Chapter 51


    Anikka


    "Dapat di mo nang pinahiya si Eris kanina." Sabi ko kay Lukas. Nakatambay kami ngayon sa terrace


    ng condo niya, kitang kita namin ang maningning na w ng metro.


    "Ano naman ang gusto mong gawin ko? Hayaan kong? Anikka nag-aagrabyado ka niya, at ayokong


    nangyayari iyon. Saka hindi siya marunong lumugar, ikawng ang may karapatan na kumapit sa akin


    na ganoon."


    "Kahit na Lukas." Pagtutol ko, may katwiran naman siya, nag-aagrabyado ako kanina. Pero sana


    kinausap nang niya si Eris ng maayos, hindi yung pinahiya pa niya. m ko na nasaktan siya dahil


    doon.


    Pero kasnan din naman niya iyon, sabi ng kunsensya ko na magulo.


    "Anikka, ayoko ng maulit yung nangyari noon. I dont want you to be jealous. Ayokong maramdaman


    mo iyon, ang gusto kong na maramdaman mo kung gaano ko kamahal ang isang td mo." Hindi ko


    maiwasan na mapangiti sa sinabi niya, ramdam na ramdam ko yung bawat salita na binibitawan niya


    na sobrang nagpapataba ng aking puso.


    "I love you too, Lukas." Hindi ko mapign sabihin sa kanya iyon, mahal na mahal ko tga ang


    "m ko." T nakiliti ang aking tainga sa bulong niyang iyon. Pagkatapos ng mga ng sandali ay


    iniharap niya ako sa kanya.


    His brown eyes are sincerely looking at me, t kinakabisado niya ang bawat angulo ng mukha ko.


    He held up my chin then slowly kiss me on the lips. That was so gentle and slow, ramdam na ramdam


    ko ang init at bawat ang gw ngbi niya, na itinutugon niya sabi ko.


    Sa bawat gw ngbi niya ay ramdam na ramdam ko na mahal niya ako, ang init at sarap na


    pinlasap niya ay sapat na upang maramdaman ang kanyang pagmamahal na sobrang nakakalunod


    at mahirap ng makaahon pa.


    Parang paghalik niya na sobrang nakakadik at mahirap ng lubayan.


    Kahit kan ay hindi ako maimmune sa epekto ng halik niya sa akin, ang bolta-boltaheng kuryente na


    bumabalot sa aking sistema, na siyang nagpapaw sa paro-paro sa aking tiyan, mas lumkas ang


    tibok ng puso ko dahil dito. Pakiramdam ko ay first kiss kogi ang halik niya sa akin, dahil hindi pa rin


    nababawasan ang epekto noon, at mas lumla pa ito. He never failed to weaken my knees.


    Mas hinigpitan pa niya ang yakap niya sa akin, para mas mappit sa kanya. He was so hot,


    nakakapaso ang init niya, pero imbis na lumayo ay mas nlapit ko pa ang sarili. Gustong gusto ko ang


    init na ipinararamdam niya sa akin, gaya ng kanyang nag-ab na pagmamahal.


    Kumapit ako sa kanyang leeg para kumuha pa ng suporta, dahilmbot nambot na ako sa ginagawa


    niya, he entered his toungue to my mouth ying with my other tongue.


    T kakaibang sensasyon ang dumadaloy sa akin, parang ginigising ang tinatagong init ko sa katawan.


    Hindi ko mapign ang kagustuhan ko nalong lumingkis sa kanya at tapatan ang binibigay niyang


    halik sa akin. Like him I can give it all to him, in the same intensity. Gusto ko ring iparamdam sa kanya


    N?velDrama.Org owns all content.


    na mahal na mahal ko siya gaya nggi niyang ipinadarama sa akin.


    We walk backward towards the bed without breaking the conmection of our lips, it is still intense and


    wild. Geez! How Lukas can still handle it, he is such an expert and I was like a ve just flowing to his


    will.


    "I love you baby."He said as he entered his thing to me and he give it all to me


    ...................


    Nagising nang ako na w na siya sa tabi ko,tanging unanng ang katabi ko. Medyo nadismaya


    ako dahil ak ko mukha niya yung una kong makikita sa umagang ito,hindi p.Napatingin ako doon


    sa note na nakgay sa unan.


    Just see me on the kitchen :)


    Kusang ngumiti ang mgabi ko,hindi ko mapign ang sarili ko. Kay aga-aga kinikilig ako, hindi ko


    m kung bakit kay simpleng bagay kinikilig na ako sa kanya.


    Sobrangkas na tga ng tama ko sa hinayupak na iyon.


    Pinasadahan ko ng tingin ang note bago tuluyan na bumangon sa higaan. Kumuha nang ako ng


    tshirt at boxers ni Lukas sa closet niya dahil w akong matinong damit na isusuot, pinunit niya kagabi.


    Pagkatapos ay naghmos ako at nagmumog, nakakahiya naman kay Lukas kunglapit ako na bad


    breath sa kanya at may muta pa sa mata.


    Dali dali akong nagpunta sa kitchen niya nasa living room pang ako ay may naamoy na ako na


    masarap. Naku mukhang masarap na naman ang niluluto niya.


    Mas dinalian ko na ang pagpunta sa kitchen, agad kasi akong ginutom nung niluluto niya, t gusto


    kong kumain ng marami.


    Shit! Yummy nga.


    Napailing ako! Anikka umayos ka ng pag-iisip.


    Nakasuot si Lukas ng spongebob na boxers at patrick na apron na tanging tumatakip sa m-adonis


    niyang katawan. Hindi ko maiwasan na mapatitig palo sa kanya.


