Chapter 9


    "LAST mo na ''yan, Cassandra. Lagot ako sa kuya mo ''pag nagkataon."


    Hindi pinansin ni Cassandra ang pananaway ni Brylle. Sa bar nito niya naisipang dumeretso


    pagkagaling sa bahay ng kanyang kapatid. Itinaas niya ang wine ss na pinuno niya ng k,


    pagkatapos ay mapait na napangiti. "Birthday ko ngayon. Pero bakit parang ayaw n''yo akong maging


    masaya? Just let me be, Brylle."


    "m mo bang puro malulungkot at brokenhearted na tao ang mga pumupunta sa bar?" sa halip ay


    sinabi ni Brylle. "Some drink their pain away and I don''t get it. When I had this ce built, all I wanted


    was to have fun. Pero puro para makalimot ang dahn ng mga customers kong pumupunta rito."


    Kumuha ang pinsan ng sariling wine ss, pagkatapos ay nakihati sa k niya. "Malasing kayo,


    kikita ako and that''s fun. But what the heck will happen after that? Will the misery go away once you''re


    sober? No!" Napaptak pa ito. "Naroon pa rin ang sakit paggising mo sa umaga. May bonus ka pang


    hangover."


    Nagsisikip ang dibdib na natawa si Cassandra. "Maybe because we''re hopeful... na baka swertihin


    kami at... makalimot nga kami." Mapanw ang mga matang napatingin siya sa sentro ng bar na may


    maliit na stage kung saan tumutugtog noon gabi-gabi sina Christmas. May mga nag-aayos na ng mga


    instrumento roon pero puro klakihan na. "Mahal ko siya, Brylle."


    Narinig ni Cassandra ang mkas na pagbuntong-hininga ng pinsan. Hindi man niya sabihin ay m


    niyang m na nito kung sino ang tinutukoy niya, tutal ay best friend ito ng kuya niya.


    Tinapik-tapik siya ni Brylle sa balikat. Napayuko nang siya. At kasabay ng pagbirada ng mga luha


    niya ay ang pagsisim ng unang awitin ng banda para sa gabing iyon.


    "Kung inaak mo ang pag-ibig ko''y magbabago, itaga mo sa bato. Dumaan man ang maraming


    Pasko. Kahit na ''di mo na abot ang sahig. Kahit na ''di mo na ''ko marinig. Ikaw pa rin ang buhay ko..."


    Hindi napign ni Cassandra ang matawa sa narinig na kanta. Ngayon niya pang narinig iyon.


    Hanggang sa bar ba naman ay iinsultuhin pa rin siya ng tadhana? Nilingon niya ang pinsan. "What''s


    that song?"


    "''Buko,'' sweetheart."


    Napaptak siya nang mala si Manang Nita, ang siyang mayordoma sa bahay ni Jethro. Tama nga


    ang matanda, maganda nga ang kanta... bagay na bagay sa kasalukuyang sitwasyon niya.


    Nanlulumong tumayo na siya. "Aalis na ako. Baka mabaliw na ako kapag nagtagal pa ''ko rito."


    Bumakas ang pag-ala sa anyo ni Brylle. "Kaya mo pa ba''ng umuwi?"


    Kahit pa bahagya nang may tama ng ispiritu ng k ay nagmamking tumango pa si Cassandra. "Of


    course. Puso kong ang may tama, Brylle. Pero ang isip ko, matino-tino pa naman... kahit paano."


    Lumabas na si Cassandra ng bar. Nlaroro pa niya ang susi ng kanyang kotse habang mabagal na


    nalakad papunta sa parking lot, nang isanglaking naka-bo ang humarang sa dinaraanan niya.


    Maagap siya nitong isinandal sa pader. Namig siya nang makita ang pagkip ng hawak nitong


    patalim sa liwanag na nagmum sa poste. Itinutok iyon nglaki sa kanyang leeg. Kumabog sa takot


    ang kanyang dibdib. "A-ano''ng kangan mo?"


    "Holdap ''to, Miss."


    Natatakot na kusa na niyang inabot ang kanyang purse. "H-hindi ako nagbayad sa bar kaya m-may


    pera pa ''yan." Sumunod ay isinuko niya ang kanyang relo. "T-that''s all I can g-give. Utang-na-loob,


    umalis k-ka n-na."


    "Masunurin ka naman p." Hinimas-himas ng holdaper ang ulo ni Cassandra. Ngumisi ito at


    pinakatitigan siya. "Pero mukhang may nakakalimutan ka pa yatang ibigay, Miss."


