Chapter 60


    Lukas


    Wear the best suit, show your smile and confidence.


    Bumuntong hininga ako habang nakaharap ako sa smin.


    I need to talk to her, kahit ipagtabuyan pa niya ako, pipilitin ko siya na makinig sa akin.


    I''ll prove to her that she''s the one I love, siyang. I will never give up on her. Hindi ko siya kanman


    bibitawan kahit ipagtabuyan niya ako. Dahil m ko na may pag-asa pa sa aming dwa.


    "Sir the flowers." Ani ng secretary ko habang binigay sa akin ang mga bk na ako mismo ang


    pumili. She likes yellow tulips.


    Bumuntong hininga muli ako bago ko simn na paandarin ang sasakyan. Medyo nanhihina ang aking


    loob. Nah! I can do it! Kaya ko ito. I will make her mine again.


    Nasa tapat ako ng bahay n, maslo akong kinakabahan. Fuck Lukas! Hindi ka dapat kabahan.


    You''re the man with confidence.


    Agad naman akong pinagbuksan ng mga guards. Habang pappit ako mas kinakabahan ako.


    Dammit!


    As I enter their house I am expecting na galit s sa akin, but manang gave me a smile at itinuro si


    Anikka na nasa taas.


    Napangiti ako, this might be a good sign, na maayos namin ito.


    Hanggang sa nasa tapat na ako ng pintuan ng kwarto niya, huminga muna ako ng mlim bago


    magbigay ng katok.


    Nakatatlong katok ako ng bumukas ang pinto.


    "Manang sabing hu-- OMG! Anikaaa!" Halos naki ang mata ng kaibigan ni Anikka sa gt. Masyado


    ba akong gwapo ngayon.


    Nang makita ko si Anikka ay kaagad nng isinara ang pinto pero naging maagap ako at hindi n ito


    naisara ng mabuti at nakapasok ako.


    "Anikka, let''s talk. W iyung narinig mo o nakita mo. I didn''t intend to hurt you." Matapang siyang


    humarap sa akin, pero kitang kita ko ang pangingilid ng luha sa kanyang mga mata. I want to hug her,


    ayoko na tga siyang nakikita na nasasaktan. Gusto ko ng bumalik na kami sa dati.


    lapit ko pang ang kamay ko sa kanya pero agad niya itong tinapik.


    "Tgang ha. Kasi malinaw nahat ng nakita ko.W ng exnation doon at w tayong pag-


    uusapan pa!" Sa kada bitaw niy


    "Anikka, listen." Please Anikka huwag mo kong ayawan. Mahal na mahal kita, hindi ko kakayanin


    "No! Alis!" Siya na ang mismo nagtaboy sa akin pyo. m kong nasasaktan siya pero


    ipinaparamdam niya sa akin na pinagtatabuyan na niya ako. Imbis na pign ko ay para akong


    nanghihina, hindi ako makaisip ng maayos, nangingibabaw sa akin ang kirot.


    Dahan dahan akong lumabas


    Nakasandalng ako sa montero, hindi ako aalis, I will never. Hindi ko siya susukuan at gusto kong


    patunayan sa kanya iyon. I will never leave her.


    Tumingin muli ako sa bintana, baka sakali na nakasilip siya doon.


    Halos maki ang mga mata ko sa nakita ko.


    She''s kissing someone.


    W na ba tga kami?


    Nicole


    Oo nakikita ko na siyang ngumingiti ngayon, nakikita ko siyang masaya.


    Pero hindi totoo anghat ng iyon. m ko yung tunay niyang ngiti, tunay na tawa. Yung masaya


    tga siya.


    Kasi kahit na nakikita namin siya na masaya, dahil sa sinsabi niya na nakaganti na siya kay Lukas.


    Pero hindi ako naniniw kay Anikka, dahil may lungkot pa rin sa kanyang mga mata.


    m ko na mahal pa rin niya si Lukas sa kab ng panloloko nito sa kanya.


    But teka? Niloko nga ba.


    Kasi hindi naman magkakaganoon si Lukas, na kinakangan pa niya na suyuin si Anikka, na


    maghintay sabas ng bahay n hanggang madaling araw.Gusto ko man na sabihin iyon kayAnikka,


    pero baka masaktanmang siya kapag binanggit ko si Lukas, kakapatahan sa kanya noong mga oras


    na iyon.


    Nakapagtataka, dapat ay masaya siya at pwede na s ni Eris, pero hindi bakit ang lungkot niya,


    nasasaktan din sa mga nangyayari. Ayaw ko man maniw dahil isa siyang hamak na babaero noon


    at magaling manloko ng mga babae.


    He is such a changed man now..


