Chapter 42


    Anikka


    May naktag na papel samesa, para saan ang mga iyon? Magdo-drawing ba kami?


    Lumapit ako sa mga papel, iniharap ko ito,king gt ko ng mman ko kung ano ang nlaman ng


    papel.


    Yung kontrata.


    Hindi ako maaring magkamali, ito yung pinabasa sa akin noon, dito nagsim anghat, dahil dito


    kung bakit kami umabot sa ganito.


    Pero para saan ang mga ito? Bakit nandito ito sa harapan namin? Magko-contract signing uli? Para


    saan pa?


    Pag-angat ko ng tingin ay nasa harapan ko na si Lukas, hawak hawak ang isang kontrata.


    Nakatitigng siya sa akin, ang mga titig na nakakatakot, parang may mangyayari, kinakabahan ako.


    Napasinghap ako nang pinunit niya ang isang kontrata, mabilis niyang dinapot ang isa at pinunit muli.


    Pinupunit niya ang mga ito ng hindi naiaalis ang tingin sa akin.


    "Since w na yung contrata, w na ring bisa ito."


    "It''s over."


    Dwang salitang iyon para napakatindi ng epekto sa akin. Para akong sinasaksak ng punyal ng


    ng beses.


    Ibig sabihin, di na kami magfiancee? W na kami, w na. Pero bakit niya ginagawa ito. I want to


    ask him, pero t pa nawn na ako ng boses.Content held by N?velDrama.Org.


    Pero para saan pa kung magsalita ako, kung hindi ko rin naman kakayanin ang magiging sagot niya.


    Tiyak nabis akong masasaktan doon. Pero hindi pa maialis ang mga tanong sa isipan ko. Bakit?


    Anong nangyari Lukas? May ginawa ba ako?


    Naramdaman ko nang ang nangingilid na mga luha ko. Naisip ko tuloy, mahal niya ba tga ako,


    totoo bahat ng ipinakita niya sa akin o pinalaruan niya ako, td ng mga naging babae niya.


    Tumalikod ako sa kanya, napapikit. Hindi ko na kaya, nagiging negatibo na ang pag-iisip ko, ganoon


    naman tga diba? Obvious sa pinakita niya sa akin ngayon. Baka nga pinalaruan niya ako. Hindi


    ko kaya na sa bibig niya pa mismo manggaling iyon, mas mabuti na umalis nang ako.


    "Anikka." Tawag niya sa akin pero hindi ko na iyon pinansin at nagdiretso namang sa pintuan. Para


    saan pa? Tinapos na niya diba?


    "Anikka, baby." T w akong narinig at nagpatuloy pa rin.


    "Baby, please dont let go." Napatigil ako, anong don''t let go na sinsabi niya? Pinakawn na niya ako


    diba? Pinunit niya yung dahn ng pag-uugnay namin.


    "Anikka, I still want to marry you." Napatigil ako at humarap muli sa kanya. Ha? Anong ibig niyang


    sabihin? Pinawng bisa na niya ang kontrata diba? Tinapos na niya anghat sa amin.W ng kami.


    Tapos sasabihin niya na gusto niya pa rin akong pakasn. Hanggang ngayon ba naman gusto niya


    pa rin akong lokohin.


    " I want to start a new one, Anikka, gusto kitang pakasnan hindi dahil sa kontrata, I will marry you


    because I love you so much baby.


    Napadt ako ng mata, ang sakit na nararamdaman ko ay bi nang naho at agad napalitan ng


    saya. Agad kong pinunasan ang luha ko at humarap sa kanya.


    Pero di ko pa rin maiwasan na maiyak. Nakakainis siya sobra!


    Kung ano ano ang naiisip niyang pakulo. Tutuktukan ko siya diyan e!


    Lukas


    "Gago ka Lukas, Hinayupak ka tga!" Aniya na may kasamang hikbi, pinaghahahampas pa rin niya


    yung dibdib ko.


    "Nakakainis kang hinayupak ka, di magandang biro iyon." Nagpakaw siya ng mlakas na hampas


    pero tumugil siya at umiyak nang ng umiyak.


    Dammit! I want to punch myself, I deserve any bad words from her, each punch from her, because I am


    such a jerk, dahil pinaiyak ko siya.


    Pinaiyak ko ang babaeng mahal ko.


    Inis na inis ako sa sarili ko, bakit ko pa kasi naisip iyon, di wari ngng na sabihin ko nang sa kanya,


    nasaktan ko pa siya tuloy.


    Lukas hindi ka tga nag-iisip!


    Marami na akong napaiyak na babae, but this makes me really guilty, mahal ko ang pinaiyak ko. Ganito


    p ang pakiramdam, tangina nakakagago.


    Niyakap ko nang siya kahit na pinagsasasapak niya ako. Yeah sapakinng siya ako ng sapakin


    hanggang sa maw ang galit niya, handa ako sapuhinhat ng galit niya at harapin ang sapak na


    binibigay niya.


    "Hush baby, hush."


    Anikka


    Lumuhod siya sa harapan ko at t may nlabas, wait, anong ibig sabihin nito..


    "Anikka I still want to marry you." Agad niyang nbas ang singsing at isinuot ito sa akin.


    "I wont take no for an answer baby, You will marry me whatever happens."


    Tama nga magpropropose siya but, ni hindi manng ako tinanong kung pakakasn ko siya.


    Pero bakit pa? Kahit hindi pa niya gawin ito I will still marry him, bakit ko pa siya pakakawn. Tss.


    Marami pa kasing arte anglaking ito.


    Pero kinilig ka naman diyan.


    Tumayo siya at agad ako siyang hinalikan sabi. That is so gentle and passionate sa bawat hagod


    niya sabi ko ay ramdam na ramdam ko na maha niya ako at akong ang para sa kanya.


    Nalabasan na naman ang mga paru-paro na nagwaw sa tiyan ko, ang tambol ng puso ko na


    pakaskas.


    Hindi ko maiwasan na magrespond sa kanya, that kiss is a temptation, mahirap tangihan at sa harap


    nun ay mahahalina ka gumati ng halik sa kanya.


    Maslong lumlim ito at t ba maslo akong nalulunod sa nararamdan. Maslo niya kong hinapit


    ppit sa kanya. Hindi ko maipaliwanag ang kasiyahan na nararamdaman ko ng maramdaman ko na


    mkas din ang tibok ng puso niya.


    T naging expert kung makipagsabayan sa tindi ng halik na binibigay niya. Habang siya ay t gutom


    na gutom at ngayonng nakahalik sabi. Grabe, he already invade my system, hindi ko maitatanggi


    iyon, dahil pangn niya ang isinisigaw nito.


    Mkas akong napasinghap ako ng maramdam ko ang kamay niya sa dibdib ko.