome little boy. Anong pangn niya? And where is his mother? Bakit hindi


    mo siya isinamang dumw rito?”


    “His name is Elijah.” Our Elijah. Ikaw mismo ang nagbigay ng pangn sa kanya, mahal. “His mother?


    Well… she woke up one day and found her heart beating for someone else.” Mapang wika ni Dean


    kasabay nang papit kay Selena. Pero hindi siya lumapit ng husto rito. Isa iyong sugal na hindi niya


    m kung magagawa niyang panindigan pagkatapos.


    Sa stool sa tabi ng kama ng asawa naupo si Dean. Narinig niya ang pagsinghap nito. Nagsisikip ang


    dibdib na ibinaling niya nang ang atensyon sa anak… sa natitira niyang anak.


    Nahuli ni Dean ang sanggol na nakatitig rin sa kanya. Pakiramdam niya ay nakatitig siya sa sariling


    repleksiyon sa smin. Because he felt as vulnerable as his son. Bukod pa roon ay hindi


    maitatangging kamukhang-kamukha niya ito. Hangga’t maari ay pinipilit niyang magpakatatag para sa


    anak pero sa mga ganitong pagkakataon na nakakaharap niya ang ina nito,hat ng sakit, pign niya


    man ay sabay-sabay na bumabalik.


    Nang ngumiti ang sanggol ay nag-p ang mga mata ni Dean. Nala niya noong mga panahong


    kinukwentuhan ni Selena ng fairytale ang kanng kambal sa tuwing matutulog na ang mga ito. Matipid


    na napangiti siya. “Do you want daddy to tell you a story, son?”


    Muling ngumiti ang sanggol.


    “All right. Here it goes. Once upon a time, there lived a beautiful princess who fell in love with the


    prince’s subordinate.” Bumalik ang mga mata ni Dean kay Selena na nahuli niyang nakatitig rin sa


    kanya. “And together, they lived happily… but only for a while. The end.”


    Umawang ang mgabi ni Selena. “Prinsesa na na-in love sa isang tagasunod ng prinsipe? Dean, are


    you aware that you are changing the story?”


    Napatango-tango si Dean. “Siguro nga. Pero hindi naman kasi isang fairytale ang kinukwento ko sa


    anak ko, Selena. It’s the story between me and his mother that took ce once upon a time.” And God,


    how I wish I could go back to that once upon a time.


    Chapter One


    “I KNEW it. Bakit ba ako umasa-asa pa?” Gumuhit ang mapait na ngiti sa mgabi ni Selena habang


    pinagmamasdan ang mga kand sa kanyang harapan. Halos w na rin siyang ipinagkaiba sa mga


    kandng iyon. Dahil upos na upos na rin ang pakiramdam niya nang mga sandaling iyon. “Great.


    Happy birthday, Selena.”


    Lumapit si Selena sa mga kand at hinipan na ang mga iyon bago pa tuluyang matunaw. Napatitig


    siya sa mmig nang mga pagkain na pinaghirapan niyang ihanda para sa espesyal na gabing iyon.


    Siya ang may kaarawan pero siya itong nagpakapagod para gawin anghat ng iyon samantng


    kung tutuusin ay nakahanda ang mga magng niya sa kanng mansyon na bigyan siya ng isang


    engrandeng selebrasyon na tinanggihan niya.


    Dahil iisang taong ang gusto ni Selena na makasama para i-celebrate ang bahaging iyon ng buhay


    niya. At gusto niyang patunayan sa taong iyon na may kapasidad rin siyang maging isang mabuting


    asawa, na karapat-dapat din siya para rito kaya niya inihanda ang mga iyon.


    Kung mlamanng siguro ng mga magng o mga kakla niya ang pinagdaraanan niya ay


    siguradong mabibi ang mga ito. Dahil siya si Selena Av. Wng sinumang mag-iisip na may nag-


    iisang tao sa mundo na kayang tanggihan ang td niya.


    Nang mag-ring ang cell phone ni Selena ay nagmamadaling inabot niya iyon parang sa huli ay


    madismaya nang makitang ang kanyang ina ang tumatawag. Hindi niya iyon sinagot. Sigurado siyang


    mag-uusisang ito at mapipilitan na naman siyang magtahi ng kasinungalingan parang


    mapagtakpan ang mga kakngan ni Adam.


    At napapagod na siyang gawin iyon…lo pa ngayon.


    “Adam, birthday ko ngayon. Gaano kahirap ba para sa ‘yo ang i-prioritize ako kahit minsanng? Kahit


    ng orasng? I’m your fiancée, for crying out loud!” Naghihinanakit na inabot ni Selena ang flower


    vase sa harap niya at inihagis iyon. Sa isang ip ay nagkabasag-basag iyon gaya mismo ng


    nangyayari sa puso niya.


