Chapter 33
Anikka
Nakasmpak kami ni Lukas sa buhangin habang tinatanaw ang magandang tanawin, pati na rin yung
naghaharutang s Ken at Angel. Hindi pa rin ako makatingin sa kan ng maayos dahil sa tuwing
nakikita ko s ay bumabagabag pa rin sa akin yung tunog ng pagmimgro n. Kikbutan pa ako sa
tuwing naiisip ko iyon.
"Let''s swim baby." Naki ang mata ko, dahil bi kong nala yung inaya niya ako magswimming
noon tapos bi niya akong tink. Ayoko ng maulit yun. Lalo na at nasa dagat kami. Natatakot akong
lumusong doon dahil kahit mpit kang pampang ka pang ay hanggang beywang mo na at isama
mo na ang mlakas na alon. Sakop kasi ng pacific ocean ang dagat kaya ganoon namang ito
klim. Hindi ko m kung papayag ako o hindi.
Sa huli ay umiling ako. Ayoko tga, natatakot ako.
" Please Anikka, hindi ako maliligo." Tumingin ako sa kanya. Edi huwag kang maligo, kangan ba kasi
na kasama ako sa pagsuswimming mo. Umiling muli ako.
" I won''t do anything Anikka. I always make sure na nandyan ako sa tabi mo, alayan kita." Umiling
ako uli, ayoko tga.
"Ayaw mo tga?"
"Ayoko tga!" desidido kong sabi at tumingin nang sa ibang direksyon.
Impit ako napatili dahil sa gt ng umangat ako sa lupa at maramdaman ang kanyang bisig na
nakapalupot sa beywang ko.
"Pakshet ka Lukas Ibaba mo ko." Pinaghahahampas ko yunh likod niya pero parang wng tb iyon
sa kanya at patuloy na nakad patungo sa dagat. Please Lukas stop! Huwag mo kong ihagis muli.
"Tss..Huwag ka ngang mag-inarte diyan, Gusto mong naman na magpabuhat eh." Nki ang mata
ko. No way! Bakit ay? I just don''t want to go there I''m not in the mood dahil sa takot ko na lumusong sa
dagat.
Pagkalusong sa tubig ay agad niyang hinubad yung t-shirt niya at sa kasamaang pd ay t slow
motion ng ginagawa niyang iyon. Dahan dahan na naeexpose sa kanyang abs. Susme! Parang akong
hihimatayin sa nakikita ko, hindi ako mhinga ng maayos. Kangan ko pa yatang bilisan ang
paghinga ko para hindi ako maubusan ng hangin. Makitang tga ang kakisigan niya ay
Content protected by N?v/el(D)rama.Org.
nakakapanghyperventte na at halos manuyo na yunglamunan ko. Gawd! Bakit niya pa iyon
kangan gawin. Pwede namang maligo na naka tshirtng.
Ibig kong takpan yung mga mata ko pero natutukso tga kong tignan ang kakisigan niya. His
muscles, his chest, his abs. Dammit! All of them is perfectly sculpted. Baka mahiya pa si Thor dito.
Umiling-iling ako. Gosh Anikka, nabibihag ka na naman! Damn his dashboard chest and sparkling abs.
Umalis na ako sa pagkakasng sa dagat baka hindi ako makapagpigil at baka maway ako sa
harapan niya.
Pero hindi pa ako nakakyo ng hinapit niya ang beywang ko, at wng kahirap-hirap na binuhat ako
at din sa mas mlim.
"Hinayupak ka, ibaba mo ko!" Pinaghahahampas ko siya kahit m kong wng tb sa kanya iyon.
Nanginginig yung buong katawan ko hindi dahil samig ng tubig kundi sa takot. Kung bi ako
malunod?
Hanggang sa tumigil na siya. Pakiramdam ko nasa mlim na kami dahil hindi na maramdaman ng
paa ko yung lupa. Kung kanina ay nagpapabitaw ako kay Lukas ngayon ay nagdadasal ako na huwag
niya akong bitawan. Todo kapit na nga ako sa kanya.
"Bitaw." Please huwag Lukas. Maslo akong nakakapit sa kanya.
"Sabing bitaw." No Lukas. Ayoko hindi ako bibitaw. Ayoko malunod, ayoko pang mamatay. Hindi ko
kayang bumitaw sa kanya. May life depemds on it. Kapag bumitaw ako may pag-asa akong mahulog.
"Sinabing bitaw. Isa!" Banta niya. Ang kulit hindi ba obvious sa kapit ko na ayoko.
Nag-angat ako ng tingin, nakita ko ang mga brown na mata na nakatitig sa akin na matalim. Yung
nakakapanghina, t sinasakop nun ang buong pagkatao ko. Hindi na rin ako makahinga ng maayos
dahil nagwaw ang puso ko.
