Chapter 31


    Anikka


    "I think Anikka, Lukas likes you."


    Naki ang mata ko sa kanyang sinabi at ng mahimasmasan ay umiling ako sa kanya. Those words


    are too imposible. Sa isang td na wng sineseryosong babae, imposible naman iyon. Kahit sabihin


    na he''s caring or possesive. Eh kung isa iyon sa mga patibong niya, para mahulog ako sa kanya.


    Sigurado ako magaling magpahulog ng damdamin ang katd niya.


    " You know what, Ken told me na nagiiba na si Lukas since nakla ka niya."


    Marami pa siyang sinasabi, pero hindi iyon nagsi-sink in sa utak ko.


    Ayoko naman kasi mag-assume, mahirap na baka hindi naman magkatotoo. Paano kung ginagawa


    sa dami ng naging babae niya?


    Sabihin na natin na ikakasal din kami, pero sa td niya mukhang w sa vocabry niya ang


    salitangmitment. It is very obvious na mahirap—hindi w tgangmitment iyonglaking


    iyon. Siguro kung wng iyang contract na iyan ay hindi papayag iyang si Lukas.


    Paano kung mambabae siya? Edi nasaktanng ako.


    "I know that you like him too."


    Aniya, maslo naki ang mga mata ko. Me liking him? I hate him most of the time, dati iyon. Pero


    ngayon kasi w akong nakikitang dapat ikahate sa kanya. I doesnt mean that I like him. Maybe, but


    not that much, ayokong lubusin. td noon nagustuhan ko siya pero naturn-off din ako.


    But still there is something strange that really make me confuse at hindi ko m kung ano iyon.


    Mukha nga siyang wng kamuwang-muwang sa mundo pero kung makaasta siya ay mapakarami na


    niyang m. W akong tama na maisasagot, kung oo ba o hindi. Nalilito ako, hindi ko rin m sa


    sarili ko.


    Nakahinga ako ng maluwag nang may narinig ako na boses.


    "Angel! Anikka!" Napalingon kami kina Lukas at Ken na nag-aabang sa pinto. Pareho na s naka-


    sleeveless na shirt at board shorts. Ngiting ngiti s ngayon at magkaakbayng. Tss. Kanina halos


    magsuntukan na ang mga ito ah! Pero sa bagay kapag awaylaki, hindi pinatatagal saka di naman


    masyadong big deal yung nangyari kanina para pag-awayan tga.


    Nakangiti rin kaming nagpunta sa kan. Binigyan ko ni Angel ng hindipatayotapos look, nag-iwas na


    Pagkatapos ay sabay sabay na rin kaming lumabas.


    May bangka na png nakaabang sa amin, inark n ito siguro. Sumakay na kami at kinabit agad


    ang lifevest na nadoon.


    Nasa kgitnaan na kami ng makita ko na nanginginig si Angel. Siguro ay natatakot siya sa dagat.


    Naikwento niya kasi sa akin na minsan ay lumubog yung barko na sinasakyan n. It''s been a trauma


    to her, pero naw rin ang panginginig niya ng niyakap siya ni Ken patalikod at hinawakan ang kamay


    niya.


    Hindi ko maiwasan na pagmasdan s ng mabuti. Bakit hindi n totohanin ang rsyon n, bakit


    may pafling-fling pa s na nlaman. Samant kami ni Lukas ito magkatalikodmang.


    Tsk! Huwag mong sabihin na gusto mo rin na mapakayakap kay Lukas. Aba! Gusto mo ba na magw


    ang sistema mo at maghurementado pa yang puso mo. Baka hindi mo kayanin at tumalon ka nang


    sa dagat niyan, kainin ka pa ng pating!


    Kung ano ano na naman ang naiisip ko. Itinuon ko nang yung pansin ko sa dagat, natuwa ako dahil


    napakalinaw tga ng tubig, kitang kita ko yung mga isdang nalanguyan doon. Gusto ko nga na


    makakita ng dolphin o kaya pating kung sakali haha!


    Maya maya ay huminto kami sa isang i. Maraming mga corals doon. Pagbaba ay maslo pa akong


    namangha dahil maraming magagandang shells ang sarap mamulot. Baka ito nang ang


    maisalubong ko k Nicole.W naman kasi masyadong mabibilhan dito at w rin naman akong


    pambili.


    Naglipana din doon ang mga sea urchin, kaya doble ingat rin kami sa palakad. Panay selfie s Ken


    at Angel. Mads ay magkayakap s, basta! Ang sweet sweet n sa kada pose n. Si Lukas inaaya


    akong magselfie, kaso nahihiya ako. Minsan ay nahuhuli ko siyang kinukuhanan ako ng litrato.


