Chapter 58
Anikka
"Pasmat ka mabait kami! Kundi nakuu! Magtatampo kami sayo kahit broken hearted ka." Ani ni
Nicole habang nakapamaywang pa sa akin, t isang akong batang pinagagalitan ng kanyang ina.
"Hay nako, tign mo na nga si Anikka sa pagmumuryot mo. Kitang nalulungkot ang tao dito, gusto mo
pang palungkutinlo. Dapat sikapin natin siyang pangitiin sa mga oras na ito." Ani ni Yen habang
inaakbayan niya ako.
Ikaw naman Anikka, kaibigan mo kami, dapat pinagsasabihan mo kami ng mga problema mo. Huwag
mo naman kami itd kay Eris. Madadamayan mo kami." Mapaitmang ako ngumiti sa kanya. I''m
really sorry for that ayaw kong naman kayo pag-ahanin. Kahit papaano ay nabawasan ang poot
sa akin dibdib, dahil atleast m ko na may makakaramay ako.
Maya-maya ay napatitigmang ako sa aking desk ng may mapansin akong ky silver na papel.
Agad ko itong dinampot, pero itinaob ko rin ito agad.
"Ano yan girl?" Ani ni Nicole sabay kuha nung ky silver na papel, hindi na rin ako nakapg sa
kanya dahil sa bilis ng kanyang mga kamay.
"Oh! silver aniversary p ng kumpanya niyo. W kang bk pumunta girl."
"Use your coconut Nicole, kitang may Lukas Aragon na nakast diyan!"
"Kaya nga dapat na mas pumunta diyan si Anikka."
"Ewan ko sayo Nicole, siraulo ka tga."
Palipat-lipat namang ako ng tingin sa dwa, halos mahilo at sumakit ang aking tainga sa
pagbabangayan n.
"Tama ka Yen, di ako pupunta." Sabi ko, ayoko pa siyang makita. Hindi ko kaya,maslong sumariwa
pa ang sakit sa akin.
"Ano ka ba Anikka, pumunta ka dito." Pagpupumulit ni Nicole.
"Para saan pa." Sabi ko, oo tama dapat hindi ko na siya makita pa. Ayoko na tgang masaktan.
"Ang bitter mo naman masyado, ipakita mo kay Lukas kung sino ang pinakawn niya. Ipakita mo
yung Anikka Celyne Fuentes na matapang."
"Ay oo nga girl! This is revenge!" Ani ni Yen habang pumapkpak pa. Napailingng ako sa kan.
No I should not go there. Ayoko siyang makita, sa tuwing nakikita ko siya ay namumuhi ako sa kanya,
masasaktanng ako.
"Kaya mo yan girl."Sabay nng sabi sa akin habang hawak n ang aking mga kamay. Napatingin ako
sa kanng dwa. Yes I admit, I''m weak right now, pero binibigyan n ako ngkas ng loob para
bumangon. Tama dapat bumangon ako at kalimutan anglaki na iyon. Hindi pwede na magdusa ako
sa kasnan niya sa akin.
............................
Nakabndra sa aking harapan ang ky red na long gown. Nag-anagan ako kung itutuloy ko ba o
hindi. Kaya ko ba sng harapin, si Lukas o baka si Eris. Baka masaktanng ako, ayoko na tga.
Ayoko ng madagdagan yung kirot.
"Ano ka ba Anikka, kaya mo yan. You must face them. Rise!" Tumangomang ako kay Nicole, siguro
nga dapat ko tga sng harapin, kangan maging matapang ako.
"Ok Tita Berns do your magic to her."
And this will be a change
............................
Lukas
"By my date." Hindi ko nang siya pinakinggan. W akong pakim sa kanya
"This is thest thing na hihingin ko sayo, pagkatapos nito w na." Napalingon ako sa kanya,
"Huwag mo nga ako pinagloloko Eris!" Hindi ko mapign na masigawan siya. Hindi niyo ako masisi.
Siya ang dahn nghat ng ito, kung bakit ako miserable ngayon, yung bakit ayaw na sa akin ni
Anikka.
"After this, sasabihin ko kay Anikka na w tgang namamagitan sa atin, na ako ang may pakana ng
ako, no hindi pwede, si Anikkang ang pwedeng makaranas ng pagmamahal ko at hindi siya.
Ayokong gawin iyon, ayokong panghawakan niya ang kunyaring pagpaparamdam na mahal ko siya,
dahil gusto ko na siyang maw. Siya ang gumulo sa amin ni Anikka.
Pero..
Iyon din naman ang paraan para magkaayos kami ni Anikka, kangan niyang aminin ang kanyang
pagkakamali. Kapag akong, she will never believe me, ni ayaw na niya akong pakinggan
Napapikit ako ng mata, hindi ko m ang dapat gawin, mukhang kangan kong kumapit sa patalim.
"Fine." Nakapikit kong sabi.
Nasabasmang ako at hinihintay si Eris, sabi niya kasi sabay kami na pumasok.
Um-oo nang ako, para masiyahan siya at tuluyan na siyang lumayo. I''m just doing this for Anikka,
para patunayan sa kanya na wng namamagitan sa amin.
