Chapter 34


    Anikka.


    Dahan dahan kong sinusulyapan ang bawat sulok ng bahay na ito habang muli kong nililibot ito. Hindi


    ako makapaniw na lilinasin na namin ang lugar na ito. Nakalimutan ko na nga anghat sa metro at


    hindi ko inisip na lilinasin ito. Masyado akong nabihag na lugar na ito, tuloy pakiramdam ko hindi na


    kami aalis sa lugar na ito.


    Kahit na may mga oras na nag-aaway kami ni Lukas sa lugar na ito. Masasabi ko pa rin na naging


    masaya ako sa lugar na ito. Maraming times na naging mabait si Lukas at hindi pinairal ang


    kamanyakan niya. Tuloy nala ko yung mga oras na nagpupuntahan kami sa ihawan ni Manong.


    Yung ngiti niya, yung lihim niyang katakawan at kung ano ano pa haha!


    I sigh. Basta ang bigat bigat sa loob ko na umalis dito. For the short period of time nainlove ako sa


    ce na ito at ayaw ko nangyasan ang lugar na ito. Kung pwedeng mag-stay forever dito. Kaso


    may buhay pa ako sa metro at higit sahat wng forever.


    Pero paano kapag nakabalik na kami sa metro. Balik din kaya kami sa dati? Yung halos nag-aaway


    kami? Kasi gusto ko na kung ano man yung meron sa amin ngayon, yung closeness namin at yung


    mas nagiging kumportable ako sa kanya. Magbabago na naman bahat doon?


    Sana hindi, dahil yung m ko rin naman na mabait siya, manyakng tga.


    "Anikka tara na." Aya sa akin ni Lukas, ako nang kasi ang tao dito sa loob ng bahay sinusulit ko pa


    ang pananatili ko dito.


    Ayoko pa tgang umalis...


    "Lukas can we stay until sunset." Nakas loob akong tumutig sa kanya. I will use all of my convincing


    powers kung sakali man hindi siya pumayag.


    Tumitigng din siya sa akin at matagal na hindi nagsalita. I was silently praying that Lukas will agree.


    Tutupad naman ako eh, kapag sunset na aalis na kami.


    "Yes." Naki ang mata ko ng sinsabi niya iyon. He says yes! He agreed. Tuwang-tuwa akong


    nagtatatalon doon hanggang sa napayakap ako sa kanya. Tumataba ang puso ko sa ginawa niya. He


    made me really happy. Dahil isang mking bagay ang ginawa na niya sa akin.


    "Smat tga Lukas." Tuwang tuwa kong sabi at paulit paulit iyon lumbas sa bibig ko dahil sa


    sobrang thankful ako sa kanya.


    "Anything for my baby." Bulong niya aa tenga ko at t nanginig ang buo kong katawan dahil sa kiliting


    naramdaman m sa kanyang hininga.


    Pero hindi ko iyon masyadong ininda. Mas nangibabaw pa rin sa akin ang gk na nagtatagal ako sa


    lugar na ito kahit khating arawmang.


    Agad kong hinal yung kamay niya pbas. Total ay hanggang sunset nang kami dito ay sulitin ko na.


    Nagtataka s Ken at Angel na nagpunta kami sa dagat.


    "What are you doing we are supposed to leave!" Sigaw ni Ken.


    "Not yet. My Anikka still want to enyoy this ce ay m kong kayo rin." Doon ay sumy ang ngiti ng


    dwa at nagsimng magharutan. Honestly? Lagi nng gawain iyon.


    Ako? Ito parang nagiging abnormal na naman. He called me My Anikka, parang pagmamayaring


    niya.


    Tuloy nangingiti-ngiti ako dahil nagwaw ang mga hormones ko. Dahil nagpipigil ako na baka


    nangiwingiwi ako sa harapan niya.


    Nagt nang ako ng maramdaman ko na may bumuhos sa akin na tubig.


    "Hinayupak ka Lukas!" Bulyaw ko, bakit niya ako binasa? Ito na nga ang susuotin ko para mamaya


    hindi ko na kangan pang maghalughog sa bag ko mamaya.