    Isinubsob niya ang ulo sa mesa parang agad ring maiangat iyon nang marinig niya ang pagtunog ng


    doorbell. Sumibol ang pag-asa sa puso niya. Mabilis na tumayo si Selena pagkatapos ay inayos ang


    sarili bago siya lumabas ng bahay niya. Para bang may pakpak ang mga paang nagpunta siya sa gate


    at nakangiting binuksan iyon. “Adam, thank God you came-“


    “Happy birthday, Selena.” Anang baritonong boses na iyon.


    Sa isang ip ay nabura ang ngiti ni Selena nang sa halip na si Adam ay si Dean ang bumungad sa


    kanya. Ang huli ang executive assistant ng kanyang fiancé. Ito ang parating ipinadad ni Adam sa


    tuwing hindi ito makakasipot sa date n. Ito rin ang siyang tumatawag at bumabati sa kanya sa tuwing


    may mahahgang okasyon gaya nang araw na iyon. Ito ang parating sumusundo sa kanya, ang


    gumaganap sa dapat sana ay papel ni Adam sa tuwing missing in action ang huli.


    Si Dean rin ang siyang naghahatid ng kung anu-anong regalo sa kanya. Ni hindi lubos akin ni


    Selena na pati ang mga ganoong bagay ay isinama na ni Adam sa job description ng isang executive


    assistant. Lalong sumama ang loob niya sa naisip.


    Nauna na siyang tinawagan ni Dean kaninang umaga. At kadsan ay mki ang epekto sa kanya ng


    masayahing boses ng binata. Nakakahawa iyon. Pero hindi sa gabing iyon. Kung tutuusin ay halos


    mas matagal pang nakakasama ni Selena si Dean at nakakausap kaysa sa sariling boss nito. Halos ito


    na ang naging representative ni Adam. Ito ang katibayan ng kawn ng oras sa kanya ng kanyang


    fiancé.


    Everybody thought her life was perfect. Pero hindi. Dahil arranged marriageng ang sa kan ni


    Adam, ang anak ng business partner ng kanyang ama na m’t sapul, isang nakababatang kapatid


    “What is Adam’s excuse this time?” Napapagod na naitanong ni Selena nang luwagan ang


    pagkakabukas ng gate. Tinalikuran niya na ang binata. Dumeretso siya sa hardin. Nanghihinang naupo


    siya sa isa sa mga stool roon. ng beses na ring nakakarating sa townhouse niya si Dean kaya halos


    sanay na ito sa kanya. “Magpapad rinng siya ng representative,te pa.” Nag-init ang mga mata


    niya sa tumitinding awa sa sarili. “Mmig na ‘yong mga niluto ko.”


    Sa ibang pagkakataon siguro ay pwede sng maging magkaibigan dahil mabait rin naman si Dean.


    Pero hindi mapilit ni Selena ang sariling kaibiganin ang binata nang hindi nakakaramdam ng awa at


    hiya sa kanyang sarili dahil m nito anghathat ng mga inililihim niya sa mga taong nakapaligid sa


    kanya. Dean had witnessed her pain countless times before. Na mads, kahit siya ay hindi na m


    kung paano pa haharapin ang binata.


    Hindi ka kay Dean ang mga pagtatakip na ginagawa ni Selena para kay Adam pero ni minsan, hindi


    ito nagsalita tungkol roon sa ibang tao. At kahit paano ay ipinagpapasmat niya ang bagay na iyon.


    Dean was proving to be more considerate than Adam, after all.


    “May mahgang meeting pa si Adam kasama ang representative ng isang automobile manufacturer


    kaya pinapunta niya na ako rito. He said he was sorry. Once he managed to bag the distributorship of


    the Honda Cars, he promised he will make it up to you.”


    Nag-init ang mga mata ni Selena. “So mas mahga pa ‘yong meeting na iyon kaysa sa birthday ko?


    It’s business. m kong hindi dapat sumama ang loob ko. But God… durog na durog na ako. Pgi


    nang mas mahga ang kung ano-anong meetings niya kaysa sa akin.”


    Sa kauna-unahang pagkakataon ay hindi niya napigng mabas ng saloobin. It’s still her birthday,


    for crying out loud. Kapag hindi niya inbas iyon ngayon ay baka bi nang siyang sumabog


    anumang oras.


    Humarap si Selena kay Dean na naabutan niyang nakatayo hindi kyuan sa kanya. “Umamin ka nga


    sa akin, Dean. Is something wrong with me? Hindi ba ako maganda? Bakit parang hirap na hirap si


    Adam na magustuhan ako? Selfish ba ako? Kasi ikakasal na nga kami ni Adam, ‘di ba? Makukuha ko


    na siya. Magiging akin na siya. Pero heto ako at naghahangad ng higit pa, naghahangad ng


    pagmamahal niya. Naghahangad na makuha siya ng buo. Dahil ayoko ng khating.” Tuluyan nang


    pumatak ang mga luha niya. “I don’t want just a marriage contract. I want more. I want love.”