Maslong tumalim ang titig niya, t punong puno iyon ng intensidad. Ewan ko ba sa sarili ko at
napakkas ng loob ko na salubungin ang mga titig na iyon.
Mistng naging jellyace ang buong katawan ko, nakakapanmbot ang mga titig na iyon. Hindi ko
namyan na napabitaw ako sa kanya at sabay nun ang pagkabalik ko sa huwisyo.
Mahuhulog ako! Mahuhulog ako! Sigaw ko namang sa sarili. Mamuo ang takot sa sarili ko na baka
lumubog alo sa tubig. Hindi na rin ako makapagsalita dahil mist may nakabara na salamunan ko.
Pero bakit ang tagal kong lumubog?
Nagt ako ng hawak niya pa rin yung baywang ko. Nakatitig siya ng mabuti sa akin.
"Don''t worry baby, I won''t let go of you."
Aniya at ramdam na ramdam ko ang mga bisig niyang nakakapit ay baywang ko ng mahigpit, t hindi
niya bibitawan. Maslo nagw ang sistema ko. Hindi ko m ang gagawin ko, kakapit ba ako muli?
Aalia ba ako? Titigan siya pabalik.
Kahit nakababa ang paningin ko ay ramdam na ramdam ko ang matatalim na titig m sa kanya.
"Hey Look at me in the eye.Anong tinitignan mo diyan. Katawan ko?" Naki ang mga mata ko at
nagsingatan ang dugo ko sa mukha at pakiramdam niya ay png p na siya sa harapan niya.
What the ef! Hindi ko nga naisip ang makisig na pangangatawan niya. Pero saan ba nakatitig ang mata
ko? Doon mismo! Pakshet naman!
Nag-angat ako ng tingin ng mapagtanto ko iyon. Nakasalubong ko na naman ang matatalim niyang
titig.
Mas nang ako at hindi mapakali. Naghuhurementado na naman ang puso ko, nagiging abnormal na
naman ako. Paano ba ako nagkaroon ngkas ng loob na salubungin ang titig niya kung ngayon ay
ng na ng siya dito.
W sa loob ko na pumis dito at lumayo. W na rin sa isip ko na mlim ang tubig
Naramdaman ko nang na may bisig na humapit sa akin.
"Sinabing hindi kita bibitwan eh." I''m whole being freeze.Bi ako naw sa aking ulirat ng
magkpat na angbi namin. Bilyung bilyung boltahe ang naramdaman ko at dumadaloy sa buong
sistema ko. That kiss is very fiery and passionate na nakakabaliw, dahil imbes na itk ko siya ay
nagugustuhan ko ito. Just one kiss can make me crazy. Nagiging abnormal na naman ako.
Maslong dumiin ang halik niya sa akin at mas hinapit pa ako. Kahit mmig ang tubig ay ramdam ko
ang init sa buong katawan niya, hindi ko na ininda ang ginaw dahil doon at nagpaubaya sa kanyang
ginagawa.
Naki ang mata ko na may naramdaman akong matigas na pumupukol sa puson ko.
Oh my gosh!
Kahit nais ko na siyang itk ay mas nanghina ako dahil doon at para ba mas nasakop na niya ako
doon.
Impit akong napaungol ng maramdaman ko ang d niya na nalakbay sa bibig ko. T ninanamnam
anghat bawat sulok na iyon. Ewan ko ba pero abnormal na tga ako nang gumanti na ako ng halik
sa kanya.
Mas lumalim na iyon at nakaramdam ako na kakaibag init na namumuo sa katawan ko. Mas
nagugustuhan ko na iyon at ayaw ko ng pakawn.
Pero bi niyang tinigil. Naiinis ako dahil nakaramdam ako ng pagkabitin.
" I think I like you already baby."
................
Pagod kaming bumalik sa bahay na tinutuluyan namin. Maghapon din kasi kaming nanguyan at
nakakad sa dagat. Ngayon ko ngang naenjoy itong lugar na ito, mas nafeel ko kasi ang
prisensya nito,lo pa at parang close na close tga kami kanina.
Well medyo naging maayos din kaming dwa kahit may awkwardness akong nararamdaman para sa
kanya, dahil sa sinabi niya kanina. Hindi ko nang nasyadong inisip iyon dahil baka nangugood time
"I''m so exhausted tga." Sabi ni Angel at agad na summpak sa sahig. Sumunod din naman ako sa
pagkakasmpak. Medyo kumportable na akong kasama siya.
Habang ang dwanglaki agad nagsipalitan ng damit.
"m mo Anikka, ang saya saya tga nito. Kapag nag-out of town uli kayo ni Lukas sama mo naman
kami." Nakangiting sabi ni Angel.
"Siyempre naman." Sagot ko at inala pa rin ang nangyari. Lukas is still caring pero iba siya ngayon
t sinisigurado niya na dapat akong maging kumportable sa kanya. Panay ang yakap niya sa akin at
akbay. Pero kahit paulit ulit niya na gawin iyon ay hindi pa rin ako kumportable. Lagi nang
naghuhurementado ang puso ko since sinabi niya na gusto niya ako. Kahit na w akong
kasiguraduhan kung totoo ba iyon o hindi.