    "Hahahaha."Tss. Natawa pa ang mokong. Dahil busy siya sa kakatawa at doon ako gumati sa kanya.


    Binasa ko rin siya. Ak niya siyang ah


    Nagbasaan kami ng nagbasaan, para kaming nga bata na nagtatampisaw sa dagat. grabe w akong


    Minsan ay hindi ko maiwasan na mapatitig sa kanya. Bumabakat sa puti niyang tshirt yung katawan


    niya. Oh my gy he''s oh so so freaking hot. Bakit magpakita na naman ang dashboard chest at


    chisled abs niya.


    Nakakadistract tga pero natatauhan rin ako sa tuwing nababasa ako ng tubig.


    Hanggang sa napagod kami at naisipan namin na magpahinga. Pero imbis na makapagpahinga na


    kinukulit n kami ni Angel. Halos magbatuhan na kami doon, maghabn.


    Ang saya tga kahit nakakahingal ay tuloy pa rin.


    Hinding hindi ko tga makakalimutan iyon. They make this ce more memorable. Babalik tga


    ako dito.


    ............................


    Nakatayong kami at tinatanaw ang paglubog ng araw. The view is very breathtaking napakaganda.


    Nadaig pa yata iyong sunset ng Man bay. Mas nagpapaganda pa sa view ang mga ibong


    nagliliparan.


    Mas napapangiti tga ako sa Nakikita.


    " Do you like the view?" Tanong niya.


    "Yes!" Mabilis kong sabi, dahil hindi ko rin naman maitatanggi iyon.


    "Napangiti na naman kita Anikka." Nanki ang mga mata ko. Ganito din sa panaginip ko noon.


    Basta naistatwa nang ako sa kinakatayuan ko ng mapagtanto iyon. Hindi ko maigw yung buong


    katawan ko. Nakakainis! Tapos ay naghuhurementado na naman ang puso ko. Kng yata ang


    salitang tibok eh, kbog dapat.


    Ramdam na ramdam ko rin na may nakatitig din sa akin.


    Maya- maya ay humarap siya sa akin. Nakatitig uli siya sa akin, yung mga titig na nakakatunaw.


    Maya maya ay npit niya ang mukha niya sa akin. Lukas anong gagawin mo sa akin? Gosh please!


    Maslong nagiging abnormal ang puso ko. Sa sobrangkas ng kabog nito ay parang gusto na nitong


    lumabas sa katawan ko. Hindi ko rin m kung saan din ako nakakuha ngkas na loob para


    salubungin ang bawat titig niya.


    Magkakatotoo ba ang panaginip ko?


    Napahinto kami ng marinig na namin ang chopper. Kusa na rin siyang lumayo sa akin.


    Hinawakan ni Lukas yung kamay ko at inlayan sa chopper. Nagt ako na may nagsabi sa kanya


    kangan kasing makabalik kami agad sa Man. Bakit hindi manng niya sinabi kanina?


    Mauunawaan ko naman. Tuloy kawawa pa siya halos w siyang pahinga nito, dahil babyahe pa siya


    papuntang Singapore.Hindi naman niya kasi sinabi na mamayang gabi na yung flight niya. Sana ay


    Content protected by N?v/el(D)rama.Org.


    hindi siya pumayag sa gusto ko maiintindihan ko naman.


    Pinagmasdan ko muli yung paligid


    I''m gonna miss this ce. Sana hindi pa ito yung huli na makakapunta ako dito.


    Mga isang oras ay nakarating din kami ng metro. May Toyota Hi-ace na sumundo sa amin sa baba. Si


    Lukas na iyong pinauna namin para naman kami mismo ang maghahatid sa kanya doon.


    Mga ng minuto ang nakalipas ay nakarating din kami sa NAIA.


    All flights to Singapore pleasee aboard.


