“A-ayoko na!”


    My lips trembled, kasabay nang pag-tulo ng aking mga luha ay ang pag-bato ‘ko ng maliliit na bato, kasalukuyan ako’ng narito sa taas ng bundok, I hiked for about one hour paramang sumigaw at magbas ng sama ng loob.


    “Mga hayop kayo!” Sigaw ko.


    Bakit ba ganun s? Kakaibiganin ka, taposlandiin ka, tapos kapag nahulog ka ikaw pa mas masasaktan, and worst? bi namang sng mawaw na parang b! tapos may nagcha-chat pa sa ‘ken na ginulo ‘ko raw ang rsyon n! Girl! Hinding makuntento ang jowa mo sa’yo!


    It started when I met this Jason guy on Instagram. Unlucky, he’s my school mate and he’s known in school. He chatted me first so I replied. We’ve be rant buddies, we do video calls, face time every night.


    Itst for almost a month, then One day he be so busy na kahit gabi ay hindi kami makapag usap, but me trying to understand him, I never bothered him. I tried my best to wait for him but he never chatted me, then I just saw that he blocked me.


    I was so attached to him so I decided to make another ount to chat him then a girl started chatting me, saying that she’s in rtionship with Jason for almost a year and half.


    Naging kabit ako ng ‘di ko manng namamyan.


    I bit my lower lips when I saw my phone vibrated.


    “Ano?” Iritableng tanong ‘ko sa tumawag.


    ” It’s me, are you okay? ” It was Kiro, my best friend.


    “Isa ka pa!” pandadamay ‘ko sa kanya, but instead of getting mad I heard him chuckled.


    “Kalma dude! bumaba kana rito, kanina ka pa namin inaantay” he then hung up.


    I sighed before fixing my self. W pang beinte minutos na palakad pababa ay tanaw ‘ko na ang isang itim na SUV na pag-aari ni Kiro.


    “Sakay na” He sighed after looking at me, at dahil he used the term “kami” earlier m kong hindimang siya ang narito. Mabilis ko’ng binuksan ang pintuan at rinig ‘ko agad ang mkas nng tugtog na binalew.


    “Upakan ba namen, Reu?” ani Derek na isinilip pa ang kaniyang ulo sa pagitan namen ni Kiro.


    “Say the name, princess and let us handle the rest” tugon naman ni Gelo na sinangayunan ng kaniyang mga kapatid na sina Steve at Ken.


    “Tangina para kayong tanga, hayaan niyo na ‘yon, bobo naman ‘yon” biro ‘ko at pilit na pinapagaan ang kalooban.


    ” Guys, lubayan niyo si Izha, baka umiyak yan” dagdag ni Kino na tinawag pa ako sa isa ko’ng pyaw.


    Reu ang kadsang tawag sa’ken ng nakararami at hindi ko rin m kung sino ang nagpasimuno ng Izha na ‘yan, tho si Kirong naman ang natawag noon sa akin.


    I looked in the rearview mirror just to see my guy friends eating and chitchatting behind; Derek, and the triplets Gelo, Ken and Steve. While Kino is beside me driving.


    I met themst four years ago when my High School journey started. When someone tried to bully me Kino and Derek was there to help me. Dumating naman si Ken para umawat kaso nasapak. So being triplets, both Steve and Gelo came up to the scene and rescued.


    So it turned out five of them versus the guy who bullied me and punched Ken Davis. At the end, guidance ang bagsak namin pare-pareho.


    I sighed. Why do boyfriends If I am lucky with my boy friends?


    The whole ride to home was chaotic, sobrang ingay n sa likod na kahit si Ken na tahimik ay nakiki-gulo rin. Panay s tanong kung sino daw ba ‘yung hinarot kong ghinost ako but I remained silent. Knowing them baka bukas or makwa mlaman ‘ko namang na nagpa drop out si Jason dahil sa pangbubully.


    After an almost hour ride, Finally, naka-uwi rin ako.


    “We’re here, Izha baby.” Kiro winked at me, I rolled my eyes and raised my middle finger before unbuckling my seatbelt.


    “Wee Reu ha, wee tga” biro ni Kino at tumawa, I smirked at them before waving my goodbye.


    “Pa, bahay na ako!”


    Sigaw ko m sabas habang hinuhubad ang suot na sapatos.


    “Sana all bahay na” rinig ko’ng sigaw ng aking kapatid na si Zach sa loob, Gago tga.


    “Saan ka galing, ‘nak?” tanong ni Mama na naabutan ko’ng nagluluto.


    ” Bundok” ani ko.


    “Hoy! Anong nangyare sa mukha mo?” tanong naman ni Papa na kapapasokmang rito sa kusina. I frowned.


    “Na-ghost ako Paps!” ani ko at umakto pa’ng naiiyak, kita ‘ko naman ang pag-kunot ng mukha ni Zach.


    “Nino?” ani Papa “ni Kiro?” Sumama ang mukha ko at pabirong inirapan si Papa.


    ” Hindi Pa! Kaibigan ‘yon e!”


    ” Bakit? Manok ko ‘yon e!” tatawa tawang ani ni Papa.


