Chapter 5


    NAKAHINGA nang maluwag si Selena nang sa wakas ay sagutin ni Adam ang tawag niya. Napasulyap


    siya sa kanyang relo. Maybing limang minuto pa mahigit bago ang oras ng pagkikita n ng binata.


    Pero hindi na siya mapakali. Ganoon siya parati sa tuwing may fashion show at ilounch ang mga


    damit na siya ang nag-design. Kahit pa kampante sa mga likha ay kinakabahan pa rin tga siya.


    Si Adam ang nangakong susundo sa kanya at siyang magiging escort niya sa gabing iyon. Sa tuwing


    mayroon sng okasyon na pupuntahan na may kaugnayan sa kani-kanng mga trabaho kung saan


    muli sng haharap sa mata ng publiko ay parati naman siyang nasasamahan ng kanyang fiancé, sa


    awa ng Diyos. Sa mga date o personal nakadng n tga mads na sumasay ang binata.


    Inipit ni Selena sa pagitan ng tainga at balikat ang cell phone pagkatapos ay pinagkiskis ang


    nagpapawis na mga pd. “I’m getting really frantic here, you see.” Idinaan niya sa tawa ang tensyong


    nararamdaman. “Are you on your way now?”


    “Selena, I’m really sorry. Paalis ako ng office pero sa Singapore ako dederetso ngayong gabi. Bian


    kasi. Pero pangako, babawi ako sa ‘yo pagbalik ko. I have an urgent meeting with a client. Pero ‘wag


    kang mag-la. I already asked Dean to apany you-“


    Napaawang ang bibig ni Selena. Naho ang kabang nararamdaman niya. Sa halip ay ibang uri ng


    palamig ang lumukob sa kanya. “Anong sinabi mo?”


    Narinig niya ang pagbuntong-hininga ni Adam sa kabng linya. “I’m really sorry, sweetheart-“


    “Parating dumaraan ang pasko at bagong taon. Doonng tayo nagkikita ng maayos at may mga


    kasama pa tayo. Hindi pa ‘yon nagtatagal. Dumaraan din ang Valentine’s Day. Siyempre, mero’ng


    celebration sapany kaya nagkakasama uli tayo. But during those times, you were busy talking with


    colleagues or even with your clients again.” W sa loob na wika ni Selena. “Dumaraan parati ang


    birthday ko. Minsan, pumupunta ka. Mads, w ka.


    “And then there were our dates. Kung hindi ka nalite, hindi ka naman dumarating. O kung dumating


    ka man, nagmamadali ka pang aalis. Mads, si Dean ang nakaka-date ko. Noong nakaraang araw


    ang appointment natin sa wedding nner, w ka rin. Si Dean na naman ang pinapunta mo. Kami ba


    ni Dean ang ikakasal?”


    Original from N?velDrama.Org.


    “Selena-“


    “Is it too much to ask to be one of your priorities? Kahit hindi naman top priority. Kahit maging


    pangatlo o pang-apatng ako sa mga priorities mo, tatanggapin ko.” Namasa ang mga mata ni


    Selena. “Pero Adam, sobra-sobra naman na ‘to. Sahat ng mga naging pagkukng mo, w kang


    narinig sa akin. Kasi mahal kita kaya tinatanggap ko anghat ng kaya mong ibigay. Pero hindi


    naman parating magbibigayng ako ng magbibigay ng wng natatanggap kahit katitingng na


    pagpapahga. Nauubos din ako, Adam. Napapagod din ako.” Halos pabulong na dagdag niya bago


    niya pinindot ang end call.


    Nanghihinang naupo si Selena sa couch. Sumandal siya sa backrest at mariing ipinikit ang mga mata.


    Maliit na bagayng kung tutuusin ang fashion show para sumama ang loob niya ng husto. W


    namang kaso sa kanya ang makasama si Deanlo na ngayong mas pgay na ang loob niya sa


    binata at magkaibigan na s.


    Pero iyong mga maliliit na bagay na hindi nagagawa ni Adam para sa rsyon n, kapag pinagsama-


    sama ay lumki nang lumki. Ang masama pa roon ay wng ginagawa ang binata para


    solusyunan manng ang problema n. Ayaw ba tga siya nitong pakasn? Kung ganoon ay bakit


    hindi nang nito sabihin? Kusa ba siyang pinapasuko nito para siya nang ang umayaw? Dahil nang


    mga oras na iyon, natutukso na si Selena na gawin iyon. Natutukso na siyang sumuko.


