Chapter 42: Kabanata 41
Kabanata 41:
Sacrifice
_________
rity
Agad akong napalingon sa likuran ko ng marinig naminghat ang sigaw ni Sarfie. She pulled the
trigger towards me kaya hindi ako nakakilos.
I just closed my eyes and waiting for the bullet to shoot me pero t isang minuto na akong nakapikit
pero w pa ring tumatamang b sa katawan ko.
"Kaleb!"
This material belongs to N?velDrama.Org.
Lahat ay dinaluhan si Kuya Kaleb na ngayon ay nakahandusay sa sahig habang punong-puno ng dugo
ang damit niya.
N-no..
Hindi ito maaari. Nanaginipng ako!
Pumunta ako sa direksiyon ni Kuya Kaleb and tears started to flow from my eyes. No, hindi siya
pwedeng mamatay.
"K-kuya please... fight for your life."
Kuya Kaleb just smiled at me and he look at Celine direction. Celine is currently crying habang hawak-
hawak ang pugot na ulo ni Sarfie.
W-why?
Bakit niya ibinuwis ang buhay niya para sa akin?
"C-rity... I''m sorry kung nagsinungaling ako sa''yo noon and I hope na napatawad mo na ako." He
coughs kaya maslong rumagasa ang dugo sa kaniyangbi.
"K-uya! No! Don''t say that! Matagal na kitang napatawad and just forget about that thing. P-please..
''wag mo ulit akong iwan."
Umiling siya sa sinabi ko then he caress my cheeks, "N-no matter what happened, I''m s-still your
brother. Poprotektahan kita kahit maw.. a-ako."
Lalo akong napaiyak dahil sa sinabi niya. Bakit kangan may mag-sakripisyo ng buhay ng dahilng
sakin?!
"Queen, Lei, I''m sorry."
Umiiyakng si Ina sa isang tabi habang inaalo ito ni ama. I looked immediately at Kier, "Ethan!
Please.. pagalingin mo ang kuya ko."
He shook his head, "I can''t. Pinipign niya ako."
Taka kong nilingon si Kuya pero nakangitimang ito sa akin. W-what? Anong ibig sabihin ni Ethan na
pinipign siya nito?
"Don''t bother, rity Leere. I.. I need to rest. Take care of yourself and I love you."
He kissed me on my forehead bago nilingon si Celine and he mouthed ''Iloveyou'' to her kaya mas
Sa sandaling iyon, kusang pumikit ang mga mata ni Kuya Kaleb kasabay ng pag-iyak nghat na
naroroon.
rity
_________
"Are you okay now?"
Napalingon ako kay Kier ng banggitin niya iyon. It''s been 3 days ng mangyari ang pagkamatay ni Kuya
Kaleb athat ay nakiki-dmhati sa amin ngayon.
"Do you think?"
"No."
I just sighed from what he said. That 3 days without my brother was so mncholy. I''m very thankful
that he sacrificed his own life for me, but I''m not d that he''s dead now.
"Why don''t you go at his burial?"
"I can''t. I can''t stand seeing my brother in the coffin."
Pati si Cece ay hindi tumitigil sa pag-iyak. Lagi siyang w sa sarili habang tinititigan ang litrato ni
Kuya. m kong malungkot s Ina at Ama pero ''di ko s nakikitang umiiyak.
Siguro iyon ang nakgay sa Unang Henerasyon para sa kan. W sng emosyon at damdamin.
"I think you need to go."
I raised my eyebrow on him, "And why is that?"
He just smiled at me bago ako hatakin pbas ng Mansiyon. Pinipilit kong kunin ang kamay ko sa
kaniya pero sadyang mkas ang pwersa.
Okay. Whatever.
"Where are we going, Kier?"
"Gresfet Garden."
I stiffened kaya tumigil si Kier sa paghatak sa akin. Doon nakaburol si Kuya at.. hindi ko siya kayang
makitang nandoon.
Hindi ko kaya.
Hindi ko tga kaya.
"Today is thest day. Let''s go."
Nagpatianod nng ako kay Kier hanggang sa makarating kami. All eyes are on us. Sino nga ba
namang hindi mapapatingin sa magkahawak kamay naming dwa?
Ohh. This is so bad.
"rity."
"Ina."
Nakaakbay si Ama sa kaniya habang lumkad ppit sa aming dwa. Tinanguanmang s ni
Kier bago umalis, "Bakit ngayon kang nakarating Anak?"
Mabilis akong yumakap kay Ina habang humagulgol ng yakap, "Ina, I miss my brother."
"Hush now ry, masaya na ang Kuya mo kung nasaan man siya ngayon."
Lumingon ako kay Ama bago tumango. Oo, tama. Kangan ko na sigurong kalimutan iyon para
matahimik na rin ang kaluluwa ni Kuya Kaleb.
I step forward to look at my brother''s coffin. Nandoon si Cece habang nakatitigmang dito. Hinagod ko
ang likod nito.
"Cece— what the?!"
Lumingon ako sa kabaong ni Kuya pero w siya sa loob. Pinikit ko ang mata ko at lumingon muli
doon pero w tga don ang bangkay ni Kuya.
"rity, are you okay?"
I shookt my head. Iniwan ko si Celine doon at umupo namang sa upuan. What is happening to me?
"Follow me."
Napalingon ako sa likuran ko ng may marinig akong boses. Tumayo ako at sinundan ang tinig na iyon.
Nakaratinh ako sa dulo ng Gresfet Garden at may nakita akonglaking nakatayo.
I blink, "Kuya?"
Napalingon siya sa akin bago ngumiti, "Yo Cl!"
H-howe?
Iminuwestra niya ang kaniyang kamay na t pinappit niya ako sa kaniya. Lumapit naman ako at
bi niya akong niyakap.
"I miss you, rity."
"I miss you too, Kuya."
Gulong-gulo ako, litong-lito. Ano ang nangyayari sa akin? Ano ''to?
"I''m not real." I looked at him, "Nagpakitang ako sa''yo dahil may mahga akong sasabihin. Kunin
mo ang papel na nasa loob ng cab ko. Ky asul ito, iyonmang ang mahihiling ko at sana tuparin
mo."
Pinanliitan ko siya ng mata, "What do you mean?"
"Kung ano ang nasa loob ng papel ay gawin mo. Maasahan ba kita?"
Dali-dali akong tumango bago yumakap ulit sa kaniya. This is so heart melting, pakiramdam ko ay
nandito pa siya pero ang totoo ay kaluluwamang niya ang kausap ko.
Humagulgol ako ng iyak habang siya ay tahimikmang na pinapatahan ako, "I need to go. Always
remember that, I love you rity."
"I love you too, Kuya."
He smiled.
Then he fades.