Maya maya ay may humintong limousine sa harap ko.
I saw my Anikka getting out of the car.
Hindi ko maiwasan na mapatanga sa kanya. She''s so gorgeous to her red gown, too perfect to be my
queen. Napangiti ako, konting tiis nang, magkakaayos na tayo.
Pappit siya sa akin, ayan na. Papansinin niya ba ako? Tanging tibokng ng puso ko ang naririnig
ko.
Napakaganda niya. To think that she is the fairest to all of them.
Pero ngpasan niya ako.
Ni hindi manng siya tumingin sa akin, parang hindi kami magkakla.
Napayuko ako at pinipign ang aking mga luha.
Please dont be like this Anikka, masakit.
Nagt ako na may bing lumapit sa akin na mga press.
"We heard that you already have a fiancee, that''s good for you Mr. Aragon."
"Can you introduce that lucky girl to us." T gusto ko siyang hhin dito, at ipagmki sa kan na
siya ang mahal ko. Sana nga magagawa ko pa iyon.
"I am." Bi akong napatingin sa kanya, bakit siya. I never propose to her. Hindi ito kasama sa usapan
namin.
"Oh such a beautifuldy, bagay kayo." Gusto kong tumutol. No! Hindi totoo si Anikka pa rin ang
fiancee ko, ang girlfriend ko, ang mahal ko. Siyang ang babaeng babagay sa akin.
Napatingin ako sa kanya, ngiting ngiti siya na nakikipag-usap sa mga kaibigan ko. Ngayonmang
itong bagay na ito. Pagkatapos nito ay tapos na.
"Please Lukas, ngayonng ito." Hindi nang ako kumibo. Oo ngayonmang ito mangyayari at hindi
na mauulit. Pagkatapos naman ito ay maayos rin anghat.
Iba ang pakiramdam ko ngayon, para bang may nakatingin sa akin.
It''s her.
Oh no Baby. She''s crying.
Agad ko siyang hinabol. No please it is not what you think, hindi totoo ang mga narinig mo.
Anikka
"Chin up girl, kaya mo yan." Ani ni Nicole at dahan dahan na itinaas ang nakayuko kong mukha.
Kinakabahan tga ako, ewan ko ba. Gusto ko ng umurong, parang hindi ko tga siya kayang
makita.
"Go Anikka, kaya mo yan."
Tama, dapat kayanin ko. Hindi na dapat ako magpaapekto sa kanya, tama na ang sakit.
Tumapat yung limo sa kanya. Kung sinuswerte nga naman.
Huminga muna ako ng mlim, kakayanin mo ito Anikka. Be strong.
Dahan dahan akong lumabas at sinikap na huwag siyang tignan at ituring na isa siyang hangin. Ayoko
siyang tignan, baka di ko mapign ang sarili ko.
Ayoko umiyak sa napakaespesyal na araw para sa lolo ko, magiging masaya muna ako para sa kanya.
Pagbukas namin ng pinto ay agad akong sinalubong n Mama.
"Apo, ak ko ba hindi ka pupunta."
"Hindi ko pwede pgpasin ang isa sa mga pinakamahgang araw para sa inyo Lolo." Sabi ko sabay
ngiti ko sa kan, ewan ko ba kung tunay pa itong ngiti ko,lo pa at natetension ako. Baka makita ko
siya dito o magtanong tungkol salaking iyon. W akong maisasagot.
"Anak, you''re so gorgeous. Buti naman at naisipan mo na mag-ayos ayos ha." Ani ni Mama sabay
beso sa akin.
"Yes ma, I need to."
"Si Lukas, bakit hindi mo kasama?" Tanong ni Papa. Bi ako g natahimik, hindi ko m ang aking
sasabihin. Para akong natameme. Hindi ko m ang dapat kong sabihin sa kan.
"Naku tito, pinauna na niya po si Anikka e." Ani ni Nicole habang nakipagbeso-beso kay mama.
"Ay ganun ba. Mapagsabihan nga ang apo kong iyon, dapat ay hindi niya iniiwan na mag-isa si
Anikka." Singit naman ni Lolo Hernan.
"Naku, Lolo okng po iyon, binilin naman ni Lukas si Anikka sa amin." Nakahinga ako ng maluwag ng
sumingit si Yen, hindi ko na tga m ang gagawin, baka masabi ko ng de-oras.Mapaano pa si Lolo.
Laking pasasmat ko tga na kasama ko s ngayon.
"Naku m namin ang tingin na ganyan Anikka, nauunawaan ka namin na di mo pa kayang sabihin sa
kan, pero dapat mman n ha."
Tumango namang ako at mahinang nagpasmat sa kan. Kahit papaano ay masaya ako dahil
nauunawaan n ang aking sitwasyon. Hindi ko kasi m ang maari nng maging reaksyon kapag
nman n na w na kami. Lalo na sa Lolo Juan ko, na gustong magkaapo uli. m kong
malulungkot siya kapag nman iyon, naghahanapng ako ng tiyempo.