    Napalunok siya nang makitang nakatitig ang holdaper sa suot niyang kwintas. Mabilis na hinawakan


    niya iyon. She could not lose her ne. Iyon nang ang natitirang  sa kanya ni Jethro. "H-


    huwag ''to, p-please. M-mahga ''to sa akin."


    "W akong pakim." Nang tangkang hahablutin nglaki ang kwintas ay mabilis na umangat ang


    tuhod ni Cassandra patungo sa masng bahagi ng katawan nito. Nang mapaluhod ito ay dali-dali


    siyang tumakbo ppit sa kanyang kotse.


    Nanginginig ang mga kamay na dinukot ni Cassandra ang susi na ipinagpapasmat niyang sa bulsa


    ng kanyang pantalon niya nagay at hindi sa kanyang purse. Nabuksan na niya ang pinto ng kotse at


    sasakay na sana roon nang mapahinto siya sa kirot na bi niyang naramdaman sa kanyang balikat.


    "''Yan ang napap mo, Miss. Matigas kasi ang ulo mo." Iniharap ng holdaper ang nalambot niyang


    katawan dito at akmang muling hahablutin ang kwintas niya nang may marinig sng mkas na


    pagpito m sa kung saan.


    Nang malingunan n ang guwardiya ay dali-daling nagtatakbo ang holdaper. Mabilis namang


    sinaklolohan ng guwardiya si Cassandra. "P-pakitulungan nang a-akong makasakay sa kotse... p-


    please." Halos pabulong na wika niya. "P-pagkatapos ay p-pakitawag ang may-ari ng bar na si B-


    brylle." Tumango ang guwardiya, at nang malayan siyang makasakay ay halos patakbo itong


    umalis.


    Nanghihinang napasandal si Cassandra sa backrest. Mariin niyang naipikit ang mga mata nang muling


    kumirot ang kanyang balikat. Nang bahagya nang makapagpahinga ay pinilit niyang dumt at hinanap


    ang cell phone sa dashboard. Bahagya siyang napangiti nang makita iyon.


    Sa nanginginig pang mga daliri ay idinayal pa rin niya ang numero ni Jethro. Muli siyang pumikit nang


    sa wakas ay marinig na ang baritonong boses ng binata. "J-Jet, I f-found our theme song. ''Buko'' ang...


    t-title." namamaos na wika niya. "Ipinangako k-ko sa sarili ko noong k-kakantahin ko ''yon sa ''yo kapag


    nai-research ko na ang l-lyrics. H-Hindi ko nai-research pero-"


    "What in the world are you talking about? At bakit ganyan kang magsalita?"


    Napahawak si Cassandra sa kanyang balikat at pinilit na tikisin ang hapding nararamdaman. "It g-goes


    something like t-this." Sa nagdedeliryong pakiramdam ay narinig niya na ang mga mlakas na yabag


    ng taong ppit sa kanya. "Kung inaak m-mo ang pag-ibig ko''y m-magbabago, itaga mo sa bato.


    Dumaan man ang maraming P-Pasko. Kahit na ''di mo na abot ang sahig, kahit na ''di mo na ''ko


    marinig... i-ikaw pa rin ang b-buhay ko..."


    "Cassandra!" Nagmt siya nang marinig ang boses ni Brylle. Mabilis siyang dinukwang ng pinsan.


    "God, you''re bleeding!"


    Ngumiti si Cassandra. "I love you, Jet," nala pa niyang wika bago isinubsob ang ulo sa dibdib ng


    pinsan.


    MABIBILIS ang mga hakbang na tinahak ni Jethro ang daang itinuro ng nurse sa station papunta sa


    room ni Cassandra. Kumakabog sa pinaghalo-halong emosyon ang kanyang dibdib nang mga


    sandaling iyon.


    "Jethro, si Brylle ''to. Mamaya ka na tumawag." Nala pa niyang wika ng pinsan ni Cassandra nang


    anglaki na ang narinig niyang nagsalita sa kabng linya kaninang tawagan siya ng dga. Bakas


    ang matinding kaba sa boses nito. "I''ll bring Cassandra to the nearest hospital. If you''re interested, be


    there. I''ll text the addresster."


