Chapter 8
"KUNG akong ang may-ari nitong bar, ipina-ban ko na ang Throne Madrigal na ''yon. He''s a stress-
carrier!"
Under normal circumstances, Christmas would haveughed at the intensity in Dana''s voice. Pero
masyado pa siyang nalulunod sa hapding nararamdaman para ngumiti manng. Parang sirang
kang paulit-ulit sa kanyang isip ang masasakit na salitang binitiwan ni Throne. Kayalong hindi
maampat ang kanyang pagluha.
Isa pa, naaawa rin siya sa sinapit ni Seth. Nahuli pa niya ang pagrehistro ng lungkot sa mga mata ng
possessive ng huli. Dahil hindi niya iyon matatawag na batayan para isiping may katugon din ang
nararamdaman niya para kay Throne bukod sa pinagdudahan pa siya ng binata.
Yes, that might prove that he had a thing for her but it wasn''t enough to prove that it was love. Dahil
kung mahal siya ni Throne ay maiintindihan siya nito.
Napasulyap si Christmas sa hawak na cell phone. Just call, Throne, and exin. Susubukan kitang
intindihin... pangako. Pero lumipas ang ng oras ay ni hindi manng naisipang magd ng text
message ng binata hanggang sa senyasan na s ng female staff ng resto bar.
Mapait na ngumiti si Christmas. Ibinulsa niya na ang cell phone, inayos ang sarili at pinahid ang kahuli-
hulihang luhang pumatak sa kanyang pisngi pagkatapos ay sabay-sabay na sng lumabas ng
kanyang mga kagrupo m sa backstage.
Pinilit niyang ngumiti nang marinig ang masigabong pkpakan na kaagad na isinalubong sa kan ng
mga customers. Kasabay ng pag-alingawngaw ng tunog ng piano ni Kylie ay ang pagsisim ng
unang requested song sa kan nang gabing iyon.
Mariing ipinikit ni Christmas ang kanyang mga mata. Hindi niya sineryoso ang kanta nang mag-practice
s kan pero hindi niya inakng iyon pa p ang magiging theme song ng kanyang puso para sa
gabing iyon.
"It''s not easy letting go. Time just seem to run so slow. Every night just seem tost forever. It''s not
easy letting go, not when hearts are saying no. Can''t we talk it out ''cause it''s not easy letting go..."
Kasabay ng pagtulo ng mga luhang hindi niya napigng pumatak ay ang pagsagi sa kanyang
ng napag-usapan n ni Throne nang nagdaang araw.
"Tell me something about yourself, Chris," out of the blue ay sinabi ni Throne habang pinapanood n
ang paglubog ng araw sa Man Bay.
Noong una ay tinawananng siya ni Throne nang sabihin niyang gusto niyang pumunta roon pero sa
huli ay pinagbigyan din siya ng binata.
Napangiti si Christmas. "Ano pa ba''ng maikukwento ko? Paranghat na yata, nasabi ko na sa ''yo."
"What about your dreams? Or your ns years from now?"
"Teka... ano nga ba?" Sandali siyang napaisip bago pumitik sa ere. "Ah, m ko na! Simpleng
naman ang pangarap ko, eh. I just want to be married to the man I love. To build a family with him and
This belongs to N?velDrama.Org.
hopefully..." Masuyo niyang tinitigan ang binata na kasalukuyan pa ring tutok na tutok ang atensiyon sa
paglubog ng araw. "And hopefully... grow old with him."
"Love... m mo bang mads ko ''yang naririnig sa mga babae?" Nilingon siya ni Throne. Hindi
nakaligtas sa kanya ang pagdaan ng lungkot sa mga mata ng binata. "Pero w pa rin akong kaide-
ideya sa bagay na ''yan hanggang ngayon. Will you tell me something about love? I don''t want to
Google it."
Nabura ang ngiti ni Christmas. Nang mga sandaling iyon ay gusto niyang hanapin ang mga magng
ni Throne at ipamukha ang sinapit ng binata dahil sa kapabayaan ng mga ito.
"Throne..."
"Don''t look at me like that." Naglihis ng tingin ang binata. "I know it''s a major turnoff not to know
something about love. Pero ayoko namang magmarunong." Nagkibit-balikat si Throne. "I never had a
happy childhood, you know. Aksidenteng nabuntisng ni Papa si Mama nang minsang msing s
kaya s nagpakasal. That''s why I never felt the love you''ve been talking about. All I can remember is
how they quarreled every freaking day of my life until they finally separated.
