Chapter 20
Anikka
"Lukas can we go somewhere? Just you and me" Tapos tumitig siya sa akin ng parang mangagain ng
tao. Sa mga titig na iyon nakaramdam ako ng kbot, parang mas nangingibabaw sa akin ngayon na
bawiin ko ang sinabi ko, kung hindi ay may mangyayaring di maganda sa akin.
"Oops! Just joking!"
Ewan ko na kung bakit ko nasabi sa kanya yun. Masyado akong nabadtrip kay mama, paano kasi w
siyang ginawa kundi tkan ako dahil sa pagsukat ko ng wedding gown at gusto kong naman na
magpalubag loob. Wng kasi akong choice kaya sa kanya ako nagpasama, dahil w si Lolo or si
Papa. Besides maayos naman siyang kasama, kaso nang-iiwan ngang.
Nagt nang ako ng may humapit sa akin, it was the one and only ang hinayupak na Lukas na iyon.
Tinitigan niya ako sa mata, yung mlalim niyang titig, na kayang makalusaw. Hindi ko siya matignan
ng maayos pero parang nahihipnotismo ako sa kanyang brown na mata na titigan iyon pa iyonlo.
Ngayon ko napagtanto na mas gumaganda ang kanyang mga mata kapag tinititigan itolo.
Lumpit ang mukha niya sa akin, hanggang sa maramdam ko ang hininga niya. Is he going to kiss
me? Oh my! No! Kangan ko siyang pign, but I can''t even push him, nalambot ang mga braso ko
sa kanya. I wan''t to run but my foot can''t even move. Why? Bakit napakatindi ng epekto niya sa akin?
"Are you sure?" He said huskily on my neck, nakikiliti ako sa pagsabi niyang iyon.
Tapos mas npit pa niya ang mukha niya sa akin,halos one inch nang ang pagitan namin.
Hahalikan niya tga ako. W nang ako magawa kundi mapapikit nang.
"Don''t assume Ms. Fuentes di kita hahalikan." Agad akong napamt ng mata? What? Ano ngarod
ang ginagawa niya sa akin. Why is he making me like that, making me to want his kisses. HinayupakN?velDrama.Org copyrighted ? content.
tga. Lalo pa ngayon patawa tawa pa ang loko, sarap sapakin!
Hay nako hayaan ko na ngang siyang tumawa tawa diyan. Magmukha siyang baliw diyan tss.
Lumabas ako sa office ni Ms. Faye at sumakay sa honda jazz ko. Ako nang ang mag-isa na aalis,
mas maganda kung ako nang mag-isa, mas magiging panatag pa ang loob ko.
Napagisipan kong pumunta ng tagaytay, kapag sa bahay kasi, baka tkanng ako ni Mama doon.
May binili kasi si lolo dun na resthouse para sa akin. Kaming dwa ang nakakam nun, para
kapag may times na malungkot ako dahil sa pag-aaway namin ni mama, may mapupuntahan ako para
magpalubag loob.
I was on my way doon sa vi kung saan yung resthouse ko kaso may humarang sa akin na van.
Aatras sana ako ng may van uli sa likuran ko.
Oh my gosh! What to do?! w na akong malikuan in short w na akong kaw. Agad kong nilock
ang pinto, pero parang wng din dahil binasag n ang smin at nabuksan din ang pinto
Agad n akong hin pbas, pumis ako at pinagsasasapak ko s, pero parang di s tinatan.
Sa dami kasi n at di hamak na mas mkas s sa akin. W akong magawa kaya matagumpay
n akong nah at naipasok sa van. W akong magawa kundi umiyak, mag-isang ako at wng
magawa.Gusto kong sumigaw ng tulong pero tinakpan n ang bibig ko. Pumis uli ako at pilit na
inaalis ang panyo na nakatakip sa bibig ko.
"Anak ng? Ang likot naman nito." Eh bwisit ka rin p eh. Bakit mo pa kasi ako kinidnap, mmang
mag-pupumis ako. Tapos magreremo siya diyan! Pakim niyo!
Hindi pa rin ako kumakalma, kahit umaandar na kami. Hangang sa may naramdaman akong may
tumusok sa braso ko.
Hanggang sa nawn na ng my si Anikka.
Agad akong nagising sa naririnig kong alon ng dagat. As in alon tga? Pero bakit naman ako
mapupunta doon eh nasa tagaytay ako?
Mint ko ang aking mga mata para mman kung totoo ang naririnig ko.
Oh my! Nasaan ako?!