    Unti-unting bumagal ang paghakbang ni Jethro nang sa wakas ay makita niya na si Brylle. Nakaupo ito


    sa isa sa mga silya sa pasilyo habang nakatungo. Nang marahil ay maramdaman nito ang presenya


    niya, nag-angat ito ng ulo, saka matipid na ngumiti. "She''s safe now. Nagamot na ang balikat niyang


    sinaksak ng gagong holdaper." Tumalim ang mga mata nglaki. "Mabuti nang at nahuli na siya ng


    isa ko pang guwardiya or else..." Marahas itong napahinga. "Pumasok ka na. She''s awake. I just can''t


    handle her when she''s like this. m mo namang may trauma ''yon sa ospital. Dito ko nang


    hihintayin si Throne."


    Natign si Jethro. Nakaligtaan niyang ayaw nga p ni Cassandra sa ospital. It reminded her of the


    day she lost her baby. Sa naisip ay nagmamadaling pumasok siya. Naabutan niya ang dga na


    nakasandal sa headrest ng kama at mariing nakapikit. Habang pinagmamasdan niya ang


    namumung anyo nito ay naikuyom niya ang mga kamay.


    Hindi ko m kung ano''ng ginagawa ko dito. Hindi ko m kung bakit kahit ng taon na ang lumipas,


    isang balitang tungkol sa ''yo, dumarating kaagad ako. Hell. Kinm mo ba ''ko?


    "Dumating ka," namamaos na wika ni Cassandra nang magmt. "Sanang, hininaan mo ang


    pagsasara ng pinto, nakalimutan ko tuloy kung pang-ng tupa na ang nabibng ko parang ma-


    distract ako."


    Nagdilim ang anyo ni Jethro,lo na nang mala niya ang nabanggit ni Brylle sa telepono na dahn


    kung bakit nasugatan ang kaharap. "Bakit kasi hindi mo nang ibinigay ang kung ano man ''yon na


    hinihingi ng holdaper para-"


    "I can''t." Napailing pa si Cassandra. "Masyadong mahga sa akin ang gusto niyang kunin. I can''t lose


    my ne."


    Nagtagis ang mga bagang niya. "You stubborn woman! You would rather die than let him have your


    ne?"


    NAG-IWAS ng tingin si Cassandra, pagkatapos ay hinawakan ang suot na kwintas na natatakpan ng


    kanyang hospital gown. Initials nng dwa ni Jethro ang naka-engrave sa ginintuang kwintas. Iyon


    ang iniregalo nito sa kanya noong unang taon ng anniversary n. "Oo."


    "Heck. Gaano kahga ba ''yang-"


    "Sobra ang hga nito. You gave this to me," mahinang sagot niya, pagkatapos ay sinulyapan si


    Jethro. Kitang-kita niya ang pagbtay ng pagkagt sa mukha nito. "Mawaw ka na nga sa akin, e.


    Sobra na kung pati , mawaw pa. I''m sorry. I know I sound pathetic." Napabuntong-hininga


    siya. "Pasensya na kung naab ka pa. ''Wag kang mag-la," pinigil niya ang mga luhang gusto nang


    bumagsak m sa kanyang mga mata. "Okayng ako. You can go now." She smiled, pretending to be


    well though her shoulder ached. "I''m fine. I really am."


    "I''m sorry," mahinahon nang wika ni Jethro nang makabawi sa pagkabi. "Pero sana, hindi mo


    ginawa ''yon. Paano kung nasaktan ka nang husto?"


    "Oops. Be careful. I might think you''re starting to care." Cassandraughed bitterly. "Go now, Jet. Lalo


    na pagbuntong-hininga ng binata kasabay ng mahihinang yabag pyo.


    Original content from N?velDrama.Org.


    Nagsisikip ang dibdib na napaluha si Cassandra nang tuluyan nang isara ni Jethro ang pinto. Just how


    long could she fight for something that was not right?


    PAGKASARA pang ni Jethro ng pinto ng kwarto ni Casandra ay narinig niya na ang paghagulgol ng


    dga. Naikuyom niya ang mga kamay. Bago pa tuluyang magbago ang kanyang isip ay bumalik na


    siya papasok sa loob ng kwarto.


    Napahugot siya ng mlalim na hininga nang makita ang pagluha ni Cassandra. Mabilis na lumapit


    siya sa kinahihigaan ng dga at niyakap ito. "Sshh. You''ll be fine."


    "I know. Ngayonng naman tga ''to masakit, Jet. Sa mga susunod na araw, unti-unti ring


    maghihilom ang sugat ko." Pumiyok ang boses ni Cassandra. "But the pain you bring, h-how can that...


    h-heal?"


    He shut his eyes. M nang bumalik si Cassandra ay hindi na naging payapa ang mundo niya.


