Chapter 50


    Anikka


    "Lukas, ano yang ginagawa mo?" Sabi ko sa kanya. Kanina pa siya flip ng flip ng pan habang nagigisa,


    may pasayaw sayaw pa, parang si chef boy logro. Pero hindi e, parang mas mpit siya kay the fat kid


    inside. Maraming mga damoves na ginagawa. Hindi ko akin na ganito siya magluto. Hindi ko


    maiwasan na mangiti. Pero hindi ko pinapahta kay Lukas, mamaya kung ano ang isipin ng


    hinayupak na yun.


    Ang sarap png maging audience niya. Pwede na siyang maghost ng isang cooking show. Paano


    kaya pag topless siyang nagluluto?


    Napailing ako ng ulo. Hay nako Anikka kung ano ano ang naiisip mo.


    Lumingon si Lukas sa akin.


    "Bilib ka no."


    "Susme Lukas!"Sigaw ko dahil sa gt, may bumulusok kasi ni apoy doon sa pan na niluluto ni Lukas.


    Napatingin ako sa hinayupak na yun, tawa siya ng tawa.


    Dahil ss yungmesa ni Lukas kitang kita ko yung reflection ko. I was so red, nakakahiya! T gusto


    kong magtago pero paano naman? Nakita na rin niya.


    Pinabayan ko nang siya magtatatawa dun, kakarmahin din siya


    "Oh fuck!" Napatingin ako kay Lukas. Kay bilis tga ng karma


    "Bakit.! Sabi ko habang nlapitan siya.


    "W tayong soup." Malungkot niyang sabi, habang nakatitig siya sa ref niya.


    "Lukas pwede naman na wng soup." Sabi ko habang sinasara yung pintuan ng ref, kanina pa kasi


    nakabukas sayang sa kuryente, though may pambayad siya, dapat pa rin magtipid para kay mother


    earth.


    "No, dinner natin ito, hindi pwedeng magkng. Dapatging special."


    Magsasalita pa sana ako ng hhin ni Lukas ang kamay ko pbas ng kanyang condo. Napatingin ako


    sa kanya, nais kong naman sabihin sa kanya na nakalimutan niyang patayin yung stove.


    "Dont worry Anikka pinatay ko na yun." Aniya ng makarating kami sa montero niya. Nakahinga naman


    na ako ng maluwag.


    Habang nagmamaneho siya, nakatitigng ako sa kanya. Ang gwapo gwapo niya tga kahit saang


    angulo. Mas gusto ko itong naka-sideview siya, dahil kitang kita ko yung makurba niyang pilikmata.


    Ewan ko ba pero gandang ganda ako sa pilikmata niya. Sanagi nang siya nakasideview. Minsan


    naiingit ako sa kanya, kasi naman itong pilikmata ko bagsak na bagsak.


    "Wng ordinaryong araw sa akin kapag kasama kita. Laging special."


    Hindi ko maiwasan na mapangiti dahil sa inaisip. Bukod sa pamilya ko, ipinaranas niya sa akin na


    special ako sa kanya. Lagigi niyang pinaparamdam iyon sa akin. Ang dating womanizer ay naging


    certified loverboy na. Hay nako kinikilig na naman ako.


    Pagpasok namin sa grocery ay agad kumuha si Lukas ng push cart. Teka? Ak ko ba pangsoupng


    yung bibilihin niya. Mukhang sandamukal yata ang bibilhin niya, dahil ngayon pang ay dumudukot na


    si Lukas ng mga kung ano ano.


    Naisipan ko din na tulungan siya para mapabilis.


    "Tignan mo s o, bagay na bagay, parang tayong noon. Ani nung babaeng matanda.


    "Oo nga, saka yunglaki ganoon din ako kagwapo noon, nala kong yung mga panahong


    nalaway ka sa akin." Ani nunglaking matanda at inakbayan ang asawa.


    "Hoy Narciso! Mahiya ka sa bt mo. Ikaw kaya itong habol sa akin noon."