    “Sino nga?” seryosong tanong ni Zach.


    ” Si Jason!” pasigaw na sagot ‘ko at gaya ng inaasahan ay eksahadero na naman sng dwa.


    “Bakit ayon!?” mkas na sigaw ni Zach.


    “Anong meron d’on?” ani naman ni Mama na hindi ‘ko na pinagtuunan ng pansin.


    “Multo ‘yon e!” sagot naman ni Zach na kinakunot ng noo ni Mama.


    “Ghoster!” sabay na sagot ni Papa at Zach na ikinairap ko namang, parang tanga.


    “Akyat na ‘ko, Pa”


    Halos limang oras ako’ng naka-tulog at nang umabot ang s-kwatro ng hapon ay napagdesisyunan ko’ng mag-jogging sa vige namen.


    I wore a ck leggings, white sneakers and a sports bra, I tied my hair in a messy bun before leaving the house.


    Kasabay ng mahinahon kong pag-takbo ay nakikinig ako sa mga tugtugin ng bandang Parokya Ni Edgar nang kamuntikan akong mads sa isang putikan, fucking mud!


    Shet buti nng sapatos ‘kong ang nadumihan at hindi ako!


    “Ano ba’ng problema mo!” asik ko ngunit nang lingunin kung sino ang bumunggo sa aking likuran ay halos mangatog ang aking tuhod.


    kingina.


    A man who’s taller than me, looked dashing in his jersey uniform, his curly hair, reddish lips and his brown eyes that really caught me off guard, in a span of a second I guess my heart stop beating.


    “Stupid” he scoffed. Ano daw?


    “S-stupid?! What the fuck!” nanggagiting tanong ‘ko, tangina siya na naka-bunggo ah!


    “Problema brad?” naw ang paningin ‘ko salaking kaharap ng bing may magsalita at tinapik pa ito sa balikat. Unti-unting naki ang aking mga mata nang makla kung sino ito.


    “Izha, what are you doing here?” tanong nito at mukhang nagt rin na narito ako, tanga ba to?


    ” Idiot, I lived here” I spat the obvious “Pagsabihan mo ‘yang kaibigan mo Kino ha” anas ko.


    Ngumiti naman ng nakakaloko si Kino at tinanguan ako.


    ” Hey Adam, This is Izha, bestfriend ko, Izha this is Adam, team mate ko” pagpapakla ni Kino at marahan ko namang tinapik si Adam sa balikat.


    ” Ingat next time tol” ani ko bago s tinalikuran.


    Nang maka-uwi ako ay sabas pamang ng bahay ay nakita ko nang naka-upo si Papa.


    “Paps, Anong meron? Okay kang?” Nag-alang tanong ko at ngumiting siya.


    ” Si Zach, umalis na naman d kotse niya pag ayun nahuli huli ah!” ani Papa na mukhang badtrip na naman. Zach has this habit na kapag naiinis, nagagalit or nalulungkot ay pumunpunta siya sa lugar nang mag-isa. Based on him, that is how he calm his self especially when he can’t control his self anymore. That’s why our Dad bought him a car.


    Napa-hmos namang ako sa aking mukha at napa-buntong hininga, napaka-kulit nalaki! Kakadisiotso pamang non at w pang lisensya pero panay na ang alis kasama ng kotse niya.


    Mabilis ko’ng kinuha ang motor na pag-aari ko na naka-paradamang sa garahe ng bahay at mabilis na pinaandar ito.


    “Mag-ingat ha!” rinig ko’ng sigaw ni Papa at kumawaymang ako patalikod.


    Dire-diretsomang ang aking pagmamaneho at hindi natigil hanggang sa nakita kong nakaparada ang kaniyang sasakyan sa isang parke mpit sa ‘min.


    Pinasingkit ‘ko ang aking mga mata nang makitang may kausap itonglake, parehas sng naka-upo sa mga benches doon at mukhang seryoso kaya napabuntong hininga namang ako.


    Boys talk ‘yon, bawal ako d’on.


    Iniliko ‘ko ang aking motor at sa hindi inaasahang pangyayare ay nabangga ‘ko anglaking tutok na tutok sa kaniyang cellphone.


    Mabilis ko’ng hinigit ang kwelyo nglaking naka-yuko at mukhang nagdadmhati a kaniyang nabasag na cellphone.


    “Ikaw na naman?!”


    I hissed. Nanadya na ba ‘to?Content bel0ngs to N?vel(D)r/a/ma.Org.


    I closed my eyes tightly before looking at him. It was Adan? Or Adam? The guy earlier.


    “I won’t say sorry, it’s your fault” I said when I saw how wrecked his phone is. It’s his fault anyways. Hindi siya gumilid at bakit ba kasi nasa gitna siya?


    Smirked slowly crept into his lips. He smirked boyishly. Parang wmang sa kaniya na nabasang ang cellphone niya.


    “Yeah, it’s my fault. I am too…. distracted with the beauty” he said like something is amusing. I roamed my eyes around and mentally agreed with him. This ce is indeed peaceful and beautiful. Breathtaking.