    Nagmistng pader na yari sa buhangin ang depensang iniharang niya sa pagitan ni Cassandra at sa


    kanyang sarili, habang ito naman ay nagsisilbing mkas na alon. Kaya tuwing nakikita niyang


    nasasaktan ang dga, doble ang epekto niyon sa kanya. At iyon ang higit na ikinatatakot niya.


    Because then and now, it appeared that his pain had always been greater than hers.


    Tuwing sasabihin ni Cassandra na mahal siya nito, gustong-gusto niya nang paniwan ang dga.


    Everytime he saw her hurt, he wanted to reach her instantly and just take back what he said because


    after all these years, no matter how much he hated to admit it, his heart still yearned... for her. Pgi


    pagdaanan uli ang hirap na dinanas nang iwan siya ni Cassandra. Bukod pa sa nlapit na ang


    kanyang kasal, hindi na kasing simple ng nakaraan ang kasalukuyan.


    Pinakawn ni Jethro si Cassandra at pinakatitigan ang mukha nito. He breathed painfully. How can I


    hurt the one who always loves me for the one who never fails to hurt me?


    "Mahal kita, Jet."


    Tinalikuran niya ang dga. "Kung mahal mo ako, bakit mo ''ko iniwan?"


    "Because you were always helping me back then! Kung hindi ko ginawa ''yon, pgi kang mananatili sa


    tabi ko." Natulos sa kinatatayuan niya si Jethro nang marinig ang halos pasigaw na sagot ni


    Cassandra. "W na akong magagawa para sa sarili ko dahilhat nang, gagawin mo na para sa


    ''kin. Hindi ako matututong tumayo at magsumikap gamit ang sarili kong mga paa. I would remain


    stagnant, Jet. Dahil pgi kang nandiyan, magiging mabuti, magiging pging handang protektahan


    ako."


    Hindi makapaniwng humarap si Jethro kay Cassandra. Naihmos niya ang mga kamay sa mukha


    nang mabasa ang katotohanan sa mga mata nito.


    "Umalis ako para may mapatunayan. I just wanted to be like you, para maging proud ka naman sa


    akin. Gusto ko, pagbalik ko, hinding ako ''yong sasandal sa ''yo, kundi pati ako, pwede mo na ring


    sandn. I wanted to be strong for the both of us. I wanted to grow. I desired to quit being a girl


    because you deserve a woman, Jet. Masama ba ''yon?" He was stunned. "My only regret was getting


    on that ne without exining everything to you. Sana p, kinabukasan na ako umalis at


    ipinaliwanag ko muna sa ''yong wng iba. Ikawng. Na ginawa ko ''yon para sa ''yo. Pero naging


    selfish kasi ako masyado. At that time, I kept reminding myself about the ''time is gold'' thing. Ginusto


    kong matuto kaagad para makabalik na ''ko sa ''yo kaagad." Parang napapagod na sumandal si


    Cassandra sa headrest. "Vincent''s words kept ringing in my head so I strove for a good record. It might


    not be enough to cover up my awful past but at least... I was able to do something."


    "m ba ''to ni Throne?" Tumango si Cassandra.


    Hum si Jethro ng stool at doon naupo. Napahawak siya sa kanyang noo. He felt his energy slowly...


    draining. Naipikit niya nang mariin ang kanyang mga mata nang hindi niya na nakayanan ang nakikita.


    Cassandra was sobbing uncontrobly. At ang mga luha nito... he breathed sharply. Those waterworks


    made him desire to change the world just so he could see her eyes... shine once more.


    Gusto ni Jethro na suntukin ang sarili nang mala anghat ng mga sinabi at inasal niya kay


    Cassandra m nang bumalik ito. Anghat ng mga ginawa nito, ang sakit sa mga mata, ang


    palambing sa boses at ngayon, ang kwintas na iningatan nang sobra huwagng iyong maw...


    Oh, God. He had been hearing her words but he never really took time to actually listen. Masyado


    siyang nagpadaig sa sariling sakit na nararamdaman.


    Nang magmt si Jethro ng mga mata ay gusto niyangpitan si Cassandra, punasan ang mga luha at


    pawiin anghat ng mga paghihirap nito. Gusto niyang sabihing huwag itong mag-la, ipagsigawan


    ritong mahal niya ito, na kanman ay hindi naw ang kanyang pagmamahal, na natakpanng iyon


    ng galit noong inak niyang niloko at iniwan siya nito. Pero paano mababago ng mga iyon ang


    komplikado nang sitwasyon sa pagitan n?