    Nagpam na sa amin si Lukas. Ako nakatunganga ako na t ba hindi ko m ang gagawin ko. I


    should hug him to gaya ng ginagawa ni Ken at Angel. Hindi pa kasi ako makapaniw na umalis kami


    sa lugar na iyon at ngayon ay aalis siya ng bian. Kung kan medyo ok na kami saka naman siya


    aalis. Paano kapag bumalik siya. Ganun ba din ba?


    Bumaling siya ng tingin sa akin. Hindi ako mapakali. Ano ba ang gagawin ko? Hindi naman ako


    makpit sa kanya, dahil mistng nakapaste na ako doon. Lalo na at naisip ko yung kanina, mutik na


    kami doon.


    Tumango namang ako at nginitian siya.


    Matabang siyang ngumiti sa akin na t ba nadismaya. Pasensya na Lukas at hindi ko m ang


    gagawin ko ngayon.


    Nagpam muli siya sa amin at tumalikod.


    Parangslow motion ang nangyari. Ambagal niyang makad, t pa ng sistema ko na aalis na siya.


    Tumakbo ako ng mabilis papunta sa kanya. Para bang may sariling utak ang mga paa ko at tumakbo


    na papunta sa kanya


    Niyakap ko pa siyalo ng mahigpit. Ayoko pa siyang umalis. Kahit sabihin na isang linggong siya


    doon ay parang hindi na siya babalik. Nagshback sa utak ko anghat, kung paano niya alisin ang


    takot ko sa gt gamit ang yakap niya, kung paano siya mag-ga, kung gaano siya kasaya kasama,


    pati na rin ang pang-aasar niya. Yung pinagbigyan niya ako kanina. Napakatanga mo naman kasi


    Anikka, isang mking bagay na nga ang ginawa niya sayo at hindi mo magawang mag-pam ng


    maayos sa kanya. Kung kan kaunti nang ang oras ay saka ako nagmadali at sinulit ang


    pamamam sa kanya.


    Bakit na kasi ang hilig ng mga tao sa rush.


    Tuloy tumulo ang luha ko. Paano kapag lumisan na siya.


    "Lukas." Maslong humigpit ang yakap ko.


    All flights to singapore pleasee aboard.


    Kahitbag sa loob ko ay kums ako sa pagkakayakap sa kanya.Baka iwanan pa siya ng erono


    dahil sa akin. Siguradong mapapagalitan pa siya ng Lolo niya kapag hindi nasipot ang deal na iyon.


    "I''lle back I promise." Tapos ay humalik siya sa noo ko at niyakap ako. Mas tumulo palo ang


    luha ko..Maslong ayaw ko siyang paalisin. Kung hinding dahil sa paimportanteng deal na iyan


    hindi ko siya paalisin.


    Mabilis din siyang kums sa akin. Siguro kaya ng nagslow motion kanina para mahabol ko siya at


    makapagpam sa kanya ng maayos. Kung hindi ba naman kasi ako nag-inarte pa.


    Tuloy sinisi ko yung sarili ko. Dapat hindi na ako nahiya at niyakap siya. Nginitian niya ako saka


    hinawakan ako sa magkabng braso. His dark brown eyes staring directly at me,iyong tipong


    nakakatunaw.


    "Babalik ako ha, huwag ka ng umiyak." Tapos ginamit niya yung isa niyang pd para punasan ang


    mga luha ko.


    Dahan siyang tumalikod sa akin at lumayo na sa akin ng tuluyan habang h-h niya iyong stroller


    niya. Minsan ay lumilingon pa rin siya sa akin at nginingitian ko pa rin siya. Umalis na ako sa


    kinatatayuan ko ng hindi ko na siya makita doon.


    Dahan dahan akong lumabas ng airport at nakita ko ang naka-abang na si Ken at si Angel. Nang


    makarating na ako sa kan ay lumabas din kami ng Airport at dumeretso na sa loob ng van.


    Bago pumasok ay pinasadahan ko ng tingin iyong airport at may namataan na eronong lumilipad


    doon.


    Mamimiss ko rin iyong hinayupak na iyon.