Chapter 47
Anikka
"Lukas what''s wrong." Sabi ko sa kanya habang nagmamaneho. Hindi ko na matiis ang katahimikan na
namamagitan sa amin, para kaming may pinag-awayan kahit naman w. Kanina pa siya wng imik,
sim nang umalis kami sa Aristocrat --hindi, noong nakita niya si Eris, para na siyang w na sa
sarili niya. Hindi ko tuloy maiwasan na magduda, may namamagitan ba sa kan noon? Hindi naman
ako tanga para di maisip iyon. Hindi ko mapign na magduda o mag-isip ng mga kung ano ano. Hindi
magkakaganoon si Lukas nung nakita siya kung magkaibiganng s, specifically, isang mabuting
kaibigan.
"No, I''m just thinking something." Napalingon ako sa kanya, sino ang iniisip niya si Eris, kaya ba hindi
siya kumikibo? Hindi naman siya ganito dati, kahit marami siyang problema kukulitin pa rin niya ako.
Pero ngayon? Parang hindi si Lukas ang kasama ko.
"Si Eris ba?" Mahinahon kong tanong, oo Anikka tamang na huminahon ka. Hindi ka pa naman
sigurado sa pagdududa mong iyan. My mo may hinding s pagkaka-unawaan noon. Mki ang
tiw mo sa kanya, right?
Pero natign siya, sanhi ng mkas niyang pagpreno, halos masubsob na ako sa dashboard ng
montero. So totoo nga.
Pinaandar niya muli yung sasakyan at inayos ko naman ang aking sarili.
"Anong meron sa inyo noon?" Nakas loob kong tanungin sa kanya, may karapatan din naman
akong siguro magtanong sa nakaraan niya diba?
"We''re just friends, nagt ako dahil nakita ko siya." Diretsong sabi niya. So hanggang ngayon
shocked pa rin siya kay Eris a?
"May hindi ba kayo pagkakaunawaan noon?" tanong ko.
"Wa-w." Aniya, napatitig muli ako sa kanya habang nakapokus sa pagmamaneho. Napatingin siya
sa akin at nginitian nang namyan na nakatingin ako sa kanya.
Hindi ako kuntento sa pinagsasasagot niya. Pakiramdam ko ay parang may dapat pa akong mman,
na mas mlim, ukol doon. Hindi ko na siya tinanong pa, baka hindi rin niya sagutin ayon sa gusto ko
at isa pa mlaman ko rin naman iyon. Napatingin nang muli ako sa daan habang sinisikmura ang
pananahimik muli ni Lukas.
Ayoko rin naman na masyadong maging clingy sa kanya, baka naman masakal siya sa akin at bi na
Pero hindi ko pa rin maiwasan na may mamuong tampo ako sa kanya, bakit siya nagkaganoon dahil sa
kanya, hindi manng ako kinikibo, parang wng Anikka sa tabi niya. Siguro pag bumaba ako ay
hindi pa niya mamamyan.
Hanggang sa makarating kami sa bahay, hindi ko m kung magpapam pa ba ako o bababa na.
Hanggang ngayon ay w pa rin siya sa kanyang sarili.
Pero naisipan ko rin na magpam sa kanya na maayos, dahil kahit ganoon siya kanina ay ihatid niya
ako sa bahay ng maayos.
Pero bago bumuka ang bibig ko sa pagsasalita ay naunahan na niya ako.
"Baby I''m so sorry." Aniya at niyakap ako ng mahigpit. Napakahigpit noon, t ayaw niya akong
pakawn sa kanyang mga bisig. Ramdam na ramdam ko yung init m sa kanya, ang init ng
kanyang pagmamahal na sapat nang tunawin ang namumuong pagtatampo ko sa kanya. Mahal pa rin
niya ako.
Oo mahal ka nang hinayupak na iyan!
"Babawi ako sayo ha." Bago pa ako makapagsalita ay inangkin niya ang aking mgabi. Bakit na ang
bilis bilis niya. Aish!
....................
Nbas ko nahat ng damit na binili sa akin ni Mama. Ayoko muna magsuot ng pangmanang na damit
na tipical kong isinusuot, gusto ko maiba naman. Ewan ko ba kung bakit ako nagkakaganito. Siguro ay
gusto kong maging maganda sa paningin niya.
Sus! Kahit ano pang isuot mo maganda ka pa rin sa paningin niya. Chos!
Lukas calling....
Sa sobrang sabik ko ay pati iyon ay Agad kong sinagot.
"I''m so sorry Anikka, may emergency meeting kami. My lolo requires me to go. I''m really sorry maybe
next time." Sabi ni Lukas na may malungkot na tono. Siguro ay gusto niya tga akong siputin pero
w siyang magawa.
"Ok I understand." Kahit pa sinabi ko iyon ay hindi ko maiwasan na malungkot, he promised me, m
ko babawi siya. Yung tampo ko kahapon sa kanya ay bi nanumbalik, t mas mla pa. Umasa ako
sa w.Bihis na bihis pa naman ako ngayon tapos hindi p tuloy angkad namin. Sayangng ang
effort ko, umasang ako sa kanya.
Pero ganoon tga, kangan kong intindihin iyon, w rin naman akong magagawa doon. Para rin
naman iyon sa amin, pati na rin sa kumpanya.
W akong ganang ibinalik ang nga damit sa closet at isinuot ang kung ano mang mapulot kong
N?velDrama.Org owns all content.
damit.
Kung kausapin ko nang si Eris, yung tungkol sa kan. Baka makakuha ako ng sagot sa kanya.
Agad komg dinial ang number niya. Tama dapat makausap ko siya para mahinto na itong pagdudang
namumuo sa akin. Para mahinto na, ayokong mag-iisip ng kung ano ano. Ako pa naman yung tipo ng
tao na hindi titigil hanggang hindi nakukuha ang sagot na nais.
"Hello?" Ani ni Eris sa kabng linya.
"Hi Eris! This is Anikka, can we talk." Sabi ko.
"We''re talking already Anikka." Napakunot ako ng noo, aba marunong na p mamilosopo ang
kaibigan ko ngayon. Hindi ko na siya masyadong kla ngayon. Siguro ay dapat ko na siyang
makausap.
Pinilit kong kumalma sa pagtugon sa kanya. Huwag kang maiinis Anikka.
"O-ok, I just wanna see you. m mo naman some catch-up."
"I''d like that dear friend, I''m here at Aristocrat, alone. Can youe up?" Napangiti ako sa sinabi niya.
"Sure, why not." Masaya kong sabi, pakiramdam ko ay madali ko siyang makaka-usap ngayon dahil sa
boses niya ay mukhang nasa mood siya.
Habang tinatahak ko ang kahabaan ng Edsa ay parang kinakabahan ako. Parang may mangyayari sa
akin? Tuloy ay gusto kong magback-out at pero kangan kong maka-usap si Eris. Kangan na
kangan.
Mas nangibabaw pa rin sa akin ang makausap si Eris, mawaw rin naman ang kaba ko. Patuloy pa
rin ako sa pagpunta sa Aristocrat.
Pagpark ko sa aking Honda Jazz ay agad naningkit ang mga mata ko dahil sa bumungad sa akin sa
bintana ng restaurant.
May magkayakap na babae atlaki.
at hindi ako maaring magkamali kung sino s.