Chapter 52


    Anikka


    Pinapahid-pahid ko ang mga luhang tumutulo sa akinh mga mata. Ayoko na makita n ako na ganito


    kalungkot, sigurado na mag-ala s para sa akin.


    "Nasaan na si Eris." Natign ako sa tanong ni Nicole, hindi ko m ang isasagot sa kan. Ayokong


    sabihin sa kan ang nangyari kanina. Ayoko kasi na magkagulo s ni Eris ng dahilng sa akin.


    "W nauna na daw siya." Sabi ko nang. Seryosong nakatingin sa akin si Nicole, parang may


    kiniktis siya sa akin. Siguro nga masyado ng hta yung pamum ng aking mga mata sa kaiiyak.


    "Anikka, kaibigan mo kami maaring mo kaming pagsabihan ng mga nangyayari sayo. We cant bear to


    see you like that, hindi ka naman iyakin." Napatingin nang ako sa kanya, ramdam na ramdam ko ang


    sinseridad na nagmum sa kanya, t nakikisimpatya siya sa nararamdam ko, pero hindi ko naman


    iyon magawang sabihin sa kanya.


    "I cant." Sabi ko nang saka umalis, hindi ko tgang kaya sabihin ang nangyari ayokong magkagulo


    kaming apat ng dahilng doon. m kong mapag-uusapan pa namin ito.


    Sumakay ako sa Honda Jazz ko, kangan namin mag-usap ni Eris, kangan namin na


    magkalinawagan. Kahit mahirap ay dapat ipaintindi sa kanya na matagal na sng w. m kong


    mahirap niyang unawin iyon dahil magpahanggang ngayon at kitang kita ko na mahal pa rin niya si


    Lukas.Iyon ang nakikita kong problema niya kaya magpahanggang ngayon ay si Lukas pa rin ang


    hinahabol niya.


    Nasa tapat ako ng unit ni Eris na may mala ako sa aking isipan.


    "Eris, ano ba yang suot mo ang igsi-igsi saka yang blouse mo kng nang ipakita mo na ang


    kaluluwa mo." Sabi ko sa kanya habang hinarangan ko siya sa pinto. Nakakapanibago ang suot niya,


    hindi niya tipo ang mga damit na iyon.


    "Anikka!" Bulyaw niya sa akin, habang pinipilit niya na makbas sa pintuan, hindi ko siya papayagan


    na lumabas na ganoon ang suot. Paano kung mabastos siya sabas at may mangyaring hindi


    maganda sa kanya. Sisisihin ko ang sarili ko, dahil pinabayaan ko siyang lumabas sa ganoong


    pananamit.


    "Eris." Pagdidiin ko.


    "Tignan mo yang suot mo oh! May sapat na allowance ka naman diba? Bakit parang nagtitipid ka sa


    t ha. Kung may mangyari sayo dahil pa pananamit mong iyan. Naisip mo ba iyon."


    Umirapng sa akin si Eris, t ba naiirita siya sa akin at ayaw akong pakinggan, kan pa siya naging


    ganito sa akin. Lagi naman siyang nakikinig sa akin a?


    "Hay nako Anikka, kasi may kinahuhumalingan siyanglaki kaya ganyan." Napahilot ako sa aking


    sentido at pilit kong kinakalma ang sarili ko sa paningin niya. Ayoko naman na makita na naiinis na ako


    dito.


    "Eris, hindi mo naman kangan na manamit ng ganyan para magustuhan ka niya. Let him like you just


    the way you are. Maganda ka Eris, inside and out, m ko na magugustuhan ka niya kahit di ka


    manamit ng ganyan." Mahinahon kong sabi sa kanya kan siya nagkaroon ng ganyang pag-iisip, na


    magdadamit ng ganoon para sa isanglaki. Saka hayaan nang niya nalaki ang lumapit sa kanya,


    hindi yung lapit niya ang sarili dito.


    Sumama ang tingin niya sa akin, may nasabi ba akong mali? Kung ano man iyon ay nais kong


    ipaintindi sa kanya na hindi niya kangan mag-suot ng mga damit na iyon para magustuhan siya ng


    isanglaki.


    "Sa tingin mo nangyayari pa yang sinasabi mo! Hindi Anikka! Hindi na. Sa panahon ngayon iba na ang


    hanap ng mga yan, yung sexy, makinis at maganda! W ng nagkakagusto sa mga manang ng td


    mo!" Natign ako sa pagtataas niya ng boses sa akin, unang beses niyang ginawa sa akin ito.


