Chapter 59
Lukas
"Umiinom ka na naman." Sabi ni Eris habang inaagaw niya yung baso sa akin. Hindi ako papaawat sa
kanya. Masama akong tumingin sa kanya, pagkamuhimang ang nakikita ko sa kanya.
Ak ko maayos ko, masyado akong naging desperado, dapat hindi ko sinunod si Eris. Mas lum pa
anghat. This pain is killing me. Sa tuwing nala ko sa isipan ko na ayaw niya sa akin. Hindi ko
matanggap, hinding hindi. This is worst than the time Eris left me. I dont know how could I get over it.
Anikka is the love of my life. Sana pinatay na niyang ako.
"Lukas nandito naman ako e, ako nang." Aniya pero tinabig ko ang kanyang kamay. Hindi ko siya
kangan. Manhid yata itong babaeng ito at hindi niya ramdam iyon. Masyado siyang nagpupumilit sa
amin, dahil doon nasira kami ni Anikka.
"Just stay away please!"
"Lukas let me love you again." Maiyak-iyak na niyang sabi.
"Pakiusap Eris, w ka nang babalikan sa akin. Umalis ka na bago pa maw ang natitira kong
respeto sayo."
Pagkaalis niya ay ibinuhos ko anghat. I let myself cry, habang inala ang mga nangyari kanina.
Those are not supposed to happen. Hindi rin ito kasnan ni Eris, kasnan ko ito dahil naging
pabaya ako.
I should have hold Anikka, fight for her, kahit na ng beses na niya akong ipagtabuyan.
Anikka
Natauhan ako nang tapikin ni NIcole.
"Oh ayan pinaghain ka na namin, baka sakaling mabawasan yang sakit. m naman namin na stress
reliever mo yan e. Kaya yan kain na." Ani ni Nicole habang inaabot sa akin ang isang tong
carbonara.
Agad akong umiling, ayoko yung amoy para akong nasusuya. Teka? Favorite ko naman ito dati pero
bakit para akong masusuka pag naamoy ko.
"Layo niyo nga sa akin yan." Sabi ko ng hindi ko na makayanan yung amoy. Hindi ko m kung bakit
pero ayaw ko tga sa carbonara.
"Ang sn sn mo girl gustong gusto mo naman ito dati e. Ito nang spaghetti." Pagkamaamoy ko
pang ay tinabig ko na ito, td din ng carbobara, ayoko rin ang amoy nito, hindi ko tga
makukuhang kainin ang mga ito.
"Anikka, ano bang nangyayari sayo. Mga paborito mo yung nakahain tapos ayaw mo. Masyado ka ba
tgang depressed kay Lukas." Napatingin ako sa nagsasalita na si Nicole, hindi ba obvious na sobra
pa rin akong nagdudusa sa sakit na dulot niya. Siguro nga iyon ang dahn kung bakit w tga
akong gana at ganito akong umasta.
Uminom namang ako ng tubig, w rin naman akong bk kainin ang mga pagkain samesa.
"H Anikka, please huwag naman ganito, kumain ka. Pinapatay mong ang sarili mo." Sabi ni Mitch
at tumapat pa sa akin. "Live Anikka, Live. Huwag mong hayaan na s ang manalo. You better grip
your self up, mag-ayos ka, maging mkas ka."
Mapait akong napangiti kay Mitch. Sobrang tama ang kanyang sinabi, masyado akong
nagpapapalugmok sa Lukas na iyon. Pero kasi ang sakit sakit e. Ganito p ang pakiramdam. Lagi
kong pinagtatawanan yung mga di makakain pag broken hearted. Now, same thing happens to me,
hindi rin ako makakain, sobrang lungkot ko.
Yeah I''ll try to make this thing up. Hindi dapat ako magpaapekto.
"Uy may kukunin nga p ako doon sa may admin. Samahan niyo naman ako." Tumango namang
ako at agad nang umalis, w rin naman kaming gagawin doon.
Pagdating doon ay agad akong nairita, dahil medyo mahaba ang p at mainit sa loob. Agad akong
kumuha ng papel at ginawa itong pamaypay.
Maya maya ay nakaramdam ako ng pagkahilo. Ang init init kasi dito dahil sa dami ng tao,lo pa at
mukhang may putok itong katabi ko.T umiikot na ang aking paningin, humawak nang ako kay Yen
bng pag-lay.Hilong hilo na tga ako, pinipilit ko nang ang sarili ko. Sana ay matapos na ito,
baka di ko na tga kayanin.
"Anikka!"
Iyon nang ang narinig ko ng magdilim ang aking paningin.
..........................
"Doc ano po ba ang nangyari sa kaibigan namin. Bakit siya nahilo, kumain naman po siya kanina,
aircon naman po doon sa may admin kaya hindi maiinit." Nagising nang ako sa boses ni Nicole.
Inilibot ko ang aking paningin, nasa puting puti akong kwarto at ang amoy pang ng paligid ay m
na m ko na kung saan ako.
Nakatinginmang ako sa kan habang nag-uusap. Mukhang na
"Oh gising na p yung pasyente."
"Nasaan yung asawa mo?" Kumunot ang aking noo, w pa akong asawa. Fiance? No way! W na
siya sa buhay ko. Bakit siya nagtatanong ng ganoon, mukha bang kangan ko siya.
"Bakit doc natanong niyo, may fiance---" Naputol nang ang pagsasalita ni Nicole ng bi akong
harapin ng doctor.
"You''ll be needing him right now." Agad akong nagtaka, bakit ko naman kakanganin ang manloloko
na iyon.
"Doc paano niyo nasabi."
"Congrattions Ms. Fuentes you''re 3 weeks pregnant."
Para iyong bomba sa akin at napahawak sa may tiyan ko. The doctor must be joking.
.................
Hinihimas ko ang aking tiyan, I''m carrying his child now, while looking at the pregnancy kits that we
bought kanina. I just want to make sure. I really never see myself as a mother. Pero nangyayari na
magiging ina na ako.
Nakapikit ako habang dinadama ang hangin na tumatagos sa akin. Naisipan ko muna na mapag-isa,
para mas makapag-isip ako ng mabuti.
Nagbunga kami ni Lukas. Mapait akong ngumiti. Kanina naiinis ako dahil anak ito ni Lukas, na siyang
kinamumuhian ko ngayon. Pero napagtanto ko na hindi dapat ganoon, hindi dapat ako mamuhi sa
kanya porque may dugo ni Lukas na may dumadaloy sa kanya. Anak ko siya at nabuo siya sa
pagmamahal kahit pa hindi tga ako minahal ni Lukas. This baby is my child, from my flesh and
blood.
Bumuntong hininga ako ng bi kong mala ang nangyari kagabi. May kaunting kirot akong
naramdaman.
No I should not feel this.Belongs ? to N?velDrama.Org.
Magiging mkas ako para sayo anak. Hindi na ako papatalo sa sakit na dinulot ng daddy mo. I should
move on.Sayo ako huhugot nakas anak. Ikawng at ako.
I suddenly remember my family, how can I say this to them. I bet they will be happy with the news. Pero
paano kapag nman n na nangyari sa amin ni Lukas.