Agad ako napalingon sa may gawi n Lukas. Mukhang masaya s ni Eris, tgang totoo na may
rsyon s. Kitang kita tgalo na sa paraan na pagkapit ni Eris sa kanya, parang alinta na hindi
mahihiwy.
Agad kong inalis ang tingin sa kan, parang naninikip ang aking dibdib.
Hinga ng mlim Anikka kaya mo yan.
Ibinaling ko nang ang pansin sa pagkain pati na rin sa mga kaibigan ko na kung ano ano ang mga
kinukwento. Buti naman at kahit paano ay naiibsan ang sakit na namumuo. Siguro ay kaya ko na
tga sng harapin na hindi na gaano pang nasasaktan.
"Anikka doon tayo sa may chocte fountain." Aya ni Nicole, napatingin naman ako doon, mpit
doon ang hinayupak na iyon kasama ang linta kong kaibigan.
Agad kaming tumungo doon, oo kakayanin ko ito na harapin siya. Just be strong Anikka, be strong.
Agad akong kumuha ng strawberry at sinawsaw sa chocte fountain. Lasangsa ko ang
pinaghalong tamis ng dwa. I wish I can be sweet like this, pero hindi na e. I''m still hurt,lo pa sa
nakikita ko sa harapan ko.
Paalis na ako pero sadyang may mga salita na nagpahinto sa akin.
"We heard that you already have a fiancee, that''s good for you Mr. Aragon."
"Can you introduce that lucky girl to us."
"I am."
"Oh such a beautifuldy, bagay kayo."
Napahawak ako sa aking dibdib. Nandyan na naman ang kirot na tumusok sa aking dibdib. Huminga
ako ng mlim pero maslong sumakit,lo pa at nakikita ko na ang saya saya pa nng nag-uusap.
Ang bilis niya tga akong palitan, dati ako ang fiancee niya ngayon si Eris agad. W pang isang
linggo napalitan na kaagad ako. Well oo nga p matagal na sng may affair. Siguro ay sinamant
na n gayong w na ako na hahang sa kan.
"Anikka!" Narinig kong sumigaw si Lukas, umuling ako sa kanya at tumalikod.
Tumakbo ako pyo, sinikap kong bilisan. Ayoko siyang makita, ayokong marinig ang mga
kasinungalingan na sasabihin niya.
"Anikka, mali ang narinig mo hindi totoo iyon." Sinungaling ka Lukas! Rinig ko anghat, ni hindi ka
manng tumututol nung sinabi ni Eris na siya. Putanginang tga? Pinagloloko niya pa rin tga
ako.
"Anikka please, just open this door, kausapin mo naman ako o. Please believe me, kahit ngayonng."
No hinding hindi dapat ako maniw sayo dahil isa siyang manloloko. Ang td niya ay hindi na dapat
paniwan pa.
"No Lukas! Ayoko ng maniw pa sa kasinungalingan mo. Ayoko na sayo!" Hindi ko na mapign na
C0pyright ? 2024 N?v)(elDrama.Org.
humagulgol, ang sakit sakit sabihin para sa akin iyon. Na ayaw ko sa kanya kahit may pagmamahal pa
akong nararamdaman sa kanya.
"Anikka, please. Dont do this to me. Mahal na mahal kita baby. Listen." No! Hindi ako makikinig sa
kanya. Sinungaling! Mahal daw ako pero nagawa niya akong ipagpalit. Putangina niya tga.
"You hurt me Lukas! Huwag mo na ako patayin pa!" Pinilit kong maging mkas sa sigaw na iyon.
Hindi ko na kaya. Ayoko na tga.
"Anikka. Baby Anikka.." Mmbing niyang sabi. Mariin akong napapikit at dinama ang pagtawag niya
sa aking pangn. I really missed calling me like this.
"Just leave, di mo na ako makukuha sa paganyan ganyan mo." Hirap na akong sabihin iyon sa kanya,
dahil sa pag-iyak ko. Kahit namiss ko ang pagtawag niya sa akin ng ganoon. Hindi pa rin maiaalis ang
poot na nararamdan ko. Pakiramdam ko ay hindi siya sinscere sa pagtawag niya sa akin nun, parang
napipilitanmang siya. Hindi td noon na kilig na kilig pa ako.
Maya maya ay may narinig akong yabag, siguro ay nakyo na siya.
Doon ko mas binuhos ang pagtatangis na nararamdaman ko. Ang sakit sakit, hinang-hina ako. Pagod
na ako masaktan, ang hirap hirap. Kasi parang araw araw nang na may punyal na tumatarak sa
puso ko. Ang sakit.
Gusto siyang pagbuksan at paniwan. Pero hindi ko magawa, malinaw sa akin na niloko niya ako,
ang poot at galit na nararamdaman ko sa tuwing nakikita ko siya. Hindi ko m kung kaya ko pang
ibigay ang tiw ko, ganun na nasasaktan ako ng ganito ng mman ko na niloloko niya ako.
Nakainis bakit ganito. Inis na inis na ako, napakatanga ko tga,dahil sa kab ng panloloko na
ginawa niya sa akin, kahit pa namumuhi ako sa kanya. I cannot change the fact that I still love
him.