    Sa bawat pagkakataon na binabalew siya ni Adam, nakakaramdam siya ng palamig sa loob niya.


    At sa halip na mabawasan iyon ay para banglo pang nagyeyelo ang puso niya. She wanted so badly


    to make their rtionship work but Adam was not helping her. Pero ano nga ba ang iwo-work out n?


    May rsyon nga ba tga s? Yes, they kiss. They hug. They hold hands. But only in front of the


    public.


    At hindi na kaya ni Selena ang ganoong sitwasyon. Natatakot at napu-frustrate na siya sa tuwing


    hinahawakan siya ni Adam parang bitawan din sa huli.


    Nang may marinig siyang nag-doorbell ay ni hindi siya kumilos para buksan ang gate. Nasisiguro


    niyang si Dean ang dumating. Pero hindi na siya sigurado kung gusto niya pa ring tumuloy sa fashion


    show. Mahusay at maaasahan ang secretary niya. Pwede niya itong pakiusapan kung sakali.


    Sanay na si Dean sa kanya. Dahil nagkakaganoon siya parati sa tuwing nagkakaproblema s ni


    Adam. Kaya gaya ngayon ay kusa nang binuksan ng binata ang gate. Mababang iyon kaya madaling


    maabot nito. Hindi nagtagal ay narinig niya na ang mga yabag nito ppit sa kanya.


    “Selena.”


    Dahan-dahang nag-angat ng mukha si Selena nang marinig ang pamilyar at masuyong boses na iyon.


    Sumalubong sa kanya ang anyo ni Dean na naabutan niyang nakasandal sa gilid ng pinto na kanina


    niya pa binuksan sa paghihintay kay Adam. Dean looked dashing in his ck suit. Nadidismaya sa


    sariling napailing siya. Sa kab ng iniinda ay nagawa niya pa tgang punahin ang bagay na iyon.


    “How can I make you feel better?”


    Agad na nag-init ang mga mata ni Selena sa tanong na iyon ng binata. Bago niya pa mamyan ay


    pumatak na ang mga luha niya. “Pwede mo bang gawan ng paraan ang puso ko para hindi na siya


    mahalin?” Napasigok siya. “Kasi ang sakit-sakit na.”


    Gaya nang dati ay lumapit sa kanya si Dean. Itinukod nito ang isang tuhod sa carpet. Maingat na


    tinuyo ng mga kamay nito ang mga luha niya. “Sana nga ay kaya kong gawin ‘yon, Selena. But do we


    ever stop loving someone? Parang hindi naman yata. I think we just learn to get used to the feeling of


    not being with them, of not having them in our lives.


    “Dahil kapag nagmamahal ka, parating may tipak ng puso mo na maiiwan para sa taong iyon, aminin


    mo man o hindi. Kaya nga ang swerte ng mga taong minamahal natin.” Bumuntong-hininga ang binata.


    “Imagine they hurt us, made us cry and frustrated the hell out of us and yet, they still gain a piece of our


    hearts. It sucks, I know. But that’s the freaking reality.”


    “God… Dean.” Naisubsob ni Selena ang mukha sa kanyang mga pd. “Ayoko na ng ganito. Ayokong


    masanay na nagkakaganito. Baka mabaliw ako.”


    Marahang inalis ni Dean ang mga pd ni Selena na tumatakip sa kanyang mukha. “Anong


    magagawa ko para sa ‘yo?” Para bang nag-alang sinabi ng binata. “Tell me what I can do for you.”


    “Distract me.” Nabasag ang boses ni Selena. “Distract me, please-”


    Hindi na natapos pa ni Selena ang mga gustong sabihin. Naki ang mga mata niya nang bi na


    sinamant naman ng binata paralo pang plimin ang halik. Nakatlang siya rito habang


    nakapikit ito at patuloy na hinahagkan siya. That was her first… real kiss. Iyong uri ng halik na hindi


    damping na td ng ibinibigay sa kanya mads ni Adam.


    Mayamaya ay w sa loob na naipikit ni Selena ang mga mata. Naramdaman niya ang muling


    pagpatak ng kanyang mga luha na hindi niya na sigurado kung para saan. Dahan-dahang tinugon niya


    ang bawat halik ng binata.