    Sadyang may mali tga.


    Bumuntong hininga ako bago ako kumatok si pinto ng unit ni Eris. Kangan kaming mag-usap dahil


    siya ang puno''t dulo nanghat ng ito.


    Kangan kong gawin ito, dahil bng kaibigan, gusto kong ibalik ang masayang siya. Ayoko nang


    makita pa na nalulungkot siya. Masakit din iyon sa akin na nakikita siyang nasasaktan.


    "Nicole, naparito ka. Bakit?" Nakatinginng ako sa kanya, habang sa pagtingin ko sa kanya,


    nakakaramdam ako ng galit sa kanya.


    Siyang naman ang nakikita kong puno''t dulo nitong mga nangyayari. Nararamdaman ko na may


    kinman siya sa mga nangyayari. Kangan kong ng sagot.


    "Eris m ko anghat." Hindi ko na kangan na magpaligoy-ligoy pa, gusto kong mag-usap agad


    kami para maayos ito. Ayoko ng makita pa na nasasaktan si Anikka.


    "m mo ang alin?" Pamamaang-maangan niya. Agad akong nairita, bakit hindi niya pa sabihin agad


    ang totoo, w na pa siyang dapat itago.


    "m ko ang m mo Eris na ikaw ang may pakana nghat ng ito."


    "Ano ba iyang pinagsasasabi mo Nicole." Agad kong hinawakan ang juice at binuhos ko sa mukha


    niya. Sa mukha niya mismo, para mahimasmasan siya sa mga pinagagagawa niya.


    "Ikaw ang dahn kung bakit naghiwy si Lukas at Anikka. Hindi totoo na may namagitan sa inyo.


    Gawa gawa mong anghat ng ito, para saan? Para saan? Para kay Lukas. Hindi na siya sayo Eris."


    Hindi ko mapign na magtaas ng boses sa kanya, nag-iponhat ng galit ko. Siya ang dahn kung


    bakit miserable ngayon si Anikka, pati na rin si Lukas. Paano niya nagawa ito sa kaibigan niya? Anong


    se siyang tao.


    Nag-iba ang mukha ni Eris, m sa masaya ay naging galit ito.N?velDrama.Org owns all content.


    "Akin siya! Akin siya!" Sigaw niya, umilingng ako dahil maling-mali ang ginawa niya. Hindi niya


    pagmamay-ari si Lukas at w siyang karapatan na sirain s.


    "Wng iyo Eris." Tanging sabi ko at dapat niyang mman.


    "Kung kaibigan ka tga namin. Let them." Tapos ay umalis na ako, hindi ko na m ang dapat kong


    gawin. Kumukulo agad ang aking dugo, baka hindi ko mapigil ang sarili ko at kung ano pa ang magawa


    ko sa kanya.


    Ibang-iba na siya tga.


    Lukas


    As a look to a pile of files emvading my desk, I cant help myself to think my Anikka. No, she''s not mine


    anymore, we are over. That is a fact that I need to ept, even it is hard, it is painful. I need to forget


    her. So the pain will stop.


    Crap! I wish to


    Even I put my attention to those documents, I cant fucking forget her. I can''t even erase her in my


    mind, like she was very attached to it. Dammit.


    "Sir may tumatawag po sa inyo." I just look to my secretary to my office door.


    "I said don''t enter unti I said so!" Sigaw ko. I need to be alone! I dont want anything.


    Maya-maya ay may tumk sa kanya. It is her friend.


    "Kung tungkolng yan kay Anikka, huwag mo nang ituloy." I said, agad kong ibinalik ang atensyon


    sa folder na binabasa ko. I''m not interested, I want to forget that woman.


    "Lukas please kangan mo itong mman." Umiling ako, w na akong dapat mmanlo pa''t


    tungkol sa pa sa kanya.


    "Pwede ba, I want to forget that girl. Guards!" Sigaw ko, gusto kong maw siya sa paningin ko. She


    reminds me of Anikka. Sa tuwing nala ko siya, masasaktan ako at ayoko ng masaktan.


    "Punyeta naman! Pwede ba na binatawan niyo ako. At ikaw hinayupak ka, pag nman mong itong


    m ko, ewan kong kung hindi ka kakaripas ng takbo kay Anikka."


    "Ano bang kalokohan niyan." Sabi ko, para saan pa at lumpit siya sa akin at may ipapam.


    Ipapamukha niya pa ba na w na kami, sasabihin ba niya na ayaw na sa akin ni Anikka? Na may


    kapalit na tga ako sa kanya.


    I dont want to listen to that anymore.


    "Ay kalokohan na binuntis mo ang kaibigan namin."


    My jaw dropped.