Chapter 18


    “THIS IS all your fault!” Para bang sasabog sa pinaghalo-halong sakit, pag-ala at galit na dinuro-


    duro ni Carmel ang asawang si Zandro. Sa kauna-unahang pagkakataon sim nang magsama s ay


    nakapagtaas siya ng boses rito. Nang hindi pa makuntento ay pinagsusuntok niya ito sa dibdib. Pero


    nananatiling hindi ito kumikilos. Tahimik na tinanggapng ng asawa anghat ng pag-atake niya rito.


    Kunan ay si Carmel rin ang napagod. Natutop niya ang dibdib kasabay ng pagbagsak niya sa


    mmig na sahig ng ospital. Napahagulgol siya para sa napakaraming bagay: para sa kalunos-lunos


    na sinapit ng nag-iisa niyang anak, para sa pamilya nitong winasak ng sarili niyang asawa, para sa


    kamatayan ng apo niya na ni hindi niya na nasyan, para sa kanng pamilya na m’t sapul ay sira


    na dahil sa hindi tamang rason ng pagpapakasal n ni Zandro at higit sahat para sa isang butihing


    Please check at N/?vel(D)rama.Org.


    ama na tahimikng sa isang sulok ng corridor kalong ang anak nito.


    Nagdurugo ang puso ni Carmel para sa dwang taong nakahanap ng pagmamahal sa isa’t isa sa


    ganoon kakomplikadong mundo pero patuloy na pinalayo ang mga ito ng mga sakim na nakapaligid


    sa mga ito. Lumuluhang napatitig si Carmel kay Dean na tlang nakaupo sa isang bench habang


    nasa bisig ang tahimik at para bang nakakaunawa na sa sitwasyong anak nito. Bakas pa ang mga


    natuyong dugo sa lukot-lukot na damit ni Dean. Magulo ang buhok nito, putok ang mgabi at mayroon


    pang pasa sa mukha.


    Lumakas ang pag-iyak ni Carmel. Hindi niya na mabng kung ng ulit siyang nangarap na sana ay


    naiba ang pamilya na kinabibngan ng kanyang prinsesa. Dahil hindi karapat-dapat si Selena para sa


    mga mapapait na bagay na nararanasan nito. Pero sadyang malupit ang tadhana. Kahit sa loob ng


    mga sandaling nangangarap siya ay agad pa rin siyang ginigising ng realidad para ipala sa kanya


    na napakaimposible ng gusto niya.


    M pa nang ipasok si Selena sa emergency room may dwang oras na ang nakararaan ay hindi pa


    lumbas isa man sa mga doktor na sumusuri rito. At bawat segundo na lumilipas ay para siyang


    tinatakasan na ng bait.


    “I… I only w-want the best for our… d-daughter.”


    Napasulyap si Carmel sa asawa. Sim nang magkita s sa ospital ay ngayon niya pang ito narinig


    na magsalita. Sa isa sa mga tauhan pa nito niya nman ang nangyari sa kanyang anak at apo. Hindi


    niya namyan na gaya niya ay napaluhod na rin si Zandro sa sahig mpit sa kanya. Naho na


    ang bangis sa anyo nito na siyang dapatng naman.


    “You only want the best for her?” Hindi makapaniwng bulong ni Carmel. “Nagkakamali ka, Zandro.


    You only want the best for yourself. Tingnan mo kung ano ang nangyari sa kanya sa kagustuhan mong


    mapabuti siya.” Mapang dagdag niya. “We don’t even know if Selena is going to survive this. And if


    she does, paano natin ipapaliwanag sa kanya ang nangyari sa anak niya? Sa sobrang takot niya sa


    ‘yo, mas pinili niya pa ang tumakbo pyo sa ‘yo sa kauna-unahang pagkakataon na nagkita kayo


    pagkalipas ng kng dwang taon.


    “Diyos ko, Zandro,” Pumiyok ang boses ni Carmel. “Hindi na tayo mga bata. Matagal na tayong mga


    magng. But we have never been good parents to Selena. May sariling isip at puso ang anak natin,


    Zandro. Kan mo ba mauunawaan iyon? Mga magngng tayo at hindi Diyos. Kung gustuhin man


    ng anak natin na umalis sa pugad na nilikha natin para sa kanya, hindi ba’t dapat ay hayaan natin


    siya? At kung sakaling mapagod man siya sa buhay sabas at gustuhin niyang bumalik sa pugad,


    dapat ay nakahanda tayong salubungin siya.