Pagkakain ay panay ang subo sa akin ni Lukas. Ginagawa na naman niya akong baby. Ultimo pag-
inom ng tubig ay alayan niya ako.
"Ken subuan mo din ako please." Nakanguso na sabi ni Angel habang si Ken ay nagkunot na noo.
"Angki mo na para subuan." Sabi ni Ken.
"Bakit si Anikka." Doon ay humarap si Ken at sinubuan na si Angel at hindi na kumibo pa.
Pagkatapos ay nagsipasukan kami sa mga kwarto namin.
Sabay na kaming pumasok ni Lukas sa loob ng kwarto. Nagd na ako ng Arin, para hindi na ako
lumabas kung sakaling maihi man ako, baka marinig ko pa yung dwa.
ng buntong hininga ang ginawa niya para maw ang kaba at ng kay Lukas dahil makakasama
niya muli ito sa isang kwarto.
"Ano iyan?" Sabay turo niya doon at hawak-hawak ko.
"Arin." Mkas kong sabi,king pasasmay ko dahil nasabi ko ng maayos. Saka hindi niya ba
m na arin ang hawak ko.
"Nag-gaganyan ka pa? Laki mo na ah."
"Pakim mo. Hmmp!" Sabay talikod ko sa kanya. Naiinis ako sa kanya! Pagtawanan ba naman ako,
di wari intindihin nang ako. Paano ba niya ako maiintindihan kung hindi ko naman nasabi sa kanya
ang dahn kung bakit nay d akong arin. I better shut up.
" Hay nako natampo naman na yung Baby ko. Kahit mki ka na, ibababy pa rin kita." Hindi ko
maiwasan na mapangiti si sinabi niya. Naghuhurementado ang puso ko. Gusto ko tuloy na sumigaw
dahil pakiramdam ko ay sasabog na ko.
Naki ang mata ko ng maramdaman na nakayakap siya sa akin at inaamoy yung leeg ko. Oh Gosh!
Lukas stop it! Nakakakiliti yung hiniga niya. Pakiramdam ko ay nagsisiakyatan ang dugo ko sa mukha
at maslong nagwaw ang sistema ko. Hindi ko na namyan na nabitawan ko na ang arin na
hawak ko dahil sa tensyon na namumuo sa sistema ko. Doon ay mas napat niya ang katawan niya
sa akin.
*Riiinng*
Agad huminto si Lukas at kums sa akin. Tumalkod siya sa akin at nagpunta sa veranda, at doon na
rim niya sinagot iyong tawag. Doon ako nakahinga na maluwag, buti hindi niya itinuloy ang nais, kundi
baka sumabog na ako.
Humarap si Lukas sa akin, seryosong seryoso ang mukha niya dahil nakakunot ang kanyang noo, t
ba badtrip ang itsura.
"Anikka pack your things up."
3rd person POV
Man, Philippines.
Nangingiming sinugod ni Juan si Hernan sa opisina nito.
" Punyeta Hernan!" Hindi na niya mapign ni Juan na sumigaw dahil inis na inis siya sa kabaliwang
ginawa ni Hernan. Hta rin ang gt sa mukha ni Hernan dahil basta nang pumasok si Juan sa
kanyang opisina.
"Ano ang ginawa ko sayo pre? I''ll always make sure na maayos anghat kaya huwag mo kong
bulyawan diyan." Singhal ni Hernan habang nakatingin pa rin sa mga papeles na nasamesa niya.
Hindi rin niya maiwasan na mainis dito dahil w siyang karapatang sabihan siya ng punyeta,lo pa
at w naman siyang ginagawang masama.
"Oh Really, You do Hernan. You do! Ano ba ang naisip mo at pinatawag mo si Lukas." Inis na sambit ni
Juan.
"Because he was asigned to that deal." Singhal ni Hernan at naiinis dahilng sa simpleng dahn ay
naiinis siya sa kanya
"Pero ikaw na ang inassign doon Hernan."
"Ano ka ba Juan, hindi ka manng maawa sa akin. Masakit ang tuhod ko at pinilit namang na
pumasok dito." Napakamot si Juan sa sinambit ni Hernan. Ano ba iyan! Sabi niya sa sarili.
"Hindi mo ba naisip na baka nalabingbing na s doon at baka makabuo s doon? Tapos
gagambin mo ang wonderful moment n." Sabi ni Juan at inis na inis kay Hernan dahil exited na rin
siyang magkaapo, tapos ay mauudlot ang pagkakataon na iyon? Ano ba iyan.
"Oo nga noh." Napagtantong sabi ni Hernan.
" Tsss. Hernan nasaan ang utak mo?"