    Agad akong nakaramdam ng kirot sa aking dibdib. Para salaking iyon ay magagawa niya akong


    pagtaasan, pagtaasan ng boses ang kaibigan na wng hangad kundi kabutihan para sa kanya.


    "Tabi nga diyan." Hawi niya sa akin, pa akong isang hayop na itinaboy nang basta,dahil sa gt ko


    dahil sa kanyang inasta ay hindi ko na siya nagawang pign.


    "Erisha!" W na akong magawa kundi isigaw ang pangn niya, baka sakaling pakinggan niya


    ito.Pero hindi niya ako pinakinggan at dali daling lumabas sa bahay.


    It''s him afterall, Si Lukas siya ang kinahuhumalingan niya hanggang ngayon, kaya p ganoon nang


    siya kagalit noong nman na kami at desidido na agawin siya sa akin.


    Isang katok kong sa pinto ay agad ng magbukas ang pinto.


    "Anikka." Ngiting ngiti niyang sabi, ang aliws ng mukha niya, parang w siyang ginawa sa akin


    kanina.


    "Pasok ka." Hinawakan pa niya ang aking kamay sa pagpasok.


    Nilibot ko ang aking mga mata sa ynit ni Eris, napakaaliws ng itsura. It is simple and elegant, bi


    ko tuloy nala ang mga consepto niya noon sa tuwing nagdo-drawing siya ng mga damit, simple at


    elegante angging niyang nagagawa.


    Hindi ko maiwasan na mabi sa pag-angat ko ng tingin sa kanya. M sa maaliws niyang mukha


    kanina ay nakasimangot na ito. Hindi ko maiwasan na magtaka. Kastikan nga ba ang pinakita niya


    sa akin kanina nung pinapasok niya ako sa unit niya.


    "m ko naman ang ipinunta mo dito Anikka Celyne. Yung nangyari kanina, gusto mo kong kausapin


    ukol doon." Nabi ako sa sinabi niya, m niya. May natitirang pag-asa sa puso ko na hindi niya


    seseryosohin ang sinabi kanina, dahil magkaibigan kami, BFF kumbaga. BFF na magkasangga at hindi


    nag-iiwanan at handang gawinhat para sa kaibigan.


    "Tama ka." sambit.


    "Kung kukumbinsihin mo ko na huwag totohanin iyon, mag-aaksaya kang ng oras mo. Hinding hindi


    Belongs ? to N?velDrama.Org.


    ko gagawim iyon dahil aagawin ko siya sayo." Naw ang ngiti m sa aking mgabi. Hindi na tga


    ako makapaniw sa kanya, nagmum ang mga salitang iyon sa mgabi niya. Please Eris no! Mali


    yang gagawin mo.


    "Eris you listen, hin---"


    "No! You listen to me!Sawa na ako sa kakikinig sayo Anikka,gi nang noong high school pa tayo. I


    wont listen to every words that you were saying.


    "Ako ang unang sineryoso, first kiss, first love, first date, first hug and even first sex, siguradong


    nakatatak na ako sa kanya because first namin ang isa''t isa. Ikaw pang-n ka kaya sa mga babaeng


    hinalikan niya at kinama niya."


    Hindi ko mapign na masampal siya dahil sa hinanakit na nararamdaman ko m pa kanina at mas


    lum pa dahil sa sinabi niya ngayon. m ko naman na I''m not his first, huwag niyang


    ipangndakan pa.


    "Ano ha, anongban mo." Sambit pa niya, at sa itsura niya ay t kng pa ang ginawa ko. Isang


    pang-iinsulto iyon na nais niyang iparating sa akin, na w akongban sa kanya.


    "Eris.."


    Napatingin ako sa kanya hindi na tga siya ang Eris na kla ko, na kaibigan ko. Ibang iba na tga


    siya.


    Iba na itong kaharap ko.


    " Yunng ba Anikka ha.Simpleng kasabihanng ito Anikka, tandaan mo. First love never dies. Mahal


    pa niya ako at aagawin ko siya sayo.


    Taas noo akong humarap sa kanya, kahit magbabadya na naman na tumulo ang aking mga luha. Kung


    kakbanin niya ako, pwes hindi ako papatalo sa isang td niya. Kung kangan lumaban ako,


    "You''re wrong Eris, True love never dies."


    Pagkatapos nun ay lumakad ako papyo sa kanya, pero napahinto ako saglit ng may mala ako sa


    isipan ko na dapat na tgang ipamukha sa kanya. Lumingon ako sa kanya.


    "You''re just his past."