    “Kung naging mabuting sana tayong mga magng, the moment Selena came back in this country,


    she could have shown her face to us and embrace us. But she didn’t. The moment she saw you, did


    you even see a smile on her face? No,” Napailing si Carmel. “Takot ang una niyang naramdaman


    kaysa tuwa. Ang kaawa-awa kong anak!”


    Naisubsob ni Carmel ang mukha sa mga pd. Lumakas ng lumakas ang kanyang pag-iyak.


    Mayaman s. Napakayaman n kung tutuusin. Pero sa ganitong pagkakataon ba, maililigtas ng


    yaman n ang buhay ng nag-iisang anak n? Hindi. Iyong ipinalaban ng kanyang asawa na pera


    at kayamanan, bali-baliktarin man ang mundo, sa oras na manganib ang mga mahal n sa buhay ay


    w pa rin iyong magagawa.


    Kasnan niya. Dapat noong unang beses na mman niya na bumalik na sa bansa si Selena ay


    kinausap niya kaagad ito at pinyo. Pero hindi niya ginawa. Dahil ng bwan na ring nananahimik


    sina Zandro, Adam at Leonna. Umasa si Carmel na totoong may him at napagod na ang mga ito, na


    nagkasundo na ang mga itong hayaan nang sina Dean at Selena. Hindi niya lubos akin na may


    iba png pinano ang asawa. Huli na nang mman niya iyon.


    Matagal nang m ni Carmel na malupit si Zandro. Pero sa hinaba-haba ng panahon ay ngayonng


    siya nakaramdam ng matinding kapaguran sa mga ginagawa nito. He was the cruelest man she had


    ever met. Sinadya nitong ma-corner sina Dean at Selena. Kaya ngayon…


    “I’m so sorry, Carmel.”


    Dahan-dahang inalis ni Carmel ang mga pd sa mukha. Muli siyang humarap sa asawa. “Hindi ka ba


    kinikbutan? That was your first time to say sorry. Baka nabibi kang.” ngko ang anyo ng


    asawa kaya hindi niya mabasa kung ano ang eksaktong iniisip nito. Sabagay, noon pa man ay ganoon


    na ito.


    Napahugot si Carmel ng mlim na hininga. “Paulit-ulit kitang sinusubukang kausapin. Kahit m ko


    na parati kang hindi makikinig sa akin, sinusubukan ko pa rin. Pero ngayon, kangan mo nang


    pakinggan ang mga sasabihin ko. Kahit ngayonng dahil baka huli na ito. m mo ba kung bakit


    ayaw ko na kay Adam noon pa man? Dahil natatakot ako na matd sa akin si Selena na siyang


    ang nagmamahal.”


    May kung anong dumaang emosyon sa mga mata ni Zandro pero masyado iyong mabilis na hindi


    nagawang mabasa agad ni Carmel.


    “I love you, Zandro.” Amin ni Carmel sa kauna-unahang pagkakataon sim nang magsama sng


    mag-asawa. “I love you that’s why I stayed with you over the past years. Kahit ang hirap-hirap mong


    mahalin. Kahit mads, nakakapagod ka na. Nang dumating si Selena, siya ang nag-alis nghat ng


    sakit sa puso ko. She gave me warmth. And I loved that warmth, Zandro. Because your coldness was


    just too much to bear at times. Pero ngayon, ayoko na. Hindi ko na kaya. Dahil paulit-ulit na


    ipinagkakait mo sa akin kahit ang init na sa anak natin ko nang natatagpuan.”


    Inalis ni Carmel ang kanng wedding ring. Inpag niya iyon sa marmol na sahig. “Pagod na pagod na


    akong mahalin ka, Zandro. Sa mga susunod na araw, magpapad ako ng abogado para i-process


    ang annulment papers natin. Tutal ay w naman nang tututol. Our parents were dead. Isa pa, kung


    totoo ngang guilty ka sa mga nangyari, hayaan mo akong makaw. Pyain mo na kami ng anak


    mo.”


    Bumakas ang pagtutol sa anyo ni Zandro. “Carmel-“


    Kahit pa nanginginig pa rin ang mga tuhod ay sinikap tumayo ni Carmel. “Loving you was the most


    horrible thing that I ever did in my entire life, Zandro.”


    Nakad na siya papunta kay Dean. Naupo siya sa tabi nito. “I’m so sorry, Dean.”