    "Lukas! Stop it!" Banta ko. Paglingon ko p sa kanya ay nakuhanan niya uli ako ng litrato. Amba ko


    kinuha sa kanya yung phone niya. Paniguradong pangit ako sa kuha niya, baka nga nakanganga pa


    ako doon.


    Tapos si Lukas ay inaangat pa yung phone niya para hindi ko maabot. Lokonglaking iyon, ang hirap


    makipag-agawan sa kanya, hindi naman ako ganun katangkaran sa kanya.


    "Ang sweet niyo naman." Natign kami sa boses na iyon.


    Naroon s Ken at Angel, nakangisi sa amin at binigyan kami ng nakakalokong tingin na parang may


    namamagitan sa amin. Meron nga ba? Tss! Naguguluhan ako.


    "Ano pang tinutunganga niyo diyan lovebirds! Sakay na, o iiwan namin kayo dito." Natauhan na ako ng


    tuluyan at dali dali na akong sumakay sa bangka. Geez! Bakit ba ako nagkakaganito sa kanya. This is


    abnormal to me, really abnormal.


    Binaling ko nang yung atensyon ko sa dagat. Ayoko pang isipin ang mga bagay na iyon, if Lukas like


    me, if I like him back. Ginugulo kong iyong sarilu ko. If siguraduhin ko man, I''m not willing for the


    result.


    Tinapik nang ako ni Lukas nang makarating kami sa pampang. Nginitian ko nang siya, inlayan


    niya ako sa pagbaba ng bangka. Parang akong isang napakafragile na bagay kung makalay, kaya


    Copyright by N?v/elDrama.Org.


    ko naman eh.


    Hawak kamay din kaming nalakad. Gosh! Naghuhurementado na naman ang puso ko. It is just a


    simple holding hands, pero kung magw ang sistema ko wagas and I hate it. Tuloy hindi ako


    makatingin sa kanya, baka maslo pa itong magw.


    Nilibot muna namin s sa dagat, mukhang naaliw naman s sa ganda nito, pero hindi pa nawaw


    sa kan ang pagiging sweet. Ok naman s kung tutuusin, bakit kasi hindi pa n totohanin ang


    kanng rsyon, bagay naman sng dwa. Hay nako bakit ko pa iniisip iyon, hindi ko naman


    buhay yan. tss..


    Gabi na ng bumalik kami sa bahay, agad sinabihan ni Ken si Lukas na doon daw s sa isang kwarto.


    Tsk! Dwang iyong kwarto dito so ibig sabihin magtatabi kami ni Lukas. Ayoko! Tss.


    Hay nako Anikka mag-iinarte ka na naman. nagtabi na nga kayo ni Lukas kaya m kong gusto mo


    rin.


    Punyeta tga pati kunsensya ko ay natuto ng mandi dahil sa kanya.


    Naisipan ko na rin na pumasok sa kwarto, total pagod na ako at dapat na ako magpahinga, kaysa


    naman kung ano ano pa ang naiisip ko.


    Maya maya ay lumabas ako ng kwarto dahil tinatawag ako ng kalikasan. Pagkatapos ay lumabas na


    ako at agad kumunot ang noo ko dahil may narinig akong halinghing hanggang sa lumakas iyon.


    "Ahhhhhhh Ken Ohh Ohhhh Shit! Ahhh Keeeen!"


    Napamura ako sa naring, tuminding ang bhibo ko at nagsiakyatan ang mga dugo ko sa mukha.


    Putya! May gumagawa ng mgro dito. Gusto kong sumigaw pero mas pinili kong pumasok sa kwarto


    ko. Grabe umaalingawngaw pa rin iyon sa tenga ko. Dammit! Dammit!


    Hindi ba n naisip maaring may makarinig sa kan habang ginagawa iyon? Hay nako init nga naman


    ng katawan oo!


    Ganun nang ang gt ko nang marinig kong nagbukas ang pinto. Nasabas pa siya.. Nagpikit ako


    ng mata, ayokong makita niya na gising pa ako. Baka magkwento pa iyon.


    Well, May m kaya siya sa nangyayari sabas? Tuloy nag-angan ako yung magtatabi ba kami o


    hindi? Paano kung gawin niya sa akin iyon? Handa ko na bang isuko ang bagay na iniingatan ko?


    I should y dead or just leave?


    Argggghh! Anikka, kung ano ano na naman ang iniisip mo! Gusto kong sapakin ang sarili ko, sim ng


    nakla ko siya nagiging berde na ang utak ko. Hay.. Hindi ako tatabi sa kanya.


    Tatayo ako at doon nang sa maypag matutulog, ngunit may mabibigat na binti at braso ang


    dumagan sa akin.


    Dammit Lukas! Dammit!