    Napatigil s ng makita n akong nakatingin sa kan, nginitian naman n ako at gumanti rin ako ng


    ngiti sa kan.


    "May forever kayo iha." Ani ng matandang babae, sana nga tgang may forever kami, dahil si Lukas


    ang nakikita kong mamahalin ko forever.


    Napahagikgik naman yung matandang babae ng kayakapin ako ni Lukas m sa likuran.


    Humiwy si Lukas sa akin ng lumapit yung matandanglaki sa amin, lumapit siya kay Lukas at may


    binulong dito.


    Pagkatapos ng pagbulong ng matanda ay ngising ngisi si Lukas habang nakatitig sa akin. Anong


    meron? W naman akong dumi a?


    "Anong sinabi sayo?"


    "Secret." Aniya at ngising ngisi pa rin. m ko yang pangisi-ngisi niya na iyan, may binabk na


    ewan. hay nako...


    "Constancia, halika na, hinihintay na tayo ng mga apo natin."


    Nakatingin pa rin ako sa dwang matanda na papyo sa amin. Kahit na may edad na s ay hindi


    pa rin nawaw ang pagmamahal sa kan. Ang sweet sweet pa rin n. Sana ganito din kami ni


    Lukas pagtanda namin, yung sweet pa rin, hindi kumukupas ang pagmamahn, bagkus ay


    nadadagdagan pa ito. Kitang kita ko sa dwang matanda na may forever, dahil tgang mahal na


    mahal n ang isa''t isa. Kaya for sure may forever din kami.


    "Baby." Lumingon ako kay Lukas, nakangiti rin siyang nakatingin sa dwang nakatalikod na matanda.


    "Sana ganun din tayo pagtanda Lukas." Muli ay niyakap niya ako m sa likuran.


    "Kahit di mo sabihin Anikka, ganoon din tayo pagtanda, dahil ikawng ang babaeng mamahalin ko,


    kahit pumunti man ang buhok mo, maging kulubot ang iyong bt. Ikawng Anikka ang para sa akin


    at ako ay para sayo." Hindi ko maiwasan na mangiti sa sinabi niya, kinikilig na naman ako dito,


    nagwaw na naman ang buong sistema ko. Bawat salita na sinabi niya ay tagos sa puso ko, ramdam


    na ramdam ko tga na mahal niya ako. Ang sarap tga sa pakiramdam,lo pa at yakap yakap niya


    ako. W akong pakim kung may tao man na nakakakita, ang mahga sa akin ay ito, ramdam na


    ramdam ko siya. Kahit ganito kami buong araw hindi ako magsasawa, basta kasama ko siya.


    "Halika na." Ani ko sa kanya, kahit gusto ko yung posisyon namin na ganito,hindi pwedeng maghapon


    kaming magyakapan dito, kangan naming umuwi, may niluluto pa siya doon.


    "Ok baby." Sabi niya at tink na yung push cart papuntang cashier. Huminto muna si Lukas saglit


    para kumuha ng mga cereals, samant ako ay nakatanawng sa cashier.


    Bi akong nanigas sa kinatatayuan ko dahil may dumaan sa harapan na namin.


    Hinding hindi ako maaring magkamali, si Eris ang dumaan na iyon.


    Bing magshback sa isipan ko ang nangyari noong isang araw sa restaurant na nakita ko sng


    magkayakap. Tinanong ko ang sarili ko kung dapat ba namin siyang makita o hindi.


    Mas nanaig nang sa akin na huwag namang. Mas magandang hindi kami magkasalubong.


    Mkas ang kutob ko Kahit kaibigan ko siya, hindi ko maiwasan na mag-isip ng ganoon. Hindi niyo


    ako masisi na gawin ko iyon, pakiramdam ko ay may manyayari na hindi maganda,lo ngayon na


    kasama ko pa si Lukas


    W akong tiw sa kanya sa ngayon, dahil sa nakita ko noon sng magkayakap ay nakangisi siya


    sa akin. Pakiramdam ko ay sinadya niyang gawin iyon,


    Sadya kong hin yung pushcart patungo sa cosmetics section para mas makyo sa kanya.