    Unti-unting napaharap sa kanya si Dean. Nang hindi na mapign ni Carmel ang sarili ay niyakap niya


    anglaki. Noon pa man ay magaan na ang loob niya rito sa kab ng pagiging misteryoso nito. Siguro


    ay dahil madaling mabasa ang nlaman ng puso nito sa tuwing nakikita nito si Selena. Hindi man nito


    m pero para bang may maitim na p na nahahawi sa anyo nito sa tuwing tumitingin sa kanyang


    anak. Nagliliwanag ang buong mukha nito at nangingip ang mga mata nito.


    ng sandali pa ay narinig ni Carmel ang pagtangis nglaki. Para itong bata na nakahanap ng


    makakaramay at noonng pinakawn ang nararamdaman. Hindi nagtagal ay sumabay sa pag-iyak


    nito ang anak nito. They were both so vulnerable in her arms… probably just as vulnerable as her.


    Mariing naipikit ni Carmel ang namamaga nang mga mata. Ibibigay niya anghat makatakasng s


    sa sitwasyong iyon. Pero kan ba naman naging sapat ang kanyanghat?


    ILANG MINUTO nang nakatayo si Dean sa tapat ng pinto ng unit n ni Selena pero hindi niya pa rin


    magawang pihitin ang seradura niyon. Hindi niya m na darating ang pagkakataon sa buhay niya na


    katatakutan niya kahit pa ang simpleng pagbubukasng ng pinto.


    Natatakot siyang buksan ang pinto dahil natatakot siyang makita ang napakki nang pagkakaiba sa


    loob ng unit. Pero nang umingit ang kalong ni Dean na si Elijah sa huli ay w rin siyang nagawa kundi


    pihitin ang seradura. Awtomatikong hinanap ng kamay niya ang switch ng w.


    Sa pagkabuhay ng liwanag, gaya ng inaasahan ni Dean ay sumalubong sa kanya ang basag-basag na


    mga kagamitan sa s. Hindi niya na iyon nalinis pa matapos manggaling ni Adam roon dahil


    nagmamadali na siyang sumugod noong nakaraang linggo sa ospital sa Tagaytay.


    Pwede naman sanang ipaasikaso iyon ni Dean kay Manang Ester pero pinagbakasyon niya na muna


    ang matanda. W siyang ibang gustong makasama kundi ang kanyang mag-ina. Ayaw niyang


    masaksihan pa ng kasambahay ang kamiserablehan niya. Ayaw niyang dagdagan pa nito ang


    tumitinding depresyon niya. Ayaw niyang makita sa mga mata nito ang awa na ng araw niya na ring


    nakikita sa mga mata ng mga taong nakapaligid sa kanya.


    Inpag ni Dean sa crib ang anak. Nagtim siya sandali ng gatas pagkatapos ay ibinigay sa bata ang


    feeding bottle nito. Mabuti nang at nakakaya na iyong suportahan ng mga maliliit pang kamay nito.


    Dahil kung siya ang hahawak niyon ay baka hindi rin ito makainom ng maayos dahil halos nanginginig


    na siya sa panghihina.


    Pagod na pagod siya. Hinding sa pisikal. Dahil ang mga galos at pasang iniwan sa kanya ng kapatid


    kahit paano ay naghihilom na. Pero ang puso niya… Mapang natawa si Dean. Hindi niya m kung


    maghihilom pa ba iyonlo pa at nananatiling unconscious pa rin si Selena sa ospital.


    Natapos na ang operasyon ng kanyang asawa. Mayroong mga nabaling buto sa katawan nitolo na


    sa mga hita at bkang nito. Pero hindi pa raw masasabing ligtas na si Selena hangga’t hindi pa ito


    nagkakamy. Ni hindi pa masiguro ng mga doktor kung gaano kki ang natamong pins ni Selena


    sa ulo nito.


    Napayukyok si Dean sa crib ng anak. Comatose rin si Selena gaya ng kanyang ama. Ayon sa findings


    ng mga pulis na nag-imbestiga ay nawn raw ng preno ang kotseng nakabangga sa kanyang asawa


    pero partially ay mayroon rin daw kasnan ang huli dahil hindi na tama ang daang tinahak nito noong


    gabing nangyari ang aksidente. It was outside the crosswalk. Ang ama na ni Selena ang siyang nag-


    asikaso niyon.


    Minsan ay hindi na m ni Dean kung ano ang uunahing isipin. Naghihinanakit siya sa ama ni Selena,


    sa sariling pamilyang kinagisnan, sa kawn ng hustisya sa mga pangyayari, sahat. Gusto niyang


    magw. Pero bukod sa wng magandang maidudulot iyon ay w na rin siyangkas para gawin


    pa iyon.


    Sa nakalipas na mga araw ay inasikaso ni Dean ang pagpapalibing sa kanyang anak na si Shera.