    He was like a demigod cooking at my kitchen. Napakaswerte ko tga.


    "Anikka huwag ka sa akin matakam, sa pagkain." Agad akong bumalik sa huwisyo dahil doon, titig na


    titig siya sa akin isama pa ang ngisi niyang ewan. Nahuli na naman niya ako nakatitig sa kanya at ang


    masap pa ay tumulo pa angway ko.


    Gusto kong matatatakbo pyo at magtago, nakakahiya tga! Huling huli niya ako sa akto


    "Sus! Asa ka naman bat naman ako matatakam sa''yo pagkain ka ba." Pagdepensa ko sa sarili, hindi


    ko dapat ilubog ang sarili ko sa kahihiyan. Mag-aabogado ka, magdedepensa ka ng kung sino tapos di


    mo man kaya depensahan ang sarili mo?


    Naki ang mata ko ng hubarin niya ang apron, lumabas na ang kanyang mahiwagang abs. Agad


    kong piniki


    "Papikit-pikit ka pa, nakita mo na yan at nahawakan mo pa."


    "Punyeta Lukas magdamit ka! Hindi ako makakakain sayo!" Bulyaw ko.


    "Oh bakit hindi ka ba nabubusog sa nakikita mo?" T nag-akyatan ang dugo ko sa aking mukha at


    nais ko siyang batuhin ng kung ano man ang madampot ko. Sanampshade yung madampot ko!


    Kung ano ano na naman ang lumbas sa bibig niya.


    "Leche!"


    .................


    Hindi ko maiwasan na mapangiti sa kakulitan ni Lukas, kahit papaano ay nawaw ang stress ko.


    Marami kasi akong binabasa ngayon na mga libro, ang sakit sakit na ng ulo ko.


    Pero pag-naiisip ko siya,nawaw ang pagod at stress ko, naiinspire akogi. Gusto ko kasi na


    maging proud siya sa akin.


    "Anong ngingiti-ngiti mo diyan Anikka ha." Nagt ako ng tapikin ako ni Nicole, hindi ko naman


    masisisi ang sarili ko dahil masydong lutang ang brain cells ko sa kakaisip sa kanya.


    "W!" Sabi ko nang, ayokong sabihin n na si Lukas panigurado na iintregahin pa n ako


    hanggang sa w na akong masabi. Grabe nga kung magtanong ang mga ito, daig pa ang mga pulis


    na nang-iinterogate.


    "Sus! Si Lukasng naman kasi yan friend, hta naman sa kanya o! Lagi kasing blooming." Ani ni


    Yen habang kinikiliti pa ko sa tagiliran.


    "Hay nako tign niyo ako diyan, magbasa nang kayo." Sabi ko nang para makaiwas na maging


    topic na naman si Lukas. Kaya ayaw ko rin na magkwento sa kan. Kapag nman n ang


    natatagong sweetness at kakornihan ni Lukas baka bi nng agawain si Lukas sa akin. Hindi ako


    papayag dun, akinng si Lukas!


    "Hay nako ang damot mo girl! Magkukwentong e." Hirit pa ni Nicole pero hindi ko na iyon pinansin


    dahil naka-focus na ako sa libro.


    "Guys!" Natign ako ng makla ko ang boses na iyon.


    "Eris!" Agad tumayo si Yen at Nicole para yakapin si Eris.


    Ako naman? Nakatitigng sa kanya. Hindi ko kasi m kung ano ang gagawin ko sa kanya. Hindi ko


    m kung paano ko siya pakikitunguhan dahil sa mga nangyayari.


    Niginitian ko namang siya pero hindi niya pinansin iyon. Yumuko nang ako at nagbasa namang.


    Hindi ko naman siya masisisi, kung galit man siya dahil sa kahapon.


    Nagkwentuhan muna s ng mga kung ano ano, hindi ko masyadong maintindihan yung mga sinasabi


    n dahil masyado tga ako nakafocus sa libro. Ganun tga e, masipag kasi ako.


    "CR muna ako." Tumango namang ako kay Yen at patuloyng sa pagkukwentuhan si Eris at Nicole.


    "Powder roomng ako saglit." Ani naman ni Nicole, magsasalita sana ako na huwag mo kong iwan


    dito, pero umalis na siya agad.


    Napayuko muli ako, pakiramdam ko ay hindi ko m ang gagawin ko. Kung kikibuin ko ba siya o


    hindi?


    Kami nang ni Eris dito. Hindi ako maka-kilos ng maayos, hindi ko kumportable.Parang hindi ko kla


    ang kasama ko ngayon dahil parang may gap sa pagitan namin.


    Hindi rin ako makatingin ng maayos sa kanya, dahil sa simpleng pagtitig ko sa kanya ay kitang kitang


    ang matatalim na titig niya sa akin.


    Nagagalit pa ba rim siya sa nangyari kahapon? Siguro ay dapat ko siyang kausapin ukol doon. Ayoko


    naman na tuluyan kaming magkaroon ng gap dahilng doon sa nangyari.


    Hinawakan ko yung kamay niya pero agad niyang hinawi ito.


    "Ito tatandaan mo Anikka, aagawin ko sayo Lukas. Akin siya."


    Binigyan niya muli ako ng matalim na titig saka umalis. Nakatitig pa rin ako sa kanya, nagbabakasakali


    na baka lumingon siya sa akin at bawiin ang kanyang mga sinabi.


    Pero hindi, dire-diretsong siya pbas.


    Agad akong napayuko at hindi na mapign na tumulo ang aking mga luha.


    Dapat ko pa ba siyang ituring na kaibigan?