    Nagdududukot ako ng mga facial wash, cleanser, mga kung ano anong mga pampaganda.


    "Baby, gumagamit ka ba ng mga iyan." Nagtataka niyang tanong.


    "Oo naman, matagal na." Sabi ko nang, kahit na ang totoo ay hindi ko ugali na gumamit ng mga


    iyon. Gusto kong na hindi kami makita ni Eris dito. Medyo tinagn ko ang pagkuha para


    makasugurado na makyo siya at hindi kami makita.


    Ayoko tga may mangyari, na maaring sumira sa amin ni Lukas at sumira sa pagkakaibigan namin ni


    Eris.


    "Lukas!" Natign ako sa pagkuha ng mga kung ano anong cosmetics at dahan dahan na humarap sa


    N?velDrama.Org owns all content.


    likuran ko.


    Dammit! Wrong move! n failed.


    Ngiting ngiti si Eris, isama pa ang pagkip-kip ng mga mata niya, td noong nakita niya si Lukas,


    noong dumating siya.


    Napakamot ako ng ulo,no kong magtago, nakita rin kami.


    "Ohhh Anikka." Aniya at lumapit sa akin at nakipagbeso-beso, ngumiti rin naman ako sa kanya


    pagkatapos.


    "Gumagamit ka na p ng mga ganyan. Well dapatng na magpaganda ka ng magpaganda. Dahil


    m mo naman itong si Lukas madaling magsawa at saka marami ka ng kakumpitensya." Sabi niya sa


    akin habang nakgay ang kamay niya sa balikat ko.Para siyang nagpapayo sa akin, pero para sa


    akin ay pang-iinsulto iyon. Ayokong magbitaw ng salita para sa kanya, kaibigan ko pa rin siya. Tanging


    titigng ang binigay ko sa kanya, pero sana ay makuha siya sa tingin na naiinis ako sa kanya ngayon.


    Ngumiti siya sa akin isang stik na ngiti, saka siya bumaling ng tingin kay Lukas. Ngiting ngiti na


    naman siya, yung ngiting abot tenga.


    Agad niya akong iniwan doon at pumunta kay Lukas, agad siyang tumitig dito at di na magawang


    lumingon sa akin. Para akong isangruan na binitiwan dahil may nakitang bago, t w ng pakim


    sa existence ko.


    Nakatitigng ako sa kanya, baka sakaling makuha siya sa tingin. Pero hindi e, parang w siyang


    pakim. Ayokong magsalita dahil ayoko ng gulo.


    Naki ang mga mata ko ng pumulupot si Eris kay Lukas.


    Hindi maalis ang ngiti ni Eris habang nakakapit ang ulo kay Lukas at nakasandal sa balikat nito.


    Kung kanina ay maganda ang mood ko dahil sobrang natutuwa ako sa mag-asawang matanda,


    ngayon ay hindi na dahil sa naiirita ako sa kanya. Masama ba na mairita ako sa sariling kaibigan?


    Gusto kong itk pyo si Eris, pero umiral na naman ang magiging masyado kong mabait at patitig-


    titigng ako.


    Saka hindi ko na kangan na magsalita pa, may tiw ako kay Lukas, kahit pa mag- linta pa si Eris


    sa kakakapit kay Lukas ay m kong ako pa rin ang mahal niya.


    "Lukas saan tayo ngayon." mmbing---- mnding sabi niya.


    Inalis agad ni Lukas ang kamay ni Eris sa braso niya.


    "Hindi ka kasama sa amin ni Anikka." Aniya at hin ako ni Lukas pyo, gusto ko siyangpitan para


    humingi ng paumanhin, wait, dapat nga ba??


    Nagpah nang ako kay Lukas, lumingon muli ako kay Eris at kitang kita ko ang matatalim niyang


    titig sa akin.