    Ngayon ay nauunawaan na niya kung bakit naging napakadali para sa kanya na hayaang umalis si


    Dana. Dahil sa sulok na bahagi ng kanyang puso ay gusto din niyang makasama si Cassandra. And


    heck... what about his fiancée?


    Rumagasa ang galit sa dibdib ni Jethro para kay Throne na nanatiling tahimikng sa loob ng mga


    taong lumipas. Mabilis siyang tumayo at lumabas ng kwarto. Nang masalubong ang bayaw sa pasilyo


    ay nagdidilim ang paningin na sinugod niya ito.


    "YOU KNEW all this time pero itinago mo sa ''kin anghat? You allowed me to actually hate her?


    Bastard!" Halos sumabog ang dibdib sa galit na sinuntok ni Jethro si Throne sa kab ng presensya ni


    Christmas.


    Nang akmang susugurin pa niyang muli ang bayaw ay humarang na ang kanyang kapatid sa pagitan


    n. "Kuya, ano na naman ba''ng nangyayari?"


    Hinawakan ni Throne si Christmas sa mga balikat, pagkatapos ay masuyong nginitian. "Umalis na


    muna kayo ni Brylle, Chris. It''s time your brother and I had this... heart-to-heart conversation."


    Ginawaran nito ng halik sa mgabi ang asawa bago marahang sumenyas sa para bang nakaunawa


    namang si Brylle na iginiya si Christmas pbas.


    Nang makyo na ang dwa ay muling sinuntok ni Jethro si Throne, na sa pagkakataong iyon ay


    ginantihan siya nang mas higit pa. "So ngayon mong nman?"


    Hindi ininda ni Jethro ang napuruhang mgabi. Mkas na itink niya ang bayaw. "Bakit mo ginawa


    ''yon? Damn you! You should have told me!"


    "Then, you should have approached me and asked me!"


    Natign si Jethro. M kasi nang magkahiwy s ni Cassandra ay nadamay na rin si Throne sa


    galit niya kaya hindi na s nag-usap pa.


    "Pero tama ka, mali nga siguro ako. Maling method nga siguro ang ginamit ko para matulungan ang


    kapatid ko. Pero para sa isang taong buong buhay siyang nakitang naliligaw, that was the only way I


    could ever think of at the moment. I pushed her to leave your side. Because at that time, I saw how


    willing she was to throw away all her insecurities in the name of love."


    Jethro''s jaw clenched. "Pero dapat ipinam mo pa rin sa kanya ang mga nangyayari dito-"


    "Maybe. But Jet," malungkot na ngumiti si Throne. "you are her sole weakness, the same way you are


    her strength. Kung ginawa ko ''yon, baka liparin niya m France papunta rito makausap kang. At


    that time, I saw you as a distraction." Napabuntong-hininga ito. "You''re my sister''s weakest link. Kung


    sinabi ko sa kanya ang totoo noon, sa tingin mo, may mararating siya ngayon?"


    "My God... what have I done?" punong-puno ng pagsisising naiblas niya makalipas ang ng saglit.


    Natawa ito pero mapait iyon maski sa pandinig ni Jethro. "I''m sorry. I''m sorry for ever thinking that if


    you loved her, you would understand her, you would wait for her."


    "I''M SORRY," halos pabulong na wika ni Jethro sa natutulog na ngayong si Cassandra nang balikan


    niya ang dga sa kwarto nito. Parang sasabog ang kanyang dibdib nang makita ang bakas pa ng


    luha sa mga mata ni Cassandra. Maingat siyang naupo sa tabi nito pagkatapos ay masuyong hinalikan


    ang mga kamay nito.


    "Pero hindi rin naman ako basta nagpakasayang sa ibang bansa, Jet. Naghirap din ako. W akong


    kaklang iba ro''n. Akong."


    Naikuyom niya ang mga kamay nang mala ang sinabing iyon ni Cassandra na hindi manng niya


    pinansin noon. "I''m so sorry, Cassey. I love you, too... so much, that I died... every single day thinking


    you were with someone else. Para akong binibitay habang iniisip kong natutupad mo nga ang


    pangarap mo, pero hindi naman ako ang kasama mo." Masuyo niyang kinintn ng halik sa mgabi


    ang dga. "I''m so sorry. Happy, happy birthday... love."


    For the first time after four long, agonizing years, Jethro wept once more... for the same girl but for a


    different reason this time. And heck, what a reason.