"You see, I was my mother''s greatest regret. Bar girl siya noon at ang ak niya, aasenso siya kay
Papa kaya hinayaan niya ang sariling mabuntis. Pero nagkamali siya ng research. Because Lolo
disinherited my father a long time ago. Mas pinili pa kasi ni Papa ang pagpipinta kaysa ang
pamahan ang lendingpany." Throne breathed heavily. "He was just a struggling painter at that
time. Pging iginigiit ni Mama na bumalik na si papa kay Lolo at baka sakaling tanggapin pa siya.
Hanggang sa dumating si Cassandra. Pero w pa ring nagbago. Sa pagyaman pa rin nag-focus si
Mama. And then she grew tired waiting and Dad grew tired of everything. Naghiwy s nang hindi
manng iniisip kung ano ang mangyayari sa amin ni Cassandra."
Throne''s expression hardened. "Fortunately, Lolo volunteered to keep me and my sister. Pero hindi
niya kami minahal. Ginawa niya kaming al sa bahay niya. He was cold and distant. Ang konssyon
nang namin, pinag-aral niya kami sa public school even though he was a millionaire. Then he died
and I got the surprise of my life when he left me thepany. Sabagay, w naman siyang choice. I''m
his only grandson," mapang wika ng binata bago muling humarap sa kanya.
"I don''t have the best role model when ites to love, Chris. Hindi ko m ang salitang pagmamahal
dahil unang-una, hindi ko naman naranasan ang mahalin. Hell, I don''t even know why I''m telling you
this but-"
"Tama na." Nag-unahan sa pagbagsak ang mga luha ni Christmas. "Love is a lot to exin, Throne.
Let me just summarize it the easiest way I know how," magiliw niyang sinabi pagkatapos ay tinakpan
ang bibig ni Throne ng sariling mgabi para hindi na magsalita pa ang binata.
It broke her heart to hear him say those things. Habang binibigyan siya ni Throne ng pasilip sa naging
nakaraan nito ay hindi niya maiwasang masaktan sa sinapit ng binata. Kinabig siya nito sa batok at
tinugon ang kanyang halik sa kaparehong intensidad.
Hindi m ni Christmas kung paanong nangyari pero naramdaman niya anghat ng itinatagong sakit
ni Throne sa simpleng paghalikng. And suddenly it was clear to her. He did not mention it but all
these years... it seemed that all he just wanted was a ce he could call his. A home...
Bing imint ni Christmas ang mga mata kasabay ng paghinto sa pagkanta. Nakalimutan niya.
Hindi nga p expressive na tao si Throne. He was like a wounded soul hiding inside a wild beast. He
didn''t have any choice but to be a beast because circumstances turned him into one.
Paano p kung parehong s ng nararamdaman at naguguluhanng si Throne dahil naninibago
ito? Paano p kung ang kangan nang niyang gawin ay ipa-realize iyon sa binata? He had been
bitter all his life, how could he know it was love once he felt it? Oh, God.
"I''m so sorry, people," ani Christmas sa mga taong nagsisim nang magbulungan nang mga
sandaling iyon. "Pero nagmamahal po kasi ako at sa tingin ko, may pag-asa rin po ako sa taong ''yon
kahit paano. And I need to go and find him now for him to realize that." Humihingi ng pang-unawang
napatingin siya sa mga kabanda bago nagmamadaling bumaba ng stage.
"Chris!" Napalingon siya sa narinig na paghabol ni Dana. "Gano''n nang ba ''yon? Pagkatapos ng-"
Napahugot siya ng mlim na hininga. "Ang totoo niyan... nasasaktan pa rin ako. Pabas ko ng
pintong ''yan," tinuro niya ang exit. "Hindi ko m kung ano''ng naghihintay sa akin. Either I find him or...
he finds me. Pwede ringlong lumabo anghat, ewan. Hindi tga ako sigurado." Nagkibit-balikat
siya. "But I know one thing. Love forgives, Dana." Kumaway siya sa kinakapatid at tuluyan nang
lumabas ng pinto pero bago iyon ay napangiti pa siya sa narinig na pagtsi-cheer sa kanya ng mga tao.
Magdng-anghel sana kayonghat.
"Humanda ka, Rodrigo. We''ll go Throne-hunting," kaagad na bungad ni Christmas sa kanyang
bodyguard pagdating niya sa parking lot.