    Hindi na umabot ang bata sa ospital. Nabitiwan ito ni Selena nang humagis ang katawan ng huli sa


    kalsada. Ni hindi niya magawang tingnan ang mukha ng anak sa kabaong kahit sa huling pagkakataon.


    Dahil hindi niya maatim na makita itong matulog… nang permanente. Mas masakit pa iyon kaysa sa


    pinagdaanan niya sa kanyang ina.


    Dahil nakabuo na si Dean ng mga pangarap para sa kanyang pamilya, para sa asawa, para sa


    kanng mga anak. Ni hindi niya naisip na darating ang araw na siya na magng, ang mauuna pang


    maghatid sa anak sa huling hantungan nito.


    Sadyang napakahirap bumitawlo na kapag nakasanayan mo na ang isang bagay. Nasanay si Dean


    na maging masaya. Kaya ngayon na muling ipinaranas sa kanya ng tadhana ang miserableng buhay,


    hindi niya na m kung paano ang bumangon. Pakiramdam niya ay masyado na siyang basag para


    gawin iyon. Ni hindi niya na m kung ano ang gagawin, kung saan magsisim, kung paano ang


    maging ama at ina para sa natitira niyang anak.


    Nasanay si Dean sa parang nagdu-duet na pag-iyak ng mga anak tuwing umaga ng buhay niya. Ang


    mga iyon ang gumigising sa kanya kasabay ng naaaliw parating tawa ni Selena. At mads ay


    mga bata at papaarawan sa pool area sa umaga. Sa mga ganoong bagay nagsisim ang araw n.


    Kaya ngayon ay nangangapa siya.


    Paano niya nga ba sisimn at tatapusin ang bawat araw? Isipin pang aylo na siyang napapagod.


    Nag-init ang mga mata ni Dean. Kung may dwang bagay man siya na ipinagpapasmat ngayon,


    iyon ay ang pagbibigay sa kanya ng ama ni Selena ng pagkakataon na makadw sa ospital at makita


    ang asawa. Hindi man siya nito kinikibo pero hinahayaan na siya nito.


    Dumw na rin si Leonna sa ospital. At gaya ng inaasahan ni Dean ay siya ang sinisi nito. Nang


    makita niya ang madrasta kahit paano ay nakaramdam pa siya ng tuwa at pagpapasmat sa pagod


    na nadarama. Dahil hindi na nagawang rumehistro pa sa para bang lutang nang isip niya ang mga


    masasakit na salita nitolo na ang pagsampal nito sa kanya.


    Hindi na ka pa kay Dean ang dapat sana ay no ni Adam at ni Zandro Av. Ipinagtapat na iyon sa


    kanya ni tita Carmel. Hindi p totoong tinign na s nina Zandro kahit pa natusan na ng mga


    itong ikinasal na s ni Selena at may mga anak na s. They nned to force him and his wife to


    process their divorce papers so that Selena will still be able to marry who the society thought of as the


    best man suited for the Av’s princess who happened to be Adam. Sadyang napakapd ng kanyang


    kapatid.


    Ngayon nasiguro ni Dean na mahal nga ni Adam si Selena dahil nakahanda pa rin itong tanggapin ang


    huli sa kab ng mga anak nito. Pero kasabay niyon ay nasiguro niya rin na w itong ipinagkaiba kay


    Leonna. Dahil ang nagmamahal, hindi ba at nagpapaubaya sa kagustuhan ng minamahal? Bukod pa


    roon ay hindi niya mapaniwan ang pagiging masigasig ni Zandro Av. Hindi niya mapaniwan


    ang pagmamahal rin nito sa anak nito.


    Pareho na sng ama ni Zandro. Pero sa kab niyon ay hindi niya pa rin maunawaan ito. At sa


    pgay ni Dean ay hindi niya na ito magagawang maunawaan pa kahit kan. Dahil ang anak niya,


    kanman ay hindi niya pipilitin na gawin ang isang bagay na hindi nito gusto. He wanted his children


    to live a life free from all the hardships he encountered. Gusto niyang maranasan ng mga anak niya


    ang kyaan na hindi ipinagkaloob sa kanya noon.


    Napasulyap si Dean sa nakatulog nang anak. “I’m so sorry, son. m ko na dapat mas nagiging


    mkas ako ngayon para sa ‘yo, para sa inyo ng mommy mo. Pero paano ba? Paano ba ang maging


    mkas?” Gumw ang mga balikat niya sa pagluha. “Kung m mo, pwede bang pakituruan naman


    si Daddy?